Βρήκαν τη Λύση—Μια Ζωή Γεμάτη Νόημα!
Ο ΜΠΙΑΤΖΙΟ είναι Ιταλός, τώρα πάνω από 20 ετών. Στα 17 του άρχισε να περιπλανιέται σ’ όλη την Ευρώπη. «Έκανα το ένα αεροπορικό ταξίδι μετά το άλλο,» λέει, «και δεν είχα άλλο σπίτι από το σλίπινγκ μπαγκ που κουβαλούσα στην πλάτη μου. Το να έχω την ελευθερία μου ήταν αληθινά σημαντικό για μένα και αισθανόμουν πραγματικά ελεύθερος!» Αλλά όχι για μεγάλο χρονικό διάστημα.
«Όταν ξαναγύρναγα σπίτι μου με έπιανε βαριεστιμάρα. Αναρωτιόμουν αν θα ήταν δυνατό να κάνω μια πιο γεμάτη ζωή. Έξω από τον οικογενειακό μου κύκλο δεν είχα φίλους, κανείς δεν περίμενε να με δει στην επιστροφή μου και κανείς δεν περίμενε από μένα να κάνω ο,τιδήποτε. Πολύ συχνά, καθώς καθόμουν και παρατηρούσα τους ανθρώπους να περνούν στο δρόμο, αναρωτιόμουν τι έκαναν οι άλλοι στη ζωή τους. Καμιά φορά μεθούσα, συνήθως όταν ήμουν μόνος και αισθανόμουν μοναξιά.
«Η αίσθηση της ματαιότητας, που δοκίμαζα κι εγώ, οδήγησε μερικούς νεαρούς στην εξάρτηση από τα ναρκωτικά ή ακόμη και στην αυτοκτονία. Μια φορά, που βρισκόμουν στο Άμστερνταμ, την ώρα που επρόκειτο να μπω σ’ ένα μέρος όπου κυκλοφορούσαν ελεύθερα τα ναρκωτικά, ένας νεαρός έπεσε από το μπαλκόνι σε μια στιγμή καταθλίψεως, και έμεινε στον τόπο. Παραλίγο νάπεφτε πάνω μου.
«Άρχισα να συνειδητοποιώ ότι αυτά τα ίδια τα κακά που εμείς οι νεαροί απορρίπταμε στο ‘σύστημα’ υπήρχαν ανάμεσά μας. Δεν ήμαστε απαλλαγμένοι από τον καιροσκοπισμό, τις προστριβές, ή τον εγωισμό, και ανάμεσά μας είχαμε απλώς δημιουργήσει ένα σύστημα παρόμοιο με το παλιό. Για παράδειγμα, οι νεαροί που μιλούσαν για υψηλά ιδανικά ενθάρρυναν τις φιλενάδες τους να πορνεύουν για να κερδίζουν λεφτά.
«Καταδικάζαμε την κοινωνία αλλά δεν θέλαμε αληθινά να κάνουμε κάτι γι’ αυτό. Γιατί όχι; Δεν είχαμε καμιά επιθυμία να δουλέψουμε για ένα καλύτερο μέλλον, γιατί δεν μπορούσαμε να διακρίνουμε κανένα αξιόλογο μέλλον στον ορίζοντα. Ανακάλυπτα ότι γινόμουν ολοένα και περισσότερο κυνικός. Όταν έφθασα στα 20, αισθανόμουν γέρος.
«Μια νύχτα, στο μέρος ενός φίλου, βρήκα ένα βιβλίο που μίλαγε για την Αγία Γραφή. Ο τίτλος του ήταν ‘Η Αλήθεια που Οδηγεί στην Αιώνιο Ζωή,’ έκδοση της Εταιρίας Σκοπιά. Διάβασα λίγα κεφάλαια . . . »
Από εκείνο το βιβλίο ο Μπιάτζιο έμαθε ότι ο Θεός είχε αρχικό σκοπό για το ανθρώπινο γένος να ζει σε ειρήνη και αγάπη. Ανακάλυψε ότι ο Θεός δεν μπορούσε να θεωρηθεί υπεύθυνος για την παγκόσμια απληστία και καταδυνάστευση, που στενοχωρεί τόσο πολύ τους ανθρώπους που είναι ειλικρινείς στην καρδιά σήμερα.—Δευτερονόμιον 32:4, 5.
