Παραπομπές του Φυλλαδίου Εργασίας για τη Συνάθροιση Ζωή και Διακονία
7-13 ΜΑΪΟΥ
ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ | ΜΑΡΚΟΣ 7, 8
«Να Σηκώσετε το Ξύλο του Βασανισμού σας και να με Ακολουθείτε Συνεχώς»
(Μάρκος 8:34) Έπειτα κάλεσε κοντά του το πλήθος μαζί με τους μαθητές του και τους είπε: «Αν κάποιος θέλει να έρθει πίσω μου, ας απαρνηθεί τον εαυτό του και ας σηκώσει το ξύλο του βασανισμού του και ας με ακολουθεί συνεχώς.
nwtsty—σημείωση μελέτης για Μαρ 8:34
ας απαρνηθεί τον εαυτό του: Ή «ας παραιτηθεί από κάθε δικαίωμα που έχει ο ίδιος πάνω στον εαυτό του». Αυτό δείχνει την προθυμία ενός ατόμου να αρνηθεί πλήρως τον εαυτό του ή να παραχωρήσει την ιδιοκτησία του εαυτού του στον Θεό. Η φράση του πρωτότυπου κειμένου ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν μπορεί να αποδοθεί «πρέπει να πει όχι στον εαυτό του», και δικαιολογημένα επειδή μπορεί να σημαίνει ότι κάποιος λέει όχι σε προσωπικές επιθυμίες, φιλοδοξίες ή ανέσεις. (2Κο 5:14, 15) Ο Μάρκος χρησιμοποίησε το ίδιο ρήμα όταν περιέγραψε την περίπτωση κατά την οποία ο Πέτρος αρνήθηκε τον Ιησού.—Μαρ 14:30, 31, 72.
Πώς Τρέχετε στον Αγώνα για τη Ζωή;
14 «Όστις θέλει να έλθη οπίσω μου», είπε ο Ιησούς Χριστός σε μια συγκέντρωση μαθητών του και άλλων, «ας απαρνηθή εαυτόν (ή αλλιώς, «πρέπει να πει ‘Όχι’ στον εαυτό του», Τσαρλς Μπ. Γουίλιαμς [Charles B. Williams]) και ας σηκώση τον σταυρόν αυτού, και ας με ακολουθή [συνεχώς, ΜΝΚ]». (Μάρκος 8:34) Από τη στιγμή που θα δεχτούμε αυτή την πρόσκληση, πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι να το κάνουμε αυτό ‘συνεχώς’, όχι επειδή η αυταπάρνηση έχει κάποια ειδική αξία, αλλά επειδή μια στιγμιαία απερισκεψία, ένα σφάλμα στην ορθή κρίση, μπορεί να καταστρέψει όλα όσα έχουν οικοδομηθεί, ακόμη και να θέσει σε κίνδυνο την αιώνια ευημερία μας. Η πνευματική πρόοδος γίνεται συνήθως με ένα μάλλον αργό ρυθμό, αλλά πόσο γρήγορα μπορεί να εκμηδενιστεί αν δεν βρισκόμαστε σε επιφυλακή συνεχώς!
(Μάρκος 8:35-37) 35 Διότι όποιος θέλει να σώσει τη ζωή του θα τη χάσει, αλλά όποιος χάσει τη ζωή του για χάρη δική μου και των καλών νέων θα τη σώσει. 36 Άλλωστε, τι θα ωφελήσει τον άνθρωπο το να κερδίσει όλο τον κόσμο και να χάσει τη ζωή του; 37 Τι θα έδινε, αλήθεια, ο άνθρωπος σε αντάλλαγμα για τη ζωή του;
Τι θα Δώσετε για να Ζήσετε για Πάντα;
3 Σε εκείνη την ίδια περίπτωση, ο Ιησούς έθεσε δύο ερωτήματα που υποκινούν σε σκέψεις: «Τι ωφελεί τον άνθρωπο το να κερδίσει όλο τον κόσμο και να ζημιωθεί την ψυχή του;» και «Τι θα έδινε, πράγματι, ο άνθρωπος σε αντάλλαγμα για την ψυχή του;» (Μάρκ. 8:36, 37) Η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι προφανής από ανθρώπινη άποψη. Δεν ωφελεί σε τίποτα τον άνθρωπο το να κερδίσει όλο τον κόσμο αν χάσει τη ζωή του, ή αλλιώς την ψυχή του. Τα αποκτήματα είναι χρήσιμα μόνο αν κάποιος είναι ζωντανός για να τα απολαμβάνει. Το δεύτερο ερώτημα του Ιησού, «Τι θα έδινε, πράγματι, ο άνθρωπος σε αντάλλαγμα για την ψυχή του;» μπορεί να υπενθύμισε στους ακροατές του τον ισχυρισμό που πρόβαλε ο Σατανάς στις ημέρες του Ιώβ: «Όλα όσα έχει ο άνθρωπος θα τα δώσει για χάρη της ψυχής του». (Ιώβ 2:4) Για ορισμένους ανθρώπους που δεν λατρεύουν τον Ιεχωβά, τα λόγια του Σατανά ίσως αληθεύουν. Πολλοί θα έκαναν τα πάντα, θα παραμέριζαν κάθε αρχή, μόνο και μόνο για να μείνουν ζωντανοί. Οι Χριστιανοί, όμως, βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά.
