Ο Μανδύας Απορριμμάτων της Βρεττανίας—Η Απεργία των ‘Συλλεκτών Απορριμμάτων’ Φέρνει Καταστροφή
Από τον ανταποκριτή του «Ξύπνα!» στις Βρεττανικές Νήσους
‘ΓΙΑΤΙ δεν θα έπρεπε οι εργάτες που εκτελούν ακάθαρτες δουλειές να πληρώνωνταν καλά γι’ αυτές;’ ερώτησαν τα συνδικάτα που αντιπροσωπεύουν 770.000 άνδρες και γυναίκες στη Βρεττανία. Εκσφενδόνισαν την πρόκλησι ζητώντας να πληρώνωνται περισσότερα.
Περίπου 1.600 τοπικές αρχές που περιλαμβάνονταν στη συζήτησι δέχθηκαν την πρόκλησι αρνούμενες να ικανοποιήσουν το αίτημά τους. Αυτοί οι υπάλληλοι στενοχωρούνταν για τους υψούμενους δημοτικούς φόρους που θ’ απαιτούνταν να πληρώσουν για κάθε αύξησι μισθών.
Ο βασικός μισθός των εργατών, κατά κατηγορίες, ήταν λίγο ανώτερος από 13 έως 16 Λίρες Αγγλίας (περίπου $31 έως $38). Αυτοί ζητούσαν εβδομαδιαία αύξησι 2.15.0 Λίρες ($6.60), περίπου 20 τοις εκατό, και επί πλέον βελτιώσεις στις συνθήκες εργασίας.
Το συμβούλιο που αντιπροσώπευε τις τοπικές αρχές συμφώνησε για μια αύξησι 14 τοις εκατό. Οι εργάτες αρνήθηκαν, κι’ έτσι άρχισε η απεργία. Η Βρετανία είχε περιπλακή στο ζήτημα των ‘ακαθάρτων εργασιών.’
Ενώ καμμιά πλευρά δεν ήθελε να υποκύψη στην άλλη χωρίς μια επίδειξι δυνάμεως, η χώρα άρχισε να φορή τον σκουπιδομανδύα της. Με το τέλος του Σεπτεμβρίου απέπνεε αναθυμιάσεις μ’ ένα μανδύα ακαθαρσίας.
Ποτέ προηγουμένως δεν είχαν καταλάβει οι άνθρωποι εδώ τόσο πολύ τον ζωτικό χαρακτήρα της συλλογής απορριμμάτων. Οι συλλογείς απορριμμάτων της Αγγλίας ήσαν ασφαλώς αναγκαίοι.
Εκστρατεία Σχεδιασμένη
Τα συνδικάτα που είχαν περιληφθή αντιπροσώπευαν εργάτες διαφόρων κατηγοριών. Οδηγοί ασθενοφόρων αυτοκινήτων, εργάτες δημοτικών λιμένων, θυρωροί, συλλέκται σκουπιδιών, είναι παραδείγματα. Η Εθνική Ένωσις Δημοσίων Υπαλλήλων, η μεγαλύτερη ένωσις είχε το σχέδιο του αγώνος της καλά συντεταγμένο.
Αν η απεργιακή σύγκρουσις μιας δοθείσης επαγγελματικής ομάδος ήταν ελλιπής σε αποτελέσματα, οι ηγέται θα τους διέτασσαν να επιστρέψουν στην εργασία. Έπειτα θα καλούσαν ν’ απεργήση μια άλλη ομάδα της οποίας η αδράνεια θα μπορούσε ν’ αποδειχθή περισσότερο ερημωτική. Εύκολα στην κορυφή της κρούσεως της κοινής γνώμης ήλθαν οι συλλέκται σκουπιδιών και οι εργάτες υπονόμων.
Γρήγορα η απόδοσις των απορριμμάτων των 55 περίπου εκατομμυρίων ανθρώπων συνωστισμένων μέσα σ’ ένα πολύ μικρό νησί άρχισε να φαίνεται—και να βρωμά, προκαλώντας επίσης κινδύνους πυρκαϊάς και ασθενειών.
Προβλήματα Μολύνσεων και Υγείας
Σωροί απορριμμάτων άρχισαν να παρατάσσωνται στους δρόμους. Μια πληγή συρροής μυγών που γέμισαν μια περιοχή του Βορείου Λονδίνου αποδόθηκε στην εντεταμένη αναπαραγωγή που προκλήθηκε από υπερχειλίζουσες ακαθαρσίες υπονόμων στο Ένφιλντ. Οι τόποι με πυκνό πληθυσμό της Βρεττανίας επλήγησαν περισσότερο.
