Η Οδός της Ζωής—Στενή Αλλά Ελεύθερη
1. Στο εδάφιο Ματθαίος 7:14, ποια είναι η έννοια της λέξεως «στενή»;
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ είπε: «Στενή είναι η πύλη και τεθλιμμένη η οδός η φέρουσα εις την ζωήν.» (Ματθ. 7:14) Η λέξις («στενή») που χρησιμοποίησε ο Ματθαίος για ν’ αναγράψη τα λόγια του Ιησού «χρησιμοποιείται μεταφορικά στα εδάφια Ματθαίος 7:13, 14, για την πύλη που παρέχει είσοδο στην αιώνιο ζωή, είναι δε στενή διότι αντιβαίνει στις φυσικές τάσεις.»—Ερμηνευτικό Λεξικό των Λέξεων της Καινής Διαθήκης, υπό Γ. Ε. Βάιν.
2. Πώς η ‘στενότης’ της ‘Οδού’ δεν περιορίζει την αληθινή ελευθερία;
2 Το ότι «Η Οδός» είναι «στενή» δεν σημαίνει ότι έχει στενότητα διανοίας, ότι είναι μια υπερβολικά ιεροπρεπής οδός. Δεν είναι μια οδός απομονώσεως, όπως η ζωή σ’ ένα μοναστήρι. Είναι «στενή» με την έννοια ότι δεν είναι χαλαρή, δεν στερείται σκοπού, δεν είναι ταλαντευόμενη. Είναι «στενή» κατά το ότι περιορίζει ένα άτομο ως προς τα επιβλαβή πράγματα. Αληθινή ελευθερία δεν είναι η άδεια να κάνη ένα άτομο οτιδήποτε επιθυμεί, διότι έτσι θα παραβίαζε την ελευθερία των άλλων. Σε λίγον καιρό θα έπαυε να είναι ελευθερία, διότι θα ωδηγούσε σε διαπληκτισμούς, μίση, ακόμη και φόνο. Παραδείγματος χάριν, αν οι άνθρωποι δεν υπήκουαν στους νόμους θα επήρχετο αναρχία και τόσο φοβερές συνθήκες, ώστε κανείς δεν θα είχε πραγματική ελευθερία ή ευτυχία.
3. Γιατί η πορεία του Χριστιανού απαιτεί προσπάθεια;
3 Ο Χριστιανός, όπως και κάθε άλλος άνθρωπος, έχει πολλές ατέλειες και κάνει σφάλματα. Όταν προσπαθή να τα διορθώση αυτά, οι ατέλειες της σαρκός τον κάνουν να αισθάνεται πολύ μηδαμινός, λόγω του αγώνος που διεξάγει εναντίον των. (Ρωμ. 7:24) Στο εδάφιο Λουκάς 13:24, ο Ιησούς είπε: «Αγωνίζεσθε να εισέλθητε δια της στενής πύλης.» Απαιτείται προσπάθεια, όπως η προσπάθεια των δρομέων στους αρχαίους και συγχρόνους Ολυμπιακούς Αγώνες, όχι διότι η «οδός» προς τη ζωή είναι αυτή καθ’ εαυτή δυσάρεστη ή με κάποιον τρόπο αποκρουστική, αλλά διότι ο κόσμος και οι δικές μας ατελείς προσωπικότητες ασκούν πίεσι εναντίον μας. Οι κανόνες της ‘Οδού’ είναι υψηλοί, αλλά η ανταπόκρισις σ’ αυτούς φέρνει τη μεγαλύτερη ευχαρίστησι, χαρά και ελευθερία.