Αλλά αν ο Θεός δεν είναι υπεύθυνος για τις τωρινές παγκόσμιες συνθήκες, τότε ποιος είναι; «Το κεφάλαιο με τον τίτλο ‘Υπάρχουν Πονηρά Πνεύματα;’ με έπεισε ότι υπεύθυνος είναι ο Σατανάς, το πνευματικό πλάσμα που, πριν από πολλά χρόνια στασίασε ενάντια στον Θεό, και τώρα κυριαρχεί σε όλο αυτό το σύστημα πραγμάτων,» ξαναθυμάται ο Μπιάτζιο. Πράγματι, η Αγία Γραφή αναφέρει τον Σατανά σαν «το θεό αυτού του συστήματος» ή «τον κακό θεό αυτού του κόσμου.» (2 Κορινθίους 4:4, Μετάφραση Νέου Κόσμου· Σημερινή Αγγλική Μετάφραση) Δεν πρέπει ν’ απορούμε λοιπόν που ο κόσμος εκδηλώνει το ιδιοτελές αυτό άσπλαχνο πνεύμα!
Αλλά υπάρχουν και καλά νέα επίσης. «Ανακάλυψα ότι η Αγία Γραφή μιλούσε για πράγματα που αποζητούσα πάντα,» λέει ο Μπιάτζιο. «Υπόσχεται ένα νέο σύστημα, απαλλαγμένο από τον πόλεμο, την ασθένεια, τα γηρατειά και το θάνατο.» Ναι, όπως εκατομμύρια άλλοι που έχουν διαβάσει το Η Αλήθεια που οδηγεί στην Αιώνιο Ζωή, ο Μπιάτζιο με συγκίνηση έμαθε ότι η Αγία Γραφή έχει πολλά να πει για το μέλλον της γης μας. Δεν είναι απλά ένα βιβλίο για τη ‘μετά θάνατο ζωή’. Δεν λέει η Αγία Γραφή ότι «οι πραείς θέλουσι κληρονομήσει την γην»; (Ψαλμός 37:11) Αν ο Θεός δεν ενδιαφέρεται να τακτοποιήσει τα πράγματα πάνω στη γη, τότε γιατί είπε ο Ιησούς στους μαθητές του να προσεύχονται: «Ελθέτω η βασιλεία σου· γενηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ, και επί της γης»;—Ματθαίος 6:10.
Συναρπασμένος απ’ αυτά που έμαθε, ο Μπιάτζιο ήρθε σ’ επαφή με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, και κανόνισαν να κάνουν μια τακτική Γραφική μελέτη μαζί του. «Από την αρχή ακόμη, το εδάφιο Ιωάννης 8:32 με προσέλκυσε,» ξαναθυμάται. «Λέει ότι ‘Η αλήθεια θα σας ελευθερώσει.’ Άρχισα τότε να κατανοώ τι σημαίνει αληθινή ελευθερία.» Τώρα ο Μπιάτζιο μπορούσε να δει γιατί αυτός ο δήθεν «ελεύθερος» τρόπος ζωής δεν του έδινε καμία ικανοποίηση. «Ουσιαστικά ήμουν δούλος όλον αυτό τον καιρό,» λέει, «παρότι προσπαθούσα να ξεφύγω.»
«Άρχισα να παρακολουθώ τις συναθροίσεις που έκαναν οι Μάρτυρες και εκείνοι ευγενικά με προσκαλούσαν στις Γραφικές τους μελέτες. Οι νεαροί που συναντούσα στις συναθροίσεις αυτές ήταν διαφορετικοί από εκείνους που γνώριζα εγώ. Ήταν ευτυχισμένοι, ευγενικοί και αξιοπρεπείς, Όλοι διατηρούσαν την ατομική τους αξιοπρέπεια και προσπαθούσαν σκληρά να δείξουν αγάπη για τους άλλους. Όλα αυτά ήταν πράγματα που πάντοτε ήθελα να τα δω να εφαρμόζονται!»
Πολλοί νεαροί, όπως ο Μπιάτζιο, έχουν όνειρα για έναν καλύτερο κόσμο. Ίσως κι εσείς. Αν μπορούσατε να πειστείτε ότι ένας τέτοιος κόσμος δεν είναι απλώς ένα όνειρο, αλλά μια βεβαιότητα, πώς θα αισθανόσαστε; Θα σας έκανε αυτό να θέλετε να μοιραστείτε αυτά τα «αγαθά νέα» με άλλους; Ο Μπιάτζιο το έκανε αυτό. «Σταμάτησα να καπνίζω, βελτίωσα την εμφάνισή μου, και είπα στη φιλενάδα μου ότι δεν μπορούσαμε να συνεχίσουμε να κάνουμε ανήθικη ζωή και να έχουμε την επιδοκιμασία του Θεού,» ξαναθυμάται. «Συνειδητοποίησα την ανάγκη αυτών των αλλαγών στον εαυτό μου, χωρίς να μου πει κανένας τι να κάνω.» Ο Μπιάτζιο ήθελε να γίνει κατάλληλος για βάπτισμα σαν ένας από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Γιατί; Γιατί οι Μάρτυρες του Ιεχωβά τον βοήθησαν να βρει την ελπίδα για το μέλλον και νόημα στη ζωή. Ο Μπιάτζιο ήθελε να πει μαζί με τους Μάρτυρες στους άλλους ανθρώπους αυτά που είχε ανακαλύψει ο ίδιος. Σήμερα αυτός και η σύζυγός του είναι ειδικοί σκαπανείς, ολοχρόνιοι διαγγελείς των «αγαθών νέων.»
