Ήρθαν—Παρά τις Δυσκολίες και τους Κινδύνους
Η ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ήταν 2 Ιανουαρίου 1992. Το μέρος—το Μακίκε, της επαρχίας Ινιαμπάνε. Οι αφρικανικοί νυχτερινοί ήχοι της Μοζαμβίκης διακόπηκαν απότομα όταν άνοιξε κάποιο ραδιόφωνο. «Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά διεξάγουν στην επαρχία μας τη συνέλευσή τους ‘Άνθρωποι που Αγαπούν την Ελευθερία’», ανακοίνωσε ο εκφωνητής. «Ο σκοπός τους είναι να διδάξουν τους ανθρώπους σχετικά με το πώς μπορεί να βρεθεί αληθινή ελευθερία στο σημερινό κόσμο. Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι να την παρακολουθήσουν».
Εκεί, σ’ αυτή τη μακρινή γωνιά της Αφρικής, συνέβαινε κάτι που θα άφηνε εποχή! Για πρώτη φορά διεξαγόταν μια συνέλευση περιφερείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά, και 1.024 άτομα βρίσκονταν εκεί για να την απολαύσουν. Λίγα χρόνια νωρίτερα, ένα τέτοιο γεγονός ποτέ δεν θα μπορούσε να λάβει χώρα στη Μοζαμβίκη τόσο φανερά, εφόσον το έργο των Μαρτύρων του Ιεχωβά ήταν τότε υπό απαγόρευση. Θα θέλατε να ακούσετε για τις θυσίες που θαρραλέα έκαναν πολλοί προκειμένου να παρακολουθήσουν αυτή τη συνέλευση;
Η επαρχία Ινιαμπάνε, όπως και πολλά άλλα μέρη της Αφρικής, είναι εξαιρετικά όμορφη. Ψαρόβαρκες με τριγωνικά πανιά, που μοιάζουν με αραβικά καΐκια, αρμενίζουν στη θάλασσα κοντά στις ακτές. Παντού υπάρχουν κοκκοφοίνικες. Αλλά το αποτρόπαιο φάσμα του εμφύλιου πολέμου αιωρείται πάνω από την ύπαιθρο!
Γι’ αυτούς που κοιμούνται σε καλύβες από φοινικόκλαδα, δεν είναι ασυνήθιστο να ξυπνούν νωρίς το πρωί από τον υπόκωφο θόρυβο που κάνει το βαρύ πυροβολικό στις κοντινές αγροτικές περιοχές, καθώς ο πόλεμος στις δασώδεις εκτάσεις μαίνεται κατά τη διάρκεια της νύχτας. Πολύ συχνά αυτοί που υποφέρουν είναι οι αθώοι πολίτες. Μερικές φορές βλέπει κανείς παιδιά να περπατούν κουτσαίνοντας, έχοντας ακρωτηριασμένα ή παραμορφωμένα άκρα. Ακόμη και μερικοί Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν ουλές στο πρόσωπο και στο σώμα τους από τις βαναυσότητες που έχουν υποφέρει.
Κάτω από τέτοιες συνθήκες, η Συνέλευση «Άνθρωποι που Αγαπούν την Ελευθερία» εκτιμήθηκε βαθιά από όλους όσους παρευρέθηκαν. Παρά την πιθανότητα να πέσουν σε ενέδρες στη διαδρομή προς τη συνέλευση, πολλές οικογένειες από τις αγροτικές περιοχές ήταν αποφασισμένες να έρθουν. Επίσης, το να φτάσει κανείς εκεί δεν ήταν εύκολο, εφόσον οι δημόσιες μεταφορές γίνονται κυρίως πάνω στις καρότσες μεγάλων, ανοιχτών φορτηγών. Μερικές φορές πάνω από 400 επιβάτες στριμώχνονται πάνω στο φορτηγό! Αρκετά τέτοια φορτηγά μπαίνουν στη σειρά για να σχηματίσουν φάλαγγες που συνοδεύονται από οπλισμένες στρατιωτικές συνοδείες.
Η Νόρα και οι τρεις κόρες της, ηλικίας ενός, τριών και έξι χρονών, αποτελούν μια οικογένεια της οποίας τα μέλη έθεσαν σε κίνδυνο τη ζωή τους ταξιδεύοντας μ’ αυτόν τον τρόπο. Η Νόρα αποταμίευε χρήματα επί μήνες για τα έξοδα του ταξιδιού. Το γεγονός ότι δεν υπήρχαν διαθέσιμα καθορισμένα καταλύματα στη συνέλευση δεν την σταμάτησε. Μαζί με πολλούς άλλους, η Νόρα και η οικογένειά της απλώς μαγείρευαν, έτρωγαν και κοιμόνταν πάνω στο έδαφος ακριβώς στο χώρο της συνέλευσης.
Ούτε ακόμη και η ανυπόφορη τροπική ζέστη που ακολουθούνταν από καταρρακτώδεις βροχές δεν μπόρεσε να μειώσει την απέραντη ευχαρίστηση των αδελφών οι οποίοι απολάμβαναν μαζί ένα πνευματικό συμπόσιο. Ένιωθαν ότι γι’ αυτούς δεν υπήρχε τίποτε πιο σπουδαίο από το να είναι παρόντες σ’ αυτή τη συνέλευση. Ένα σύνολο 17 ατόμων συμβόλισαν την αφιέρωσή τους στα ζεστά νερά του Ινδικού Ωκεανού. Καθώς λάβαινε χώρα το βάφτισμα, ένα μεγάλο πλήθος χαρούμενων παρατηρητών υποκινήθηκε αυθόρμητα να ψάλει αίνους στον Ιεχωβά.
Αυτή η ομάδα των λάτρεων είχε στ’ αλήθεια διαπιστώσει τι σημαίνει να γίνεται κανείς άτομο που αγαπάει τη θεϊκή ελευθερία. Ο Χανς, ένας αντιπρόσωπος από την πρωτεύουσα Μαπούτου, είπε: «Μόλις είδαμε την αρχή ενός καινούριου κεφαλαίου στο έργο των Μαρτύρων του Ιεχωβά σ’ αυτό το μέρος της Αφρικής».