Τα Προβλήματα του “Παράδεισου”
ΘΕΛΟΥΜΕ να γνωρίζετε ότι ενώ τα νησιά έχουν μια παραδεισένια εμφάνιση, υπάρχουν προβλήματα. Για παράδειγμα, σας αρέσουν τα έντομα; Το ελπίζουμε, γιατί εδώ υπάρχουν άφθονα κουνούπια, μύγες και μυρμήγκια ιδιαίτερα τα μικρά κόκκινα μυρμήγκια που δαγκώνουν.
Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι, μερικές φορές, αντί για γαλάζιους ουρανούς έχουμε τυφώνες. Οι τυφώνες επισκέπτονται συχνά ολόκληρη την περιοχή των δυτικών Νησιών του Ειρηνικού. Τα τελευταία χρόνια, καταστρεπτικοί τυφώνες έχουν προξενήσει τεράστιες απώλειες στις Μαριάννες. Πολλά σπίτια εδώ είναι φτιαγμένα από ξύλο με αυλακωτές λαμαρίνες στη σκεπή που συντρίβονται από τη δύναμη των τυφώνων. Οι άνεμοι είναι τόσο ισχυροί ώστε μεταλλικά αντικείμενα διαπερνούν τους κορμούς μεγάλων δέντρων. Ευτυχώς, οι κάτοικοι τώρα προτιμούν σπίτια φτιαγμένα από μπετό.
Και κάτι άλλο· εδώ υπάρχει τουλάχιστο ένα ηφαίστειο σε ενέργεια το Μάουντ Πάχαρος. Και μη ξεχνάτε τους σεισμούς. Έχουμε κι αυτούς επίσης. Ευτυχώς, οι περισσότεροι δεν είναι πολύ ισχυροί, παροδικά, όμως, κάποιος σεισμός κλυδωνίζει έντονα όλους μας εδώ. Ένας σεισμός το 1902 κατέστρεψε τα περισσότερα κτίρια από μπετό στη μεγαλύτερη πόλη της Άγκανα της Γκουάμ κι ανασήκωσε 50 εκατοστά (2 πόδια) ολόκληρο το νησί.
Ναι, μπορείτε να κοιμηθείτε κάτω από ένα δίχτυ για να προφυλαχθείτε από τα κουνούπια, ν’ αποφεύγετε τα μυρμήγκια, να παίρνετε προληπτικά μέτρα κατά των τυφώνων και να ενεργείτε συνετά στη διάρκεια μιας ηφαιστειακής εκρήξεως ή ενός σεισμού. Πολύ πιθανόν, όμως, να έχετε δυσκολία με την τροπική υγρασία. Η θερμή υγρασία διαποτίζει τα ρούχα και τα παπούτσια μέσα σε μια νύχτα. Υπάρχουν, όμως, κι άλλα προβλήματα που δεν αντιμετωπίζονται τόσο εύκολα.
Μόλυνση στον «Παράδεισο»
Ενώ ο αέρας στη Μικρονησία εξακολουθεί να είναι πεντακάθαρος, συχνά αυτά τα γαλαζοπράσινα νερά δεν είναι. Τα συστήματα αποχετεύσεως είναι ακόμη πρωτόγονα και σε πολλές περιοχές τα σκουπίδια εγκαταλείπονται στις παραλίες για να παρασυρθούν από τις παλίρροιες. Το αποτέλεσμα είναι, ότι οι ιθαγενείς που τρώνε τα ψάρια από τη θάλασσα υποφέρουν από παράσιτα, δυσεντερία, διάρροια και στομαχικές διαταραχές. Ασθένειες επίσης μπορεί να προκληθούν όταν πίνει κανείς νερό που δεν προέρχεται από καθαρούς κρυστάλλινους καταρράχτες, αλλ’ από βρόχινο νερό που έχει αποθηκευτεί σε ντεπόζιτα στις σκεπές των σπιτιών. Και στα περισσότερα μέρη δεν υπάρχει ένα γειτονικό φαρμακείο για να τρέξετε να πάρετε φάρμακα να θεραπεύσετε αυτές τις ασθένειες.
Ο 20ός αιώνας έχει, επίσης, συμβάλει στην αύξηση του θορύβου σε μερικές περιοχές, κλονίζοντας έτσι την ωραία γαλήνη. Σ’ ένα νησί που έχει περιφέρεια σχεδόν 19 χιλιόμετρα (12 μίλια), η μουσική ντίσκο αντηχεί διαπεραστικά μέρα και νύχτα από τα φορτηγά αυτοκίνητα. Οι νεαροί συνωστίζονται πάνω σ’ αυτά τα φορτηγά ιδιαίτερα τις όμορφες φεγγαρόλουστες τροπικές βραδιές και τραγουδάνε στον ρυθμό της ντίσκο, οδηγώντας πάνω-κάτω στο νησί μέχρι την ανατολή του ήλιου. Σ’ όλα σχεδόν τα νησιά, η μουσική ντίσκο ακούγεται από μικρά εστιατόρια και ξενοδοχεία, ιδιαίτερα τα σαββατοκύριακα, μέχρι τις μικρές ώρες της νύχτας.
