Η Ισπανία ‘Ακούει για τον Ιεχωβά και τη Δόξα Του’
Η δημοφιλής εικόνα της Ισπανίας είναι η ηλιόλουστη Ανδαλουσία στο νότο, με τις σενιορίτες με τα κατάμαυρα μαλλιά και, τα σκούρα μάτια, που χορεύουν φλαμέγκο με μουσική κιθάρας και κτυπούν τις καστανιέτες. Αλλά η Ισπανία είναι μια χώρα με μαγευτικές αντιθέσεις. Για παράδειγμα, ο τραχύς βορράς έχει τις πράσινες πεδιάδες του, βουνά και βραχώδεις ακτές. Εκεί οι σκληραγωγημένοι, ρωμαλέοι κάτοικοι κερδίζουν τα προς το ζην απ’ το έδαφος, τα ανθρακωρυχεία, τη θάλασσα, ή από τις βιομηχανίες της χώρας των Βάσκων. Και είναι αξιοσημείωτο ότι, αντί για κιθάρα, στο βορρά είναι πιο πιθανό ν’ ακούσετε τύμπανα και γκάιντες.
Φυσικά, το κοινό γνώρισμα όλης της Ισπανίας είναι η Ρωμαιοκαθολική θρησκεία. Αλλά τώρα τα πράγματα αλλάζουν και η Εκκλησία χάνει τον έλεγχό της σε εκατομμύρια Ισπανούς.
Τον Δεκέμβριο του 1978 ψηφίστηκε απ’ το λαό ένα νέο σύνταγμα. Μεταξύ άλλων, αυτό το σύνταγμα διέκοψε τους επίσημους δεσμούς μεταξύ του Κράτους και της Καθολικής Εκκλησίας. Το άρθρο 16.3 σαφώς δηλώνει: «Καμμία θρησκευτική ομολογία δεν θα έχει κρατικό χαρακτήρα.» Αυτό το σύνταγμα εγγυάται θρησκευτική ελευθερία για όλους.
Η ΑΥΞΗΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΟΧΥΡΟ
Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες τι πρόοδο κάνουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Ισπανία; Είναι ασφαλώς ενθαρρυντική η σύγκριση του ανώτατου όριου 31.948 διαγγελέων του «ευαγγελίου» το 1975 με το ανώτατο όριο 43.276 το 1980, μια αύξηση που ξεπερνά τις 11.000 σε πέντε μόλις χρόνια. Επίσης, ενώ το 1975 υπήρχαν 534 εκκλησίες των Μαρτύρων στην Ισπανία, την Ανδόρρα και τις Κανάριες Νήσους, τώρα υπάρχουν 784.
Ο ζήλος του λαού του Ιεχωβά εξακολουθεί να εντυπωσιάζει πολλά άτομα. Για παράδειγμα, ένας Προτεστάντης συγγραφέας αναγνώρισε (στο Πάτζινα αμπιέρτα):
«Πολλοί με έκπληξη μαθαίνουν ότι υπάρχουν τόσες πολλές εκατοντάδες ή χιλιάδες . . . [Μάρτυρες] στην πόλη τους. Θάλεγα ότι αυτό δεν είναι εκπληκτικό, αλλά μάλλον λογικό. Μόλις ένα χρόνο πριν επισκέφθηκαν όλες τις πόλεις, από σπίτι σε σπίτι, πουλώντας το περίφημο βιβλίο τους Η Αλήθεια Που Οδηγεί στην Αιώνιο Ζωή. . . .
«Οι ακόλουθοι που έχει αποχτήσει τώρα αυτή η αίρεση είναι απλώς ο λογικός καρπός της σποράς που έχουν κάνει.»
Και κατόπιν είπε για τους ομόπιστούς του: «Είναι καιρός να πάψουμε να είμαστε πνευματικά μύωπες, και αντί να έχουμε απλώς τις Γραφές μας κάτω απ’ τη μασχάλη μας πρέπει να εμπνευσθούμε να βγούμε έξω με μια βαλίτσα γεμάτη Ευαγγέλια . . . δεδομένου ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε τον Κύριο να ευλογήσει με άφθονη συγκομιδή τη σπορά του σπόρου την οποία ποτέ δεν κάναμε.»
ΔΙΑΚΡΑΤΗΣΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑΣ
Η Καθολική Εκκλησία, λόγω της 40χρονης συμμαχίας της με το καθεστώς του Φράνκο, έχει χάσει το κύρος και την αξιοπιστία της στην Ισπανία. Μερικοί από τους νεώτερους ιερείς προσπαθούν να ξεφύγουν απ’ την παραδοσιακή εικόνα, κι έτσι ο κλήρος είναι διαιρεμένος σε πολιτικά ζητήματα.
Αντίθετα, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά παραμένουν αμόλυντοι από πολιτικές αναμίξεις. (Ιωάννης 15:19· Ιακ. 1:27) Μάρτυρες έχουν κληθεί να υπηρετήσουν σε εκλογικά κέντρα και με σεβασμό αρνήθηκαν λόγω της Γραφικά εκπαιδευμένης τους συνειδήσεως. Μερικοί απειλήθηκαν, και μια Μάρτυς στο Λογκρόνιο πέρασε τρεις μέρες κρατούμενη στην αστυνομία γιατί αρνήθηκε να υπηρετήσει σ’ ένα εκλογικό κέντρο.
Όσον αφορά τη στρατιωτική υπηρεσία, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά που καλούνται για κατάταξη στέλνονται πίσω στα σπίτια τους μέχρι νεωτέρας ειδοποιήσεως. Έτσι αυτή τη στιγμή κανένας Μάρτυρας του Ιεχωβά δεν βρίσκεται στη φυλακή για άρνηση στρατιωτικής υπηρεσίας.
ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
Μερικοί γονείς παίρνουν την πρωτοβουλία να αναπτύξουν επαφές με διευθυντές σχολείων και δασκάλους, και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα μια θαυμάσια μαρτυρία, καθώς και εκφράσεις εκτιμήσεως για τις εκδόσεις της Σκοπιάς.
Σε μια περίπτωση ένα 11-χρονο κορίτσι Μάρτυρας από την επαρχία Κάντιζ της Ανδαλουσίας πήρε μαζί της στο σχολείο το βιβλίο Η Νεότης Σας-Επωφεληθήτε Απ’ Αυτήν και έδωσε εννέα αντίτυπα στους συμμαθητές της. Ένας δάσκαλος εξέτασε το βιβλίο και αναφώνησε: «Τι κρίμα που η Καθολική Εκκλησία δεν εκδίδει ένα τόσο καλό βιβλίο για τους νέους!»
Ένας άλλος δάσκαλος έλεγξε τα περιεχόμενα του βιβλίου και κατόπιν είπε στη νεαρή αδελφή ότι μπορούσε να σηκωθεί μπροστά στην τάξη και να μιλήσει για ένα Γραφικό θέμα. Εκείνη πήρε το βιβλίο της και διάβασε το κεφάλαιο «Πώς Βλέπετε την Πειθαρχία;» και κατόπιν το σχολίασε. Το αποτέλεσμα ήταν πως άρχισε Γραφική μελέτη μ’ ένα κορίτσι στην τάξη της, και αυτό το κορίτσι και η μητέρα της αργότερα παρακολούθησαν την Ανάμνηση.
