Θα Ζήσουν και Πάλιν;
ΟΤΑΝ έρχωνται αντιμέτωποι με τον θάνατο κάποιου προσφιλούς συγγενούς ή στενού φίλου, οι άνθρωποι είναι αδύναμοι. Η καλύτερη διαθέσιμη ιατρική γνώσις στον κόσμο δεν μπορεί ν’ απελευθερώση έστω και ένα άτομο από την παγίδα του θανάτου. Πολλοί άνθρωποι δεν βρίσκουν λόγια να πουν καθώς προσπαθούν να παρηγορήσουν τους θλιμμένους. Ο θάνατος φαίνεται τόσο τελικός, τόσο αμετάκλητος. Αλλά είναι πράγματι έτσι;
Ένα βιβλίο που ισχυρίζεται ότι είναι εμπνευσμένο από τον Κατασκευαστή του ανθρώπου, δίνει απάντησι σ’ αυτή την ερώτησι. Πληθώρα αποδείξεων επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό του ότι έχει εμπνευσθή από τον Θεό. Ύστερ’ από εξέτασι αυτού του βιβλίου, ένας πρώην αρχιδικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Ηνωμένων Πολιτειών ανέφερε: «Ήταν μια μακρά, σοβαρή και βαθειά μελέτη: και χρησιμοποιώντας τις ίδιες αρχές αποδείξεων στο θρησκευτικό αυτό θέμα, όπως πάντοτε κάνω σε κοσμικές υποθέσεις, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι . . . έχει προέλθει, από τον Θεό.» Με βάσι τις αποδείξεις που προσφέρει, εκατομμύρια άλλα άτομα έχουν καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα. Το βιβλίο για το οποίο πρόκειται είναι η Αγία Γραφή.
Η Βίβλος αποκαλύπτει ότι ο άνθρωπος επλάσθη από τα στοιχεία της γης. Διαβάζομε: «Και έπλασε Κύριος ο Θεός τον άνθρωπον από χώματος εκ της γης· και ενεφύσησεν εις τους μυκτήρας αυτού πνοήν ζωής, και έγεινεν ο άνθρωπος εις ψυχήν ζώσαν.» (Γεν. 2:7) Αυτός ο πρώτος άνδρας, ο Αδάμ, είχε ενώπιόν του την προοπτική ατέλειωτης ζωής. Εν τούτοις, όταν παρέβη τον νόμο του Θεού, απηγγέλθη η ακόλουθη καταδίκη εναντίον του: «Εν τω ιδρώτι του προσώπου σου θέλεις τρώγει τον άρτον σου, εωσού επιστρέψης εις την γην, εκ της οποίας ελήφθης· επειδή γη είσαι και εις γην θέλεις επιστρέψει.» (Γεν. 3:19) Στη διάρκεια των πολλών αιώνων που έχουν περάσει από τον θάνατο του Αδάμ, δισεκατομμύρια από τους απογόνους του έχουν ομοίως επιστρέψει στο χωρίς ζωή χώμα.
Αφού ο Παντοδύναμος Θεός έπλασε τον πρώτο άνθρωπο από τα στοιχεία της γης, δεν είναι λογικό να συμπεράνωμε ότι θα πρέπει επίσης να έχη την ικανότητα ν’ ανασταίνη τους νεκρούς; Μια τέτοια επαναφορά ατόμων από τον θάνατο στη ζωή, δεν θ’ απαιτούσε την αποκατάστασι των ιδίων μορίων που αποτελούσαν το σώμα του αποθανόντος. Ακόμη και κατά τη διάρκεια της ζωής του ανθρώπου, τα κύτταρα ανανεώνονται κάθε επτά έτη περίπου. Αυτά λοιπόν δεν αποτελούν τον παράγοντα που καθορίζει την ταυτότητα των ατόμων. Μάλλον η φυσική εμφάνισις, η φωνή, η προσωπικότης, η διανοητική ανάπτυξις οι εμπειρίες και οι αναμνήσεις είναι εκείνα που προσδιορίζουν την ταυτότητά μας. Επομένως όχι τα ίδια τα μόρια, αλλά τα άτομα, ή ψυχές, πρέπει να επανέλθουν στη ζωή.
Ο Ύψιστος υποσχέθηκε ότι αυτό ακριβώς θα συμβή. Διαβάζομε στη Γραφή: «Και πολλοί εκ των κοιμωμένων εν τω χώματι της γης θέλουσιν εξεγερθή.» (Δαν. 12:2) «Οι νεκροί σου θέλουσι ζήσει, μετά του νεκρού σώματός μου θέλουσιν αναστηθή· εξεγέρθητε και ψάλλετε, σεις οι κατοικούντες εν τω χώματι· διότι η δρόσος σου είναι ως η δρόσος των χόρτων και η γη θέλει εκρίψει τους νεκρούς [θέλει γεννήσει εκείνους που ήσαν ανίσχυροι στον θάνατο, ΜΝΚ]»—Ησ. 26:19.
Τι συγκινητική προοπτική είναι αυτή! Όπως ακριβώς η δρόσος αναζωογονεί τη βλάστησι, έτσι η λειτουργία της ενεργού δυνάμεως ή πνεύματος του Θεού, θα εγείρη τους νεκρούς από τον ύπνο τους. Η γη, σαν μια μήτρα, θα δώση εκείνους οι οποίοι κάποτε εστάθησαν ανίσχυροι στο θάνατο.
Αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την επαναφορά των νεκρών στη ζωή που θα κάνη ο Θεός, σας προτρέπομε να συζητήσετε με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά την επόμενη φορά που θα σας επισκεφθούν. Μια καλά θεμελιωμένη πίστις στην υπόσχεσι του Θεού περί αναστάσεως, μπορεί να σας ενθαρρύνη τώρα, και να σας καταστήση ικανούς, να δίδετε πραγματική παρηγορία σε άλλους στον καιρό της θλίψεώς των.