Σε μερικές περιπτώσεις, ακόμη κι η φυσική ομορφιά καταστρέφεται από τα ορυχεία. Η Ναούρου και η γειτονική Όσιαν Άιλαντ (τώρα λέγεται Μπάναμπα) καθώς και η Άνγκουαρ της Μπελάου έχουν παραμορφωθεί και απογυμνωθεί εξαιτίας των ορυχείων του φωσφορικού άλατος. Η Μπάναμπα είχε τόσο πολύ καταστραφεί, ώστε οι άνθρωποι ξεσηκώθηκαν σε διαμαρτυρία κι αποκαλύφθηκε ένα σκάνδαλο που έφτασε μέχρι το Βρετανικό Κοινοβούλιο.
Στη Ναούρου, η εξόρυξη συνεχίζεται σε μεγάλη κλίμακα, αν και πιστεύεται ότι τα πετρώματα φωσφορικού άλατος θα έχουν σχεδόν εξαντληθεί μέχρι το τέλος του αιώνα. Αν δεν παρθούν μέτρα, στο μεταξύ, η Ναούρου κινδυνεύει να γίνει μια άμορφη ακαλλιέργητη έκταση.
Δυστυχία στον «Παράδεισο»
Για τη Ναούρου, τουλάχιστο τα ορυχεία φωσφορικού άλατος αποτελούν ένα εισόδημα. Τι θα πούμε, όμως, για τις περιοχές που δεν έχουν ορυχεία κι άλλες πηγές εισοδήματος; Δυστυχώς η φτώχεια είναι μόνιμη κάτοικος εδώ. Συχνά η τροφή είναι περιορισμένη. Η βιομηχανική ανάπτυξη είναι ασήμαντη κι οι κάτοικοι στρέφονται στη θάλασσα για εξεύρεση τροφής.
Ο πνευματισμός ασκεί έντονη επιρροή σ’ όλα τα νησιά της Μικρονησίας. Μερικοί επισκέπτες μπορεί να γοητευθούν από τους «οίκους των πνευμάτων» όπου, υποτίθεται, ότι κατοικούν τα πνεύματα—τέτοιες δοξασίες όμως καταστρέφουν τη χαρά της ζωής όσων τις ακολουθούν. Οι άνθρωποι φοβούνται τα πνεύματα και πιστεύουν ότι προκαλούν αρρώστιες και θάνατο όταν δεν εξευμενίζονται. Η μαγεία εξασκείται, και χρησιμοποιούνται ακόμη φυλαχτά αγάπης και μίσους.
Ένα άλλο πρόβλημα είναι η μέθη, ιδιαίτερα μεταξύ των ανέργων. Συχνά αυτό οδηγεί στην κακομεταχείριση της οικογένειας και στο έγκλημα. Και, παράδοξα γίνονται πολλές αυτοκτονίες. Πρόσφατα σ’ ένα μικρό νησί με 3.000 κατοίκους μόνο, οκτώ νεαροί αυτοκτόνησαν μέσα σε τρεις μήνες. Είναι φανερό ότι, για να είναι ένα άτομο πραγματικά ευτυχισμένο, χρειάζεται κάτι περισσότερο από το να ζει σ’ ένα όμορφο νησί.
Τελικά οι αιώνιοι εχθροί του ανθρώπου, οι ασθένειες και ο θάνατος είναι κι εδώ τόσο καταστρεπτικοί όσο και οπουδήποτε αλλού στον κόσμο. Αυτά αυξάνουν τη θλίψη και τη δυστυχία που μαστίζουν αυτό το μέρος που, από κάθε άποψη, είναι ένας φυσικός παράδεισος.
Φόβος στον «Παράδεισο»
Τα γεγονότα του υπόλοιπου κόσμου κάνουν πολλούς εδώ να αισθάνονται ανασφάλεια. Οι κάτοικοι της Μικρονησίας έχουν περιέλθει στην κυριαρχία τεσσάρων μεγάλων παγκόσμιων δυνάμεων, και με την άφιξή τους η καθεμιά έχει επιφέρει καταπίεση. Εδώ διεξήχθηκαν μερικές από τις πιο σκληρές πολεμικές επιχειρήσεις του τελευταίου Παγκόσμιου Πολέμου και τα σημάδια της καταστροφής φαίνονται ακόμη στα γοητευτικά αυτά νησιά. Σκουριασμένα κουφάρια μισοβυθισμένων πλοίων, απογυμνωμένοι σκελετοί αεροπλάνων που έχουν καταρριφθεί, φθαρμένα αντιαεροπορικά πολυβόλα, παλιά κανόνια καλυμμένα με αναρριχητικά φυτά, που οι κάνες τους ξεπροβάλλουν από υγρά σπήλαια, τεράστιοι κρατήρες στα χωράφια και στους δρόμους—όλ’ αυτά μαρτυρούν σιωπηλά τη φρίκη που έζησαν τα νησιά πριν από λίγες δεκαετίες.