4 Γνωρίζουμε ότι ο Ιησούς δεν ήρθε στη γη για να μας δώσει υγεία, πλούτο και μακροζωία σε αυτόν τον κόσμο. Ήρθε για να διανοίξει την ευκαιρία για αιώνια ζωή στο νέο κόσμο, και η προοπτική αυτής της ζωής είναι που έχει μεγάλη αξία για εμάς. (Ιωάν. 3:16) Ένας Χριστιανός θα αντιλαμβανόταν το πρώτο ερώτημα του Ιησού ως εξής: «Τι ωφελεί τον άνθρωπο το να κερδίσει όλο τον κόσμο και να χάσει την ελπίδα του για αιώνια ζωή;» Η απάντηση είναι ότι δεν τον ωφελεί σε τίποτα. (1 Ιωάν. 2:15-17) Για να βοηθηθούμε να απαντήσουμε στο δεύτερο ερώτημα του Ιησού, μπορούμε κάλλιστα να αναρωτηθούμε: “Πόσα είμαι διατεθειμένος να θυσιάσω τώρα προκειμένου να καταστήσω βέβαιη την ελπίδα μου για ζωή στο νέο κόσμο;” Η απάντησή μας στο συγκεκριμένο ερώτημα, όπως φανερώνεται από την πορεία της ζωής μας, αποκαλύπτει πόσο ισχυρή είναι αυτή η ελπίδα στις καρδιές μας.—Παράβαλε Ιωάννης 12:25.
(Μάρκος 8:38) Διότι όποιος ντραπεί για εμένα και για τα λόγια μου σε αυτή τη μοιχαλίδα και αμαρτωλή γενιά, και ο Γιος του ανθρώπου θα ντραπεί για αυτόν όταν έρθει με τη δόξα του Πατέρα του μαζί με τους αγίους αγγέλους».
Ποιος Είναι ο Γιος του Ανθρώπου;
Για να αποδειχτούν οι ακόλουθοι του Ιησού αντάξιοι της εύνοιάς του, πρέπει να είναι θαρραλέοι και αυτοθυσιαστικοί. Ο Ιησούς δηλώνει: «Όποιος ντραπεί για εμένα και για τα λόγια μου σε αυτή τη μοιχαλίδα και αμαρτωλή γενιά, και ο Γιος του ανθρώπου θα ντραπεί για αυτόν όταν έρθει με τη δόξα του Πατέρα του μαζί με τους αγίους αγγέλους». (Μάρκος 8:38) Ναι, όταν ο Ιησούς έρθει με αυτόν τον τρόπο, «θα ανταμείψει τον καθέναν σύμφωνα με τις πράξεις του».—Ματθαίος 16:27.
Σκάβουμε για Πνευματικά Πετράδια
(Μάρκος 7:5-8) 5 Οι Φαρισαίοι και οι γραμματείς τον ρώτησαν: «Γιατί δεν τηρούν οι μαθητές σου την παράδοση των παλαιοτέρων, αλλά γευματίζουν με μολυσμένα χέρια;» 6 Εκείνος τους είπε: «Σωστά προφήτευσε ο Ησαΐας για εσάς, υποκριτές, όπως είναι γραμμένο: “Αυτός ο λαός με τιμάει με τα χείλη, αλλά η καρδιά τους είναι πολύ μακριά από εμένα. 7 Μάταια με λατρεύουν, επειδή διδάσκουν ως δόγματα εντολές ανθρώπων”. 8 Αφήσατε την εντολή του Θεού και κρατάτε την παράδοση των ανθρώπων».
Ερωτήσεις από Αναγνώστες
Γιατί το πλύσιμο των χεριών αποτελούσε ζήτημα για τους πολέμιους του Ιησού;
Αυτό ήταν ένα μόνο από τα πολλά ζητήματα για τα οποία οι εχθροί του Ιησού επέκριναν τον ίδιο και τους μαθητές του. Ο Μωσαϊκός Νόμος περιλάμβανε αρκετές εντολές για την τελετουργική καθαρότητα σχετικά με θέματα όπως οι σωματικές εκκρίσεις, η λέπρα και η μεταχείριση των πτωμάτων ανθρώπων και ζώων. Έδινε επίσης οδηγίες σχετικά με το πώς μπορούσε να αφαιρεθεί η ακαθαρσία. Αυτό μπορούσε να γίνει μέσω θυσίας, πλυσίματος ή ραντίσματος.—Λευιτ., κεφ. 11-15· Αριθ., κεφ. 19.
Οι Ιουδαίοι ραβίνοι ανέλυαν και την παραμικρή λεπτομέρεια αυτών των νόμων. Μια πηγή αναφέρει ότι κάθε αιτία για ακαθαρσία αποτελούσε θέμα «προς εξέταση για να διαπιστωθεί υπό ποιες συνθήκες μπορούσε να προκληθεί η μόλυνση, πώς και σε τι βαθμό μπορούσε να μεταδοθεί σε άλλους, ποια σκεύη και αντικείμενα μπορούσαν να γίνουν ακάθαρτα και ποια όχι και, τελικά, ποια μέσα και τελετουργίες απαιτούνταν για τον καθαρισμό».
Οι εναντιούμενοι του Ιησού τον ρώτησαν: «Γιατί δεν βαδίζουν οι μαθητές σου σύμφωνα με την παράδοση των παλαιοτέρων, αλλά γευματίζουν με μολυσμένα χέρια;» (Μάρκ. 7:5) Αυτοί οι θρησκευτικοί εχθροί δεν αναφέρονταν στη λήψη μέτρων υγιεινής. Οι ραβίνοι ακολουθούσαν μια τελετουργία σύμφωνα με την οποία απαιτούσαν να χύνεται νερό πάνω στα χέρια τους προτού γευματίσουν. Η πηγή που παρατίθεται παραπάνω προσθέτει: «Αποτελούσε επίσης θέμα αντιλογίας το ποια σκεύη έπρεπε να χρησιμοποιούνται για την έκχυση, ποιο είδος νερού ήταν κατάλληλο, ποιος έπρεπε να το χύνει και μέχρι ποιου σημείου έπρεπε να καλύπτονται τα χέρια με νερό».
Η αντίδραση του Ιησού σε όλους αυτούς τους ανθρωποποίητους νόμους ήταν απλή. Εκείνος είπε στους Ιουδαίους θρησκευτικούς ηγέτες του πρώτου αιώνα: «Σωστά προφήτευσε ο Ησαΐας για εσάς, υποκριτές, όπως είναι γραμμένο: “Αυτός ο λαός με τιμάει με τα χείλη, αλλά η καρδιά τους είναι πολύ απομακρυσμένη από εμένα [τον Ιεχωβά]. Μάταια με λατρεύουν, επειδή διδάσκουν ως δόγματα εντολές ανθρώπων”. Έχοντας αφήσει την εντολή του Θεού, κρατάτε την παράδοση των ανθρώπων».—Μάρκ. 7:6-8.
