Το Ορατό Μέρος της Οργανώσεως του Θεού
1, 2. (α) Είναι κάτι νέο ή πρόσφατο να ονομάζεται ο Ιεχωβά σαν Σύζυγος; (β) Πώς το Ησαΐας 54:1-5, 13 δίνει την απάντηση;
ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ έχουν μελετήσει βαθιά τη Γραφή δεν είναι κάτι νέο, ή πρόσφατο ότι ο Θεός ονομάζεται Σύζυγος. Όταν ο ίδιος ο Ιησούς έλεγε: «Είναι γεγραμμένον εν τοις προφήταις· Και πάντες θέλουσιν είσθαι διδακτοί του Θεού» (Ιωάν. 6:45), παράθετε από μια προφητεία που ονόμαζε τον Θεό Σύζυγο. Η προφητεία αυτή, Ησαΐας 54:1-5, 13, λέει (εν μέρει):
2 «Ευφράνθητι στείρα η μη τίκτουσα· . . . Διότι ο ανήρ σου είναι ο Ποιητής σου· το όνομα αυτού είναι, ο Κύριος των δυνάμεων· και ο Λυτρωτής σου είναι ο Άγιος του Ισραήλ . . . Πάντες δε οι υιοί σου θέλουσιν είσθαι διδακτοί του Κυρίου, και θέλει είσθαι μεγάλη η ειρήνη των υιών σου.»
3. Όταν στους Γαλάτες 4:27, ο απόστολος Παύλος παράθετε από κείνη την ίδια προφητεία του Ησαΐα μήπως αναφερόταν με οποιαδήποτε έννοια σε καμμιά κατά γράμμα γυναίκα στη γη;
3 Ο απόστολος Παύλος παράθεσε από την ίδια αυτή προφητεία του Ησαΐα, κεφάλαιο 54, όταν είπε: «Διότι είναι γεγραμμένον· Ευφράνθητι, στείρα η μη τίκτουσα, Έκβαλε φωνήν και βόησον, η μη ωδίνουσα· Διότι τα τέκνα της ερήμου είναι πλειότερα παρά τα τέκνα της εχούσης τον άνδρα.» (Γαλ. 4:27) Ασφαλώς ο απόστολος Παύλος δεν μιλούσε εδώ για κατά γράμμα γυναίκες στη γη, γιατί ο Ιεχωβά Θεός δεν ήταν ο Σύζυγος μιας κατά γράμμα ατομικής γυναίκας ούτε με τυπική έννοια ούτε με συμβολική. Αυτό που εξεικόνιζε η «γυναίκα» του Θεού ήταν κάτι πολύ μεγαλύτερο.
4. Τι ήταν λοιπόν αυτό το «κάτι μεγαλύτερο»;
4 Τι ήταν αυτό; Η οργάνωση του Θεού που τη δημιούργησε για τον εαυτό του και η οποία ποτέ δεν μπορεί να παραπλανηθεί ώστε να πιστέψει ότι ο Θεός είναι ένας ιδιοτελής ψεύστης! Σαν σύζυγος θα την κάνει γόνιμη ώστε να γεννήσει «σπέρμα» ή απόγονο, μέσω του οποίου ο Θεός θα καταστρέψει τον Σατανά και την οργάνωση που άρχισε να δημιουργεί με τον Αδάμ και την Εύα.
5. Πότε δόθηκε το κύριο μέλος του «σπέρματος» που λέει το Γένεσις 3:15, και πώς έγινε αυτό;
5 Το «Σπέρμα» της «γυναικός» ή «συζύγου» του Θεού άρχισε να δημιουργείται στο πρόσωπο του μονογενούς Υιού του Θεού στον ουρανό. Πότε; Τον καιρό που η ζωή του, που ως τότε υπήρχε στο πνευματικό βασίλειο, στον ουρανό, μεταφέρθηκε στη μήτρα της Ιουδαίας παρθένου Μαρίας, η οποία έμεινε έγκυος το έτος 2 π.Χ. Έτσι η Μαρία δεν ήταν «η γυναίκα» της Γενέσεως 3:15. Ούτε έγινε η Μαρία η μητέρα εκείνων που η Αποκάλυψις 12:17 ονομάζει «λοιπούς του σπέρματος αυτής».—Δείτε Γαλάτας 4:26-31.
6. (α) Ποιας οργανώσεως μέρος ήταν ο Ιησούς όταν ήταν στη γη; (β) Πότε άρχισαν οι μαθητές του Ιησού να γίνονται μέρος της πνευματικής οργανώσεως του Θεού;
6 Ακριβώς όπως ο πρώτος άνθρωπος στη γη, ο Αδάμ, όταν ήταν τέλειος στον κήπο της Εδέμ, ήταν «υιός Θεού» και ήταν μέρος της παγκόσμιας οργανώσεως του Θεού, έτσι κι ο Ιησούς σαν τέλειος άνθρωπος στη γη ήταν ένα μέρος της οργανώσεως των υιών του Θεού. (Λουκ. 3:21-38) Σε μια προσευχή του στον Θεό, ο Ιησούς είπε για τον εαυτό του και τους μαθητές του: «Δεν είναι εκ του κόσμου, καθώς εγώ δεν είμαι εκ του κόσμου.» (Ιωάν. 17:14, 16) Αργότερα ο Ιησούς είπε στον Ρωμαίο κυβερνήτη Πόντιο Πιλάτο: «Η βασιλεία η εμή δεν είναι εκ του κόσμου τούτου.» (Ιωάν. 18:36) Κι ο λόγος γι’ αυτό ήταν ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν μέρος της πνευματικής οργανώσεως του Θεού, της «γυναικός» του Θεού, της οποίας αποτελούσε το κύριο μέλος του «σπέρματός» της. Από τη μέρα της Πεντηκοστής του 33 μ.Χ. κι έπειτα, όταν ο δοξασμένος Ιησούς στον ουρανό εξέχυσε άγιο πνεύμα πάνω στους πιστούς μαθητές του στη γη, αυτοί έγιναν μέρος του «σπέρματος» της «γυναικός» του Θεού. Αποτέλεσαν το ορατό μέρος της πνευματικής οργανώσεως του Θεού. Αν και βρίσκονταν μέσα στον κόσμο, δεν ήταν μέρος του κόσμου.—Πράξ. 2:1-47.
7. Τι είδος «νύμφης» έχει ο μελλοντικός σύζυγος Ιησούς Χριστός, και τι λέει αυτή σύμφωνα με το Αποκάλυψις 22:17;
7 Έχοντας υπ’ όψη τα προηγούμενα, ακόμη κι ο Ιησούς αναφέρεται σαν Νυμφίος για μια μελλοντική «νύμφη». Βέβαια, αυτή δεν είναι μια κατά γράμμα γυναίκα. Τότε τι είναι; Είναι μια «νύμφη» που απαρτίζεται από πολλά μέλη, είναι μια σύνθετη «νύμφη», κι επομένως είναι μια οργάνωση που ακολουθεί, μιμείται και κάνει το θέλημα του μελλοντικού Νυμφίου. Ονομάστε την εκκλησία ή σύναξη, αν το προτιμάτε. (Δευτ. 4:10· 9:10· 18:16· Πράξ. 7:38) Το τελευταίο βιβλίο της Γραφής αναφέρεται σ’ αυτή την μελλοντική ουράνια σύντροφο του δοξασμένου Χριστού όταν λέει τα εξής στην Αποκάλυψι 22:17: «Και το Πνεύμα και η νύμφη λέγουσιν, Ελθέ.»
8. (α) Με τι παρομοιάζει ο απόστολος Παύλος τη Χριστιανική εκκλησία των ημερών του στη 2 Κορινθίους 11:2; (β) Αφού ο Παύλος παραθέτει από τον Ψαλμό 45 και το συνδέει με τον Ιησού, ποια είναι τότε η γυναίκα που οδηγείται στον Μεσσιανικό Βασιλέα σαν Κύριό της;
8 Στην εκκλησία της Κορίνθου, ο απόστολος Παύλος έγραψε: «Επειδή σας ηρραβώνισα με έναν άνδρα, δια να σας παραστήσω παρθένον αγνήν εις τον Χριστόν.» (2 Κορ. 11:2) Στο Εβραίους 1:8, 9 ο απόστολος Παύλος εφαρμόζει τον Ψαλμό 45 στον Ιησού Χριστό σαν Υιό του Θεού. Αυτός ο προφητικός ψαλμός παρομοιάζει τον Υιό του Θεού σαν Νυμφίο γιατί ο Ψαλμός 45:13-15 προχωρεί και λέει: «Όλη η δόξα της θυγατρός του βασιλέως είναι έσωθεν· το ένδυμα αυτής είναι χρυσοΰφαντον. Θέλει φερθή προς τον βασιλέα με ιμάτιον κεντητόν· παρθένοι σύντροφοι αυτής, κατόπιν αυτής, θέλουσι φερθή εις σε. Θέλουσι φερθή εν ευφροσύνη και αγαλλιάσει· θέλουσιν εισέλθει εις το παλάτιον του βασιλέως.»
9. Με τι παρομοίασε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής τον Ιησού Χριστό και την ομάδα των μαθητών του;
9 Ακόμη κι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής παρομοίασε τον Ιησού Χριστό με Νυμφίο και τους μελλοντικούς μαθητές του με μελλοντική νύμφη. Επειδή είχε το προνόμιο να παρουσιάσει τους πρώτους μαθητές στον βαπτισμένο, χρισμένο Ιησού, ο Ιωάννης είπε: «Είπον· Δεν είμαι εγώ ο Χριστός, αλλ’ ότι είμαι απεσταλμένος έμπροσθεν εκείνου. Όστις έχει την νύμφην είναι νυμφίος· ο δε φίλος του νυμφίου, ο ιστάμενος και ακούων αυτόν, χαίρει καθ’ υπερβολήν δια την φωνήν του νυμφίου. Αύτη λοιπόν η χαρά η ιδική μου επληρώθη.» (Ιωάν. 3:28, 29) Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής δεν έλπιζε να γίνει μέρος της πνευματικής «νύμφης» του Χριστού. Έμεινε απλώς «φίλος του νυμφίου». Εν τούτοις σαν εκείνες τις παρθένες συντρόφους του Ψαλμού 45:13-15 ευφραινόταν ανιδιοτελώς.
10. (α) Γιατί είναι σωστό να λέμε ότι η τάξη της νύμφης είναι το ορατό μέρος της πνευματικής οργανώσεως του Θεού; (β) Πώς αυτό υποστηρίζεται απ’ αυτά που έγραψε ο Παύλος για τον Χριστό την Κεφαλή σ’ επιστολές στους Ρωμαίους και Κορινθίους.
10 Το σημείο όλων αυτών είναι ότι όπως ο ουράνιος Νυμφίος είναι μέρος της πνευματικής οργανώσεως του Θεού, έτσι και η τάξη της μελλοντικής «νύμφης», που γεννήθηκε από το πνεύμα όσο βρίσκεται στη γη, είναι το ορατό μέρος της πνευματικής οργανώσεως του Θεού. Αυτό ενισχύεται από το γεγονός ότι αυτή η «νύμφη» που έχει συζυγική κεφαλή, είναι συγχρόνως το πνευματικό σώμα του Χριστού. Στην εκκλησία της Ρώμης ο Παύλος έγραψε: «Ούτω και ημείς οι πολλοί έν σώμα είμεθα εν Χριστώ, ο δε καθείς μέλη αλλήλων.» (Ρωμ. 12:5) Στην εκκλησία της Κορίνθου ο Παύλος έγραψε: «Διότι ημείς πάντες δια του ενός Πνεύματος εβαπτίσθημεν εις έν σώμα, . . . Και σεις είσθε σώμα Χριστού και μέλη κατά μέρος.» (1 Κορ. 12:13, 27) Αφού τώρα η Κεφαλή αυτού του πνευματικού σώματος, ο δοξασμένος Ιησούς Χριστός, είναι μέρος της πνευματικής οργανώσεως του Θεού, έτσι και τα μέλη του «σώματός» του είναι μέρος της οργανώσεως του Θεού, μόνο που, προς το παρόν, είναι το ορατό μέρος αυτής. Δεν θα ήταν λάθος να πούμε ότι είναι η ορατή οργάνωση του Θεού στη γη. «Ο Θεός συνεκέρασε το σώμα.» (1 Κορ. 12:24) «Αλλ’ ο Θεός οργάνωσε το σώμα.»—Δη Ρίβερσαϊντ Νιου Τέσταμεντ, υπό Γουίλλιαμ Μπάλλανταϊν.
Ο ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΣ, ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΣ ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΗ ΓΗ ΣΗΜΕΡΑ
11. Γιατί μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπήρχε ανάγκη αναδιοργανώσεως από μέρους των κοσμικών εθνών αλλά και από μέρους των «λοιπών του σπέρματος [της γυναικός]»;
11 Στο τέλος του Α΄ Παγκόσμιου Πόλεμου το 1918 έγινε αναγκαία η αναδιοργάνωση των πολεμόπληκτων εθνών μέσα στο ορατό σύστημα του Σατανά. Στη σκηνή των διεθνών υποθέσεων εμφανίστηκε ένας νέος παράγων με τη μορφή των Μπολσεβίκων ή Κομμουνιστών που έκαναν μια βίαιη επανάσταση στη Ρωσία και ανέλαβαν τον έλεγχο της επεκτεινόμενης αυτοκρατορίας της στην Ευρώπη και την Ασία. Τι τρομερό κόσμο είχαν ν’ αντιμετωπίσουν οι «λοιποί του σπέρματος [της γυναικός]»! Υπήρχε ανάγκη ν’ αναδιοργανωθούν. Έπρεπε να δουν το μέλλον από μια νέα και πολύ επαναστατική άποψη, καθώς άρχισαν να κατανοούν τις Βιβλικές προφητείες όσο ποτέ προηγουμένως. Από τις Βιβλικές χρονολογίες και τις προφητείες και από τα παγκόσμια γεγονότα είχαν στα χέρια τους ικανοποιητικές αποδείξεις, ότι οι «καιροί των εθνών» είχαν τελειώσει τον Οκτώβριο του 1914. (Λουκ. 21:24) Από τότε ο παλαιός κόσμος βρίσκεται στον «καιρό του τέλους» του ή στις «έσχατες ημέρες» του. (Δαν. 12:4· 2 Τιμ. 3:1) Αφού έτσι είχαν τα πράγματα, ήταν ο κατάλληλος καιρός για να εμφανισθεί στην παγκόσμια σκηνή δράσεως μια νέα ομάδα ανθρώπων, όχι οι Κομμουνιστές, αλλά Θεοφοβούμενοι άνθρωποι. Η ταυτότητα αυτών των ανθρώπων διευκρινίσθηκε καθώς ο καιρός περνούσε.
12. (α) Πότε και πού πριν τελειώσει ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος άρχισε να διακηρύσσεται η επίγεια ελπίδα για τους θεοφοβούμενους ανθρώπους που τότε εμφανίζονταν στην παγκόσμια σκηνή; (β) Έτσι με ποιους συσχέτισε το Ιωάννης 10:16 το βιβλίο που είχε τίτλο «Η Κιθάρα του Θεού» και εκδόθηκε το 1921;
12 Αυτοί είχαν την προοπτική να επιζήσουν από την καταστροφή του παλαιού συστήματος πραγμάτων στον Αρμαγεδδώνα και να εισέλθουν στο νέο σύστημα κάτω από την ουράνια βασιλεία του Χριστού. Αυτό θα τους έδινε την ευκαιρία να μη πεθάνουν ποτέ σ’ αυτή τη γη μας που η Βασιλεία θα μεταμόρφωνε σε Παράδεισο. Αυτή η ελπίδα που όμοιά της ποτέ προηγουμένως δεν είχε διακηρυχθεί, αναγγέλθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφορνίας των Η.Π.Α., τον Φεβρουάριο του 1918, πριν από το τέλος του Α΄ Παγκόσμιου Πόλεμου που έγινε ύστερα από οχτώ και πλέον μήνες. Εκείνοι που υιοθετούσαν μια τέτοια ελπίδα ποτέ δεν θα περίμεναν να πάνε στον ουρανό για να γίνουν μέρος της οργανώσεως του Θεού εκεί πάνω. Μετά τον πόλεμο απόχτησαν μια νέα άποψη για τα προφητικά λόγια του Ιησού στο Ιωάννης 10:16. Έτσι το 1921 η Εταιρία Σκοπιά εξέδωσε το βιβλίο με τον τίτλο «Η Κιθάρα του Θεού», και στις παραγράφους 577, 578, στη σελίδα 387 έλεγε:
«Ότι δε οι μέλλοντες να σωθώσι δεν περιορίζονται μόνον εις ολίγους τους ήδη πιστεύοντας και δεχομένους ως Σωτήρα των τον Κύριον Ιησούν, αυτός ο Κύριος ημών απέδειξεν ειπών: «Και άλλα πρόβατα έχω, α ουκ εστίν εκ της αυλής ταύτης· κακείνα δει με αγαγείν και της φωνής μου ακούσουσι». (Ιωάν. 10:16) «Η αυλή αύτη» εννοεί την Εκκλησίαν· η τάξις της οποίας αφού περισυλλεγή, τότε πάντες δέον να λάβωσιν την ευκαιρίαν να προσέλθωσιν εις την αυλήν του Χριστού. Τούτο δε είναι αληθές, διότι ηγόρασε τους πάντας δια του πολυτίμου αυτού αίματος.
«Εις τον ογδοηκοστόν έκτον δε Ψαλμόν εδάφιον 9 ο Δαβίδ, κατ’ έμπνευσιν Κυρίου, γράφει: «Πάντα τα έθνη, τα οποία έκαμες, θέλουσιν ελθεί και προσκυνήσει ενώπιόν σου, Κύριε, και θέλουσι δοξάσει το όνομά σου.» (Ψαλμ. 86:9) Και το χωρίον τούτο αποτελεί επιπρόσθετον προσεπιβεβαιωτικήν απόδειξιν ότι πάντες ανάγκη να έχωσι μίαν τοιαύτην ευκαιρίαν.»
13. Πώς η κύρια ομιλία στη συνέλευση του Λος Άντζελες το 1928, συνέδεσε την παραβολή του Ιησού για τα πρόβατα και τα ερίφια με το Ιωάννης 10:16;
13 Το έτος 1923 έγινε μια ενιαήμερη συνέλευση στο Λος Άντζελες της Καλιφορνίας που κορυφώθηκε με μια δημόσια συνάθροιση στο Κολοσσαίον την Κυριακή, 26 Αυγούστου. Εξετάσθηκε η παραβολή για τα πρόβατα και τα ερίφια, στο Ματθαίο 25:31-46, και τότε έγινε αλλαγή από την παραδοσιακή εξήγηση της παραβολής όπως την έδινε ο λεγόμενος Χριστιανικός κόσμος. Αναγνωρίσθηκε ότι τα «πρόβατα» είναι η ίδια ομάδα των «άλλων προβάτων» για τα οποία είχε προφητεύσει ο Ιησούς στο Ιωάννης 10:16. Η επεξηγηματική ομιλία, όπως δημοσιεύτηκε στο τεύχος της Σκοπιάς της 15 Οκτωβρίου 1923, έλεγε (σελίδα 310, παράγραφος 33):
«Πιστεύομεν ότι υπάρχουσιν εκατομμύρια ανθρώπων εις την κατ’ όνομα εκκλησίαν, οίτινες παραμένουσιν εις τας διαφόρους εκκλησίας των, λόγω του σεβασμού αυτών ον προς τον Κύριον τρέφουσι, θεωρούντες και νομίζοντες ότι ο Κύριος χρησιμοποιεί ταύτην ως όργανον αυτού. Πλείστοι όσοι εξ αυτών ομολογούσιν ότι ουδέποτε αφιερώθησαν εις τον Κύριον, και ουδέποτε έσχον εν ταις καρδίαις αυτών ουρανίους ελπίδας και προσδοκίας. Κατά την γνώμην ημών, η τάξις η υπό του Κυρίου ημών εν Ιωάν. 10:16 αποκληθείσα τάξις προβάτων, ενταύθα δέον να αναζητηθή. Το εξ όλων τούτων συναγόμενον συμπέρασμα ημών είναι ότι αμφότεραι αι τάξεις αύται των προβάτων και των εριφίων της παραβολής αξιούσιν ότι είναι Χριστιανοί, και αμφότεροι αξιούσιν ότι εκτελούσι μεγάλα έργα εν τω ονόματι του κυρίου.—Ματθ. 7:21-23.»
14. Τι έγραψε το περιοδικό Σκοπιά στο τεύχος της 1 Φεβρουαρίου 1924 για τον καιρό της συνάξεως των «άλλων προβάτων»;
14 Τον επόμενο χρόνο το τεύχος της Σκοπιάς της 1 Φεβρουαρίου 1924, έκανε περισσότερα σχόλια (στη σελίδα 42) και είπε:
«Και εις αυτόν θέλει είσθαι η υπακοή των λαών.»—Γέν. 49:10.
«Το χωρίον τούτο είναι μια προφητική διακήρυξις αναφορικώς προς το έργον του Χριστού. Ο καιρός της εκπληρώσεως του χωρίου τούτου είναι λίαν εγγύς. Το χωρίον ουσιωδώς λέγει, ότι οι λαοί πάντων των εθνών, φυλής και γλώσσης, οίτινες διακαώς ποθούσι την δικαιοσύνην, θα συναθροισθώσιν ημέραν τινά προς τον Κύριον. Ο Ιησούς είχεν είπει: «Και άλλα πρόβατα έχω α ουκ έστιν εκ της αυλής ταύτης· κακείνα δει με αγαγείν και της φωνής μου ακούσουσι, και γενήσεται μία ποίμνη εις ποιμήν.» (Ιωάν. 10:16) Το πρόβατον είναι ήσυχον, πράον και ευδίδακτον ζώον και χρησιμοποιείται πολλάκις προς συμβολισμόν των ανθρώπων των αγαπώντων την ειρήνην και την επικράτησιν καλλιτέρων συνθηκών.»
15. Πώς το τεύχος της Σκοπιάς της 15 Σεπτεμβρίου 1934, έδειξε ότι η αγαθότητα του Θεού περιλαμβάνει περισσότερα από τη σωτηρία του «μικρού ποιμνίου» στον ουρανό;
15 Δέκα χρόνια αργότερα το τεύχος της Σκοπιάς της 15 Σεπτεμβρίου 1934, έγραφε στην πρώτη παράγραφό του (σελ. 275):
«Το έλεος του Ιεχωβά εκτείνεται εις όλους τους επιμελώς εκζητούντας να γνωρίσουν και να εκτελέσουν το θέλημά του. Ούτος εκτείνει την αγαθότητά του εις τους ανθρώπους οι οποίοι πιστεύουν εις τον Κύριον Ιησούν Χριστόν. (Ιωάν. 3:16) Ο Ιησούς Χριστός είναι η υπό του Θεού προμηθευθείσα οδός ζωής, αλλ’ όχι όλοι οι άνθρωποι οι οποίοι λαμβάνουν ζωήν θα γίνουν πνευματικά πλάσματα. Υπάρχουν και άλλα πρόβατα τα οποία δεν είναι εκ του «μικρού ποιμνίου». (Ιωάν. 10:16) Εις τα τελευταία αυτά, ή τα «άλλα πρόβατα» ο Ιησούς Χριστός μετά την έλευσίν του εις τον ναόν δια κρίσιν απευθύνεται με τους εξής λόγους: «Δεύτε οι ευλογημένοι του Πατρός μου, κληρονομήσατε, την ητοιμασμένην υμίν βασιλείαν από καταβολής κόσμου.» (Ματθ. 25:34)
(Βλέπε επίσης παράγραφο 28 σελίδα 281.)
16. Από ποια τάξη «προβάτων» εξηγήθηκε ότι είναι ο «πολύς όχλος» στη συνέλευση της Ουάσινγκτον το 1935, και πώς ανταποκρίθηκαν στην πληροφορία την επόμενη μέρα εκατοντάδες από τους ειδικά προσκληθέντες;
16 Το επόμενο έτος, το 1935, άφησε εποχή. Έγινε μια πολύ σημαντική συνέλευση στην πόλη Ουάσινγκτον στην οποία προσκλήθηκαν ειδικά εκείνοι που επιθυμούσαν να είναι «άλλα πρόβατα» του Καλού Ποιμένος. Αυτό έδειχνε ότι τώρα γινόταν μια ειδική κίνηση να συναχθούν αυτά τα «άλλα πρόβατα». Την Παρασκευή 31 Μαΐου εκφωνήθηκε η ομιλία που προσδιόριζε τα «άλλα πρόβατα» (ή Ιωναδαβίτες) σαν εκείνους που αποτελούν τον «πολύν όχλον» με επίγειο προορισμό όπως προείπε η Αποκάλυψι 7:9-17. Η ζωηρή επιθυμία από τους παρευρεθέντας στη συνέλευση να είναι από τον «πολύν όχλο» δείχθηκε από το γεγονός ότι, την επόμενη μέρα, 840 παρουσιάσθηκαν για να βαπτισθούν στο νερό συμβολίζοντας την χωρίς όρους αφιέρωσή τους στον Ιεχωβά Θεό μέσω του Καλού Ποιμένος Ιησού Χριστού.
ΕΝΑ «ΝΕΟ ΟΝΟΜΑ» ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΙΓΕΙΟ ΜΕΡΟΣ
17. Σε ποιο εξέχον γεγονός εφάρμοσε η Σκοπιά της 1 Μαρτίου 1925 την εξήγηση της γεννήσεως του «άρρενος παιδίου» στην Αποκάλυψι κεφάλαιο 12;
17 Ας γυρίσουμε όμως στο αξιοσημείωτο έτος 1925. Τότε αποσαφηνίσθηκε η όραση της Αποκαλύψεως 12:1-17 που είχε επί μακρόν παρανοηθεί. Το τεύχος της 1 Μαρτίου 1925 του περιοδικού Σκοπιά ανέτρεψε τελείως τη γνώμη ότι η γέννηση του ‘άρρενος παιδίου’ από την «γυναίκα» στον ουρανό εξεικόνιζε τη γέννηση της παπωσύνης από ένα αποστατικό θρησκευτικό σύστημα κατά τον τέταρτο αιώνα. Μάλλον η γέννηση του άρρενος παιδιού εξεικόνιζε τη γέννηση της Μεσσιανικής βασιλείας του Θεού από τη «γυναίκα» του, την όμοια με σύζυγο ουράνια οργάνωσή του. Αυτό συνέβη στους ουρανούς στο τέλος των Καιρών των Εθνών, το φθινόπωρο του 1914 μ.Χ. Το επίγειο μέρος της πνευματικής οργανώσεως του Θεού συγκινήθηκε μ’ αυτή την αποκάλυψη!
18. (α) Τι πράγμα είχε έρθει ο καιρός να κάνει ο Θεός για τον εαυτό του όπως τονίσθηκε το έτος 1925; (β) Σύμφωνα μ’ αυτό τι έκαναν οι εκκλησίες των μελών «της αυλής ταύτης» του Καλού Ποιμένος;
18 Αλλά και κάτι περισσότερο έγινε το έτος 1925! Έγινε φανερό το αξιοσημείωτο γεγονός ότι είχε φθάσει ο καιρός να κάνει ο Θεός όνομα για τον εαυτό του. Το γεγονός αυτό πήρε δημοσιότητα εκείνο το καλοκαίρι στην Περιφερειακή συνέλευση που έγινε στην Ινδιανάπολη, της Ινδιάνας των Η.Π.Α. (2 Σαμ. 7:23· Ησ. 64:1, 2) Σύμφωνα με τον σκοπό του Θεού να λάβει από τα έθνη «λαόν δια το όνομα αυτού», τον Ιούλιο του 1931 η ονομασία «μάρτυρες του Ιεχωβά» συγκλόνισε τον κόσμο όταν, επίσημα και με απόφαση, χιλιάδες από κείνους που ανήκαν στην «αυλήν ταύτην» του Καλού Ποιμένος υιοθέτησαν αυτή τη Γραφική ονομασία για τον αφιερωμένο βαπτισμένο λαό του Θεού. (Ησ. 43:10) Εκείνο το παράδειγμα που τέθηκε στη συνέλευση του Κολόμπους (Οχάιο) το ακολούθησαν οι εκκλησίες της «αυλής τούτης» σ’ ολόκληρη τη γη.
19. Μήπως σύμφωνα με το Ιωάννης 10:16 τα μέλη της «αυλής ταύτης» λαμβάνουν σήμερα όλα τα «πρόβατα» του Καλού Ποιμένος;
19 Ο Ιησούς Χριστός έκανε διάκριση ανάμεσα στους προβατοειδείς ακολούθους του της «αυλής ταύτης» και στα «άλλα πρόβατα». Στο Ιωάννης 10:16 είπε: «Και άλλα πρόβατα έχω, τα οποία δεν είναι εκ της αυλής ταύτης και εκείνα πρέπει να συνάξω· και θέλουσιν ακούσει την φωνήν μου· και θέλει γείνει μία ποίμνη, είς ποιμήν.»
20. Ποια «πρόβατα έχει οργανώσει στη γη σε ενότητα ο Καλός Ποιμήν, ιδιαίτερα από το 1935;
20 Όσοι είναι από «την αυλήν ταύτην» ήταν μέρος της πνευματικής οργανώσεως του Θεού και ήταν «οι λοιποί» του πνευματικού «σπέρματος» της «γυναικός» του Θεού, για την οποία μιλά η Αποκάλυψι 12:17. Αφού τα «άλλα πρόβατα» δεν ανήκουν στην «αυλήν ταύτην», δεν είναι μέρος της πνευματικής οργανώσεως του Θεού. Δεν αποτελούν μέρος του «μικρού ποιμνίου» στο οποίο ο ουράνιος Πατέρας δίνει «την βασιλείαν». (Λουκ. 12:32) Αλλά την άνοιξη του 1935 ο Καλός Ποιμήν Ιησούς Χριστός άρχισε οριστικά να φέρνει αυτά τα «άλλα πρόβατα» που έχουν γήινο προορισμό σε μια αναγνωρισμένη συναναστροφή με το αναγεννημένο από το πνεύμα υπόλοιπο της «αυλής ταύτης». Τότε αυτοί έγιναν τα «άλλα πρόβατα» που προείπε ο Ιησούς στην παραβολή των προβάτων και των εριφίων στον Ματθαίο 25:31-46. Έτσι ο Καλός Ποιμήν ενώνει τα «πρόβατα» της «αυλής ταύτης» με τα «άλλα πρόβατα» για να σχηματιστεί μόνο «μία ποίμνη» με τον ίδιο τον Ιησού ως τον «ένα ποιμένα τους.» Έτσι η «ποίμνη» γίνεται μια μόνο οργάνωση.
21. Ως πότε το υπόλοιπο της «αυλής ταύτης» των προβατοειδών ανθρώπων θα συνεργάζονται με τα «άλλα πρόβατα» σαν μια οργανωμένη «ποίμνη», και κατόπιν τι αναπροσαρμογές θα γίνουν;
21 Αυτό θέτει τη βάση για όλα αυτά τα όμοια με πρόβατα άτομα, ασχέτως προορισμού, να εργασθούν τώρα μαζί σαν μια οργάνωση στη γη. Ο χωρισμός που τελικά θα πρέπει να έρθει ανάμεσα στις δυο τάξεις θα γίνει επειδή τα «πρόβατα» της «αυλής ταύτης» θα έχουν τελειώσει πιστά την επίγεια πορεία τους και θα συμμετάσχουν στην «ανάστασιν την πρώτην», για να απορροφηθούν στην αόρατη ουράνια οργάνωση. (Αποκ. 20:4, 6) Όταν πια όσοι είναι από το «μικρόν ποίμνιον» φύγουν, θα πρέπει να γίνουν αναπροσαρμογές ανάμεσα στα απομένοντα «άλλα πρόβατα», για να υπηρετούν όλοι αρμονικά σαν υπήκοοι του Μεγαλυτέρου Δαβίδ, του Μεσσιανικού Βασιλέως Ιησού Χριστού.—Αποκ. 22:16.
[Εικόνα στη σελίδα 25]
Σήμερα το «μικρό ποίμνιο» και τα «άλλα πρόβατα» σχηματίζουν μια οργάνωση νομιμόφρονων μαρτύρων του Ιεχωβά