Ειδωλολατρία—Πτώσις των Ισραηλιτών Βασιλείων
ΤΟ 10φυλο βασίλειο του Ισραήλ ξεκίνησε από μια κακή αρχή, όταν ο πρώτος του βασιλεύς, ο Ιεροβοάμ, εγκαθίδρυσε τη μοσχολατρία. Αυτή η στροφή προς την ειδωλολατρία ποτέ δεν αντιστράφηκε και είχε τελικά ως αποτέλεσμα να επιτρέψη ο Ιεχωβά στα Συριακά στρατεύματα να καταστρέψουν το βόρειο βασίλειο. Οι κάτοικοι του διφύλου βασιλείου, αντί να ωφεληθούν απ’ αυτό το προειδοποιητικό παράδειγμα, βυθίσθηκαν επίσης στην ειδωλολατρία. Έτσι, ο Ιεχωβά απέσυρε την ευλογία του από το έθνος. Τελικά, η πρωτεύουσα κατεστράφη, μαζί με τον ωραίο ναό της που κτίσθηκε από τον Βασιλέα Σολομώντα. Το Γραφικό βιβλίο, που είναι γνωστό ως 2 Βασιλέων, εξακολουθεί την ιστορική αφήγησι που άρχισε το 1 Βασιλέων και διασαφηνίζει ότι οι Ισραηλίτες θα μπορούσαν ν’ αποφύγουν την καταστροφή αν είχαν ακολουθήσει τα λόγια των προφητών.
Μεταξύ των εξεχόντων προφητών του βορείου βασιλείου ήταν ο Ηλίας και ο Ελισσαιέ. Όταν ο Ηλίας απομακρύνθηκε θαυματουργικά από τη σκηνή, ο Ελισσαιέ συνέχισε την αποστολή του Ηλία. Ένα από τα εξέχοντα χαρακτηριστικά αυτής της αποστολής ήταν το χρίσμα του Βασιλέως Ιηού. Μόλις ο Ελισσαιέ έστειλε έναν από τους ακολούθους του να το κάνη αυτό , ο Ιηού δεν έχασε χρόνο στην εκτέλεσι της εκδικήσεως του Ιεχωβά εναντίον του ειδωλολατρικού οίκου του Αχαάβ, περιλαμβανομένης και της πονηρής Ιεζάβελ.
Κατόπιν, ο Ιηού ανέλαβε να ξεκαθαρίση τη Βααλολατρία από το βασίλειο του. Έδωσε την εντύπωσι ότι θα προήγε τη λατρεία του Βάαλ σε μεγαλύτερη ακόμη κλίμακα απ’ ό,τι ο Αχαάβ, κι έτσι όλοι οι ειδωλολάτραι συναθροίσθηκαν στον οίκο του Βάαλ. Αφού βεβαιώθηκε ο Ιηού ότι ούτε ένας λάτρης του Ιεχωβά δεν ήταν ανάμεσα τους, έδωσε εντολή στους άνδρες του να σφάξουν τους συναθροισμένους ειδωλολάτρες. Ο Ιηού, επειδή έκανε αυτή τη θετική ενέργεια, έλαβε τη διαβεβαίωσι ότι τέσσερις γενεές των απογόνων του θα τον διεδέχοντο ως βασιλείς. Αυτοί ήσαν ο Ιωάχαζ, ο Ιωάς, ο Ιεροβοάμ ο Β΄ και ο Ζαχαρίας.
Παρ’ όλα αυτά, ο Ιηού απέτυχε να εξαλείψη τελείως τη μοσχολατρεία. Το Γραφικό υπόμνημα αναφέρει: «Και δεν επρόσεξεν ο Ιηού, να περιπατή εξ όλης της καρδίας αυτού εν τω νόμω Κυρίου του Θεού του Ισραήλ· δεν απεμακρύνθη από των αμαρτιών του Ιεροβοάμ, όστις έκαμε τον Ισραήλ να αμαρτήση.»—2 Βασ. 10:31.