Στις 5 Οκτωβρίου, χιλιάδες νεκρών ψαριών επέπλεαν σε ποτάμια, διότι εκατό εκατομμύρια γαλλόνια μη επεξεργασμένων νερών υπονόμων χύθηκαν μέσα στις πλωτές οδούς της Βρεττανίας. Ένας αντιπρόσωπος του Συμβουλίου Συντηρήσεως του Τάμεση με τριάντα έτη υπηρεσίας περιέγραψε την κατάστασι ως «τη χειρότερη που γνώρισα στο διάστημα της υπηρεσίας μου.»
Η πόλις Μπαθ που ιδρύθηκε από τους Ρωμαίους, περίφημη για τις μεταλλικές της πηγές, διέτρεχε τον κίνδυνο επιβολής δελτίου ύδατος. Μερικώς επεξεργασμένα νερά υπονόμων, που ξεχύθηκαν μέσα στον ποταμό Αίηβον, συνετέλεσαν στο να γίνη το νερό όχι πολύ υγιεινό.
«Αν η αποτυχία προς συλλογήν των απορριμμάτων συνεχίση για ένα χρονικό διάστημα,» είπε ο Γκράχαμ Ντον, ανώτερος επιμελητής της υγείας του περιβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, «θα επέλθη αύξησις του πληθυσμού των ποντικών. Προς το παρόν εμείς υποχωρούμεν, ενώ οι ποντικοί προχωρούν.»
Στο Μπούρνεμαουθ, μια από τις ευχάριστες και υγιεινές παράκτιες εξοχές των Βρεττανών, οι ποντικοπιάστες επέστρεψαν στα καθήκοντά των κατόπιν εκκλήσεως όπως χρησιμοποιηθούν για τους ποντικούς σ’ έναν σκουπιδότοπο. Τα νερά των υπονόμων σε τέσσερες αντλητικούς σταθμούς της πόλεως έφθασαν να ξεχυθούν επάνω στους δρόμους. Αγγελίες κατά μήκος της ωραίας παραλίας του Νοτίου Ντίβον ειδοποιούσαν ότι μη επεξεργασμένα νερά υπονόμων ξεχύνονταν στις παραλίες.
Η Βρεττανία ήταν ασυνήθως ξηρή σ’ αυτή την περίοδο του έτους. Τώρα είχε ένα νέον φόβο—τη βροχή. Βροχή σε επαρκή όγκο θα επιβάρυνε τόσο τους υπονόμους ώστε τα δηλητηριώδη περιεχόμενά τους θα ξεχύνονταν μέσα στους δρόμους και θα πλημμύριζαν τα υπόγεια.
Συναντήσεις και Συγκρούσεις
Τα αισθήματα αποκορυφώθηκαν μεταξύ εκείνων που επηρεάζονταν πάρα πολύ από τη φιλονεικία. Θυμοί εξερράγησαν. Σε μια περιοχή του Λονδίνου οι εργάτες αποκομιδής απορριμμάτων επολιόρκησαν το Δημαρχείο του Μπρεντ με σάκκους σκουπιδιών. Κατόπιν έρριψαν κατά των υπαλήλων του δήμου αυγά.
Σε συγκρούσεις μεταξύ αποσπασμάτων απεργών και εργολάβων μισθωμένων να καθαρίσουν τα σκουπίδια προξενήθηκαν τραυματισμοί και ζημίες ιδιοκτησίας στο Τσέλσυ, στο Κένσιγκτον και στο Σέπερτς Μπους, μεταξύ άλλων περιφερειών του Λονδίνου. Έσπασαν με τούβλα παράθυρα αυτοκινήτων. Ένας εργολάβος που κτυπήθηκε με σιδερένια μπάρα διακομίσθηκε στο νοσοκομείο.
Στον Δήμο Τάουερ Χάμλετς, ιδιώτες εργολάβοι εφοδιασμένοι με μπουλντόζες έφθασαν για να καθαρίσουν τους δρόμους. Αλλά οι απεργοί εκέρδισαν την ημέρα: ένα βλέμμα στην εναντίωσι και οι εργολάβοι πήγαν σπίτι.
Οι απεργοί σε μερικές περιφέρειες έγραψαν σε μαυροπίνακες τις επιχειρήσεις και τους κατοίκους που μάζευαν τα σκουπίδια. Ένας υπάλληλος συνδικάτου φέρεται ότι είπε, «Όσων τα ονόματα γράφθηκαν στο μαυροπίνακά μας δεν θα συλλέγωνται τα σκουπίδια τους από τους εργάτες των συνδικάτων επ’ αόριστο χρόνο όταν τελειώση η απεργία.» Ένας εκπρόσωπος της Εθνικής Ενώσεως Δημοσίων Υπαλλήλων είπε ότι καταρτιζόταν ένας μαυροπίνακας που τελικά θα περιελάμβανε πάνω από 2.000 ονόματα.