4. Γιατί ο αληθινός Χριστιανός μπορεί να τυγχάνη εμπιστοσύνης, όπως δείχνουν τα εδάφια που παρατίθενται;
4 Η εντιμότης είναι μια από τις απαιτήσεις της ‘Οδού’ που την κάνει να είναι στενή. Τι πραγματικό αίσθημα ασφαλείας και ευτυχίας μπορεί να έχη ένα άτομο μέσα σ’ ένα κόσμο όπου δεν μπορεί να εμπιστεύεται τον συνάνθρωπό του; Επομένως, οι Χριστιανοί ακολουθούν την οδό της εντιμότητος, όχι με λόγια μόνο, αλλά και με έργα. (1 Ιωάν. 3:18) Ένας αληθινός Χριστιανός δεν κλέβει, ούτε εκβιάζει. Δεν ‘περικόπτει’ τις ώρες εργασίας του μ’ ένα πλάγιο ή παράνομο τρόπο, κακοπαριστάνοντας τα πράγματα, λαμβάνοντας πληρωμές ή δωροδοκίες. Δεν κάνει ύποπτες συναλλαγές ούτε δωροδοκεί για να λάβη ειδικές εύνοιες ή προνόμια. (Έξοδ. 23:8· Ψαλμ. 26:9, 10) Ακόμη και τα αντικείμενα που τυχόν βρίσκει, τα επιστρέφει στους ιδιοκτήτες τους, οποτεδήποτε είναι δυνατόν, χωρίς να ζητή καμμιά αμοιβή.—Δευτ. 22:1-3.
5. Μπορεί ο Χριστιανός ν’ ακολουθή μια πορεία εντιμότητος σ’ αυτό τον κόσμο;
5 Αλλά μπορεί ο Χριστιανός ν’ ακολουθή με συνέπεια αυτή την πορεία σ’ ένα παγκόσμιο σύστημα που λειτουργεί με ανέντιμες αρχές ή με ιδιοτέλεια; Εκείνοι που ακολουθούν την αληθινή Χριστιανοσύνη δοκίμασαν μερικές δυσχέρειες έχασαν ακόμη και τις εργασίες τους λόγω της αρνήσεώς τους να κάνουν κάτι ανέντιμο για τους προϊσταμένους τους. Αλλά, γενικά, αυτοί διεπίστωσαν ότι, επειδή εργάζονται σκληρά για ν’ αποκτήσουν τα χρήματα που λαμβάνουν, οι προϊστάμενοί τους, τους σέβονται και συχνά τους αναθέτουν μεγαλύτερες ευθύνες. Αναγνωρίζονται ως αξιόπιστοι, ενσυνείδητοι, άξιοι εμπιστοσύνης και ικανοί να συνεργάζωνται καλά με τους άλλους. Απαιτείται στις συμβουλές της Αγίας Γραφής και στην υπόσχεσι του Θεού που περιέχεται στα εδάφια Εβραίους 13:5, 6 (ΜΝΚ): «Ο τρόπος σας έστω αφιλάργυρος, αρκείσθε εις τα παρόντα, διότι αυτός είπε· Δεν θέλω σε αφήσει, ουδέ σε εγκαταλείψει· ώστε ημείς θαρρούντες να λέγωμεν· Ο Ιεχωβά βοηθός μου, και δεν θέλω φοβηθή· τι να μοι κάμη άνθρωπος ;»
Η ΗΘΙΚΗ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΣ ΟΥΣΙΩΔΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΔΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
6. (α) Ποιους καρπούς παρήγε η «νέα ηθική»; (β) Πώς ο απόστολος Παύλος περιγράφει την πορεία της ανηθικότητος και τους καρπούς της;
