ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ της Σκοπιάς
ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
της Σκοπιάς
Ελληνική
  • ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
  • ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΕΙΣ
  • w63 1/2 σ. 67-70
  • Έχει ο Θεός Λησμονήσει τον Άνθρωπο;

Δεν υπάρχει διαθέσιμο βίντεο για αυτή την επιλογή.

Λυπούμαστε, υπήρξε κάποιο σφάλμα στη φόρτωση του βίντεο.

  • Έχει ο Θεός Λησμονήσει τον Άνθρωπο;
  • Η Σκοπιά Αναγγέλει τη Βασιλεία του Ιεχωβά—1963
  • Υπότιτλοι
  • Παρόμοια Ύλη
  • ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΛΗΣΜΟΝΗΣΕΙ ΠΟΙΟΝ;
  • ΠΟΙΟΣ ΕΝΘΥΜΕΙΤΑΙ ΤΟΝ ΘΕΟ;
  • Έχει Ξεχαστεί η Ανάμνησή Τους;
    Ξύπνα!—1989
  • Έχει ο Θεός Λησμονήσει τον Άνθρωπο;
    Ξύπνα!—1973
  • «Ιδού, Κάμνω νέα τα Πάντα»
    Η Σκοπιά Αναγγέλει τη Βασιλεία του Ιεχωβά—1959
  • «Τούτο το Ευαγγέλιον της Βασιλείας»
    Η Σκοπιά Αναγγέλει τη Βασιλεία του Ιεχωβά—1955
Δείτε Περισσότερα
Η Σκοπιά Αναγγέλει τη Βασιλεία του Ιεχωβά—1963
w63 1/2 σ. 67-70

Έχει ο Θεός Λησμονήσει τον Άνθρωπο;

Μήπως τα προβλήματα της ζωής δείχνουν ότι ο Θεός μάς έχει λησμονήσει; Ποια λύσι προσφέρει η Γραφή:

ΜΕΣΑ στη μοναξιά της ταπεινής κατοικίας των ένας με σοβαρή εμφάνισι σιδηροδρομικός και η σύζυγός του συζητούσαν προβλήματα της ζωής μ’ έναν επισκέπτη διάκονο. Είχαν αποκομίσει πείρα λόγω του ότι επέρασαν από ασθένειες, ανησυχίες και αγώνες για τα προς το ζην, αλλά δεν παρεπονούντο. Ωστόσο, ο οικοδεσπότης είχε μια απορία που συχνά τον έφερνε σε αμηχανία: «Πώς συμβαίνει ώστε ένας άνθρωπος που προσπαθεί να ζη δίκαια περνά από τόσο δύσκολες περιστάσεις, ενώ οι κακοί φαίνεται πως περνούν καλά;» Αυτή η κατάστασις τον έκαμε να διερωτάται αν ο Θεός έχη λησμονήσει τον άνθρωπο. Πώς θα το εξηγούσατε σεις αυτό;

Στον διάκονο είχε τεθή και προγενεστέρως αυτό το ερώτημα. Πραγματικά, οι άνθρωποι ρωτούσαν για το ίδιο ακριβώς ζήτημα και στις ημέρες του προφήτου Μαλαχία. Ιδού τι είχε πει ο προφήτης στους συμπατριώτας του: «Σεις είπετε, Μάταιον είναι να δουλεύη τις τον Θεόν· και, Τις η ωφέλεια ότι εφυλάξαμεν τα διατάγματα αυτού και ότι περιεπατήσαμεν πενθούντες ενώπιον του Ιεχωβά των δυνάμεων; Και τώρα ημείς μακαρίζομεν τους υπερήφανους· ναι, οι εργαζόμενοι την ανομίαν υψώθησαν· ναι, οι πειράζοντες τον Θεόν, και αυτοί εσώθησαν.» (Μαλαχ. 3:14, 15, ΜΝΚ) Ακόμη και άνθρωποι που αγαπούσαν τον Θεό και τον υπηρετούσαν πιστά, κάποτε ρωτούσαν: «Μήποτε ελησμόνησε να ελεή ο Θεός; Μήποτε εν τη οργή αυτού θέλει κλείσει τους οικτιρμούς αυτού;»​—Ψαλμ. 77:9.