«Πραγματική ελευθερία δεν σημαίνει απλά να ευχαριστεί κανείς τον εαυτό του,» λέει. «Αυτό το γνωρίζω από πείρα. Πρέπει να το γνωρίσουν και οι άλλοι άνθρωποι επίσης. Ο καλύτερος τρόπος για να δείξουμε αγάπη για τον πλησίον μας είναι να εξαπλώσουμε αυτή τη γνώση και να βοηθήσουμε τους άλλους να βρουν έναν αξιόλογο τρόπο ζωής.»
Μαθαίνοντας την αλήθεια για τη βασιλεία του Θεού, ο Μπιάτζιο απέκτησε ελπίδα για το μέλλον. Η φυσική επιθυμία να πει την ελπίδα αυτή και στους άλλους, του έδωσε κάτι αληθινά αξιόλογο για να κάνει στη ζωή του.
Η Αναζήτηση του Κεμ για το Σκοπό της Ζωής
«Παρότι ήμουν νέος, ήμουν ένας πετυχημένος συγγραφέας στην πατρίδα μου την Καμπότζη,» αφηγείται ο Κεμ. «Είχα φήμη, επιτυχία, ένα καλά αμειβόμενο επάγγελμα—καθετί που μπορεί να επιθυμήσει ένας νεαρός. Παρ’ όλα αυτά, δεν έβλεπα να έχει κανένα ιδιαίτερο νόημα η ζωή. Πράγματι, έγραψα μια νουβέλα με τον τίτλο ‘Η Ζωή Δεν Έχει Κανένα Σκοπό’.»
«Βλέπετε, ανατράφηκα αυστηρά σαν Βουδδιστής, αλλά έχασα την πίστη μου σ’ αυτή τη θρησκεία. Όταν εγκατέλειψα το Βουδδισμό, στράφηκα στη φιλοσοφία, αλλά σύντομα ανακάλυψα ότι για κάθε φιλόσοφο υπήρχε ένας ‘αντιφιλόσοφος.’ Πού θα έπρεπε να πιστεύω; Ξανά και ξανά αναρωτιόμουν για ποιο λόγο ζούσα;
«Στη δεκαετία του 1970 η Καμπότζη βυθίστηκε στον εμφύλιο πόλεμο. Είδα με τα μάτια μου εκτελέσεις. Είδα μαζικούς τάφους, καθώς και ποταμούς και λίμνες γεμάτες πτώματα και κυριολεκτικά κόκκινες από αίμα. Δυο χιλιάδες χρόνια Καμποτζιανής παράδοσης εξαλείφτηκαν σχεδόν μέσα σε μία νύχτα. Κανένας Καμποτζιανός δεν θα μπορούσε να πιστέψει ότι αυτό θα ήταν ποτέ δυνατό!
«Οι αρχές έψαχναν για μένα. Έτσι, μαζί με άλλους, κατέφυγα στη ζούγκλα, ελπίζοντας να φτάσω στην Ταϋλάνδη. Στο ταξίδι εκείνο σκέφτηκα πολύ για την ύπαρξη του Θεού. Πόσο υπέροχο και περίπλοκο πράγμα είναι η δημιουργία! Κατά κάποιον τρόπο δεν ήταν ικανοποιητικό να αποδίδεις τη δημιουργία αυτή σε μια απλή σύμπτωση ή σε τυφλές φυσικές δυνάμεις. Γιατί να μην αποδώσουμε την τιμή σ’ ένα σοφό Δημιουργό;
«Στοχάστηκα το ερώτημα αυτό για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μετά, για πρώτη φορά στη ζωή μου, πραγματικά προσευχήθηκα από την καρδιά μου. Για πρώτη φορά συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να υπάρχει κάποιος Δημιουργός. Αλλά ποιος ήταν ο σκοπός του για τον άνθρωπο; Γιατί επιτρέπει τα παθήματα και το κακό σαν κι αυτά που είχα γνωρίσει στην ίδια τη χώρα μου; Ποια θρησκεία λατρεύει τον αληθινό Θεό; Συνειδητοποίησα ότι, αν τα κατάφερνα να βγω ζωντανός από τη ζούγκλα, η αναζήτησή μου για απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα θα είχαν προτεραιότητα στη ζωή μου. Μετά από 10 μέρες, εξαντλημένοι και σχεδόν πεθαμένοι της πείνας, φτάσαμε στην Ταϋλάνδη.
