Obstawajmy przy swoim postanowieniu oddawania czci Jehowie
1 Obstawanie przy oddawaniu czci Jehowie już teraz stanowi nader istotny warunek naszego szczęścia. Sprawa przedstawia się w ten sposób dlatego, że Jehowa jest Panem całego wszechświata i naszym Stworzycielem. Jest Bogiem niezrównanym: ‛Jehowa, Jehowa, Bóg miłosierny i łaskawy, nieskory do gniewu, a obfitujący w serdeczną życzliwość dla tysięcy, przebaczający błąd i wykroczenie, i grzech, lecz bynajmniej nie zapewni on bezkarności, sprowadzając karę za błąd’ (Wyjścia 34:4-7, NW). Tylko Jehowa zasługuje na oddawanie Mu czci. Takiego zdania był Jezus Chrystus. Nie dał się on skusić do podjęcia fałszywego kultu. Gotów był dowieść swego oddania wobec Jehowy i Jego Królestwa. Biblia zachęca nas do pójścia za jego przykładem: „Chodźcie w miłości, jak i Chrystus umiłował was, i siebie samego wydał za nas jako dar i ofiarę Bogu ku miłej wonności”. — Efez. 5:2, NW.
2 Jezus udowadniał swą wiarę w Jehowę czynami. Jeżeli zależy nam na życiu w bliskim już nowym systemie, musimy bezustannie dawać podobne dowody swej wiary. Jezus skoncentrował całą swoją uwagę na ogłaszaniu orędzia o Królestwie. A my? Gdy postępujemy podobnie, stanowi to dla nas ochronę przed popadnięciem w usposobienie materialistyczne, w którym bożyszczem stałaby się dla nas pogoń za dobrami materialnymi lub inne samolubne zainteresowania.
3 Gdy ogłaszanie mesjańskiego Królestwa Bożego wkrótce dobiegnie końca, wówczas to Królestwo otrzyma rozkaz przystąpienia do czynu. W działaniu wykaże ono, że Jehowa jest Bogiem prawdziwego proroctwa i że to od Niego pochodzą niezawodne proroctwa biblijne. Jaką odpowiedzialnością obarcza nas świadomość, że długi okres tolerowania niegodziwości dobiega końca? Co powinniśmy czynić ze swym czasem TERAZ, dopóki jeszcze odbywa się ogłaszanie Królestwa?
4 Większość członków ludu Bożego, pobudzana miłością do Stwórcy i do bliźnich, bierze aktywny udział w działalności kaznodziejskiej, szczerze pragnąc, żeby jak najwięcej ludzi dostało się do nowego systemu, w którym będzie oddawana cześć tylko Jehowie jako Bogu. Kto pracuje z takich pobudek, ten gotów jest pokonywać wszelkie trudności i podobnie jak pewna pionierka, nie czuje się zawiedziony, że jeszcze się nie rozpoczął „wielki ucisk”. Pisze ona: „Pewnego dnia, chociaż czułam się chora, zdobyłam się na duży wysiłek. Chodziło mi o uratowanie założonego studium biblijnego. Pokochałam tych ludzi i Jehowa pomógł mi podtrzymać ich zainteresowanie (...). Odkąd pracuję w służbie pionierskiej, potrafię lepiej zrozumieć, dlaczego Jehowa jeszcze nie wykonał swego wyroku. Jest jeszcze tyle ludzi, którzy rozsądnie patrzą na świat i chcą się przyłączyć do ludu Jehowy. Dobrze się też dzieje, że te same tereny są często opracowywane, bo ludzie się budzą”.
5 W miesiącach letnich chcemy pomóc mieszkańcom terenów oddalonych, dając im możliwość opowiedzenia się po stronie Jehowy. Jeżeli podczas tej pracy napotkacie osoby, które okażą zainteresowanie, postarajcie się ułożyć sobie dobry plan dalszego regularnego odwiedzania ich, żeby zapoczątkować, a potem prowadzić z nimi studia biblijne. Gdyby odwiedzanie ich co tydzień okazało się niemożliwe, zadbajcie o to, żeby im zapewnić regularne studium co dwa tygodnie. Nadzorca służby polowej powinien zaplanować i zorganizować tę pracę, a nadzorca studiów biblijnych będzie wspierać głosicieli w dopilnowywaniu odwiedzin ponownych.
6 Obstawajmy więc mocno przy naszym postanowieniu oddawania czci Jehowie. Udowadniajmy czynami swoje oddanie. Nie dopuśćmy do uśpienia naszej czujności w miesiącach letnich. W czasie urlopu czy wakacji szkolnych ani na chwilę nie zapominajmy o tym, że jesteśmy świadkami Jehowy. Poszerzajmy swój udział w oddawaniu czci Jehowie tak dalece, jak tylko jest to możliwe. Reagujmy też żywo na zachętę psalmisty: „Przyjdźcie, uwielbiajmy, padnijmy na twarze i zegnijmy kolana przed Jahwe, który nas stworzył. Albowiem On jest naszym Bogiem, a my ludem Jego pastwiska i owcami w Jego ręku”. — Ps. 95:6, 7.