(Μάρκος 7:32-35) 32 Εκεί του έφεραν έναν κουφό άνθρωπο ο οποίος είχε πρόβλημα στην ομιλία, και τον παρακαλούσαν να θέσει το χέρι του πάνω σε αυτόν. 33 Και εκείνος τον πήρε ιδιαιτέρως, μακριά από το πλήθος. Έπειτα έβαλε τα δάχτυλά του μέσα στα αφτιά του ανθρώπου και, αφού έφτυσε, άγγιξε τη γλώσσα του. 34 Και σηκώνοντας τα μάτια του στον ουρανό, αναστέναξε βαθιά και του είπε: «Εφφαθά», δηλαδή: «Να ανοιχτείς». 35 Εκείνη τη στιγμή τα αφτιά του ανοίχτηκαν, και το πρόβλημα στην ομιλία του εξαφανίστηκε, και άρχισε να μιλάει φυσιολογικά.
Έχετε Εσείς «το Νου του Χριστού»;
9 Ο άνθρωπος ήταν κουφός και μιλούσε με δυσκολία. Ο Ιησούς ίσως είχε αντιληφθεί την ιδιαίτερη νευρικότητα ή την αμηχανία αυτού του ανθρώπου. Στη συνέχεια έκανε κάτι που ήταν κάπως ασυνήθιστο. Τον πήρε παράμερα, μακριά από το πλήθος, σε ένα απομονωμένο μέρος. Κατόπιν χρησιμοποίησε μερικά σημάδια για να του δείξει τι θα έκανε. «Έβαλε τα δάχτυλά του μέσα στα αφτιά του ανθρώπου και, αφού έφτυσε, άγγιξε τη γλώσσα του». (Μάρκος 7:33) Ύστερα, ο Ιησούς σήκωσε τα μάτια του προς τον ουρανό και προσευχήθηκε αναστενάζοντας. Αυτές οι χαρακτηριστικές ενέργειες θα έλεγαν στον άνθρωπο: “Αυτό που θα κάνω για εσένα θα γίνει χάρη στη δύναμη του Θεού”. Τελικά, ο Ιησούς είπε: «Να ανοιχτείς». (Μάρκος 7:34) Τότε η ακοή του ανθρώπου αποκαταστάθηκε, και εκείνος μπορούσε να μιλάει φυσιολογικά.
10 Τι στοχαστικότητα έδειχνε ο Ιησούς για τους άλλους! Ήταν ευαίσθητος στα αισθήματά τους, και αυτό το συμπονετικό ενδιαφέρον τον υποκινούσε κατόπιν να ενεργεί με τρόπους που έδειχναν ότι τα λάβαινε υπόψη. Ως Χριστιανοί, θα είναι καλό να καλλιεργούμε και να εκδηλώνουμε το νου του Χριστού ως προς αυτό. Η Γραφή μάς νουθετεί: «Να έχετε όλοι σας το ίδιο φρόνημα, να δείχνετε κατανόηση για τους άλλους, να νιώθετε αδελφική στοργή, να είστε τρυφερά συμπονετικοί, ταπεινόφρονες». (1 Πέτρου 3:8) Αυτό βεβαίως απαιτεί να μιλάμε και να ενεργούμε με τρόπους που δείχνουν ότι σεβόμαστε τα αισθήματα των άλλων.
11 Στην εκκλησία, μπορούμε να δείχνουμε στοχαστικότητα για τα αισθήματα των άλλων με το να τους προσδίδουμε αξιοπρέπεια και να τους συμπεριφερόμαστε όπως θα θέλαμε να μας συμπεριφέρονται εκείνοι. (Ματθαίος 7:12) Αυτό θα περιλάμβανε το να προσέχουμε τι λέμε καθώς και πώς το λέμε. (Κολοσσαείς 4:6) Να θυμάστε ότι “τα αστόχαστα λόγια μπορούν να χτυπούν σαν σπαθί”. (Παροιμίες 12:18) Τι θα πούμε για την οικογένεια; Ο σύζυγος και η σύζυγος που αγαπιούνται αληθινά είναι ευαίσθητοι στα αισθήματα ο ένας του άλλου. (Εφεσίους 5:33) Αποφεύγουν τα απότομα λόγια, την αμείλικτη κριτική και το δηκτικό σαρκασμό—που όλα τους μπορούν να προκαλέσουν πληγωμένα αισθήματα τα οποία δεν επουλώνονται εύκολα. Και τα παιδιά επίσης έχουν αισθήματα, και οι στοργικοί γονείς τα λαβαίνουν αυτά υπόψη τους. Όταν η διόρθωση είναι αναγκαία, αυτοί οι γονείς την παρέχουν με τρόπους που δείχνουν σεβασμό για την αξιοπρέπεια των παιδιών τους και δεν τους προξενούν άσκοπη αμηχανία. (Κολοσσαείς 3:21) Όταν εκδηλώνουμε στοχαστικότητα για τους άλλους με αυτόν τον τρόπο, δείχνουμε ότι έχουμε το νου του Χριστού.
14-20 ΜΑΪΟΥ
ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ | ΜΑΡΚΟΣ 9, 10
«Ένα Όραμα που Ενισχύει την Πίστη»
(Μάρκος 9:1) Επίσης, τους είπε: «Αληθινά σας λέω ότι μερικοί που στέκονται εδώ δεν πρόκειται να γευτούν θάνατο, μέχρι να δουν πρώτα τη Βασιλεία του Θεού να έχει έρθει με δύναμη».