Σήμερα οι άνομοι απηχούν ακόμη την προπέτεια των ασεβών που καυχώνται: «Ελησμόνησεν ο Θεός· έκρυψε το πρόσωπον αυτού· δεν θέλει ιδεί ποτέ.» (Ψαλμ. 10:11) Ναι, ο σιδηροδρομικός απηύθυνε μια κοινή ερώτησι. Και οι καλοί και οι κακοί άνθρωποι εφαντάσθησαν ότι ο Θεός έχει λησμονήσει τον άνθρωπο. Στην εποχή μας μερικοί καταλήγουν σ’ αυτό το συμπέρασμα, όχι μόνο λόγω προσωπικών προβλημάτων, αλλά λόγω της καταστάσεως του κόσμου γενικά.

Λόγου χάριν, σκέπτονται πάνω στο γεγονός ότι παρά τις πολλές προσευχές για ειρήνη, ο αιών μας είδε δύο παγκοσμίους πολέμους. Ακούουν για εκστρατείες προσευχών για την προσηλύτισι της αθεϊστικής Ρωσίας, αλλ’ ο επικίνδυνος ψυχρός πόλεμος συνεχίζεται. Με τον κίνδυνο συνδυάζεται και η πάντοτε παρούσα απειλή του πυρηνικού πολέμου. Κι αυτό ακόμη το πρόβλημα μπορεί να έχη σκληρό ανταγωνισμό σε λίγα χρόνια, κατά τον Δρα Φιρούζ Καζεμζαδέ, καθηγητή της ιστορίας στα Πανεπιστήμιον της Γέηλ, ο οποίος λέγει ότι ο υπερπληθυσμός «σε δεκαπέντε χρόνια θ’ αποτελέση ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα όσο είναι και οι ατομικές βόμβες».

Τους ανθρωπίνους φόβους και αμφιβολίες επιτείνουν ακόμη πιο πολύ ο υψούμενος αριθμός των σοβαρών εγκλημάτων, η ταχεία αύξησις της νεανικής εγκληματικότητος και η πείνα που έχει εξαπλωθή επιμόνως παντού. Αυτές είναι μερικές από τις μεγαλύτερες στενοχώριες που κατατρύχουν τους ανθρώπους στον Χριστιανικό κόσμο, όπου η γη είναι διάστικτη μ’ εκκλησίες​—αλλ’ όπου οι ενορίται συχνά διερωτώνται, Μήπως ο Θεός έχει λησμονήσει;

ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΛΗΣΜΟΝΗΣΕΙ ΠΟΙΟΝ;

Με κάθε ευθύτητα ρωτούμε, Ποιος έχει λησμονήσει; Μήπως φταίει ο Θεός επειδή ο κόσμος είναι στην παρούσα μορφή του; Δεν είναι μήπως αληθές ότι στην αρχή ο Θεός επρομήθευσε τη θερμότητα και το φως του ηλίου για την άνεσί μας, την ευεξία και τη ζωή; Αυτός δεν εδημιούργησε ένα θαυμαστό σύστημα εναλλαγής υδάτων, που φέρνει βροχή για τα γεννήματα μας και πόσιμο νερό; Και τι να πούμε για την ίδια την ατμόσφαιρα, που αναπνέομε; Απολαμβάνομε ακόμη όλα αυτά τα δωρήματα. (Ματθ. 5:45) Ο Θεός εφύτευσε, επίσης, πολλά είδη τερπνών φυτών κι εδημιούργησε ζώα για να μας υπηρετούν και να παρέχουν τροφή. Ο πρώτος άνθρωπος, με Θείους νόμους για την καθοδηγία του, εξεκίνησε για ένα θαυμάσιο στάδιο ως επίσκοπος της γης. Αλλά κατόπιν κάποιος ελησμόνησε. Μήπως ο Θεός;