Καθώς οι απεργούντες οδοκαθαριστές εβάδιζαν πιο πέρα από το Αρχηγείο της Εθνοφρουράς στο Σουίντον, η μπάντα του στρατού επαιάνιζε το Εμβατήριο ‘Ιδεώδης Διαδρομή.’ Ο θόρυβος που επακολούθησε έκαμε τους συλλογείς απορριμμάτων να υποσχεθούν παντοτεινό μποϋκοττάρισμα κατά του αρχηγείου. Οι εργάτες των συνδικάτων εδήλωσαν ότι ποτέ δεν θα μάζευαν τα απορρίμματα της Εθνοφρουράς.
Κίνδυνοι Πυρκαϊάς και Οδοφράγματα
Σε μερικά μέρη σωροί σκουπιδιών μέχρις ύψους είκοσι ποδών παρουσίαζαν κινδύνους πυρκαϊάς. Βλαβερά βουνά απέκλειαν μερικές πόρτες που χρησιμοποιούνταν ως έξοδοι πυρκαϊάς.
Η νύχτα Γκάυ Φόουξ, η νύχτα που η χώρα φλέγεται από χαρμόσυνες φωτιές και πυροτεχνήματα για να γιορτάση μια προσπάθεια για ανατροπή του Βασιλέως Ιακώβου Α’ και του Κοινοβουλίου του στις 5 Νοεμβρίου 1605, έφερε νέους φόβους. Θα έθεταν φωτιά οι αναρχικοί στους πολλούς σωρούς σκουπιδιών; Φρουροί εναντίον των πυρκαϊών εργάσθηκαν από τις οκτώ το βράδυ ως τα μεσάνυχτα για τη φύλαξι 25.000 εργοστασίων.
Ένοικοι σε δυο κτήματα του Λονδίνου συσσώρευσαν σάπια σκουπίδια που απέκλειαν οκτώ δρόμους, από τους οποίους δυο ήσαν κύριες αρτηρίες. Η αστυνομία έφθασε επί τόπου. Αλλά ενώ μετακινούσαν ένα οδόφραγμα, οι ένοικοι ανύψωναν ένα άλλο. Φορτηγά αυτοκίνητα και εργάτες μισθωμένοι για να μετακινήσουν ένα σωρό σκουπιδιών μήκους 100 υαρδών στο Χάκνεϋ υπέστησαν επίθεσι με τούβλα και ύβρεις από ωργισμένους απεργούς.
Σάπια και βρωμερά σκουπίδια στους δρόμους του Χάκνεϋ έκαμαν τους ενοίκους να ξεσηκωθούν σε διαδήλωσι. Ένας διαδηλωτής εφώναξε από έναν εξώστη α’ ορόφου: «Η κακοσμία και οι ποντικοί είναι αίσχος. Το συμβούλιο λέγει ότι τρομάζει από τους απεργοσπάστες. Το λιγώτερο που μπορούμε να κάμωμε είναι να μεταφέρωμε ένα σάκκο σκουπιδιών μέσα στον δρόμο.»
Αυτό προκάλεσε έξαψι στο πλήθος. «Στον δρόμο!» ούρλιασαν. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά άρπαξαν σάκκους σκουπιδιών που παρατάσσονταν σε πενήντα γυάρδες ενός παράπλευρου δρόμου και τους εκσφενδόνισαν μέσα στην κυρία λεωφόρο. Το προσωπικό της πυροσβεστικής υπηρεσίας εκλήθη να παραστέκεται.
Δύσκολη Τακτοποίησις
Η 5η Νοεμβρίου είδε να διαγράφεται μια τακτοποίησις. Οι κύριοι όροι ήσαν ένα ετήσιο ποσόν 71.670.000 Λιρών Αγγλίας για 770.000 εργάτες. Αυτό θα σημάνη μια εβδομαδιαία αύξησις 2.10.0 Λιρών για άνδρες, και 2.2.6 Λιρών για γυναίκες ($6 και $5.10 αντιστοίχως)· μια αύξησις 18.2 τοις εκατό.