ΜΙΑ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΗ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΒΡΙΣΚΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ
Μια άλλη ενδιαφέρουσα πείρα είναι της Γκλόρια, που γεννήθηκε στο Λογκρόνιο και μεγάλωσε σε Καθολική οικογένεια. Σε ηλικία 19 χρόνων μπήκε σε μοναστήρι κι άρχισε να μαθητεύει το 1952 στο Ορένσε. Μετά από οχτώ χρόνια στην Καθολική ιεραποστολική υπηρεσία σαν δασκάλα στη Βενεζουέλα, ο πατέρας της πέθανε και αυτή γύρισε στην Ισπανία για να φροντίζει τη μητέρα της. Εν πάσει περιπτώσει, η Γκλόρια συνέχισε να είναι μια ενεργή Καθολική, και σηκωνόταν κάθε πρωί στις 6 για να παρακολουθήσει την πρωινή λειτουργία. Δώδεκα χρόνια αργότερα η μητέρα της πέθανε και η Γκλόρια μετακόμισε στη Βαρκελώνη. Στο μεταξύ η θρησκευτική της δραστηριότητα είχε αρχίσει να μαραίνεται. Γιατί; Λόγω του κακού παραδείγματος μερικών ιερέων με τους οποίους είχε επαφές, και ειδικώτερα ενός που θεωρείτο «πολύ άγιος και σοφός» ο οποίος όμως της είχε κάνει μια ανήθικη πρόταση! Έτσι τελικά σταμάτησε να πηγαίνει στην εκκλησία.
Κατόπιν το 1975 την επισκέφθηκε στο σπίτι της ένας περιοδεύων επίσκοπος των Μαρτύρων του Ιεχωβά, κι εκείνη άκουσε με προσοχή. Να πώς το αφηγείται η ίδια:
«Συζητούσαμε για θέματα που πάντα με απασχολούσαν γιατί δεν μου φαίνονταν ούτε δίκαια ούτε λογικά—κόλαση, καθαρτήριο, λατρεία της Μαρίας και λοιπά. Με προσκάλεσε να παρακολουθήσω μια συνάθροιση στην Αίθουσα Βασιλείας και εγώ πήγα . . . βγήκα πολύ εντυπωσιασμένη. Όσα λέχθηκαν εκεί συμφωνούσαν με τη Γραφή, και αυτό με ευχαρίστησε. Συνέχισα να παρακολουθώ τις συναθροίσεις, εκμεταλλευόμενη την ευκαιρία να παρατηρώ τους Μάρτυρες. Δυο μήνες μετά ζήτησα Γραφική μελέτη. Ήμουν βέβαιη. Επί τέλους είχα βρει την αλήθεια!»
Η ΝΤΙΣΚΟ ΚΑΙ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ
Στην Ισπανία σήμερα, υπάρχει μια πλημμύρα από ντίσκος και «παμπς» όπου υπάρχουν πειρασμοί για ανηθικότητα και χρήση ναρκωτικών. Ωστόσο μερικά άτομα με χαρά τους ξεφεύγουν από τέτοιες συνήθειες και αρχίζουν να λατρεύουν τον Ιεχωβά.
Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι ο Τζουλιάν, απ’ την Τορρενουέβα, του Τσιουντάντ Ρεάλ. Πίσω στα 1971, παρασύρθηκε στον κόσμο των χίπις και άρχισε να συχνάζει σε μια ντίσκο στην κακόφημη συνοικία της Βαρκελώνης. Αυτό τον οδήγησε να πειραματίζεται με διάφορα ναρκωτικά, που κορυφώνονταν σε «ταξείδια» με LSD. Ο Τζουλιάν είχε και την προσωπογραφία του «ειδώλου» του, ενός δημοφιλή τραγουδιστή, κεντημένη στη ράχη του σακκακιού του. Του κόστισε πάνω από 12.000 πεσέτες (9000 δρχ.) και για να πληρώσει το λογαριασμό πέρασε ένα μήνα με ψωμί, νερό και λαρδί.
