Zebrania, które nam pomagają czynić uczniów
TYDZIEŃ PO 8 CZERWCA
5 min. Słowa wstępne i sprawy lokalne.
25 min. „Podkreślajmy praktyczną wartość Biblii”. Omów poniższy materiał, po czym niektórzy głosiciele mogą zademonstrować, jak dawać świadectwo i proponować Biblię. Ty możesz grać przy tym rolę domownika.
Jaką praktyczną wartość może mieć Biblia dla ludzi, którzy ciężko pracują, żeby zarobić na utrzymanie rodziny? Wielu mieszkańców naszego terenu tak właśnie myśli. Zależy im co prawda na bezpiecznej przyszłości, ale przede wszystkim chodzi im o poprawę obecnych warunków. Ludziom, którzy gotowi są nas wysłuchać, chcielibyśmy pomóc zrozumieć, że czytając Biblię, nie tylko możemy prowadzić lepsze i szczęśliwsze życie, lecz możemy też mieć wspaniałą nadzieję na przyszłość. W związku z tym można użyć w rozmowie argumentów z Przebudźcie się! nr 2/LXI lub wypożyczyć im ten egzemplarz.
Gdyby więc na odwiedzinach ponownych (a także w pracy od drzwi do drzwi) ktoś powątpiewał, czy Biblia może mieć praktyczną wartość dla współczesnego człowieka, możemy oprzeć naszą odpowiedź na Psalmie 146:7-9 albo powiedzieć mniej więcej tak: „Ależ Biblia może dużo pomóc w życiu. Jezus nauczył nas modlić się o chleb powszedni, o zaspokojenie naszych potrzeb. I jeżeli trzymamy się pewnych zasad biblijnych, łatwiej nam jest zadbać o rodzinę. Proszę posłuchać, co Autor Biblii mówi w proroctwie Izajasza 48:17 (odczytaj). Bóg poucza nas w Biblii, żeby ufnie spoglądać w przyszłość, ponieważ w tej księdze znajdujemy naprawdę dobrą nowinę”. I tu możesz przytoczyć kilka interesujących myśli z Przebudźcie się! 2/LXI, na przykład ze s. 15 i 12: „Szczególnie ludzie niezbyt zamożni nie powinni obciążać swego budżetu kupowaniem rzeczy niepotrzebnych. Odniosą korzyść, gdy usłuchają biblijnej zachęty do pracowitości, wystrzegania się rozrzutności i mądrego robienia zakupów (Prz. 31:14, 15)”. „Biblijna rada zalecająca umiar w używaniu napojów alkoholowych mogłaby pomóc milionom ludzi lepiej się odżywiać”. Można przy tym zaproponować Biblię.
Z ludźmi, którzy mówią: „Mamy swoją religię”, można spróbować nawiązać rozmowę w nieco odmienny sposób: „Większość ludzi, do których zachodzimy, wyznaje jakąś religię. Jesteśmy jednak zainteresowani pomaganiem ludziom, żeby w życiu codziennym więcej korzystali z przewodnika, jakim jest Biblia. Gdy się kierujemy zasadami biblijnymi, możemy poprawić nasze warunki. Proszę posłuchać, co o Autorze Biblii powiedziano w Psalmie 146:5, 6 (odczytaj). Z poznania Biblii oraz zawartych w niej zasad można odnieść wielki pożytek”. Zależnie od sytuacji można wskazać na praktyczną wartość nauk biblijnych argumentami zaczerpniętymi z 11 rozdziału książki Czy Biblia rzeczywiście jest Słowem Bożym? i zaproponować Biblię.
Gdy kładziemy nacisk na praktyczną wartość Biblii, ludzie zainteresowani nie tylko stwierdzą, że z pomocą tej księgi mogliby prowadzić lepsze życie, ale też dowiedzą się, że Jehowa powziął wspaniałe zamierzenie dla wieczystej pomyślności szczerych ludzi (Tyt. 1:2).
25 min. „Przedstawianie dobrej nowiny — Przez robienie dobrego użytku z literatury”. Omówienie za pomocą pytań i odpowiedzi. Przedstaw w formie pokazu: (1) Krótkie świadectwo według sugestii podanych w par. 3; (2) świadectwo na podstawie par. 5; niech obecni wypowiedzą się na temat myśli poruszonych w pokazach oraz na temat korzyści, jakie wynieśli z tych przykładów.
5 min. Uwagi końcowe oraz omówienie majowej pracy ośrodka. Czy ktoś mógłby podzielić się jakimś budującym doświadczeniem z kampanii Biblii? Pieśń 107 i modlitwa.
TYDZIEŃ PO 15 CZERWCA
12 min. Słowa wstępne oraz odczytanie i omówienie Skrzynki Pytań.
10 min. „Co to znaczy być świętym?” — przemówienie. (Można je dostosować do potrzeb ośrodka lub zboru).
30 min. „Jakimiż wy powinniście być?” — przemówienie połączone z dyskusją, oparte na 2 Piotra 3:11 (NW).
‛ŚWIĘTE POSTĘPKI NASZEGO SPRAWOWANIA’. Potrzeba dokładnej wiedzy oraz wiary, żeby być świętym w postępowaniu (1 Piotra 2:2, 3). Nie jest to zalecenie, lecz nakaz (1 Piotra 1:15, 16). Co to jest „wyuzdanie”? (Rozwiązłość, rozpasanie, bezwstyd, bezczelność; zobacz Strażnicę 6/XCV, s. 23). Jaki wpływ mogłoby to mieć na zbór? (2 Piotra 2:1-3). Kto to uprawia, postępuje gorzej niż przed poznaniem prawdy. Ponadto sieje zgorszenie wśród drugich (2 Piotra 2:17-22). Nie ma prawa się usprawiedliwiać: „Biorę to na swoje sumienie” lub: „Inni też tak postępują”. Pewne czyny są wyraźnie złe. Trzeba ich unikać (1 Piotra 2:16).
