Υποστηρίζει ο Θεός Κάποια Πλευρά στα Αθλήματα;
Η ΔΡΟΜΕΑΣ που νίκησε γονατίζει και προσεύχεται, αποδίδοντας ευχαριστίες για το επίτευγμά της. Ωστόσο, πρέπει να υποθέσουμε ότι και μερικές άλλες αθλήτριες στον ίδιο αγώνα δρόμου επίσης προσευχήθηκαν στον Θεό για να νικήσουν—και έχασαν.
Δύο πυγμάχοι γονατίζουν στις απέναντι γωνίες του ρινγκ πριν αρχίσει ο πρώτος γύρος της αναμέτρησής τους. Και οι δύο κάνουν το σταυρό τους, ένας είδος σιωπηλής προσευχής στον Θεό για να πετύχουν. Στη συνέχεια ο ένας βγάζει τον άλλον νοκ άουτ. Σε άλλους αγώνες ίσως μόνο ο ένας αντίπαλος παρακαλέσει τον Θεό για τη νίκη, ωστόσο αυτός άλλες φορές μπορεί να νικήσει και άλλες όχι.
Στα ομαδικά αθλήματα, οι ομάδες μπορεί να προσευχηθούν πριν, στη διάρκεια ή ακόμα και έπειτα από έναν αγώνα. Για παράδειγμα, στη διάρκεια των τελευταίων δευτερολέπτων ενός τελικού του αμερικανικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου, κάποιος επιθετικός παίχτης ετοιμαζόταν να χτυπήσει ένα κρίσιμο σουτ από το οποίο θα κρινόταν αν η ομάδα του θα νικούσε τον αγώνα ή αν θα έχανε εφόσον εκείνος αστοχούσε. Αυτός ο παίχτης είπε αργότερα: «Προσευχόμουν για αυτό το σουτ». Αλλά μερικοί από την αντίπαλη ομάδα προσεύχονταν επίσης—για το αντίθετο αποτέλεσμα.
Μολονότι και οι δυο πλευρές μπορεί να προσεύχονται, η μια πλευρά πρέπει να χάσει. Ακόμα και η νικήτρια ομάδα της οποίας οι παίχτες προσεύχονταν για τη νίκη μπορεί να χάσει το επόμενο παιχνίδι. Πράγματι, σε τελική ανάλυση, στο τέλος της περιόδου όλες οι άλλες ομάδες πρέπει να χάσουν, επειδή μπορεί να υπάρξει μόνο ένας πρωταθλητής μεταξύ εκείνων που αγωνίζονται σε μια κατηγορία. Εντούτοις, στις περισσότερες από εκείνες τις ομάδες που έχασαν υπήρχαν παίχτες που προσεύχονταν για τη νίκη.
Σε ένα άρθρο με τον τίτλο «Σας Παρακαλώ, Φτάνουν πια οι Προσευχές Σας», ένας αθλητικογράφος έγραψε: «Απλώς και μόνο το ότι κομπάζετε και καυχιέστε για το πόσο στενή σχέση έχετε με τον Θεό, δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι αυτό είναι αλήθεια. . . . Στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Γερμανοί στρατιώτες είχαν μια φράση γραμμένη στην αγκράφα της ζώνης τους: Γκοτ μιτ ουνς, που σημαίνει: ‘Ο Θεός είναι μαζί μας’». Ένας άλλος αθλητικογράφος παρατήρησε: «Ο Θεός δεν υποστηρίζει κάποια πλευρά στους ποδοσφαιρικούς αγώνες. Τέτοια εγκόσμια ζητήματα τα αποφασίζουν άντρες και γυναίκες, όχι ο Παντοδύναμος».
Ο απόστολος Πέτρος έγραψε: «Ο Θεός δεν είναι προσωπολήπτης, αλλά σε κάθε έθνος ο άνθρωπος που τον φοβάται και εργάζεται δικαιοσύνη είναι ευπρόσδεκτος σε αυτόν». Με το να συμμετέχει κάποιος σε βίαια αθλήματα δεν «εργάζεται δικαιοσύνη». (Πράξεις 10:34, 35· Ρωμαίους 14:19) Αν ο Θεός άκουγε όντως τις προσευχές που κάνουν ορισμένοι για τη νίκη και ένας από τους αντιπάλους τραυματιζόταν ή ακόμα σκοτωνόταν, θα έφταιγε ο Θεός για αυτό;
Ο Λόγος του Θεού δηλώνει: «Ό,τι και αν είναι αυτό που ζητάμε σύμφωνα με το θέλημά του, αυτός μας ακούει». (1 Ιωάννη 5:14) Για να απαντηθούν οι προσευχές κάποιου, αυτός πρέπει να γνωρίζει το θέλημα και τους σκοπούς του Θεού, και οι πράξεις του πρέπει να είναι σε αρμονία με αυτά.—Παράβαλε Ματθαίος 6:9, 10.
Όχι, το θέλημα και οι σκοποί του Θεού δεν συνδέονται με αθλητικά γεγονότα. Έτσι, όταν αναπέμπονται προσευχές για τη νίκη σε αυτά τα γεγονότα, τις ακούει ο Θεός; Οπωσδήποτε όχι.
[Ευχαριστία για την προσφορά της εικόνας στη σελίδα 31]
UPI/Bettmann