Ο Χριστός—Το Επίκεντρο της Προφητείας
9 Έχει περάσει περισσότερο από ένας χρόνος αφότου ο Ιησούς παρείχε τις προαναφερθείσες αποδείξεις τού ότι είναι ο Μεσσίας. Το Πάσχα του έτους 32 Κ.Χ. ήρθε και πέρασε. Πολλοί που στο παρελθόν ήταν πιστοί έχουν πάψει να τον ακολουθούν, ίσως λόγω του διωγμού, του υλισμού ή των ανησυχιών της ζωής. Άλλοι μπορεί να είναι μπερδεμένοι ή απογοητευμένοι επειδή ο Ιησούς απέρριψε τις προσπάθειες που κατέβαλε ο λαός να τον κάνει βασιλιά. Όταν τον προκάλεσαν οι Ιουδαίοι θρησκευτικοί ηγέτες, αρνήθηκε να δώσει κάποιο σημείο από τον ουρανό προκειμένου να δοξάσει τον εαυτό του. (Ματθαίος 12:38, 39) Αυτή η άρνηση ίσως έχει δημιουργήσει απορίες σε μερικούς. Επιπρόσθετα, ο Ιησούς έχει αρχίσει να αποκαλύπτει στους μαθητές του κάτι που δυσκολεύονται πολύ να καταλάβουν—ότι «πρέπει να πάει στην Ιερουσαλήμ και να υποφέρει πολλά από τους πρεσβυτέρους και τους πρωθιερείς και τους γραμματείς και να θανατωθεί».—Ματθαίος 16:21-23.
10 Σε εννιά με δέκα μήνες, θα ερχόταν ο καιρός «να αποχωρήσει [ο Ιησούς] από αυτόν τον κόσμο και να πάει στον Πατέρα». (Ιωάννης 13:1) Δείχνοντας βαθύ ενδιαφέρον για τους όσιους μαθητές του, ο Ιησούς υπόσχεται σε μερικούς από αυτούς ακριβώς ό,τι αρνήθηκε στους άπιστους Ιουδαίους—ένα σημείο από τον ουρανό. «Αληθινά σας λέω», λέει ο Ιησούς, «υπάρχουν μερικοί από αυτούς που στέκονται εδώ οι οποίοι δεν πρόκειται να γευτούν θάνατο, μέχρι να δουν πρώτα τον Γιο του ανθρώπου να έρχεται στη βασιλεία του». (Ματθαίος 16:28) Προφανώς, ο Ιησούς δεν εννοεί ότι ορισμένοι από τους μαθητές του θα ζήσουν μέχρι την εγκαθίδρυση της Μεσσιανικής Βασιλείας το 1914. Ο Ιησούς έχει κατά νου να δώσει σε τρεις από τους μαθητές, που είναι πιο στενά συνδεδεμένοι μαζί του, μια θεαματική προαναλαμπή της δόξας του με Βασιλική δύναμη. Αυτή η πρόγευση, η οποία δόθηκε σε όραμα, ονομάζεται μεταμόρφωση.
(Μάρκος 9:2-6) 2 Έξι ημέρες αργότερα, ο Ιησούς πήρε μαζί του μόνο τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη και τους ανέβασε σε ένα ψηλό βουνό. Και μεταμορφώθηκε μπροστά τους· 3 τα εξωτερικά του ρούχα άρχισαν να λάμπουν και έγιναν πολύ πιο λευκά από όσο θα μπορούσε να τα λευκάνει οποιοσδήποτε καθαριστής ρούχων στη γη. 4 Επίσης, εμφανίστηκε σε αυτούς ο Ηλίας με τον Μωυσή και συνομιλούσαν με τον Ιησού. 5 Τότε ο Πέτρος είπε στον Ιησού: «Ραββί, καλά είμαστε εδώ. Γι’ αυτό, ας στήσουμε τρεις σκηνές, μία για εσένα, μία για τον Μωυσή και μία για τον Ηλία». 6 Στην ουσία, δεν ήξερε πώς να αντιδράσει, γιατί ήταν πολύ φοβισμένοι.
Ο Χριστός—Το Επίκεντρο της Προφητείας
11 Έξι ημέρες αργότερα, ο Ιησούς ανεβαίνει με τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη σε ένα ψηλό βουνό—πιθανώς σε μια από τις ράχες του Όρους Αερμών. Εκεί, ο Ιησούς «μεταμορφώθηκε μπροστά τους, και το πρόσωπό του έλαμψε όπως ο ήλιος, και τα εξωτερικά του ενδύματα έγιναν λαμπρά όπως το φως». Εμφανίζονται επίσης οι προφήτες Μωυσής και Ηλίας, οι οποίοι συνομιλούν με τον Ιησού. Αυτό το συνταρακτικό γεγονός ενδεχομένως λαβαίνει χώρα τη νύχτα, πράγμα που του προσδίδει ιδιαίτερη ζωντάνια. Είναι μάλιστα τόσο πραγματικό ώστε ο Πέτρος προσφέρεται να στήσει τρεις σκηνές—από μία για τον Ιησού, τον Μωυσή και τον Ηλία. Ενώ ο Πέτρος μιλάει ακόμα, τους επισκιάζει ένα φωτεινό σύννεφο και μια φωνή μέσα από αυτό λέει: «Αυτός είναι ο Γιος μου ο αγαπητός, τον οποίο έχω επιδοκιμάσει· να τον ακούτε».—Ματθαίος 17:1-6.
(Μάρκος 9:7) Και σχηματίστηκε ένα σύννεφο, το οποίο τους επισκίασε, και μια φωνή ήρθε από το σύννεφο: «Αυτός είναι ο Γιος μου ο αγαπητός. Να τον ακούτε».
nwtsty—σημείωση μελέτης για Μαρ 9:7
μια φωνή: Η δεύτερη από τις τρεις φορές, όπως καταγράφεται στις αφηγήσεις των Ευαγγελίων, όπου ο Ιεχωβά μιλάει απευθείας στους ανθρώπους.—Βλέπε σημειώσεις μελέτης για Μαρ 1:11· Ιωα 12:28.
