Θα Πετύχουν τα Σχέδια για Διεθνή Ασφάλεια;
«Ο ΨΥΧΡΟΣ πόλεμος, ο οποίος είχε αιχμαλωτίσει τον κόσμο επί 40 και πλέον χρόνια, φαίνεται ότι με τη βοήθεια του Θεού έχει τελειώσει», δηλώνει το περιοδικό Ένας Κόσμος (One World), που εκδίδεται από το Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών. «Σημαντικά συμβάντα στην Κεντρική και στην Ανατολική Ευρώπη . . . φαίνεται πως αποτελούν καλό οιωνό για την ειρήνη και την ασφάλεια στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο», προσθέτει ο Αγγλικανός συγγραφέας Τζον Πόμπι που εργάζεται στο Πρόγραμμα του Παγκόσμιου Συμβουλίου των Εκκλησιών για τη Θεολογική Εκπαίδευση.
Οι αντιπρόσωποι του Παγκόσμιου Συμβουλίου των Εκκλησιών δεν είναι οι μόνοι που συνδέουν τον Θεό με τα σχέδια των ανθρώπων για διεθνή ασφάλεια. Τον Απρίλιο του 1991, λίγο μετά τον πόλεμο στον Περσικό Κόλπο, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος έστειλε ένα μήνυμα στον τότε γενικό γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, τον Ξαβιέ Περέζ ντε Κουεγιάρ, στο οποίο έλεγε: «Οι επίσκοποι των Καθολικών Εκκλησιών της Μέσης Ανατολής και της Δύσης έχουν εμπιστοσύνη στο έργο που επιτελούν τα Ηνωμένα Έθνη . . . Ελπίζουν ότι, μέσω των Ηνωμένων Εθνών και των ειδικευμένων οργανισμών του, τα άτομα που λόγω του πρόσφατου πολέμου βρίσκονται σε κατάσταση άμεσης ανάγκης σίγουρα θα αντιμετωπιστούν διεθνώς με ευαισθησία και θα βρουν συμπαράσταση».
Επιπλέον, το Βατικανό ήταν ένα από τα 35 κράτη που διατύπωσαν και υπέγραψαν τόσο τη Συμφωνία του Ελσίνκι το 1975 όσο και το Έγγραφο της Στοκχόλμης το 1986. Όταν τα Ηνωμένα Έθνη ανακήρυξαν το 1986 ως «Διεθνές Έτος Ειρήνης», ο πάπας ανταποκρίθηκε προσκαλώντας αντιπροσώπους από τις κύριες θρησκείες του κόσμου για να συμμετάσχουν στον εορτασμό της «Παγκόσμιας Ημέρας Προσευχής για την Ειρήνη». Τον Οκτώβριο του 1986, αντιπρόσωποι της Βουδιστικής, της Ινδουιστικής, της Ισλαμικής, της Σιντοϊστικής, της Αγγλικανικής, της Λουθηρανικής, της Ελληνορθόδοξης, της Ιουδαϊκής και άλλων πίστεων συγκεντρώθηκαν στην Ασίζη της Ιταλίας και προσεύχονταν εκ περιτροπής για την παγκόσμια ειρήνη.
Μερικά χρόνια αργότερα, σε μια ομιλία που εκφώνησε στη Ρώμη, ο Αγγλικανός Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι αναφέρθηκε ξανά στον παραπάνω εορτασμό. «Στην Ασίζη», είπε, «είδαμε ότι ο Επίσκοπος της Ρώμης [ο πάπας] μπορεί να συγκεντρώσει τις Χριστιανικές Εκκλησίες. Μπορούσαμε να προσευχόμαστε από κοινού, να συζητάμε από κοινού και να ενεργούμε από κοινού για την ειρήνη και την ευημερία του ανθρωπίνου γένους . . . Σ’ αυτή την πρωτοβουλία προσευχής για παγκόσμια ειρήνη ένιωσα πως βρισκόμουν στην παρουσία του Θεού ο οποίος είπε: ‘Ιδού, κάνω ένα νέο πράγμα’».