Η ιερή αφήγησις δείχνει ότι δεν ήταν ο Θεός εκείνος που ελησμόνησε. Όχι, δεν ήταν ο Θεός που έφερε την αμαρτία, τα παθήματα και τον θάνατο στον κόσμο. Ο Ιεχωβά είχε πει στο πρώτο ανθρώπινο ζεύγος πώς να παραμείνουν ευτυχείς και ζώντες, αλλ’ αυτοί δεν είχαν αρκετή αγάπη σ’ αυτόν για να υπακούσουν. Ο άνδρας και η γυναίκα εσκεμμένα αγνόησαν τους νόμους του Θεού, όταν δε αγνόησαν τους νόμους του, αγνόησαν αυτόν. Η παράβασις του θείου νόμου επέφερε την ωρισμένη ποινή: θάνατο. Και τότε ακόμη ο Θεός δεν ελησμόνησε τον άνθρωπο. Ενεθυμήθη ότι τα αγέννητα τέκνα του Αδάμ θα εχρειάζοντο ελπίδα στην αμαρτωλή, θνήσκουσα κατάστασί των. Απεφάσισε να διεκδικήση το όνομά του από τη μομφή που επέφερε πάνω σ’ αυτά ο αποστάτης πνευματικός υιός. Σατανάς ο Διάβολος, ο οποίος εχρησιμοποίησε τον ταπεινόν όφιν για ν’ απατήση την Εύα. (Αποκάλ. 20:2) Ο Ιεχωβά Θεός παρενέβη με μια υπόσχεσι ν’ αποστείλη ένα λυτρωτή και να ελευθερώση το ανθρώπινο γένος από την παγίδα του θανάτου.

Καθόσον εγεννώντο οι επόμενες γενεές, ο Θεός ενίσχυε την υπόσχεσί του γι’ απολύτρωσι δίνοντας διδασκαλία κι ενθάρρυνσι σε δικαίους ανθρώπους όπως ο Νώε, ο Αβραάμ, ο Ισαάκ κι ο Ιακώβ. Πιστός στον λόγο του, ο Θεός έκαμε ένα μεγάλο έθνος από τους απογόνους των. Μέσω του Μωυσέως έδωσε στο έθνος Ισραήλ πολλούς θαυμασίους νόμους για να τους οδηγήσουν κατ’ ευθείαν στον Ιησού Χριστό, στον υποσχεμένο Μεσσία. Ο νόμος θα τους εδίδασκε ακριβώς όπως ένας εκπαιδευτής διδάσκει τον μαθητή του. (Γαλ. 3:24) Μαζί με τον νόμο ο Θεός έδωσε πολλές εμπνευσμένες προφητείες για να εποικοδομήση την πίστι των ανθρώπων στον ερχόμενο Μεσσία, τον Ιησού. Λόγου χάριν, ο Θεός προείπε τη γέννησί του στη Βηθλεέμ, τη διακονία του στη Γαλιλαία, τον τρόπο του θανάτου του και τη θαυμαστή του ανάστασι. (Μιχ. 5:2· Ησ. 9:1, 2· 53:1-12· Ζαχ. 11:12· Ψαλμ. 22:1, 18· 16:10) Όλ’ αυτά απέδειξαν ότι ο Θεός δεν ελησμόνησε τον άνθρωπο, αλλά μπορούσαν οι άνθρωποι να πουν το ίδιο για τη δική τους μνήμη;

Ατυχώς, ακόμη και το εκλεκτόν έθνος, Ισραήλ, συχνά λησμονούσε τον Θεό. Η Γραφική αφήγησις στον Ιερεμία 3:21 (ΜΝΚ) λέγει: «Διέστρεψαν την οδόν αυτών, ελησμόνησαν Ιεχωβά τον Θεόν αυτών.» Η συμβουλή του δεν εφάνη καλή σ’ αυτούς, όπως δεν εφάνη καλή και στον Αδάμ και στην Εύα. Ο Ιεχωβά εχρησιμοποίησε τον προφήτη του Ωσηέ για να τους πη ακριβώς γιατί θα έχαναν την εύνοιά του: «Ο λαός μου ηφανίσθη δι’ έλλειψιν γνώσεως· επειδή συ απέρριψας την γνώσιν, και εγώ απέρριψα σε, από του να ιερατεύης εις εμέ· επειδή ελησμόνησας τον νόμον του Θεού σου, και εγώ θέλω λησμονήσει τα τέκνα σου.» (Ωσηέ 4:6) Όταν ο Ιεχωβά τελικά απέσυρε την προστασία του, το βόρειο βασίλειο του Ισραήλ έπεσε, στο έτος 740 π.Χ., στο δε 607 π.Χ., όσοι ανήκαν στη φυλή του Ιούδα υπέστησαν εβδομηνταετή αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα. Επακολούθησε αποκατάστασις, αλλ’ όχι με τη δόξα και την ευημερία που απελαμβάνετο άλλοτε επί βασιλείας του Βασιλέως Σολομώντος. Μια ελπίς απέμεινε: ο ερχόμενος Μεσσίας, του οποίου η έλευσις είχε προλεχθή στην Εδέμ. Η προφητεία του Δανιήλ 9:25 έδειχνε ότι ο Μεσσίας θα ήρχετο στο έτος 29 μ.Χ. Θα το ενεθυμείτο ο Θεός;

