Στο Βάθος των Ειδήσεων
Προειδοποίηση για τα Ραντεβού
«Το φλερτάρισμα δεν έχει ηλικία, αλλά τα ερωτικά ραντεβού σαν κοινωνική μόδα είναι αποκλειστικό φαινόμενο του 20ου αιώνα», γράφει ένα άρθρο της Κυριακάτικης Τέλεγκραφ του Λονδίνου με τον τίτλο «Τα Ραντεβού Είναι Επιβλαβή». Συγκεκριμένα, το άρθρο αποδεικνύει ότι «στη διάρκεια και μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η συνήθεια αυτή εγκαινιάστηκε από σπουδαστές των πανεπιστημίων του Συνδέσμου Άιβυ στην Αμερική. . . . Αφού έγινε δημοφιλής με τον κινηματογράφο, απλώθηκε με μεγάλη ταχύτητα.» Εφόσον «το απαραίτητο κίνητρο για γάμο συχνά δεν υπάρχει καθόλου», τα σύγχρονα ραντεβού έχουν γίνει «μια μορφή παραπλανητικής διασκεδάσεως.» γράφει το άρθρο. Ποια είναι τα «βλαβερά» αποτελέσματα; «Μπορεί να δημιουργήσουν αβεβαιότητα, κατάθλιψη, αηδία, σωματικές και πνευματικές ασθένειες, παράνομες γεννήσεις, εκτρώσεις, ακόμη και απόπειρες αυτοκτονίας. Και δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε την πληθώρα των ανώριμων γάμων κάθε χρόνο, που είναι από τα πριν καταδικασμένοι να καταλήξουν στην πικρία του διαζυγίου.» Σύμφωνα με το άρθρο, τα ραντεβού από μικρή ηλικία τείνουν να περιορίζουν τα ενδιαφέροντα του ανθρώπου και να επιβραδύνουν την ανάπτυξη της προσωπικότητας.
Ώστε, αντί να επιδίδονται στην «κοινωνική» αυτή «μόδα» και στην «παραπλανητική διασκέδαση», οι Χριστιανοί νεαροί κάνουν καλά να επωφελούνται από την ελευθερία και την ενεργητικότητά τους για να απολαμβάνουν την ανάπτυξη και την επέκταση των ενδιαφερόντων τους, των δεξιοτήτων, της μαθήσεως και της Χριστιανικής συναναστροφής. Κάνοντάς το αυτό «θησαυρίζουν εις εαυτούς θεμέλιον καλόν εις το μέλλον, δια να απολαύσωσι την αιώνιον ζωήν [για να μπορέσουν να αδράξουν την πραγματική ζωή—ΜΝΚ].—1 Τιμόθεον 6:19.
Η Κατήχηση Αναχαιτίζει την Ευφυΐα
Η διδασκαλία της Ρωμαιοκαθολικής κατηχήσεως στους μαθητές της πρωτοβάθμιας εκπαιδεύσεως «εμποδίζει την εμφάνιση κι επιβραδύνει την ανάπτυξη της ευφυΐας,» υποστήριξε ο Σέρτζ Λαριβή του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ σε πρόσφατη συνέντευξη. Σύμφωνα με τη Σταρ του Τορόντο, ο Λαριβή, εκδότης της Καναδικής Επιθεωρήσεως Ψυχο–Παιδαγωγικής στήριξε το συμπέρασμά του σε περίπου 100 διατριβές που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα. Αναφορικά με την αξίωση ότι η εκπαίδευση αυτή θα «κάνει τα παιδιά να αποκτήσουν ζωντανές, προσωπικές σχέσεις με καθεμιά από τις προσωπικότητες (του τριαδικού δόγματος)», ο Λαριβή ρώτησε: «Προσπαθήσατε ποτέ να αποκτήσετε με συγκεκριμένο τρόπο ζωντανές και προσωπικές σχέσεις με τρία αόρατα πρόσωπα που συναπαρτίζουν ένα;»
Η σύγχυση και η παρεμπόδιση της διάνοιας που προέρχονται από το παπαγάλισμα της Χριστιανικής διδασκαλίας και των δογμάτων βρίσκονται σε οξύτατη αντίθεση με τις ωφέλειες που προέρχονται από τη μάθηση που βασίζεται στο Λόγο του Θεού, τη Βίβλο. «Η μαρτυρία του Κυρίου [είναι] πιστή, σοφίζουσα τον απλούν [τον άπειρο, ΜΝΚ]», λέει ο ψαλμωδός. Και όταν αποκτήσεις ‘επίγνωση του Θεού’, . . . «η ορθή βουλή θέλει, σε φυλάττει, σύνεσις θέλει σε διατηρεί.» (Ψαλμός 19:7· Παροιμίαι 2:5-11) Αλλά, όταν οι ίδιοι οι θρησκευτικοί ηγέτες γυρίζουν τα νώτα τους στη Βίβλο και απεναντίας διδάσκουν ανθρώπινες παραδόσεις και φιλοσοφίες, τι περιμένουν να μεταδώσουν στους άλλους, νέους και γέρους; «Απέρριψαν τον λόγον του Κυρίου και ποία σοφία είναι εν αυτοίς;»—Ιερεμίας 8:9.
Γραμμένο στα Γονίδια;
Παρουσιάζοντας το βιβλίο Γενετική Προφητεία, ο Μάλκολμ Μπράουνη έγραψε στο τεύχος Νοεμβρίου 1981 του περιοδικού Ντισκάβερι: «Για πρώτη φορά φαίνεται ότι είναι δυνατό να κοιτάξουμε στη χημική δομή ενός αγέννητου ακόμη παιδιού και να κάνουμε ορισμένες διορατικές εικασίες για το μέλλον του—την πιθανή κατάσταση της υγείας του και την ευαισθησία του στις ασθένειες, τις αθλητικές του δυνατότητες, τις κλίσεις του, τα ενδιαφέροντά του και την ικανότητα συμβιώσεως με άλλους ανθρώπους, την πιθανή διάρκεια της ζωής του και, μάλιστα, την ευφυΐα του.»
Από αυτό, μερικοί μπορεί να συμπεραίνουν ότι η πορεία της ζωής ενός ανθρώπου είναι προκαθορισμένη από τη γενετική του σύνθεση. Αλλά, ακόμη και ο συγγραφέας του βιβλίου πιστεύει ότι «τα γονίδια εισηγούνται, τα περιβάλλοντα προδιαθέτουν». Επιπλέον, η Βίβλος δείχνει ότι ο άνθρωπος δημιουργήθηκε «κατ’ εικόνα Θεού», είναι προικισμένος απλόχερα με ελευθερία βουλήσεως και εκλογής. (Γένεσις 1:27) Η κληρονομικότητα μπορεί να κλίνει το άτομο προς μια ορισμένη κατεύθυνση, αλλά η αγωγή του και, πάνω απ’ όλα, η ενάσκηση της ελεύθερης βουλήσεως και εκλογής καθορίζουν τελικά το αποτέλεσμα. Γι’ αυτό, μέσω του Μωυσή, Ιεχωβά ο Θεός δήλωσε σαφώς: «Έθεσα ενώπιόν σας την ζωήν και τον θάνατον, την ευλογίαν και την κατάραν· δια τούτο εκλέξατε την ζωήν, δια να ζήτε συ και το σπέρμα σου.»—Δευτερονόμιον 30:19.