6 Όποιος διαβάζει την Αγία Γραφή γνωρίζει ότι η ηθική ακεραιότης και η καθαρότης είναι απαραίτητα στοιχεία στην οδό ζωής του Χριστιανού. Εν τούτοις, πολλοί άνθρωποι σήμερα λέγουν ότι αυτή η άποψις είναι απηρχαιωμένη και ότι η «νέα ηθική» της χαλαρότητος και της ανεκτικότητος ελευθερώνει τους ανθρώπους για μια πληρέστερη ζωή. Είναι αλήθεια αυτό; Παρατηρήστε τη σημερινή κατάστασι. Ποιοι είναι οι καρποί της «νέας ηθικής»; Θλίψις διαλυμένες οικογένειες, ασθένειες και θάνατος. Η ανηθικότης δεν μπορεί να εισέλθη στην οδό της ζωής κανενός ανθρώπου χωρίς να βλάψη την ευτυχία του. Ο απόστολος Παύλος περιγράφει τα αποτελέσματα της ανηθικότητος και η κατάστασις σήμερα δείχνει με έντονο τρόπο πόσο αληθινά είναι αυτά που είπε. Είπε τα εξής σχετικά με μερικούς που ακολούθησαν την οδόν της ανηθικότητος:
«Γνωρίσαντες τον Θεόν, δεν εδόξασαν ως Θεόν ουδέ ευχαρίστησαν, αλλ’ εματαιώθησαν εν τοις διαλογισμοίς αυτών, και εσκοτίσθη η ασύνετος αυτών καρδία· λέγοντες ότι είναι σοφοί εμωράνθησαν. . . . Δια τούτο και παρέδωκεν αυτούς ο Θεός δια των επιθυμιών των καρδιών αυτών εις ακαθαρσίαν, ώστε να ατιμάζωνται τα σώματα αυτών μεταξύ αυτών. Οίτινες μετήλλαξαν την αλήθειαν του Θεού εις το ψεύδος και εσεβάσθησαν και ελάτρευσαν την κτίσιν μάλλον παρά τον κτίσαντα . . . Δια τούτο παρέδωκεν αυτούς ο Θεός εις πάθη ατιμίας· διότι και αι γυναίκες αυτών μετήλλαξαν την φυσικήν χρήσιν εις την παρά φύσιν· ομοίως δε και οι άνδρες, αφήσαντες την φυσικήν χρήσιν της γυναικός, εξεκαύθησαν εις την επιθυμίαν αυτών προς αλλήλους, πράττοντες την ασχημοσύνην άρσενες εις άρσενας και απολαμβάνοντες εις εαυτούς την πρέπουσαν αντιμισθίαν της πλάνης αυτών. Και καθώς απεδοκίμασαν το να έχωσιν επίγνωσιν του Θεού, παρέδωκεν αυτούς ο Θεός εις αδόκιμον νουν, ώστε να πράττωσι τα μη πρέποντα.»—Ρωμ. 1:21-28.
7. Ποια αλλαγή δείχνει ο απόστολος ότι είναι αναγκαία για κείνον που γίνεται Χριστιανός;
7 Κατόπιν, ο απόστολος προχωρεί και κατονομάζει τα πολλά εγκλήματα και τις ευτελείς συνήθειες που βλέπομε να κυριαρχούν σε όλο τον κόσμο σήμερα. (Ρωμ. 1:29-32) Σε μια άλλη επιστολή του, ο Παύλος είπε τα εξής στους Χριστιανούς: «Νεκρώσατε λοιπόν τα μέλη σας τα επί της γης, πορνείαν ακαθαρσίαν, πάθος, επιθυμίαν κακήν και την πλεονεξίαν, ήτις είναι ειδωλολατρεία, δια τα οποία έρχεται η οργή του Θεού εις τους υιούς της απειθείας, εις τα οποία και σεις περιεπατήσατε ποτέ, ότε εζήτε εν αυτοίς· τώρα όμως απορρίψατε και σεις ταύτα πάντα, οργήν, θυμόν, κακίαν, βλασφημίαν, αισχρολογίαν εκ του στόματός σας.» (Κολ. 3:5-8) Εκείνοι που ακολούθησαν αυτή την οδόν όσο μπορούσαν καλύτερα, ζητώντας βοήθεια από τον Θεό, βρήκαν μια πολύ πιο ευτυχισμένη ζωή, αποφεύγοντας την ανηθικότητα και όλα τα άλλα πράγματα που κατονομάζει ο Παύλος.—1 Τιμ. 4:8.