Στον ωρισμένο καιρό ο Ιησούς ήλθε στον κόσμο κι άρχισε τη σπουδαία διακονία του σε ηλικία τριάντα ετών. Ελκυστικοί ήσαν οι λόγοι του και τα θαύματά του! Μετά τριάμισυ χρόνια απέθανε​—κατόπιν ανεστήθη. Ιδού μια πειστική απόδειξις της θείας αγάπης προς τον κόσμο του ανθρωπίνου γένους. (Ιωάν. 3:16) Αλλ’ αυτό έγινε σχεδόν 2.000 χρόνια πριν. Τι θα λεχθή για όλα τα συγκεντρωμένα δεινά που έπληξαν τη γη αρχίζοντας, από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο; Μήπως ο Θεός ελησμόνησε ν’ απαντήση στην προσευχή του Ιησού να έλθη η βασιλεία του Θεού και να γίνεται το θέλημα του στη γη και στον ουρανό;

Όπως προείπε ο απόστολος Πέτρος, πολλοί το φαντάζονται αυτό. Έγραψε: «Θέλουσιν έλθει εν ταις εσχάταις ημέραις εμπαίκται, περιπατούντες κατά τας ιδίας αυτών επιθυμίας· και λέγοντες, Πού είναι η υπόσχεσις της παρουσίας αυτού; διότι αφ’ ης ημέρας οι πατέρες, εκοιμήθησαν, τα πάντα διαμένουσιν ούτως απ’ αρχής της κτίσεως.» (2 Πέτρ. 3:3, 4) Έτσι λέγουν, αλλ’ έχουν δίκαιο οι εμπαίκται;

Τουναντίον· Τα φοβερά γεγονότα της εποχής μας, και οι εμπαίκται, είναι έντονοι εκπληρώσεις Γραφικών προφητειών που δείχνουν την ουράνια εγκαθίδρυσι της βασιλείας του Θεού υπό τον Χριστόν, τον ανάσσοντα βασιλέα. Αυτή είναι η αληθινή σημασία των πρωτοφανών παγκοσμίων πολέμων, των μεγάλων σεισμών, των επιδημιών, των λιμών, της αυξανόμενης ανομίας και της στενοχωρίας των εθνών από φόβο για τα επερχόμενα στη γη. (Ματθ. 24:3-12· Λουκ. 21:11, 25, 26) Ο Ιησούς το εξήγησε αυτό όταν είπε: «Όταν δε ταύτα αρχίσωσι να γίνωνται, ανακύψατε και σηκώσατε τας κεφαλάς σας· διότι πλησιάζει η απολύτρωσίς σας.» «Και είπε προς αυτούς παραβολήν, Ίδετε την συκήν και πάντα τα δένδρα· όταν ήδη ανοίξωσι, βλέποντες γνωρίζετε αφ’ εαυτών ότι ήδη το θέρος είναι πλησίον. Ούτω και σεις, όταν ίδητε ταύτα γινόμενα, εξεύρετε ότι είναι πλησίον η βασιλεία του Θεού. Αληθώς σας λέγω, ότι δεν θέλει παρέλθει η γενεά αύτη, εωσού γείνωσι πάντα ταύτα.»​—Λουκ. 21:28-32.

Τα δεινά που μαστίζουν αυτή τη γενεά δεν αποτελούν ένδειξι ότι ο Θεός έχει λησμονήσει τον άνθρωπο. Μάλλον, αποτελούν διαβεβαίωσι ότι ο Θεός έχει ενθυμηθή την υπόσχεσί του να επαναφέρη τον παράδεισο στη γη μέσω της βασιλείας του. (Ησ. 65:17· Δαν. 2:44) Η έγερσις έθνους εναντίον έθνους στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο δεν ήταν ο μόνος αγών που έλαβε χώραν τότε. Η Αποκάλυψις, κεφάλαιον δωδέκατον, λέγει ότι ο Μιχαήλ, ο οποίος είναι ο Χριστός εν ουρανώ, ήλθε τότε στον ουράνιο θρόνο της βασιλείας του Θεού κι επολέμησε εναντίον του μεγάλου Όφεως, του Σατανά ή Διαβόλου, εκδιώκοντάς τον από τον ουρανό. Η κατάρριψις του ανόμου αυτού στη γη εσήμαινε περαιτέρω «ουαί εις . . . την γην . . , διότι κατέβη ο Διάβολος εις εσάς έχων θυμόν μέγαν, επειδή γνωρίζει ότι ολίγον καιρόν έχει.» (Αποκάλ. 12:5-12) Υπό τα κεντρίσματα του Σατανά, οι άνθρωποι και τα έθνη καταδυναστεύουν τον συνάνθρωπό τους, επιφέρουν αιματηρούς πολέμους, τρομερούς λιμούς και μεγάλη αθλιότητα στο ανθρώπινο γένος. Αυτές είναι οι ώδινες που μαστίζουν τη γενεά μας απ’ τον καιρό της γεννήσεως της βσιλείας του Θεού στον ουρανό. Τι λοιπόν; Μήπως ο Βασιλεύς του Θεού έχει λησμονήσει να ενεργήση ως λυτρωτής;

Όχι, διόλου. Η αγάπη του Θεού επρονόησε ώστε οι άνθρωποι που ζουν τώρα να έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν για την ίδρυσι της Βασιλείας. Ο Ιεχωβά ήγειρε μια διεθνή ομάδα Χριστιανών, οι οποίοι σθεναρά δίνουν μαρτυρία για το γεγονός της ιδρύσεως της Βασιλείας. Προτρέπουν όλους να λατρεύουν τον Ιεχωβά, τον αληθινό Θεό, με την ελπίδα της επιβιώσεως από τον πόλεμον του Αρμαγεδδώνος και της ζωής στον νέο κόσμο του Θεού. (Ματθ. 24:14· Αποκάλ. 16:14, 16) Μάλιστα στις πόρτες των ανθρώπων ο Θεός έστειλε αυτούς τους μάρτυρας με διαβεβαίωσι ότι δεν έχει λησμονήσει. Το άγγελμά τους δηλοί ότι σε λίγο ο Χριστός θα σύντριψη τον όφιν, τον Σατανάν, και «να καταστρέψη τα έργα του διαβόλου.» (Εβρ. 2:14· 1 Ιωάν. 3:8) Μετά τη νικηφόρο εκείνη μάχη του Αρμαγεδδώνος, ο Βασιλεύς των βασιλέων θα καθυποτάξη όλους τους εχθρούς, περιλαμβανομένου και του Αδαμιαίου θανάτου, και θα εισαγάγη έναν παράδεισο ειρήνης κι ευτυχίας ως τα πέρατα της γης. (1 Κορ. 15:25, 26· Ψαλμ. 46:9· 72:7) Ακόμη και οι νεκροί στη μνήμη του Θεού θα τύχουν της υποσχεμένης αναστάσεώς των. Ο Διάβολος ή οι δαιμονικοί άνθρωποι ποτέ πια δεν θα καταδυναστεύουν τους ταπεινούς, διότι «οι πραείς . . . θέλουσι κληρονομήσει την γην.» (Ιωάν. 5:28, 29· Ψαλμ. 37:11) «Ιδού», λέγει ο Ιεχωβά, «κάμνω νέα τα πάντα.»​—Αποκάλ. 21:5.

ΠΟΙΟΣ ΕΝΘΥΜΕΙΤΑΙ ΤΟΝ ΘΕΟ;

Εφόσον ο σκοπός του Ιεχωβά είναι σαφής και η υπομονή του είναι προς όφελος μας, δεν υπάρχει λόγος να διανοηθούμε ότι έχει λησμονήσει τον άνθρωπο. Το ζήτημα είναι, Ποιος θα ενθυμηθή τον Θεό και θα επιζήση από τον Αρμαγεδδώνα; Ο Ιεχωβά λέγει: «Οι ασεβείς θέλουσιν επιστραφή εις τον άδην· πάντα τα έθνη τα λησμονούντα τον Θεόν.» (Ψαλμ. 9:17) Επομένως, ουσιώδες είναι να ενθυμούμεθα τα λόγια του προφήτου Μαλαχία και να εξετάζωμε τη θέσι μας έναντι του Θεού. Ο Μαλαχίας έγραψε: «Τότε οι φοβούμενοι τον Ιεχωβά ελάλουν προς αλλήλους· και ο Ιεχωβά προσείχε, και ήκουε· και εγράφη βιβλίον ενθυμήσεως ενώπιον αυτού, περί των φοβούμενων τον Ιεχωβά, και των ευλαβουμένων το όνομα αυτού· και θέλουσιν είσθαι εμού, λέγει ο Ιεχωβά των δυνάμεων, εν τη ημέρα εκείνη, όταν εγώ ετοιμάσω τα πολύτιμά μου· και θέλω σπλαγχνισθή αυτούς, καθώς σπλαγχνίζεται άνθρωπος τον υιόν αυτού, όστις δουλεύει αυτόν. Τότε θέλετε επιστρέψει, και διακρίνει μεταξύ δικαίου και ασεβούς, μεταξύ του δουλεύοντος τον Θεόν, και του μη δουλεύοντος αυτόν.» (Μαλαχ. 3:16-18, ΜΝΚ) Σε λίγο κανείς δεν θα υποβάλλη το ερώτημα του σιδηροδρομικού, «Πώς συμβαίνει ώστε . . . οι κακοί φαίνεται πως περνούν καλά;»

Όταν η ορμή του Αρμαγεδδώνος ξεσπάση σ’ αυτή τη γενεά, ο Θεός θα ενθυμηθή εκείνους που τον υπηρέτησαν, ακριβώς όπως ενεθυμήθη να διασώση τον δίκαιον Νώε και την οικογένειά του στον καιρό του Κατακλυσμού. Έχομε τη διαβεβαίωσι γραμμένη στον ίδιο του λόγο: «Δεν είναι άδικος ο Θεός, να λησμονήση το έργον σας, και τον κόπον της αγάπης την οποίαν εδείξατε εις το όνομα αυτού.» (Εβρ. 6:10) Έχομε κάθε λόγο να εμπιστευώμεθα σ’ αυτή τη δήλωσι. Υπάρχουν αποδείξεις ότι ο Ιεχωβά έλαβε πρόνοια για την απολύτρωσι του ανθρώπου· ότι έδωσε τους νόμους του σε όσους πιστεύουν για να τους καθοδηγούν κι έθεσε μια πραγματική ελπίδα ενώπιον του ανθρωπίνου γένους. Επί πλέον, παρά το γεγονός ότι πλείστοι άνθρωποι Τον ελησμόνησαν, η Γραφή τονίζει ότι ο Θεός σύντομα θ’ απομακρύνη τον καταδυνάστη, θ’ αποκαταστήση τέλεια ζωή στους ευπειθείς και θ’ αναστήση τους νεκρούς. Αυτές είναι μερικές από τις ευλογίες που επιφυλάσσονται για κείνους, οι οποίοι ενθυμούνται τον Ιεχωβά Θεό τώρα και τιμούν τ’ όνομα του.

Θα κάμετε και σεις έτσι;

    Ελληνικές Εκδόσεις (1950–2025)
    Αποσύνδεση
    Σύνδεση
    • Ελληνική
    • Κοινή Χρήση
    • Προτιμήσεις
    • Copyright © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
    • Όροι Χρήσης
    • Πολιτική Απορρήτου
    • Ρυθμίσεις Απορρήτου
    • JW.ORG
    • Σύνδεση
    Κοινή Χρήση