Σκάβουμε για Πνευματικά Πετράδια
(Μάρκος 10:6-9) 6 Ωστόσο, από την αρχή της δημιουργίας, “Εκείνος τους έκανε αρσενικό και θηλυκό. 7 Γι’ αυτό, ο άνθρωπος θα αφήσει τον πατέρα του και τη μητέρα του, 8 και οι δύο θα είναι μία σάρκα”, ώστε δεν είναι πια δύο, αλλά μία σάρκα. 9 Άρα λοιπόν, αυτό που ο Θεός συνέζευξε, άνθρωπος να μην το χωρίζει».
Κύρια Σημεία από το Βιβλίο του Μάρκου
10:6-9. Σκοπός του Θεού είναι να προσκολλούνται οι γαμήλιοι σύντροφοι ο ένας στον άλλον. Επομένως, αντί να επιζητούν βιαστικά να πάρουν διαζύγιο, τα αντρόγυνα πρέπει να πασχίζουν να εφαρμόζουν τις Γραφικές αρχές ώστε να υπερνικούν οποιεσδήποτε δυσκολίες μπορεί να προκύψουν στο γάμο.—Ματθ. 19:4-6.
(Μάρκος 10:17, 18) 17 Καθώς προχωρούσε στον δρόμο του, κάποιος έτρεξε και έπεσε στα γόνατα μπροστά του και τον ρώτησε: «Δάσκαλε Αγαθέ, τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω αιώνια ζωή;» 18 Ο Ιησούς τού είπε: «Γιατί με αποκαλείς αγαθό; Κανείς δεν είναι αγαθός παρά μόνο ένας, ο Θεός.
nwtsty—σημειώσεις μελέτης για Μαρ 10:17, 18
Δάσκαλε Αγαθέ: Αυτός ο άνθρωπος προφανώς χρησιμοποίησε τις λέξεις “Αγαθός Δάσκαλος” ως κολακευτικό και τυπικό τίτλο, εφόσον οι θρησκευτικοί ηγέτες συνήθως απαιτούσαν να τους αποδίδεται τέτοιου είδους τιμή. Αν και ο Ιησούς δεν είχε καμιά αντίρρηση να προσδιορίζεται κατάλληλα ως “Δάσκαλος” και “Κύριος” (Ιωα 13:13), έστρεφε όλη την τιμή στον Πατέρα του.
Κανείς δεν είναι αγαθός παρά μόνο ένας, ο Θεός: Ο Ιησούς αναγνωρίζει εδώ τον Ιεχωβά ως το απαράμιλλο πρότυπο όσον αφορά το τι είναι αγαθό, Εκείνον που έχει το υπέρτατο δικαίωμα να καθορίζει τι είναι καλό και τι είναι κακό. Όταν ο Αδάμ και η Εύα στασίασαν και έφαγαν από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού, διεκδίκησαν αυτό το δικαίωμα. Ανόμοια με εκείνους, ο Ιησούς αφήνει ταπεινά τη θέσπιση των κανόνων στον Πατέρα του. Ο Θεός έχει δηλώσει και προσδιορίσει τι είναι καλό μέσω των εντολών που υπάρχουν στον Λόγο του.—Μαρ 10:19.
21-27 ΜΑΪΟΥ
ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ | ΜΑΡΚΟΣ 11, 12
«Αυτή Έριξε Περισσότερα από Όλους τους Άλλους»
(Μάρκος 12:41, 42) 41 Και κάθισε αντίκρυ στα χρηματοφυλάκια και άρχισε να παρατηρεί πώς έριχνε το πλήθος χρήματα στα χρηματοφυλάκια, και πολλοί πλούσιοι έριχναν πολλά νομίσματα. 42 Ήρθε όμως μια φτωχή χήρα και έριξε δύο μικρά νομίσματα ελάχιστης αξίας.
nwtsty—σημειώσεις μελέτης για Μαρ 12:41, 42
χρηματοφυλάκια: Αρχαίες Ιουδαϊκές πηγές αναφέρουν ότι αυτά τα κουτιά συνεισφορών, ή αλλιώς δοχεία, είχαν σχήμα σάλπιγγας, ή κέρατος, προφανώς με ένα μικρό άνοιγμα στην κορυφή. Οι άνθρωποι έριχναν εκεί διάφορες συνεισφορές. Το πρωτότυπο κείμενο χρησιμοποιεί εδώ τη λέξη γαζοφυλάκιον, η οποία εμφανίζεται και στο εδάφιο Ιωα 8:20, όπου αποδίδεται «θησαυροφυλάκιο». Προφανώς πρόκειται για έναν χώρο που βρισκόταν στην Αυλή των Γυναικών. (Βλέπε Παρ. Β11.) Σύμφωνα με ραβινικές πηγές, υπήρχαν 13 χρηματοφυλάκια κατά μήκος των τοίχων αυτής της αυλής. Πιστεύεται ότι ο ναός περιείχε επίσης ένα μεγάλο θησαυροφυλάκιο όπου έφερναν τα χρήματα από τα χρηματοφυλάκια.
δύο μικρά νομίσματα: Κυριολ., «δύο λεπτά», πληθυντικός αριθμός της λέξης του πρωτότυπου κειμένου λεπτόν, που σημαίνει κάτι μικρό σε μέγεθος και πάχος. Το λεπτό ήταν ένα νόμισμα που ισοδυναμούσε με το 1/128 του δηναρίου και ήταν προφανώς το μικρότερο χάλκινο ή μπρούντζινο νόμισμα που χρησιμοποιούνταν στον Ισραήλ.—Βλέπε Γλωσσάριο, «Λεπτό», και Παρ. Β14.
ελάχιστης αξίας: Κυριολ., «που ισοδυναμούν με έναν κοδράντη». Η λέξη κοδράντης του πρωτότυπου κειμένου αναφέρεται σε ένα ρωμαϊκό χάλκινο ή μπρούντζινο νόμισμα αξίας ίσης με το 1/64 του δηναρίου. Ο Μάρκος χρησιμοποιεί εδώ ρωμαϊκά χρήματα για να εξηγήσει την αξία των νομισμάτων που χρησιμοποιούσαν συνήθως οι Ιουδαίοι.—Βλέπε Παρ. Β14.