Κανείς από τους απογόνους του Ιηού, ούτε κανείς άλλος από τους μετέπειτα ηγέτας του δεκαφύλου βασιλείου, δεν έκαμε δραστικές ενέργειες για να θέση τέρμα στη μοσχολατρία. Η αφήγησις του βιβλίου 2 Βασιλέων σχολιάζει το γεγονός αυτό καθώς επίσης και το αποτέλεσμα του: «Οι υιοί Ισραήλ περιεπάτησαν εν πάσαις ταις αμαρτίαις του Ιεροβοάμ, τας οποίας έπραξε· δεν απεμακρύνθησαν απ’ αυτών, εωσού ο Κύριος απέβαλε τον Ισραήλ από προσώπου αυτού, καθώς ελάλησε διά χειρός πάντων των δούλων αυτού των προφητών. Και μετωκίσθη ο Ισραήλ από της γης αυτού εις την Ασσυρίαν, έως της ημέρας ταύτης.» (17:22, 23) Ο Ηλίας και ο Ελισσαιέ δεν ήσαν οι μόνοι προφήτες που προειδοποίησαν τους Ισραηλίτας. Μεταξύ των άλλων προφητών ήταν ο Μιχαΐας, ο Ιωνάς, ο Ωβήδ, ο Ωσηέ, ο Αμώς και ο Μιχαίας. Ωστόσο, ο λαός δεν έδωσε προσοχή στις παροτρύνσεις των προφητών να μετανοήσουν.
Στο δίφυλο βασίλειο, τα πράγματα δεν ήσαν καλύτερα. Παρά τις θαυμάσιες προσπάθειες καλών ηγετών όπως ο Ιωσαφάτ και ο Εζεκίας, επανειλημμένως η ειδωλολατρία επικρατούσε μεταξύ των Ισραηλιτών. Ο γιος του Εζεκία, ο Μανασσής, ανεζωογόνησε την ειδωλολατρία. Στη διάρκεια της βασιλείας του Μανασσή ο λαός ξέπεσε τόσο πολύ στις ειδωλολατρικές του συνήθειες που οι μετέπειτα προσπάθειες να αντιστραφή η τάσις, είχαν μικρή επιτυχία. Η διαγωγή τους έγινε χειρότερη ακόμη κι από τη διαγωγή των Χαναναίων, τους οποίους οι Ισραηλίται είχαν εκδιώξει από τη γη. Ο Μανασσής ανέλαβε την ηγεσία στην ψευδή λατρεία. Διεπέρασε τον ίδιο τον γιο του από τη φωτιά, ασχολήθηκε με τη μαγεία, χρησιμοποίησε μαντεία και προήγε τον πνευματισμό. Επί πλέον, έχυσε πολύ αθώο αίμα.
Ακόμη και η σαρωτική εκστρατεία εναντίον της ειδωλολατρίας, που διεξήχθη στη διάρκεια της βασιλείας του δισεγγόνου του Μανασσή, του Ιωσία, δεν μπόρεσε να σώση το δίφυλο βασίλειο από την καταστροφή. Ο ίδιος ο Ιωσίας πέθανε σε μάχη ενώ προσπαθούσε να αναχαιτίση τα Αιγυπτιακά στρατεύματα στη Μεγιδδώ. Οι τελευταίοι τέσσερις Ιουδαίοι βασιλείς—Ιωάχαζ, Ιωακείμ, Ιωαχείν και Σεδεκίας—δεν μιμήθηκαν τον πιστό βασιλέα Ιωσία. Όλοι τους ήσαν κακοί ηγέται και ειδωλολάτρες. Επειδή οι ηγέται και οι υπήκοοι τους αρνήθηκαν ν’ ακούσουν στους προφήτες και να εγκαταλείψουν την ειδωλολατρία, η Ιερουσαλήμ τελικά κατεστράφη και η χώρα του Ιούδα έμεινε έρημη.
Η άποψις του Θεού για την ειδωλολατρία δεν έχει αλλάξει από τον καιρό τής συγγραφής του βιβλίου 2 Βασιλέων, πιθανώς από τον προφήτη Ιερεμία. Οι ειδωλολάτραι δεν μπορούν να ελπίζουν ότι θα διαφύγουν την εκτέλεσι δυσμενούς κρίσεως του Θεού. Έτσι, καλά θα κάνωμε ν’ ακολουθήσωμε τη Γραφική συμβουλή: «Φεύγετε από της ειδωλολατρίας.»—1 Κορ. 10:14.