Οι υπερωρίες και τα επιδόματα για τη μετακίνησι των απορριμμάτων που συσσωρεύθηκαν κατά τον καιρό της απεργίας έγινε τώρα το ζήτημα. Μερικοί δήμοι επλήρωσαν επιδόματα έως 70 Λίρες ($168) κατά εργάτην για την αποκομιδή των βουνών των απορριμμάτων από τους δρόμους. Οι συζητήσεις εξακολούθησαν να μαίνωνται στο Λονδίνο για το ζήτημα της πληρωμής των επιδομάτων.
Ένα ουσιώδες ποσόν της αυξήσεως των μισθών θα καλυφθή από αυξήσεις των φόρων.
Ο διακανονισμός των ‘ρυπαρών επαγγελμάτων’ είναι ένα από τα δύσκολα ζητήματα. Ένας επίσημος των συνδικάτων εθριαμβολόγησε, «Μια νίκη των παιδιών.» Ένας άλλος είπε, «Μια μύτη που αιμορραγεί για την Κυβέρνησι.» Ένας τρίτος, «Θα ξανάρθωμε πάλι για περισσότερα το επόμενο έτος.»
Μολονότι το συνδικάτο θεωρεί μια νίκη την τακτοποίησι, αυτή ωστόσο αφήνει τους ανθρώπους με ένα βασικό μισθό εντελώς μέτριον για τα επίπεδα της σήμερον. Οι σκουπιδοκαθαρισταί διεξάγουν ένα άσχημο έργο. Βρίσκονται έξω με όλους τους καιρούς. Το έργο είναι δύσκολο. Ενέχει κινδύνους υγείας αφού περιλαμβάνει βρωμερά σκουπίδια που περιέχουν νοσηρά στοιχεία. Πολλοί το θεωρούν δουλοπρεπές έργο χαμηλής στάθμης. Ο ζωτικός, όμως, χαρακτήρας της εργασίας απεδείχθη ασυζητητί. Λίγα επαγγέλματα θα μπορούσαν να δειχθούν περισσότερο αναγκαία.
Μια εργασία με τεράστια μειονεκτήματα σαν αυτά απαιτεί σαφώς αντισταθμιστικές αποζημιώσεις. Σ’ ένα σύστημα που είναι προσανατολισμένο στο χρήμα, οι μισθοί πρέπει να είναι η κυρία αποζημίωσις.
Αλλά υπάρχουν και άλλες αποζημιώσεις. Ένας εργάτης αποκομιδής απορριμμάτων του Λονδίνου, ένας μελετηρός άνθρωπος ειδικά ενδιαφερόμενος για την αστρονομία, εξήγησε ότι είναι ένας επιδέξιος μηχανικός, αλλ’ εκουσίως εγκατέλειψε ένα ασφαλές επάγγελμα σ’ ένα σταθμό αυτοκινήτων για να γίνη οδοκαθαριστής και να οδηγή το φορτηγό αυτοκίνητο των απορριμμάτων. Οι λόγοι που επρόβαλε ήσαν ότι αυτή είναι μια εργασία απηλλαγμένη από στενοχώριες, και ότι με το να εργάζεται σκληρά σ’ ένα δοθέντα γύρο αυτός και η ομάς του μπορούν να τελειώνουν ενωρίς κατά το απόγευμα. Του αρέσει να είναι έξω στον αέρα αντί να βρίσκεται μέσα στο εργαστήριο. Μπορεί να δαπανά περισσότερο χρόνο με την οικογένειά του και να παρακολουθή τα πραγματικά του ενδιαφέροντα. Η άποψίς του είναι ότι αν μια εργασία είναι χρήσιμη, είναι τόσο καλή όσο και οποιαδήποτε άλλη χρήσιμη εργασία.
Αδιάφορο πώς τα άτομα δυνατόν να αισθάνωνται για μια ιδιαίτερη εργασία, γεγονός παραμένει ότι η απεργία μια φορά απέδειξε πάλι πόσο εύθραυστο είναι αυτό το παρόν σύστημα πραγμάτων. Είναι οικτρό όταν η υγεία μιας κοινότητος, ναι ενός ολοκλήρου έθνους, μπορεί να βρεθή σε κίνδυνο προτού μπορέση να γίνη συμφωνία σε τέτοια ζωτικά ζητήματα. Και όπως συνήθως, οι μάζες του λαού γενικά ήσαν τα θύματα. Είναι φανερό, ότι αυτό το σύστημα πραγμάτων, με τις πολιτικές και οικονομικές του διευθετήσεις, είναι εν προόδω ταχείας σήψεως και δεν εργάζεται για την ευημερία όλων. Χρειάζεται ν’ αντικατασταθή από ένα, και ο Θεός το υποσχέθηκε, που θα επιτύχη αυτήν την αντικατάστασι για ολόκληρη τη γη.—Δαν. 2:44.