(Μάρκος 12:43) Εκείνος λοιπόν φώναξε τους μαθητές του και τους είπε: «Σας λέω αληθινά ότι αυτή η φτωχή χήρα έριξε περισσότερα από όλους τους άλλους που ρίχνουν χρήματα στα χρηματοφυλάκια.
Ο Ιεχωβά Θεωρεί Πολύτιμη την Ολόψυχη Υπηρεσία Σας
16 Δύο ημέρες αργότερα, στις 11 Νισάν, ο Ιησούς πέρασε μια δύσκολη ημέρα στο ναό, όπου η εξουσία του αμφισβητήθηκε και όπου απάντησε σε περίπλοκα ερωτήματα σχετικά με τους φόρους, την ανάσταση και άλλα ζητήματα. Κατήγγειλε τους γραμματείς και τους Φαρισαίους διότι, μεταξύ άλλων, “καταβρόχθιζαν τα σπίτια των χηρών”. (Μάρκος 12:40) Κατόπιν, ο Ιησούς κάθησε κάπου, προφανώς στην Αυλή των Γυναικών, όπου, σύμφωνα με την Ιουδαϊκή παράδοση, υπήρχαν 13 χρηματοφυλάκια. Κάθησε για λίγο, παρακολουθώντας προσεκτικά καθώς οι άνθρωποι έριχναν τις συνεισφορές τους. Ήρθαν πολλοί πλούσιοι, μερικοί ίσως με όψη αυτοδικαίωσης, ακόμη και επιδεικτικότητα. (Παράβαλε Ματθαίος 6:2.) Το βλέμμα του Ιησού προσηλώθηκε σε μια συγκεκριμένη γυναίκα. Τα συνηθισμένα μάτια μπορεί να μην παρατηρούσαν τίποτε το αξιοσημείωτο σχετικά με την ίδια ή το δώρο της. Αλλά ο Ιησούς, ο οποίος μπορούσε να γνωρίζει την καρδιά των άλλων, γνώριζε ότι αυτή ήταν «μια φτωχή χήρα». Γνώριζε επίσης το ακριβές ποσό του δώρου της—«δύο μικρά νομίσματα ελάχιστης αξίας».—Μάρκος 12:41, 42.
17 Ο Ιησούς φώναξε τους μαθητές του, γιατί ήθελε να δουν αυτοπροσώπως το μάθημα που ήταν έτοιμος να διδάξει. Αυτή «έριξε περισσότερα από όλους όσους ρίχνουν χρήματα στα χρηματοφυλάκια», είπε ο Ιησούς. Κατά τη δική του αξιολόγηση, εκείνη είχε ρίξει περισσότερα από όλους τους άλλους μαζί. Έδωσε «όλα όσα είχε»—και την τελευταία της δεκάρα. Κάνοντάς το αυτό, άφησε τον εαυτό της στα προστατευτικά χέρια του Ιεχωβά. Έτσι λοιπόν, ως παράδειγμα ανθρώπου που δίνει στον Θεό επιλέχθηκε μια γυναίκα της οποίας το δώρο ήταν σχεδόν μηδαμινής υλικής αξίας. Στα μάτια του Θεού, όμως, ήταν ανεκτίμητο!—Μάρκος 12:43, 44· Ιακώβου 1:27.
(Μάρκος 12:44) Διότι όλοι έριξαν από το περίσσευμά τους, αλλά αυτή έριξε από το υστέρημά της όλα όσα είχε, ολόκληρο το βιος της».
Ο Ιεχωβά Θεωρεί Πολύτιμη την Ολόψυχη Υπηρεσία Σας
17 Ο Ιησούς φώναξε τους μαθητές του, γιατί ήθελε να δουν αυτοπροσώπως το μάθημα που ήταν έτοιμος να διδάξει. Αυτή «έριξε περισσότερα από όλους όσους ρίχνουν χρήματα στα χρηματοφυλάκια», είπε ο Ιησούς. Κατά τη δική του αξιολόγηση, εκείνη είχε ρίξει περισσότερα από όλους τους άλλους μαζί. Έδωσε «όλα όσα είχε»—και την τελευταία της δεκάρα. Κάνοντάς το αυτό, άφησε τον εαυτό της στα προστατευτικά χέρια του Ιεχωβά. Έτσι λοιπόν, ως παράδειγμα ανθρώπου που δίνει στον Θεό επιλέχθηκε μια γυναίκα της οποίας το δώρο ήταν σχεδόν μηδαμινής υλικής αξίας. Στα μάτια του Θεού, όμως, ήταν ανεκτίμητο!—Μάρκος 12:43, 44· Ιακώβου 1:27.
Αποτελεί Θυσία Αυτό που Δίνετε;
Παίρνουμε πολλά και πολύτιμα μαθήματα απ’ αυτή την αφήγηση. Και ίσως το πιο σημαντικό να είναι ότι ενώ όλοι μας έχουμε το προνόμιο να υποστηρίζουμε την αληθινή λατρεία μέσω των υλικών μας αποκτημάτων, αυτό που έχει μεγάλη αξία στα μάτια του Θεού δεν είναι το να δώσουμε κάτι που, έτσι και αλλιώς, δεν μας είναι και τόσο απαραίτητο, αλλά το να δώσουμε κάτι που μας είναι πολύτιμο. Με άλλα λόγια, μήπως δίνουμε κάτι που η έλλειψή του δεν θα μας γίνει αισθητή; Ή αποτελεί αληθινή θυσία αυτό που δίνουμε;
Σοφία στο «Λόγο του Θεού»
15 Δεν είναι σημαντικό το ότι, από όλους τους ανθρώπους που ήρθαν στο ναό εκείνη την ημέρα, αυτή η χήρα ξεχώρισε και αναφέρεται στη Γραφή; Μέσω αυτού του παραδείγματος, ο Ιεχωβά μάς διδάσκει ότι είναι Θεός με εκτίμηση. Δέχεται με ικανοποίηση τα ολόψυχα δώρα μας, χωρίς να τα συγκρίνει με αυτά που μπορούν να δώσουν οι άλλοι. Ο Ιεχωβά δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερο τρόπο για να μας διδάξει αυτή τη συγκινητική αλήθεια!
