“Ο Κόσμος Τους Έφτασε στο Τέλος”
Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν Γραφικούς λόγους να είναι βέβαιοι ότι από το κρίσιμο έτος 1914 ζούμε στις «έσχατες ημέρες». (2 Τιμόθεον 3:1-5· Ματθαίος 24:3-14)a Αλλά πολλοί ιστορικοί και αναλυτές έχουν επίσης δηλώσει ότι το 1914 ήταν ένα σημείο καμπής στην ανθρώπινη Ιστορία. Για παράδειγμα, ο αρθρογράφος Τζόε Τσάπμαν, γράφοντας για τον «Μεγάλο Πόλεμο», είπε στην εφημερίδα Δη Σπεκτέιτορ της πόλεως Χάμιλτον, στο Οντάριο:
«Πόσο αθώος, πόσο αγνός, ήταν ο κόσμος του Αυγούστου του 1914!
«Κι όμως, με πολλούς τρόπους, ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, από μια μακάβρια τουλάχιστον άποψη, αξίζει να έχει τον τίτλο ‘μεγάλος’.
«Ήταν ο πρώτος πόλεμος που μπορούσε δικαιολογημένα να ονομαστεί παγκόσμια σύρραξη, στην οποία μπλέχτηκαν σχεδόν όλα τα σπουδαία έθνη, με μάχες που έγιναν σε πολλά μέτωπα, από τις ερημιές της Αρκτικής ως τις καυτές ζούγκλες.
«Ήταν ο πρώτος ‘ολοκληρωτικός’ πόλεμος, στον οποίον πολέμησε ολόκληρο το έθνος, και στον οποίο ολόκληρο το σύστημα της ζωής των αμάχων έγινε αναπόσπαστο μέρος της πολεμικής προσπάθειας.
«Ήταν ο πρώτος πόλεμος στον οποίο η τεχνολογία έπαιξε τόσο σπουδαίο ρόλο. Σε κανέναν άλλο πόλεμο δεν χρησιμοποιήθηκαν πολλά και νέα όπλα σε μεγάλη κλίμακα: Πολυβόλα, τανκς, αεροπλάνα, υποβρύχια, ασφυξιογόνα, τηλέφωνα και άλλα αντικείμενα, και πυροβολικό που χρησιμοποιήθηκε πραγματικά σε μια τεράστια κλίμακα. Με λίγα λόγια ήταν ο πρώτος από τους σύγχρονους πολέμους μας».
Ο αρθρογράφος Τσάπμαν παρατήρησε επίσης ότι «ο πόλεμος αυτός δεν ήταν σημείο καμπής μόνο από στρατιωτική και τεχνολογική άποψη. Ήταν μια κοινωνική και πολιτιστική επανάσταση και ο παλιός τρόπος ζωής συντρίφτηκε εντελώς». Αφού κάνει σκέψεις πάνω «στον κόσμο προ του 1914» και στις αλλαγές από τότε, λέει σχετικά με την επίδραση που είχε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος πάνω στην κοινωνία:
«Ούτε ακόμη και ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος στον οποίο οι Ναζί έφτασαν σε νέα ύψη κτηνωδίας, ούτε και τα θύματα της ατομικής βόμβας δεν φαίνεται ότι είχαν πάνω μας τέτοια αποτελέσματα όπως είχε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος.
«Φαίνεται ότι κάπως προσαρμοστήκαμε στην ιδέα του ολοκληρωτικού πολέμου και η ιστορία μάς έχει κάνει αναίσθητους και έτσι ούτε η Χιροσίμα ούτε η Δρέσδη είχαν την ίδια επίδραση όσο η φοβερή σφαγή του Δυτικού Μετώπου στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
«Ίσως αυτός να είναι ο λόγος που οι παλαίμαχοι των παλαιών μαχών φαίνονταν άνθρωποι ξεχωρισμένοι, πολύ λιγότερο ικανοί να προσαρμοστούν στον νέο κόσμο απ’ όσο οι άνθρωποι μετά το 1945. Τίποτα στη ζωή τους δεν τους είχε προετοιμάσει γι’ αυτή την πραγματικότητα των χαρακωμάτων και τίποτα από τότε δεν μπορούσε να συνδεθεί με τις πείρες τους.»
Κατόπιν, περιγράφοντας την αθωότητα εκείνων που μπήκαν στον πόλεμο του 1914, ο Τσάπμαν έκανε τα σχόλια:
«Ήταν σαν ένα είδος πολύ πρωινού ξεκινήματος, αλλά το ξύπνημα ήρθε πολύ σύντομα και τόσο αυτοί όσο και ο κόσμος τους ποτέ δεν θα ήταν πάλι το ίδιο όπως πριν. Πραγματικά, από πολλές απόψεις, ο κόσμος τους έφτασε σ’ ένα τέλος πριν από εξήντα πέντε χρόνια· εμείς χρειαστήκαμε λίγο περισσότερο για να αρχίσουμε να τον καταλαβαίνουμε».
[Υποσημειώσεις]
a Βλέπε κεφάλαια 12-14 του βιβλίου «Ελθέτω η Βασιλεία Σου,» που εκδόθηκε από τη Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά.