ΚΥΠΑΡΙΣΣΙ
[εβρ., τε’ασσούρ].
Αειθαλές δέντρο που ανήκει στην τάξη Κωνοφόρα. Το κυπαρίσσι αναφέρεται μαζί με άλλα δέντρα ως μέρος της “δόξας του Λιβάνου”, φράση που υποδεικνύει τον τόπο όπου φυόταν, αλλά επίσης υποδηλώνει ένα δέντρο με επιθυμητές ιδιότητες ή με εντυπωσιακή εμφάνιση. Ο «πύξος» που αναφέρει η Μετάφραση Βασιλέως Ιακώβου και η Μετάφραση του Βάμβα είναι απίθανο να αποτελεί σωστή απόδοση εφόσον, σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, αυτό το φυτό δεν φύεται στην Παλαιστίνη, στη δε Συρία αναπτύσσεται μόνο ως μικρός θάμνος. (Βιβλικό Λεξικό του Άνγκερ [Unger’s Bible Dictionary], 1965, σ. 1134· Το Βιβλικό Λεξικό του Ερμηνευτή [The Interpreter’s Dictionary of the Bible], επιμέλεια Τζ. Μπάτρικ, 1962, Τόμ. 2, σ. 292) Πολλοί θεωρούν ότι το κυπαρίσσι είναι το δέντρο που πιθανότατα εννοείται με αυτή την εβραϊκή λέξη στα εδάφια Ησαΐας 41:19 και 60:13.—Βλέπε μετάφραση του Μόφατ· επίσης εδ. Ησ 60:13 στη ΜΠΚ και υποσημείωση του ΤΗ στο εδ. Ησ 41:19· Λεξικό της Ζωής στους Βιβλικούς Χρόνους (A Dictionary of Life in Bible Times), του Γ. Κόρσγουοντ, Σάφοκ, 1960, σ. 55· Το Βιβλικό Λεξικό του Ερμηνευτή, Τόμ. 1, σ. 459· Τόμ. 2, σ. 292· Λεξικό των Βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης (Lexicon in Veteris Testamenti Libros), των Λ. Κέλερ και Β. Μπαουμγκάρτνερ, Λέιντεν, 1958, σ. 1017.
Το κυπαρίσσι (κυπάρισσος η αειθαλής [Cupressus sempervirens]) έχει βαθυπράσινο φύλλωμα και κλαδιά που εκτείνονται προς τα πάνω. Κατά μέσο όρο, φτάνει σε ύψος τα 9 ως 15 μ., αλλά μερικές φορές μπορεί να φτάσει και τα 24 μ. Καλλιεργείται ευρέως σε όλη την Παλαιστίνη, ενώ έχουν βρεθεί μερικά αυτοφυή δέντρα στη Γαλαάδ, στον Εδώμ και στις πλαγιές του Όρους Λίβανος. Το ξύλο του έχει έντονη κοκκινωπή απόχρωση, και είναι αρωματικό καθώς και πολύ ανθεκτικό. Πιθανόν να το χρησιμοποιούσαν στη ναυπηγική οι Φοίνικες, οι Κρήτες και οι άλλοι Έλληνες. (Ιεζ 27:6) Μερικοί υποστηρίζουν ότι το “ρητινοφόρο δέντρο” από το οποίο πήρε ο Νώε ξυλεία για την κιβωτό ήταν το κυπαρίσσι.—Γε 6:14· βλέπε ΡΗΤΙΝΟΦΟΡΟ ΔΕΝΤΡΟ.
Στο εδάφιο Ησαΐας 41:19, ο Ιεχωβά υπόσχεται να κάνει δέντρα που φυσιολογικά φύονται σε γόνιμα εδάφη να ευδοκιμήσουν και σε περιοχές της ερήμου, ενώ σε μια προφητεία σχετικά με τη μελλοντική εξύψωση και ευημερία της Σιών, προλέγεται ότι το κυπαρίσσι, μαζί με τη μελία και την άρκευθο, θα χρησιμοποιηθεί για να προσδώσει ωραιότητα στον τόπο του αγιαστηρίου του Θεού.—Ησ 60:13.
Στο εδάφιο Ιεζεκιήλ 27:6, η έκφραση «σε κυπαρισσόξυλο» συμφωνεί με τα Ταργκούμ. Εντούτοις, το εβραϊκό κείμενο χρησιμοποιεί τις λέξεις μπαθ-’ασουρίμ, που σημαίνει «η κόρη των Ασουριτών». Αρκετοί λόγιοι έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αυτές οι δύο εβραϊκές λέξεις πρέπει να διαβάζονται ως μία, μπιθ’ασσουρίμ, που σημαίνει «σε κυπαρισσόξυλο».