Σκάβουμε για Πνευματικά Πετράδια
(Μάρκος 11:17) Δίδασκε και τους έλεγε: «Δεν είναι γραμμένο: “Ο οίκος μου θα αποκαλείται οίκος προσευχής για όλα τα έθνη”; Αλλά εσείς τον έχετε κάνει σπηλιά ληστών».
nwtsty—σημείωση μελέτης για Μαρ 11:17
οίκος προσευχής για όλα τα έθνη: Τρεις Ευαγγελιστές παρέθεσαν από το εδάφιο Ησ 56:7, αλλά μόνο ο Μάρκος περιλαμβάνει τη φράση «για όλα τα έθνη [όλους τους λαούς]». (Ματ 21:13· Λου 19:46) Ο ναός στην Ιερουσαλήμ έπρεπε να είναι ένα μέρος όπου τόσο Ισραηλίτες όσο και θεοφοβούμενοι αλλοεθνείς θα μπορούσαν να λατρεύουν τον Ιεχωβά και να προσεύχονται σε αυτόν. (1Βα 8:41-43) Ο Ιησούς δικαίως καταδίκασε τους Ιουδαίους που χρησιμοποιούσαν τον ναό για εμπόριο, κάνοντάς τον σπηλιά ληστών. Οι πράξεις τους απέτρεπαν ανθρώπους από όλα τα έθνη να πλησιάσουν τον Ιεχωβά στον οίκο προσευχής του, στερώντας τους την ευκαιρία να τον γνωρίσουν.
(Μάρκος 11:27, 28) 27 Ήρθαν πάλι στην Ιερουσαλήμ. Και καθώς περπατούσε στον ναό, πλησίασαν οι πρωθιερείς και οι γραμματείς και οι πρεσβύτεροι 28 και του είπαν: «Με ποια εξουσία κάνεις αυτά τα πράγματα; Ή ποιος σου έδωσε την εξουσία να κάνεις αυτά τα πράγματα;»
Διδάσκει για την Πίστη με Αφορμή μια Συκιά
Σε λίγο, ο Ιησούς και οι μαθητές του μπαίνουν στην Ιερουσαλήμ. Κατά τη συνήθειά του, εκείνος πηγαίνει στον ναό και αρχίζει να διδάσκει. Οι πρωθιερείς και οι πρεσβύτεροι του λαού, έχοντας ίσως κατά νου τι έκανε την προηγούμενη ημέρα στους αργυραμοιβούς, τον προκαλούν ρωτώντας: «Με ποια εξουσία κάνεις αυτά τα πράγματα; Ή ποιος σου έδωσε την εξουσία να κάνεις αυτά τα πράγματα;»—Μάρκος 11:28.
28 ΜΑΪΟΥ–3 ΙΟΥΝΙΟΥ
ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ | ΜΑΡΚΟΣ 13, 14
«Μην Παγιδευτείτε από τον Φόβο του Ανθρώπου»
(Μάρκος 14:29) Ο Πέτρος όμως του είπε: «Ακόμη και αν όλοι οι άλλοι σκανδαλιστούν, εγώ δεν θα σκανδαλιστώ».
(Μάρκος 14:31) Αλλά αυτός επέμενε: «Και αν χρειαστεί να πεθάνω μαζί σου, δεν πρόκειται να σε απαρνηθώ». Το ίδιο άρχισαν να λένε και όλοι οι άλλοι.
(Μάρκος 14:50) Και όλοι τον εγκατέλειψαν και έφυγαν.
(Μάρκος 14:47) Ωστόσο, κάποιος από εκείνους που στέκονταν εκεί τράβηξε το σπαθί του και χτύπησε τον δούλο του αρχιερέα και του έκοψε το αφτί.
(Μάρκος 14:54) Και ο Πέτρος, από αρκετή απόσταση, τον ακολούθησε μέχρι μέσα στην αυλή του αρχιερέα· και καθόταν μαζί με τους υπηρέτες του σπιτιού και ζεσταινόταν μπροστά σε μια δυνατή φωτιά.
(Μάρκος 14:66-72) 66 Ενώ τώρα ο Πέτρος ήταν κάτω στην αυλή, ήρθε μια νεαρή υπηρέτρια του αρχιερέα. 67 Όταν είδε τον Πέτρο να ζεσταίνεται, τον κοίταξε κατάματα και είπε: «Και εσύ ήσουν μαζί με τον Ναζωραίο, αυτόν τον Ιησού». 68 Αλλά εκείνος το αρνήθηκε, λέγοντας: «Ούτε τον γνωρίζω ούτε καταλαβαίνω τι λες», και βγήκε έξω στο προαύλιο. 69 Η υπηρέτρια τον είδε και άρχισε πάλι να λέει σε εκείνους που στέκονταν εκεί: «Αυτός εδώ είναι από αυτούς». 70 Εκείνος το αρνούνταν ξανά. Και έπειτα από λίγο, όσοι στέκονταν εκεί άρχισαν πάλι να λένε στον Πέτρο: «Σίγουρα είσαι από αυτούς, γιατί είσαι και Γαλιλαίος». 71 Αλλά εκείνος άρχισε να καταριέται και να ορκίζεται: «Δεν γνωρίζω αυτόν τον άνθρωπο για τον οποίο μιλάτε!» 72 Αμέσως λάλησε ένας πετεινός δεύτερη φορά· και ο Πέτρος θυμήθηκε τι του είχε πει ο Ιησούς: «Προτού λαλήσει πετεινός δύο φορές, θα με απαρνηθείς τρεις φορές». Τότε κατέρρευσε και ξέσπασε σε κλάματα.