Όταν ο πόλεμος τελείωσε, ένας πολιτικός από την περιοχή της Τρουκ, όπου είχε διεξαχθεί η πιο σφοδρή αιματηρή ναυμαχία, έκανε την ακόλουθη έκκληση: «Αν ποτέ οι ΗΠΑ αποφασίσουν να πολεμήσουν ξανά, παρακαλώ ας μη γίνει αυτό στην Τρουκ.» Ο άνθρωπος αυτός είχε δει, τον μοναδικό δρόμο που περιέβαλλε το νησί του, βαμμένο κόκκινο από το αίμα των σκοτωμένων στους αεροπορικούς βομβαρδισμούς, και τα νερά της θάλασσας κοκκίνισαν από το ανθρώπινο αίμα. Δυο χρόνια μετά από τον πόλεμο, το πετρέλαιο των βυθισμένων πλοίων εξακολουθούσε να μολύνει τις ακτές.
Ποιος δίνει προσοχή σ’ αυτές τις εκκλήσεις; Προφανώς κανένας. Στο κοραλιογενές νησί Κουαζαλέιν, στα νησιά Μάρσαλ, προβάλλει μία βάση πυραύλων, για ν’ αντιμετωπίσει την παρουσία των Ρωσικών υποβρυχίων, που φημολογείται ότι έχουν παρατηρηθεί εκεί κοντά και των πολεμικών πλοίων που προσπαθούν να κατασκοπεύσουν τις Αμερικανικές πολεμικές εγκαταστάσεις. Επειδή η Γκουάμ βρίσκεται σ’ ένα στρατηγικό σημείο του Ειρηνικού, περιβάλλεται και φρουρείται από τις πολεμικές δυνάμεις των ΗΠΑ.
Το 1946, η τραγική πραγματικότητα της ατομικής εποχής διατάραξε τον κόσμο των αγαθών κατοίκων της Μικρονησίας, όταν οι ΗΠΑ έκαναν πυρηνικές δοκιμές πάνω στο νησί Μπικίνι που περιλαμβάνεται στο νησιωτικό σύμπλεγμα Μάρσαλ. Εξαιτίας των κινδύνων από τη ραδιενέργεια, απαγορεύεται στους κατοίκους να πλησιάσουν εκεί τώρα και πολύ πιθανό για πολλά χρόνια ακόμα. Σ’ άλλα μέρη του Ειρηνικού, η Αγγλία και η Γαλλία, επίσης, έχουν κάνει πυρηνικές δοκιμές πάνω σε όμορφα νησιά.
Κραυγές κινδύνου και ανησυχίας ακούστηκαν τελευταία εξαιτίας μιας νέας προτάσεως. Η Ιαπωνία εισηγήθηκε την αποθήκευση χημικών και ατομικών καταλοίπων μέσα σε δοχεία στον Ειρηνικό Ωκεανό κοντά στη Γκουάμ. Μέχρι τώρα, όμως, τα σχέδια αυτά έχουν αναβληθεί, επειδή η κυβέρνηση της Γκουάμ έχει αντίθετη γνώμη.
Μη μας παρεξηγήσετε όμως. Τα νησιά αυτά είναι πραγματικά όμορφα, και, χωρίς αμφιβολία, θ’ απολαύσετε την επίσκεψή σας εδώ. Ο ήλιος συνεχίζει ν’ ανατέλλει από το γαλάζιο ωκεανό και να δύει πίσω από τις φοινικιές που ταλαντεύονται στο απαλό πέρασμα των ανέμων του ωκεανού. Οι δεντροφυτευμένοι λοφίσκοι, οι διαδοχικοί καταρράχτες και οι αμμουδερές ακρογιαλιές είναι ακόμη εκεί. Αλλά δεν είναι ο «ιδανικός» παράδεισος. Μια από τις αιτίες είναι τα προβλήματα που υπάρχουν, πολλά από τα οποία τα έχει δημιουργήσει ο άνθρωπος.
Μήπως αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει ελπίδα για ζωή σ’ έναν πραγματικό παράδεισο—όπου η φύση θα είναι όμορφη και ο άνθρωπος δεν θα την καταστρέφει και όλοι οι λαοί θα έχουν γνήσιο ενδιαφέρον για τον πλησίον τους με μια ζωή αληθινά ικανοποιητική;
[Εικόνες στη σελίδα 6]
ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ ΠΟΥ ΤΣΙΜΠΟΥΝ
ΤΥΦΩΝΕΣ
ΗΦΑΙΣΤΕΙΑ
[Εικόνες στη σελίδα 7]
ΘΟΡΥΒΟΙ ΤΗ ΝΥΧΤΑ
ΚΑΤΕΣΤΡΑΜΜΕΝΗ ΓΗ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΙ
[Εικόνες στη σελίδα 8]
ΜΕΘΗ
ΠΛΗΓΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
ΓΕΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΑΡΡΩΣΤΙΑ