Ένας “Άγιος Τόπος” Καταστράφηκε—Τι Σημαίνει Αυτό Σήμερα
«ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΚΤΙΡΙΑ ΚΑΙ ΝΑΟΙ Σ’ ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΣΕ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΑΝΤΙΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΒΙΑΣ!»
ΠΟΣΟ θα συγκλονίζονταν οι περισσότεροι άνθρωποι αν κάποια μέρα έβλεπαν αυτούς τους τίτλους στα μέσα ενημερώσεως! Κι’ όμως αυτό δεν είναι απλώς μια πιθανότητα· είναι κάτι το αναπόφευκτο!
Πώς είναι δυνατό κάτι τέτοιο; Διότι η Βιβλική προφητεία δείχνει καθαρά ότι αυτό θα συμβεί πολύ γρήγορα στη μια χώρα μετά την άλλη. Για παράδειγμα, η προφητεία στο 24 κεφάλαιο του Ματθαίου αναφέρει την ερήμωση ενός «άγιου τόπου». Μολονότι αυτό είχε πραγματικά μια εκπλήρωση τον πρώτο αιώνα μ.Χ., έχει μια πολύ μεγαλύτερη εκπλήρωση στις μέρες μας.
Η προφητεία αυτή δόθηκε αρχικά για την Ιερουσαλήμ και το μεγαλοπρεπή ναό της, που χρησιμοποιόταν από τους Ιουδαίους στη λατρεία τους. Σε μια περίπτωση όταν ο Ιησούς Χριστός μιλούσε στους μαθητές του είπε για τα οικοδομήματα του ναού: «Δεν βλέπετε πάντα ταύτα; Αληθώς σας λέγω, δεν θέλει αφεθή εδώ λίθος επί λίθον, όστις δεν θέλει κατακρημνισθή.»—Ματθαίος 24:2.
Γιατί θα έφερνε ο Θεός μια τέτοια καταδικαστική κρίση πάνω σ’ εκείνον τον «άγιον» ναό του πρώτου αιώνα και του θρησκευτικού συστήματος που αυτός εκπροσωπούσε; Διότι οι Ιουδαίοι είχαν αποστατήσει. Είχαν εγκαταλείψει τους νόμους του Θεού που τους είχαν δοθεί μέσω του Μωυσή. Επιπλέον, είχαν απορρίψει τους εκπροσώπους του Θεού που είχαν σταλεί να τους ειδοποιήσουν φτάνοντας ακόμη στο σημείο να χύσουν το αίμα τους. Έτσι, ο Ιησούς είπε: «Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ, η φονεύουσα τους προφήτας και λιθοβολούσα τους απεσταλμένους προς σε. . . Ιδού, αφίνεται εις εσάς ο οίκος σας έρημος.»—Ματθαίος 23:37, 38.
‘Φύγετε στα Όρη’
Σ’ εκείνους που λάτρευαν ειλικρινά τον Θεό, ο Ιησούς απηύθυνε τα παρακάτω λόγια: «Όταν λοιπόν ίδητε το βδέλυγμα της ερημώσεως, το λαληθέν διά του προφήτου Δανιήλ, ιστάμενον εν τω τόπω τω αγίω—ο αναγινώσκων ας εννοή—τότε οι εν τη Ιουδαία ας φεύγωσιν επί τα όρη· όστις ευρεθή επί του δώματος, ας μη καταβή διά να λάβη τι εκ της οικίας αυτού· και όστις ευρεθή εν τω αγρώ, ας μη επιστρέψη οπίσω δια να λάβη τα ιμάτια αυτού. Ουαί δε εις τας εγκυμονούσας και τας θηλάζουσας εν εκείναις ταις ημέραις.»—Ματθαίος 24:15-19.
Γιατί ο Ιησούς προέτρεψε τους ακολούθους του να βιαστούν τόσο πολύ να ‘φύγουν στα όρη’; Ο ίδιος είπε: «Διότι τότε θέλει είσθαι θλίψις μεγάλη, οποία δεν έγεινεν απ’ αρχής κόσμου έως του νυν, ουδέ θέλει γίνει. Και αν δεν συνετέμνοντο αι ημέραι εκείναι, δεν ήθελε σωθή ουδεμία σαρξ· δια τους εκλεκτούς όμως θέλουσι συντμηθή αι ημέραι εκείναι.»—Ματθαίος 24:21, 22.
Αλλά τι εννοούσε ακριβώς ο Ιησούς όταν μίλησε για το «βδέλυγμα της ερημώσεως . . . ιστάμενον εν τω τόπω τω αγίω»; Τι εννοούσε με τη «μεγάλη θλίψη», και με τη ‘σάρκα’ που θα σωζόταν; Γιατί η θλίψη αυτή θα ‘συνετέμνετο’ ‘για τους εκλεκτούς’;
Εκπλήρωση τον Πρώτο Αιώνα
Ποια ήταν η εκπλήρωση αυτής της προφητείας τον πρώτο αιώνα; Σημειώστε, πρώτα απ’ όλα, την επείγουσα προειδοποίηση να φύγουν στα βουνά ‘όταν θα έβλεπαν το βδέλυγμα της ερημώσεως να στέκεται σε άγιο τόπο’.
Ποιος ήταν αυτός ο βδελυκτός ερημωτής; Η ιστορία μάς λέει τι ήταν εκείνο που πραγματικά προκάλεσε την καταστροφή της Ιερουσαλήμ: Ήταν οι στρατιές της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Όταν εκείνες οι στρατιές πρωτοεμφανίστηκαν δυναμικά γύρω από την Ιερουσαλήμ, τότε αυτό ήταν το σημείο για να φύγουν από την περιοχή τα άτομα ‘με διάκριση’. Και αυτό συνέβη το έτος 66 μ.Χ. Τότε, οι Ρωμαϊκές στρατιές κάτω από τον στρατηγό Κέστιο Γάλλο περικύκλωσαν την Ιερουσαλήμ και μάλιστα επιτέθηκαν εναντίον του τείχους του ναού, υποσκάπτοντάς τον. Θα μπορούσαν εύκολα να έχουν κυριεύσει όλη την πόλη.
Έτσι, βλέπουμε τις Ρωμαϊκές στρατιές να στέκονται στην «άγια πόλη». (Παράβαλε Ματθαίος 4:5· 27:53.) Ακόμη και οι αποστάτες Ιουδαίοι θεωρούσαν την Ιερουσαλήμ και τα περίχωρα της «άγια». Η παρουσία εκείνων των στρατευμάτων σ’ αυτόν τον «άγιο τόπο» ήταν κάτι βδελυκτό για τους Ιουδαίους.
Αλλά, τότε, για κάποια αιτία που δεν είναι ξεκάθαρη στους ιστορικούς, ο στρατηγός Γάλλος απέσυρε τα στρατεύματα του και υποχώρησε. Αυτό ήταν το σημείο που είχε προείπει ο Ιησούς. Είχε έρθει ο καιρός για τους ακολούθους του, τους «εκλεκτούς», ν’ αρχίσουν να φεύγουν. Κατανοώντας πόσο επείγουσες ήταν οι περιστάσεις, αυτοί βγήκαν γρήγορα από την Ιερουσαλήμ και απ’ όλη την Ιουδαία, όπως είχε κατευθύνει ο Ιησούς. Ο ιστορικός Ευσέβιος λέει ότι έφυγαν πέρα από τον Ιορδάνη Ποταμό στην περιοχή της Πέλλας στην ορεινή περιοχή της Γαλαάδ.
Η Ιερουσαλήμ Ερημώνεται
Λίγα χρόνια αργότερα, το 70 μ.Χ., τα Ρωμαϊκά στρατεύματα κάτω από τον στρατηγό Τίτο ξαναγύρισαν στην Ιουδαία και περικύκλωσαν την Ιερουσαλήμ. Αλλά ήδη τον καιρό εκείνο όλοι οι «εκλεκτοί», οι Χριστιανοί, είχαν φύγει από την «άγια πόλη». Έτσι, όταν οι Ρωμαίοι περικύκλωσαν την Ιερουσαλήμ τον καιρό εκείνο, δεν υπήρχε πια η ευκαιρία για κανένα να φύγει σε ασφαλές μέρος.—Λουκάς 19:43, 44.
Ύστερα από μια σύντομη πολιορκία τεσσάρων μηνών και εικοσιπέντε ημερών, οι στρατιές της Ρώμης κατεδάφισαν την πόλη και το ναό. Ο ιστορικός Ιώσηπος, ένας αυτόπτης μάρτυρας, ανεβάζει τον αριθμό των νεκρών σε 1.100.000 και τους αιχμαλώτους σε 97.000. Οι αριθμοί ήταν μεγάλοι γιατί οι άπιστοι Ιουδαίοι δεν πρόσεξαν την προειδοποίηση του Ιησού να φύγουν. Έκαναν ακριβώς το αντίθετο. Στον καιρό μιας θρησκευτικής γιορτής μπήκαν μέσα στην Ιερουσαλήμ και παγιδεύτηκαν όλοι όταν οι Ρωμαίοι περικύκλωσαν ξαφνικά την πόλη.
Το γεγονός ότι οι «εκλεκτοί» Χριστιανοί δεν ήταν πια μέσα στην Ιερουσαλήμ σήμαινε ότι ο Θεός δεν θα ανησυχούσε για την ασφάλεια τους. Είχαν ήδη διαφύγει. Ο Θεός μπορούσε έτσι να επιτρέψει στους Ρωμαίους να μπουν στην Ιερουσαλήμ και να εκτελέσουν γρήγορα την κρίση του εναντίον της πόλεως. Έτσι επειδή οι εκλεκτοί Χριστιανοί είχαν ήδη φύγει από την Ιερουσαλήμ, οι μέρες εκείνης της θλίψεως τελείωσαν πιο γρήγορα, «συντμήθηκαν». Αυτό επέτρεψε να επιζήσει κάποια «σάρκα», οι 97.000.
Εκείνη η «μεγάλη θλίψη» το 70 μ.Χ. ήταν η πιο τρομερή συμφορά που ήρθε ποτέ πάνω στην Ιερουσαλήμ. Ερήμωσε τελειωτικά την πόλη που είχαν κτίσει οι Ιουδαίοι, το ναό της και το σύστημα της θρησκείας που είχε την πόλη αυτή σαν κέντρο του.
Αλλά ποια σχέση έχει αυτή η αρχαία ιστορία με μας που ζούμε σ’ αυτόν τον εικοστό αιώνα; Πολύ μεγάλη πραγματικά