Γιατί ο Ρυθμός της Ζωής Είναι Βιαστικός;
ΓΙΑΤΙ, όμως, ο αιώνας μας χαρακτηρίζεται από τη βιασύνη; Διαφέρει πολύ από την ουτοπία της γαλήνης και της αφθονίας ελεύθερου χρόνου που υποτίθεται ότι θα έφερνε η βιομηχανοποίηση. Η πρόβλεψη, «λιγότερη δουλειά και περισσότερο παιχνίδι για όλους» που έκαναν πολλοί οικονομολόγοι, κοινωνιολόγοι και μελλοντολόγοι, απλώς δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.
Στην πραγματικότητα, όπως παρατήρησε ο συγγραφέας Α. Κεντ Μακντούγκαλ: «Η εργασία αφαιρεί από τον μέσο μισθωτό τον ίδιο χρόνο που αφαιρούσε και τον καιρό της προηγούμενης γενιάς, ενώ σήμερα η μετακίνηση προς και από την εργασία απαιτεί περισσότερο χρόνο».
Η σύγχρονη τεχνολογία, αντί να απλοποιήσει τη ζωή, έχει συμβάλει στο να την κάνει περισσότερο ταραχώδη. Όπως είπε ο καθηγητής του μάρκετινγκ Χάρολντ Χ. Κασαρτζιάν: «Τα μαζικά μέσα επικοινωνίας και μεταφοράς μάς βλάπτουν. Βρισκόμαστε κάτω από περισσότερη πίεση επειδή έχουμε δημιουργήσει τεχνητές αιτίες να βιαζόμαστε. Σκάβουμε μόνοι μας τον τάφο μας που χαρακτηρίζεται από μεγάλη πίεση».
Οι Κύριοι Παράγοντες
Σήμερα πολλοί πατέρες είναι αναγκασμένοι να εργάζονται υπερωρίες ή να έχουν δυο δουλειές μόνο και μόνο για να συντηρήσουν τις οικογένειές τους. Υπάρχουν επίσης πρωτοφανείς αριθμοί γυναικών που έχουν αναγκαστεί να αναζητήσουν εργασία. Ο Πωλ Τζόνσον έγραψε στην εφημερίδα Daily Telegraph: «Είναι στ’ αλήθεια ειρωνικό το γεγονός ότι την ίδια στιγμή που εξαιτίας της τεχνολογίας έχουν ελαττωθεί οι παραδοσιακές δουλειές που κάνουν οι γυναίκες στο σπίτι, . . . αυτές συνεχίζουν να εργάζονται το ίδιο σκληρά όπως πάντα· ίσως και περισσότερο».
Έτσι αφού δαπανήσουν μια ολόκληρη μέρα σε μια μισθωτή κοσμική εργασία, πολλές γυναίκες γυρίζουν σπίτι για να συνεχίσουν με μια δεύτερη εργασία—φροντίδα για το σπίτι και τα παιδιά. Μελέτες δείχνουν ότι οι άντρες σύζυγοι κάνουν σχετικά λίγα για να ελαφρώσουν τον αυξημένο φόρτο εργασίας των συζύγων τους. Σαν αποτέλεσμα, ο χρόνος είναι σπάνιος και φευγαλέος για τις εργαζόμενες γυναίκες. Οι συγγραφείς του βιβλίου Working Couples, (Εργαζόμενα Ζευγάρια) παρέθεσαν τα λόγια μιας εργαζόμενης συζύγου: «Αισθάνομαι μεγάλη πίεση επειδή δεν έχω αρκετό χρόνο για τα πράγματα που θέλω να κάνω ή για εκείνα που πρέπει να κάνω».
Για πολλούς, η αλλαγή στη σεξουαλική ηθική και η υψηλή αναλογία διαζυγίων έχουν επίσης συμβάλει στον βιαστικό ρυθμό ζωής. Πώς συμβαίνει αυτό; Ένα άρθρο στο περιοδικό Family Relations, (Οικογενειακές Σχέσεις) το εξηγεί: «Η κοινωνία μας [στις Η.Π.Α.] έχει δει στη διάρκεια των περασμένων εννέα χρόνων μια αύξηση 79% στις οικογένειες με ένα γονέα . . . Οι επιπτώσεις σήμερα είναι πολύ μεγαλύτερες από κάθε άλλη φορά στο παρελθόν». Για ένα γονέα που πρέπει μόνος του να εκπαιδεύσει τα παιδιά του, να ψωνίσει, να μαγειρέψει και να καθαρίσει, η ζωή μπορεί να φαίνεται ένας ασταμάτητος αγώνας τρεξίματος.
Άλλοι Παράγοντες
Άλλοι, λιγότερο χειροπιαστοί παράγοντες, επίσης συμβάλλουν στον σημερινό βιαστικό ρυθμό της ζωής· μερικοί απ’ αυτούς είναι οι ακόλουθοι:
Η Ζωή Είναι Μικρή—«Άνθρωπος γεγεννημένος εκ γυναικός είναι ολιγόβιος και πλήρης ταραχής», λέει η Αγία Γραφή. «Αναβλαστάνει ως άνθος και κόπτεται· φεύγει ως σκιά και δεν διαμένει». (Ιώβ 14:1, 2) Αναγνωρίζοντας την αλήθεια αυτού του Γραφικού εδαφίου, πολλοί άνθρωποι επιταχύνουν τον ρυθμό της ζωής τους, προσπαθώντας να χωρέσουν μέσα σ’ αυτήν όσο το δυνατόν περισσότερες δραστηριότητες. Η φιλοσοφία τους είναι «ας φάμε και ας πιούμε, γιατί αύριο δεν ξέρουμε αν θα ζούμε».—1 Κορινθίους 15:32, Νεοελληνική Δημοτική Μετάφραση.
Η Ζωή Είναι Αβέβαιη—«Ο δρόμος δεν είναι εις τους ταχύποδας», είπε ο σοφός Βασιλιάς Σολομών. Γιατί; «Διότι καιρός και περίστασις [απρόβλεπτες περιστάσεις (ΜΝΚ)] συναντά εις πάντας αυτούς», εξήγησε. (Εκκλησιαστής 9:11) Έτσι οι άνθρωποι προφανώς τρέχουν για να πετύχουν τους στόχους τους εξαιτίας του φόβου ότι κάποια απρόβλεπτη περίσταση θα τους εμποδίσει να το κάνουν αυτό.
Ανησυχία Μήπως Χάσουν Κάτι—Πολλοί ενήλικες, σαν τα μικρά παιδιά, βρίσκονται διαρκώς σε κίνηση, δεν μπορούν να αφιερώσουν την προσοχή τους σε κάτι για μεγάλο χρονικό διάστημα και πάντα τρέχουν να γευτούν κάτι το καινούριο.
Νευρικότητα και Ανυπομονησία—Αν προσθέσετε στα προηγούμενα τη νευρικότητα και την ανυπομονησία, τότε ίσως να μπορέσετε να καταλάβετε τον οδηγό που βλέπετε κάπου-κάπου μέσα από το καθρεφτάκι του αυτοκινήτου σας. Προφανώς επειδή θεωρεί προσβλητικό για τον εαυτό του να βρίσκεται κάποιο άλλο αυτοκίνητο μπροστά του, προσπαθεί να τους προσπεράσει όλους όσο το γρηγορότερο δυνατόν, συχνά χωρίς να υπάρχει εύλογη αιτία. Μερικές φορές τον συναντάτε και πάλι στο επόμενο φανάρι!
Ανία—Μερικοί άνθρωποι, επειδή βρίσκουν βαρετή και χωρίς ενδιαφέρον την κοσμική τους εργασία ή την καθημερινή τους ρουτίνα, απλώς επισπεύδουν όσο το δυνατόν περισσότερο αυτά τα αναγκαία κακά, όπως τα ονομάζουν, έτσι ώστε να έχουν περισσότερο χρόνο για δραστηριότητες αναψυχής.
«Ο Χρόνος Είναι Χρήμα»—Μερικοί άνθρωποι ζουν μ’ αυτήν την αρχή—και με το ρολόι—αποφεύγοντας τον ελεύθερο χρόνο ή τις διακοπές μήπως και χάσουν κανένα χιλιάρικο. Επειδή δεν μένουν ποτέ ικανοποιημένοι, τρέχουν πάντοτε βιαστικά για να συσσωρεύσουν υλικά αποκτήματα, τα οποία σπάνια έχουν χρόνο να απολαύσουν.