Άλλες θρησκείες, αν και δεν αντιπροσωπεύτηκαν στην Ασίζη, είναι επίσης αισιόδοξες όσον αφορά τα σχέδια των ανθρώπων για διεθνή ειρήνη. Ένα κύριο άρθρο στην Ντι Κερκμπούεντα (Die Kerkbode), την επίσημη εφημερίδα της Ολλανδικής Μεταρρυθμιστικής Εκκλησίας της Νότιας Αφρικής, ανέφερε: «Ζούμε τη μετάβαση σε μια νέα παγκόσμια τάξη. Αυτό που πριν από μερικά χρόνια φαινόταν αδιανόητο συμβαίνει τώρα μπροστά στα μάτια μας. Η συμφιλίωση που λαβαίνει χώρα στην ευρύτερη παγκόσμια σκηνή ανάμεσα στη Σοβιετική Ένωση και τη Δύση έχει μεγάλη σημασία σε τοπικό επίπεδο. Στη δική μας περιοχή του κόσμου, παραδοσιακά αντίθετες ομάδες και ορκισμένοι εχθροί μιλάνε μεταξύ τους, και η τάση προς την ‘ειρήνη’ είναι εμφανής παντού . . . Από Χριστιανική άποψη, όλες οι προσπάθειες που καταβάλλονται για να έρθει ειρήνη ανάμεσα στους ανθρώπους πρέπει να γίνονται δεκτές με ευχαρίστηση. Μπορούμε να προσευχόμαστε για να έρθει ειρήνη στην εποχή μας».
Ευλογεί ο Θεός τα σχέδια των ανθρώπων για διεθνή ασφάλεια;
Τι Λέει η Αγία Γραφή;
Όσον αφορά το ζήτημα της εμπιστοσύνης στις ανθρώπινες προσπάθειες, η Αγία Γραφή δίνει την εξής άμεση προειδοποίηση: «Μη πεποίθατε επ’ άρχοντας, επί υιόν ανθρώπου, εκ του οποίου δεν είναι σωτηρία. Το πνεύμα αυτού εξέρχεται· αυτός επιστρέφει εις την γην αυτού· εν εκείνη τη ημέρα οι διαλογισμοί αυτού αφανίζονται». (Ψαλμός 146:3, 4) Η τωρινή πρόοδος που έχει επιτευχθεί στο ζήτημα της ειρήνης μπορεί να φαίνεται ενθαρρυντική. Αλλά πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Οι δυνάμεις των ανθρώπων είναι περιορισμένες. Συχνά, τα γεγονότα ξεφεύγουν από τον έλεγχό τους. Οι άνθρωποι σπάνια μπορούν να διακρίνουν τις ανεκδήλωτες τάσεις, τις κρυμμένες δυνάμεις, που αναστατώνουν τα καλομελετημένα σχέδιά τους.
Εφτακόσια χρόνια πριν από την εποχή του Ιησού, στις μέρες του προφήτη Ησαΐα, οι Ιουδαίοι ηγέτες κατέστρωναν σχέδια για την επίτευξη ασφάλειας συνάπτοντας διεθνείς συνθήκες με γειτονικές χώρες, μ’ έναν τρόπο που μπορεί να συγκριθεί μ’ αυτό το οποίο συμβαίνει σήμερα. Και τότε επίσης, οι θρησκευτικοί ηγέτες υποστήριζαν τις ενέργειες των πολιτικών. Όμως, ο Ησαΐας προειδοποίησε: «Βουλεύθητε βουλήν [Καταστρώστε σχέδιο, ΜΝΚ], και θέλει ματαιωθή· λαλήσατε λόγον, και δεν θέλει σταθή». (Ησαΐας 8:10) Το σχέδιό τους κατέληξε σε καταστροφική αποτυχία. Θα μπορούσε να συμβεί το ίδιο και σήμερα;
Ναι, θα μπορούσε, εφόσον μέσω αυτού του ίδιου προφήτη, ο Θεός ανακοίνωσε ότι Αυτός έχει το δικό Του τρόπο για να φέρει ασφάλεια στη γη. Αυτή θα έρθει, όχι μέσω κάποιου ανθρώπινου οργανισμού, αλλά μέσω ενός απογόνου του Ισραηλίτη βασιλιά Δαβίδ. (Ησαΐας 9:6, 7) Αυτός ο Κληρονόμος του Βασιλιά Δαβίδ είναι ο Ιησούς Χριστός ο οποίος, όταν ανακρινόταν από τον Πόντιο Πιλάτο, παραδέχτηκε ότι ήταν Βασιλιάς, αλλά είπε: ‘Η βασιλεία μου δεν είναι μέρος αυτού του κόσμου’. (Ιωάννης 18:36, ΜΝΚ· Λουκάς 1:32) Στην πραγματικότητα, η Βασιλεία του Ιησού επρόκειτο να είναι ουράνια. Και αυτή—όχι τα Ηνωμένα Έθνη ή οποιοδήποτε επίγειο πολιτικό έθνος—πρόκειται να φέρει διαρκή, αξιόπιστη ασφάλεια σ’ αυτή τη γη.—Δανιήλ 2:44.
Ο Ιησούς Χριστός προείπε ότι η Βασιλεία του θα άρχιζε να κυβερνά από τους ουρανούς σ’ έναν καιρό κατά τον οποίο θα υπήρχαν ‘πόλεμοι και φήμες πολέμων’, και ταυτόχρονα ‘έθνος θα εγειρόταν επί έθνος και βασιλεία επί βασιλείαν’. Η εκπλήρωση της προφητείας καθορίζει το 1914 ως τον καιρό που συνέβη αυτό και προσδιορίζει τα μετέπειτα χρόνια ως ‘τη συντέλεια του αιώνος [του συστήματος πραγμάτων, ΜΝΚ]’.—Ματθαίος 24:3, 6-8.
Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο καιρός που απομένει γι’ αυτή την παρούσα παγκόσμια τάξη είναι περιορισμένος και σύντομα πρόκειται να τελειώσει. Αποτελεί αυτό λόγο για ανησυχία ή λύπη; Όχι αν θυμηθούμε τη σκληρότητα, την αδικία, την καταπίεση, τον πόλεμο και όλα τα παθήματα που σημάδεψαν αυτό το σύστημα πραγμάτων. Ασφαλώς θα είναι ανακουφιστικό να βρίσκεται κανείς υπό έναν κυβερνήτη για τον οποίο ο Λόγος του Θεού, η Αγία Γραφή, λέει: ‘Το πνεύμα του Ιεχωβά θέλει αναπαυθή επ’ αυτόν, πνεύμα σοφίας και συνέσεως [κατανόησης, ΜΝΚ], πνεύμα βουλής και δυνάμεως, πνεύμα γνώσεως και φόβου του Ιεχωβά’.—Ησαΐας 11:2.
Πραγματική Ασφάλεια στη Γη
Αληθινά, δεν πρόκειται να υπάρξει πραγματική ασφάλεια στη γη μέχρι να εκπληρωθεί η προφητεία του Ησαΐα, υπό τη Βασιλεία του Θεού, σε παγκόσμια κλίμακα: «Νέους ουρανούς κτίζω και νέαν γην· και δεν θέλει είσθαι μνήμη των προτέρων ουδέ θέλουσιν ελθεί εις τον νουν». (Ησαΐας 65:17) Άσχετα με το πόσες προσευχές κάνουν οι θρησκευτικοί ηγέτες υπέρ αυτού του κόσμου, τα ανθρώπινα σχέδια για διεθνή ασφάλεια δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τον τρόπο που έχει ο Θεός για να φέρει ειρήνη και ασφάλεια.
Η παγκόσμια, μόνιμη ασφάλεια που πρόκειται να φέρει η Βασιλεία του Θεού θα είναι ένδοξη. Η παρακάτω είναι μία μόνο από τις περιγραφές που βρίσκονται στην Αγία Γραφή: ‘Θέλουσι σφυρηλατήσει τας μαχαίρας [τα σπαθιά, ΜΝΚ] αυτών δια υνία και τας λόγχας αυτών δια δρέπανα· δεν θέλει σηκώσει μάχαιραν [σπαθί, ΜΝΚ] έθνος εναντίον έθνους ουδέ θέλουσι μάθει πλέον τον πόλεμον. Και θέλουσι κάθησθαι έκαστος υπό την άμπελον αυτού και υπό την συκήν αυτού, και δεν θέλει υπάρχει ο εκφοβών· διότι το στόμα του Ιεχωβά των δυνάμεων ελάλησε’.—Μιχαίας 4:3, 4.
Μόνο η ασφάλεια που εγγυάται ο ίδιος ο Θεός μπορεί να είναι μόνιμη και αξιόπιστη. Συνεπώς, αντί να θέσετε την εμπιστοσύνη σας στους άρχοντες, γιατί να μη θέσετε την εμπιστοσύνη σας σ’ αυτόν; Τότε θα διαπιστώσετε ότι τα λόγια του ψαλμωδού είναι αληθινά: ‘Μακάριος εκείνος, του οποίου βοηθός είναι ο Θεός του Ιακώβ· του οποίου η ελπίς είναι επί Ιεχωβά τον Θεόν αυτού· τον ποιήσαντα τον ουρανόν και την γην, την θάλασσαν και πάντα τα εν αυτοίς· τον φυλάττοντα αλήθειαν εις τον αιώνα’.—Ψαλμός 146:5, 6.
[Πλαίσιο στη σελίδα 7]
Η Καθολική Εκκλησία και η Διεθνής Πολιτική
«Αν και ο Χριστός είπε ότι η βασιλεία του ‘δεν ήταν απ’ αυτόν τον κόσμο’, κληρικοί που κατέχουν υψηλές θέσεις και η παποσύνη ως θεσμός έχουν συμμετάσχει έντονα στις διεθνείς και στις εθνικές πολιτικές διαμάχες από τον καιρό του Κωνσταντίνου».—Η Καθολική Εκκλησία στην Παγκόσμια Πολιτική (The Catholic Church in World Politics), του καθηγητή Έρικ Χάνσον από το Ιησουιτικό Πανεπιστήμιο Σάντα Κλάρα.