Διδάχτηκε τη Συγχώρηση από τον Κύριό Του
14 Τελικά, ο Πέτρος πλησίασε διστακτικά την πύλη ενός από τα πιο επιβλητικά αρχοντικά της Ιερουσαλήμ. Ήταν το σπίτι του Καϊάφα, του πλούσιου και ισχυρού αρχιερέα. Αυτά τα σπίτια ήταν συνήθως χτισμένα γύρω από αυλή, η οποία είχε μια πύλη εισόδου. Ο Πέτρος έφτασε ως την πύλη, αλλά δεν τον άφησαν να μπει. Ο Ιωάννης, ο οποίος ήξερε τον αρχιερέα και ήταν ήδη μέσα, ήρθε και έπεισε τη θυρωρό να τον αφήσει να περάσει. Φαίνεται ότι ο Πέτρος δεν έμεινε κοντά του ούτε επιχείρησε να μπει στο σπίτι και να σταθεί στο πλευρό του Κυρίου του. Έμεινε στην αυλή, όπου μερικοί δούλοι και υπηρέτες περνούσαν τις κρύες ώρες της νύχτας μπροστά σε μια δυνατή φωτιά, παρακολουθώντας τους ψευδομάρτυρες να μπαινοβγαίνουν με τη σειρά, ενώ μέσα εξελισσόταν η δίκη.—Μάρκ. 14:54-57· Ιωάν. 18:15, 16, 18.
Πέτρος
Με τη βοήθεια ενός άλλου μαθητή που προφανώς τον ακολούθησε ή και τον συνόδευσε στην κατοικία του αρχιερέα, ο Πέτρος μπήκε μέχρι μέσα στην αυλή. (Ιωα 18:15, 16) Δεν κάθησε ήσυχα και διακριτικά σε κάποια σκοτεινή γωνιά αλλά πήγε να ζεσταθεί κοντά στη φωτιά. Στο φως της φωτιάς οι άλλοι τον αναγνώρισαν ως σύντροφο του Ιησού, και η προφορά του, που ήταν προφορά Γαλιλαίου, ενίσχυσε τις υποψίες τους. Όταν τον κατηγόρησαν, ο Πέτρος αρνήθηκε τρεις φορές ακόμη και ότι γνώριζε τον Ιησού, και τελικά, στο αποκορύφωμα της άρνησής του, άρχισε να καταριέται. Κάπου μέσα στην πόλη λάλησε ένας πετεινός δεύτερη φορά, και ο Ιησούς “στράφηκε και κοίταξε τον Πέτρο”. Τότε ο Πέτρος βγήκε έξω, κατέρρευσε και έκλαψε πικρά. (Ματ 26:69-75· Μαρ 14:66-72· Λου 22:54-62· Ιωα 18:17, 18· βλέπε ΛΑΛΗΜΑ ΤΟΥ ΠΕΤΕΙΝΟΥ· ΟΡΚΟΣ.) Ωστόσο, η δέηση που έκανε ο Ιησούς νωρίτερα για χάρη του Πέτρου απαντήθηκε, και η πίστη του Πέτρου δεν εξαντλήθηκε ολοκληρωτικά.—Λου 22:31, 32.
Σκάβουμε για Πνευματικά Πετράδια
(Μάρκος 14:51, 52) 51 Αλλά κάποιος νεαρός, που φορούσε μόνο ένα εκλεκτό λινό ρούχο πάνω από το γυμνό σώμα του, τον ακολουθούσε από κοντά· και προσπάθησαν να τον πιάσουν, 52 αλλά εκείνος άφησε το λινό του ρούχο και έφυγε γυμνός.
Κύρια Σημεία από το Βιβλίο του Μάρκου
14:51, 52—Ποιος ήταν ο νεαρός που «έφυγε γυμνός»; Μόνο ο Μάρκος αναφέρει αυτό το περιστατικό, οπότε μπορούμε λογικά να συμπεράνουμε ότι μιλούσε για τον εαυτό του.
(Μάρκος 14:60-62) 60 Τότε σηκώθηκε στο μέσο τους ο αρχιερέας και ρώτησε τον Ιησού: «Τίποτα δεν απαντάς; Τι καταθέτουν αυτοί εναντίον σου;» 61 Αλλά εκείνος έμενε σιωπηλός και δεν έδινε καμιά απάντηση. Πάλι ο αρχιερέας τον ρώτησε: «Εσύ είσαι ο Χριστός, ο Γιος του Ευλογητού;» 62 Τότε ο Ιησούς είπε: «Εγώ είμαι· και θα δείτε τον Γιο του ανθρώπου να κάθεται στα δεξιά της δύναμης και να έρχεται με τα σύννεφα του ουρανού».
Ο Ιησούς Οδηγείται στον Άννα και Κατόπιν στον Καϊάφα
Ο Καϊάφας ξέρει πως η αξίωση κάποιου ότι είναι ο Γιος του Θεού αποτελεί ευαίσθητο ζήτημα για τους Ιουδαίους. Παλιότερα, όταν ο Ιησούς είχε αποκαλέσει τον Θεό Πατέρα του, οι Ιουδαίοι ήθελαν να τον σκοτώσουν επειδή δήθεν “έκανε τον εαυτό του ίσο με τον Θεό”. (Ιωάννης 5:17, 18· 10:31-39) Γνωρίζοντας ότι οι Ιουδαίοι τρέφουν τέτοια αισθήματα, ο Καϊάφας απαιτεί τώρα με πανουργία από τον Ιησού: «Σε ορκίζω στον ζωντανό Θεό να μας πεις αν είσαι ο Χριστός, ο Γιος του Θεού!» (Ματθαίος 26:63) Βέβαια, ο Ιησούς έχει δηλώσει ότι είναι ο Γιος του Θεού. (Ιωάννης 3:18· 5:25· 11:4) Αν δεν το κάνει και τώρα, οι άλλοι μπορεί να θεωρήσουν ότι αρνείται πως είναι ο Γιος του Θεού και ο Χριστός. Γι’ αυτό, λέει: «Εγώ είμαι· και θα δείτε τον Γιο του ανθρώπου να κάθεται στα δεξιά της δύναμης και να έρχεται με τα σύννεφα του ουρανού».—Μάρκος 14:62.