ΔΙΝΕΙ Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΚΑΘΟΔΗΓΙΑ;
8. (α) Γιατί πολλά άτομα αναζητούν πληροφορίες από πνευματιστικές πηγές σήμερα, και τους παρέχεται έτσι πνευματική καθοδηγία; (β) Πώς οι Εβραϊκές Γραφές αποκαλύπτουν την άποψι του Θεού για τον πνευματισμό;
8 Οι άνθρωποι πραγματικά χρειάζονται βοήθεια σήμερα. Υπάρχει μεγάλη σύγχυσις και επειδή δεν γνωρίζουν σε ποια οδό να στραφούν, προσελκύονται από πολλές πηγές που ισχυρίζονται ότι παρέχουν καθοδηγία. Μια από αυτές τις πηγές είναι ο αποκρυφισμός: πνευματισμός, πρόρρησις της μοίρας, και τα παρόμοια. Μήπως το ν’ αποβλέπη κανείς σ’ αυτές τις πηγές θα τον θέση στην οδό της ζωής; Του παρέχουν αυτές οι πηγές πνευματική καθοδηγία; Όχι, αντιθέτως, η Αγία Γραφή κατατάσσει τον πνευματισμό μεταξύ των ‘έργων της σαρκός,’ διότι ικανοποιεί, όχι πνευματικές, αλλά σαρκικές επιθυμίες. (Γαλ. 5:19-21) Ο Λόγος του Ιεχωβά αποκαλύπτει τη στάσι του προς όλες τις μορφές του πνευματισμού ή των αποκρύφων πράξεων, και προς εκείνους που εκζητούν βοήθεια από αυτές. Είπε τα εξής στον αρχαίο λαό του Ισραήλ:
«Δεν θέλεις μάθει να πράττης κατά τα βδελύγματα των εθνών εκείνων [στη Χαναάν]. Δεν θέλει ευρεθή εις σε ουδείς . . . μαντευόμενος μαντείαν ή προγνώστης των καιρών ή οιωνοσκόπος ή μάγος, ή γόης ή ανταποκριτής δαιμονίων ή τερατοσκόπος ή νεκρόμαντις. Διότι πας ο πράττων ταύτα είναι βδέλυγμα εις τον Ιεχωβά.»—Δευτ. 18:9-12, ΜΝΚ.
9. Ποιον επικαλείται, στην πραγματικότητα, εκείνος που αναζητεί γνώσι με πνευματιστικά μέσα;
9 Επειδή ο πνευματισμός κατακρίνεται από Θεό, γίνεται φανερό ότι ένας που στρέφεται στον πνευματισμό για γνώσι ή βοήθεια, δεν επικαλείται τον Θεό. Στρέφεται σε μια πηγή που εναντιώνεται στον Θεό, και η Αγία Γραφή μάς καθορίζει την πηγή αυτή. Ο απόστολος Παύλος έγραψε στους Χριστιανούς τα εξής: «Εκείνα, τα οποία θυσιάζουσι τα έθνη, εις τα δαιμόνια θυσιάζουσι και ουχί εις τον Θεόν· και δεν θέλω σεις να γίνησθε κοινωνοί των δαιμονίων. Δεν δύνασθε να . . . ήσθε μέτοχοι της τραπέζης του Ιεχωβά και της τραπέζης των δαιμονίων. Ή τον Ιεχωβά θέλομεν να διεγείρωμεν εις ζηλοτυπίαν; Μήπως είμεθα ισχυρότεροι αυτού;»—1 Κορ. 10:20-22, ΜΝΚ.
10. Ποιος είναι ο μεγάλος κίνδυνος στον οποίον υποπίπτει εκείνος που αποβλέπει στον πνευματισμό;
10 Όταν, λοιπόν, ένα άτομο περιφρονή τον Λόγο του Θεού και αποβλέπη σε κάτι άλλο, εκτός από τον Θεό, για να τον καθοδηγήση σ’ ένα πρόβλημα της ζωής του, απαρνείται τον Θεό και εμπίπτει στα χέρια των χειροτέρων εχθρών του Θεού και των ανθρώπων, δηλαδή στα χέρια των πονηρών δαιμόνων, των αγγέλων που εστασίασαν και ενεργούν κάτω από τον ‘άρχοντα των δαιμονίων,’ τον Σατανά ή Διάβολο.—Λουκ. 11:15· 1 Πέτρ. 3:19, 20· 2 Πέτρ. 2:4· Ιούδ. 6· Εφεσ. 6:11, 12· 2 Κορ. 4:4.