Ωστόσο, καθώς περνούσε ο καιρός, ο Τζουλιάν κατάλαβε ότι δεν είχε βρει ούτε αληθινή φιλία ούτε ικανοποίηση στη ζωή. Έτσι τον Απρίλιο του 1974, αποφάσισε να επισκεφθεί ένα Καθολικό ιερέα. Ταυτόχρονα κανόνιζε ώστε να αρχίσει να συζεί με τη φίλη του. Αλλά εκείνη την εβδομάδα ξέσπασε μια λογομαχία ανάμεσα στους συναδέλφους του στη δουλειά για το αν η Μαρία ήταν πράγματι παρθένος όταν συνέλαβε τον Ιησού. Η πλειοψηφία, αν και ήταν Καθολικοί, δεν δέχονταν την παρθενία της Μαρίας, εκτός από έναν που το υποστήριξε. Ο Τζουλιάν του μίλησε αργότερα και έμαθε ότι αυτός μελετούσε με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Έτσι ο Τζουλιάν άρχισε να κάνει το ίδιο.
Περιττό να λεχθεί ότι δεν πήγε να δει τον ιερέα εκείνο το Σαββατοκύριακο και δεν άρχισε να συζεί με τη φίλη του. Μετά από δυο βδομάδες Γραφικής μελέτης, ο Τζουλιάν κατάστρεψε τα χίπικα ρούχα του, μεταξύ των οποίων και το δαπανηρό σακκάκι του. Γιατί; «Έπρεπε να απαλλαγώ απ’ τους δεσμούς του παρελθόντος για να κάνω ένα καινούριο ξεκίνημα.»
Λίγο μετά ο Τζουλιάν μετακόμισε στο πριγκιπάτο της Ανδόρας που βρίσκεται στα Πυρηναία, για να ξεφύγει απ’ τις προηγούμενες συναναστροφές του. Βαπτίσθηκε σαν αφιερωμένος μάρτυρας του Ιεχωβά τον Οκτώβριο του 1974, και αργότερα άρχισε να υπηρετεί σαν τακτικός σκαπανέας. Τον Ιούνιο του 1978, κλήθηκε να υπηρετήσει στο Μπέθελ της Βαρκελώνης, όπου βρίσκεται το γραφείο τμήματος της Εταιρίας Σκοπιά στην Ισπανία.
“ΠΕΡΙΣΣΕΥΟΝΤΕΣ ΕΙΣ ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ”
Επειδή υπάρχει ακόμη πολύ έργο να γίνει, προγραμματίζεται επέκταση. Η οικογένεια Μπέθελ στην Ισπανία αποτελείται τώρα από 50 και πλέον μέλη. Όμως, δεν υπάρχει περιθώριο επεκτάσεως στις εγκαταστάσεις της Εταιρίας Σκοπιά στη Βαρκελώνη. Έτσι πέρσι την άνοιξη βρέθηκε στα περίχωρα της Μαδρίτης, ένα θαυμάσιο κτιριακό συγκρότημα που μπορεί να διαμορφωθεί για να εξυπηρετήσει θαυμάσια τις εγκαταστάσεις του Τμήματος των γραφείων των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην Ισπανία. Αλλά θα μπορούσαν οι Ισπανοί αδελφοί να καταφέρουν να προμηθεύσουν όσα θα χρειάζονταν για την αγορά του κτιρίου; Η ανταπόκριση πραγματικά υπήρξε πάρα πολύ μεγάλη. Ήταν ιδιαίτερα συγκινητικό να βλέπει κανείς αδελφές να προσφέρουν τα πολύτιμά τους δαχτυλίδια, καρφίτσες και άλλα κοσμήματα.—Συγκρίνετε με Έξοδο 35:20-24.
Ναι, υπάρχει ακόμη περιθώριο «να περισσεύσουν εις το έργο του Κυρίου» στην Ισπανία, και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ανταποκρίνονται ζωηρά σ’ αυτό το προνόμιο. (1 Κορ. 15:58) Το μήνυμα της αλήθειας ενώνει ανθρώπους πολλών περιοχών και προελεύσεων—Καταλανούς, Ανδαλουσιανούς, Γαλικιανούς, Αστουριανούς, Καστιλιάνους, Τσιγγάνους και Βάσκους—για να αναφέρουμε μερικούς μόνο. Οι Ισπανοί πληροφορούνται για τη βασιλεία του Ιεχωβά και πολλοί μιλούν σε άλλους για τη δόξα Του.—Ησ. 66:19.