«Σ’ ένα στρατόπεδο προσφύγων στην Ταϋλάνδη, απόκτησα μια Αγία Γραφή στη μητρική μου γλώσσα και έμαθα ότι ο Θεός που αποκαλύφτηκε στους αρχαίους Εβραίους ήταν επίσης ο Θεός των Χριστιανών. Από την Αγία Γραφή είδα ότι έχει ένα προσωπικό όνομα, Ιεχωβά. Ήθελα να γνωρίσω αυτόν τον Θεό καλύτερα.
«Μετά από πέντε μήνες στην Ταϋλάνδη, μετανάστευσα στην Αυστρία. Μια μέρα βρήκα μια πρόσκληση για την αίθουσα Βασιλείας των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Το όνομα Ιεχωβά σήμαινε κάτι για μένα, αλλά ποιοι ήταν οι μάρτυρές του; Και για ποιο πράγμα έδιναν μαρτυρία; Σκεπτικός και περίεργος επισκέφτηκα την Αίθουσα Βασιλείας τους.
«Επειδή ακόμη τότε μάθαινα Γερμανικά, δεν κατάλαβα όλη την ομιλία που άκουσα, αλλά αντιλήφτηκα ότι μάθαινα τα αγαθά νέα για τη Βασιλεία του Θεού. Μέσω της βασιλείας του Ιεχωβά, η γη θα γίνει παράδεισος, όπου οι άνθρωποι δεν θα χύνουν πια δάκρυα πόνου και λύπης και όπου ο Θεός θα ‘κάνει όλα τα πράγματα νέα’. (Αποκάλυψις 21:3-5) Αυτό ήταν ακριβώς εκείνο που περίμενα από ένα δυνατό και δίκαιο Θεό! Αλλά γιατί ο Ιεχωβά δεν είχε δημιουργήσει έναν τέτοιο κόσμο πριν από πολλά χρόνια;
«Οι Μάρτυρες άρχισαν τακτικές Γραφικές συζητήσεις μαζί μου, απαντώντας στις ερωτήσεις μου,» λέει ο Κεμ. Στη διάρκεια των συζητήσεων εκείνων έμαθε ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο χωρίς πόνο, λύπη και κακό. Τα στοιχεία αυτά, τα οποία έκαναν τον Κεμ να αναρωτιέται για το νόημα της ζωής, δεν είχαν καμιά θέση στον αρχικό σκοπό του Θεού. Μόνο αφού το ανθρώπινο γένος απέρριψε την ηγεσία του Ιεχωβά, δημιουργήθηκαν τα προβλήματα αυτά. Αλλά η απόδειξη είναι αδιάψευστη ότι η λυπηρή ιστορία της εξεγέρσεως και της αποξενώσεως του ανθρώπινου γένους από τον Θεό σύντομα θα τελειώσει!
«Χάρηκα που βρήκα μια θρησκεία που αποδείκνυε τις πεποιθήσεις της μέσα από την Αγία Γραφή, χωρίς να ζητάει τυφλή πίστη,» λέει τώρα ο Κεμ. «Πόσο θα μου άρεσε να εξαγγέλλω τα αγαθά νέα της βασιλείας του Θεού στον πονεμένο λαό μου στην Καμπότζη! Εφόσον αυτό προς το παρόν δεν είναι δυνατό, εξαγγέλλω τα ‘αγαθά νέα’ στους συμπατριώτες μου στην Αυστρία. Τι προνόμιο να είναι κανείς συνεργάτης του Θεού και να συμμετέχει στο ζωοσωτήριο αυτό έργο! Τώρα μπορώ να πω, γεμάτος χαρά, η ζωή πράγματι έχει κάποιο σκοπό!»
[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 9]
«Η αίσθηση της ματαιότητας που δοκίμαζα κι εγώ, οδήγησε μερικούς νεαρούς στην εξάρτηση από τα ναρκωτικά ή ακόμη και στην αυτοκτονία»
[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 10]
Αν ο Θεός δεν είναι υπεύθυνος για τις τωρινές παγκόσμιες συνθήκες, τότε ποιος είναι;
[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 11]
Ο Κεμ έμαθε ότι ο Θεός θα κάνει αυτή τη γη παράδεισο απαλλαγμένο από παθήματα