Η ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟΣ ΟΔΗΓΟΣ
11. (α) Ποια ικανότητα, που εδόθη στον άνθρωπο κατά τη δημιουργία του, αρνείται η αστρολογία; (β) Αντί να συμβουλευώμεθα τα άστρα, τι συμβουλεύει η Αγία Γραφή να κάνωμε; (γ) Σε τι ωδήγησαν την αρχαία Βαβυλώνα οι πράξεις των διαφόρων μορφών πνευματισμού που ασκούσε;
11 Όσο για την αστρολογία, κι αυτή επίσης αρνείται τον Θεόν και την κυριαρχία του πάνω στο ανθρώπινο γένος. Επί πλέον, αρνείται την ελεύθερη βούλησι του ανθρώπου. Σύμφωνα με την αστρολογία, ο άνθρωπος δεν είναι ελεύθερος ηθικός παράγων· κάθε άποψις της ζωής του διέπεται από τη θέσι των αστέρων και των πλανητών, κι έτσι, στην ουσία, ο άνθρωπος είναι ένα απλό ‘ρομπότ.’ Αλλά ο άνθρωπος επλάσθη κατ’ εικόνα και ομοίωσιν του Θεού. Έχει δική του βούλησι. Μπορεί να εκλέξη οποιαδήποτε πορεία θέλει ν’ ακολουθήση και έτσι να καθορίση το πεπρωμένο του. Η Αγία Γραφή κατ’ επανάληψι μνημονεύει αυτή την ελευθερία εκλογής και συμβουλεύει τον άνθρωπο να εκλέξη την οδό που εκθέτει ο Θεός, αν θέλη να έχη αιώνιο ζωή με ευτυχία. (Δευτ. 30:19, 20· Ματθ. 6:33· Πράξ. 17:26, 27· Αποκάλ. 22:17) Επίσης, ο Θεός προειδοποιεί να μη ‘πτοούμεθα εις τα σημεία του ουρανού.’ (Ιερεμ. 10:2) Η αρχαία Βαβυλώνα ήταν εχθρά του Θεού και κατεστράφη ένεκα των διαφόρων μορφών αστρολογίας, πνευματισμού και δαιμονολατρίας που ασκούσε. Ο Θεός είπε στη Βαβυλώνα:
«Στήθι τώρα με τας γοητείας σου και με το πλήθος των μαγειών σου, εις τας οποίας ηγωνίσθης εκ νεότητός σου· αν δύνασαι να ωφεληθής, αν δύνασαι να υπερισχύσης. Απέκαμες εν τω πλήθει των βουλών σου. Ας σηκωθώσι τώρα οι ουρανοσκόποι, οι αστρολόγοι, οι μηνολόγοι προγνωστικοί, και ας σε σώσωσιν εκ των επερχομένων επί σε. Ιδού, θέλουσιν είσθαι ως άχυρον· πυρ θέλει κατακαύσει αυτούς· δεν θέλουσι δυνηθή να σώσωσιν εαυτούς από της δυνάμεως της φλογός. . . . ουδείς θέλει σε σώσει.—Ησ. 47:12-15.