Οποιαδήποτε και αν είναι η αιτία, ίσως η δική σας ζωή τρέχει με βιαστικό ρυθμό. Αν έτσι έχουν τα πράγματα το ερώτημα είναι . . .
Πού Σας Οδηγεί Αυτό;
Κατ’ αρχήν, ο βιαστικός ρυθμός της σύγχρονης ζωής έχει σαν αποτέλεσμα πολλές αρρώστιες που σχετίζονται με το άγχος. Όμως η αλήθεια της παροιμίας ότι «όποιος βιάζεται σκοντάφτει» αποδεικνύεται και σε άλλους τομείς των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Για παράδειγμα, το Γερμανικό περιοδικό Ärztliche Praxis, (Ιατρείο) αναφέρει: «Η πρώτη αιτία για τα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα παραμένει η υπερβολική ταχύτητα».
Ένας νεαρός στο σχολείο που είναι βιαστικός στην εκμάθηση των βασικών γνώσεων, αργότερα θα δυσκολευτεί να αποκτήσει και να κρατήσει μια εργασία. Ένας που τρώει βιαστικά θα αποκτήσει νευρικό στομάχι, κακή πέψη, και ένα σωρό άλλα προβλήματα υγείας. Κάποιος που είναι «ταχύς εις τους λόγους αυτού» μπορεί να προξενήσει στενοχώριες, να πληγώσει αισθήματα, ή ακόμη και να καταστρέψει φιλίες. (Παροιμίαι 29:20) Και εκείνος που ψάχνει βιαστικά για έναν γαμήλιο σύντροφο μπορεί τελικά να διαπιστώσει ότι τρέχει βιαστικά να πάρει διαζύγιο.
Και τι θα πούμε γι’ αυτούς που τρέχουν για να αποκτήσουν υλικά αποκτήματα, να πετύχουν στην καριέρα τους, να φτιάξουν μια οικογένεια, ή να απολαύσουν όσο περισσότερα μπορούν στη ζωή; Στην πραγματικότητα, η επιδίωξη τέτοιων πραγμάτων μπορεί να μην είναι αυτή καθ’ εαυτή εσφαλμένη. Αλλά όταν αυτές οι επιδιώξεις καταντούν ένας ξέφρενος αγώνας, πώς μπορεί αυτό να ωφελήσει μακροπρόθεσμα τους ανθρώπους;
Ο αρχαίος Βασιλιάς Σολομών ενασχολήθηκε σε τέτοιου είδους επιδιώξεις, αλλά στο τέλος έφτασε στο εξής συμπέρασμα: «Και παρετήρησα εγώ εν πάσι τοις έργοις μου τα οποία έκαμον αι χείρες μου, και εν παντί τω μόχθω τον οποίον εμόχθησα, και ιδού, τα πάντα ματαιότης και θλίψις πνεύματος, και ουδέν όφελος υπό τον ήλιον».—Εκκλησιαστής 2:11.
Επομένως, υπάρχει κάποιος τρόπος να αντιμετωπίσουμε τον σημερινό βιαστικό ρυθμό της ζωής και να απολαύσουμε μια σχετικά ήρεμη ζωή;
[Πλαίσιο στη σελίδα 5]
Ο Σημερινός Βιαστικός Ρυθμός της Ζωής
«Η εικόνα αυτού του βιαστικού ατόμου που τα καταφέρνει όλα είναι [πανταχού παρούσα] στη σημερινή αγχώδη κοινωνία», παρατήρησε η εφημερίδα The New York Times. «Είναι χαρακτηριστικός ο τύπος του ατόμου που τρέχει να προλάβει το τρένο που φεύγει, ενώ γνωρίζει ότι το επόμενο έρχεται σε λίγα λεπτά, του διευθυντή που βασανίζεται όχι μόνο να πετύχει αλλά και να ξεπεράσει τους στόχους του, του ενεργητικού εκείνου ανθρώπου που αισθάνεται την παρόρμηση να υπερτερήσει από τους άλλους, και που πραγματικά ριψοκινδυνεύει οτιδήποτε που θα του ανανέωνε τις δυνάμεις».