Η ΥΠΟΧΡΕΩΣΙΣ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΜΑΡΤΑΝΟΝΤΑΣ
12. (α) Γιατί η Χριστιανική εκκλησία πρέπει να είναι απαλλαγμένη από πράξεις αδικοπραγίας, και τι πρέπει να γίνεται για να εξασφαλίζεται αυτό; (β) Πώς η ενέργεια που λαμβάνεται εναντίον των ενόχων αδικοπραγία κάνει τη συναναστροφή με τη Χριστιανική εκκλησία ευχάριστη;
12 Σύμφωνα με την άποψι του Θεού και με τους κανόνες που εξέθεσε ο Θεός στον γραπτό του λόγο, οι εκκλησίες των Μαρτύρων του Ιεχωβά, για να διατηρήσουν την εύνοια του Θεού, πρέπει να είναι απηλλαγμένες από κατηγορίες για αδικοπραγία. Πρέπει να είναι καθαρές στα όμματα του Θεού. Γι’ αυτό, οι εκκλησίες απαιτούν από τα μέλη των να διατηρούν τη Χριστιανική οδό ή οδό της ζωής. Εκείνοι που επιμένουν να παραβαίνουν τις Βιβλικές αρχές της αληθείας, της ηθικότητος και της εντιμότητος, καθώς και εκείνοι που ενασχολούνται σε πνευματιστικές πράξεις, πρέπει ν’ αποβάλλωνται, ν’ αποκόπτωνται από τις εκκλησίες. (1 Κορ. 5:11) Έτσι, η διαφθορά και η εξαθλίωσις που έχουν ερημώσει τις θρησκευτικές αποχρώσεις του Χριστιανικού κόσμου, δεν μπορούν να διεισδύσουν μέσα στη Χριστιανική εκκλησία. Αποτελεί πραγματική ευχαρίστησι να συναναστρεφώμεθα πνευματικά καθαρούς ανθρώπους μέσα στην καθαρή, την αγνή λατρεία του Ιεχωβά Θεού.
13. Ποιο πλεονέκτημα παρέχει τώρα και στο μέλλον η υπακοή στα «αγαθά νέα;»
13 Επίσης, η υπακοή στα «αγαθά νέα» του Θεού, εκζητώντας πρώτα τη βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη του, είναι η ικανοποιητική, ευτυχισμένη οδός ζωής τώρα. Ο Θεός δεν θα δώση ζωή επάνω στη γη κάτω από τη διακυβέρνησι της Βασιλείας του σ’ εκείνους που διαταράσσουν την καθαρότητα και την ηρεμία της γης. Για την όρασι που είδε ο απόστολος Ιωάννης, η οποία αναγράφεται στο τελευταίο βιβλίο της Αγίας Γραφής, μας λέγει τα εξής:
«Και είδον ουρανόν νέον και γην νέαν· διότι ο πρώτος ουρανός και η πρώτη γη παρήλθε, και η θάλασσα δεν υπάρχει πλέον. Και εγώ ο Ιωάννης είδον την πόλιν την αγίαν, την νέαν Ιερουσαλήμ καταβαίνουσαν από του Θεού εκ του ουρανού, ητοιμασμένην ως νύμφην κεκοσμημένην δια τον άνδρα αυτής. Και ήκουσα φωνήν μεγάλην εκ του ουρανού, λέγουσαν· Ιδού η σκηνή του Θεού μετά των ανθρώπων, και θέλει σκηνώσει μετ’ αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαοί αυτού, και αυτός ο Θεός θέλει είσθαι μετ’ αυτών Θεός αυτών· και θέλει εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον· διότι τα πρώτα παρήλθον.»—Αποκάλ. 21:1-4.
14. Έχοντας υπόψιν τη ‘νέα γη,’ όπως την περιγράφει η Αποκάλυψις, θα υπάρχουν σ’ αυτήν άτομα που ενασχολούνται με την ανηθικότητα, τον πνευματισμό, την αρπαγή, και άλλα;
14 Μήπως το ψεύδος, η πορνεία, η μοιχεία, η ομοφυλοφιλία, η μέθη, η τοξικομανία, ο πνευματισμός, η αστρολογία, οι απόκρυφες πράξεις, τα τυχερά παιγνίδια, η αρπαγή, οι διαπληκτισμοί και οι φόνοι θα μπορούσαν να βρίσκωνται σε μια τέτοια ανθρώπινη κοινωνία; Θα ήταν απηλλαγμένη από δάκρυα και θανάτους η γη, αν ήταν εμποτισμένη με αυτά τα κακά πράγματα; Καθόλου. Ο ίδιος ο Θεός μάς βεβαιώνει, λέγοντας: «Οι δε δειλοί και άπιστοι και βδελυκτοί και φονείς και πόρνοι και μάγοι και ειδωλολάτραι και πάντες οι ψεύσται θέλουσιν έχει την μερίδα αυτών εν τη λίμνη τη καιομένη με πυρ και θείον· ούτος είναι ο δεύτερος θάνατος.»—Αποκάλ. 21:8.
15. Ποια βοήθεια παρέχει ο Θεός σ’ εκείνον που επιθυμεί ειλικρινά να πράττη το ορθό;
15 Αλλά όσο για εκείνους των οποίων οι καρδιές κλίνουν προς ό,τι είναι ορθό, και οι οποίοι επιθυμούν μια ζωή κατά την οποίαν απολαμβάνουν ειρήνη με τους συνανθρώπους τους, δεν αφήνονται αβοήθητοι από τον Ιεχωβά Θεό. Αυτός στοργικά παρέχει επαρκή δύναμι, θάρρος και βοήθεια μέσω συγχριστιανών για να ακολουθήση το άτομο την οδό της ζωής που ευαρεστεί τον Θεό και να έχη το μειδίαμα της επιδοκιμασίας του. Ο θεόπνευστος συγγραφεύς λέγει: «Έχοντες λοιπόν αρχιερέα μέγαν, όστις διήλθε τους ουρανούς, Ιησούν τον Υιόν του Θεού ας κρατώμεν την ομολογίαν. Διότι δεν έχομεν αρχιερέα μη δυνάμενον να συμπαθήση εις τας ασθενείας ημών, αλλά πειρασθέντα κατά πάντα καθ’ ομοιότητα ημών χωρίς αμαρτίας. Ας πλησιάσωμεν λοιπόν μετά παρρησίας εις τον θρόνον της χάριτος δια να λάβωμεν έλεος και να εύρωμεν χάριν προς βοήθειαν εν καιρώ χρείας.»—Εβρ. 4:14-16· παράβαλε με 1 Κορινθίους 10:13.
16. Αν ένα άτομο ακούση τα «αγαθά νέα,» αρχίση να περιπατή στην ‘Οδό’ και ακολουθή με συνέπεια αυτή την πορεία, μπορεί να είναι βέβαιο για ένα επιτυχές αποτέλεσμα;
16 Τι θαυμαστή διευθέτησι έκαμε ο Θεός για να μπορούν οι άνθρωποι να τον πλησιάζουν, ν’ αποκτήσουν την εύνοιά του και να βαδίζουν στην οδό της υπακοής! Και όταν εκείνοι που προτιμούν να υπακούουν σ’ αυτόν βαδίζουν στην οδό της ζωής, αυτός φιλάγαθα παρέχει βοήθεια και δίνει δύναμι πέρα από ό,τι είναι κανονικό, έτσι ώστε εκείνος που ακολουθεί ειλικρινά την οδό της υπακοής να μπορή να είναι βέβαιος ότι βαδίζει με επιτυχία στην οδό. (2 Κορ. 4:7· Ησ. 40:10, 11, 29-31) Επί πλέον υπάρχει ελευθερία, ειρήνη διανοίας, σκοπός στη ζωή, απαλλαγή από νοσηρό φόβο λόγω των οικονομικών συνθηκών, τον πόλεμο και τον θάνατο. Υπάρχει μεγαλύτερη ευρύτης στην υποβοήθησι άλλων ανθρώπων, διότι ο αληθινός Χριστιανός έχει κάτι να δώση που πραγματικά βοηθεί και παρηγορεί.
[Εικόνα στη σελίδα 15]
Οι άνθρωποι παντού χρειάζονται καθοδηγία. Πολλοί στρέφονται στον πνευματισμό. Βελτιώνεται έτσι πραγματικά η θέσις τους;