‛UCZYNKI ZBOŻNEGO ODDANIA’. Kto przejawia zbożne oddanie, ten ma szacunek dla rzeczy świętych i będzie je cenił. Jezus był pierwszym człowiekiem, który wykazywał w całej pełni (doskonałe) zbożne oddanie, odkąd Adam utracił je w raju (1 Tym. 3:16). Zbożne oddanie już obecnie jest niezwykle cenne, bo ten system wkrótce się skończy (2 Piotra 3:12). Swym nastawieniem i mową oraz udziałem w głoszeniu dajemy poznać, że ‛mamy ciągle na myśli obecność dnia Jehowy’. Zbożne oddanie uwidacznia się aktywnością, a nie biernością. Przejawia się aktywnym udziałem w służbie (Nawiąż do artykułu NSK z ubiegłego miesiąca pt. „Czy tego lata chcesz być pionierem pomocniczym?”). Pamiętaj, dobrodziejstw zbożnego oddania możesz zaznawać zarówno teraz, jak i w przyszłości (1 Tym. 4:8; Tyt. 2:11-13). W zakończeniu połóż nacisk na potrzebę stosowania tych rad w naszym życiu.
8 min. Uwagi końcowe. Dokonaj przeglądu głównych myśli, omówionych na dzisiejszym zebraniu, oraz podaj czas i miejsce najbliższych zbiórek do służby. Zasygnalizuj, że lipiec jest miesiącem kampanii Strażnicy. Podaj propozycje, które egzemplarze można by wypożyczać na odwiedzinach ponownych. Pieśń 70 i modlitwa.
TYDZIEŃ PO 22 CZERWCA
Temat: Ciesz się ze swej młodości (Kazn. 11:9).
5 min. Sprawy lokalne.
15 min. „Młodzi, czy zmierzacie do prawdziwego sukcesu?” Wspólne omówienie przez wszystkich artykułu ze Strażnicy 1/CI, s. 8-10, przy czym pierwszeństwo należy dać młodzieży. Gdyby w ośrodku nie było młodych głosicieli, można to przedstawić w formie przemówienia.
20 min. „Cenimy naszą młodzież”. W miarę możności przedstawi starszy lub sługa pomocniczy, mający rodzinę. Przedyskutuj ten materiał z obecnymi za pomocą trafnie dobranych pytań. Zastosuj podane rady do miejscowych warunków. Możesz włączyć kilka myśli z Naszej Służby Królestwa z lutego br. na temat: „Młodzi, czy bierzecie udział w życiu zborowym?” Młodzież może i powinna brać udział w życiu zborowym. Powinna okazywać cierpliwość. Dzisiejsza młodzież w zborach to przyszli pionierzy, słudzy i rodzice. Rodzice i pozostali członkowie zboru powinni pomagać młodym i traktować ich jako nieodłączną część zboru. Niech młody (lub starszy wiekiem) głosiciel, z góry do tego przygotowany, przedstawi świadectwo proponowane w par. 5 „Przedstawiania dobrej nowiny”.
10 min. „Czego oczekujesz od życia?” — przemówienie, które może wygłosić sługa pomocniczy lub młody, robiący dobre postępy głosiciel. Zrobi to na podstawie 23 rozdziału książki Młodość. Pomóż młodym zrozumieć, że stopniowe branie na siebie odpowiedzialności jest w obecnych czasach niezmiernie ważne. Trzeba zacieśniać więź z Jehową i z ufnością patrzyć w przyszłość. Zachęć jeszcze raz do zaplanowania na lato pomocniczej służby pionierskiej, aby mądrze wykorzystać urlopy i wakacje.
10 min. Powtórz główne myśli z dzisiejszego zebrania oraz zachęć obecnych do zastosowania ich w życiu. Przypomnij, gdzie się odbędą najbliższe zbiórki do służby polowej. Zakończ pieśnią 92 i modlitwą.
TYDZIEŃ PO 29 CZERWCA
8 min. Słowa wstępne i sprawy lokalne.
25 min. „Głosicielki dobrej nowiny” — omówienie za pomocą pytań i odpowiedzi. Można przeprowadzić wywiad z gorliwą siostrą, która od lat trwa wiernie w służbie. Postaw pytania w rodzaju: Jakie przeszkody musiałaś pokonać i co robisz, aby pozostać silną pod względem duchowym? Jakie cechy kobiet wymienione w Biblii szczególnie ci się podobają lub które z nich chciałabyś naśladować? Jak korzystasz ze zbiórek do służby urządzanych przez zbór oraz z innych możliwości opowiadania dobrej nowiny? Czy brałaś udział w programie „Pomagajmy jedni drugim” i w jakim charakterze?
20 min. Dwie siostry omawiają w swobodnej dyskusji sylwetki: Estery (na podstawie Strażnicy 24/C) oraz Nancy Yuen (Strażnica 23/C, s. 17-20). Podkreślają ich wierność wobec Jehowy oraz pokładaną w Nim ufność. Każda z nich może omówić charakterystykę (sylwetkę) jednej osoby albo mogą rozmawiać o obu na raz. W zakończeniu nadzorca ośrodka zwróci uwagę, jak piękny przykład dają chrześcijankom doby dzisiejszej i zachęci do wyrabiania sobie podobnego poglądu na sprawy duchowe.
7 min. Uwagi końcowe. Poproś wszystkich o przygotowanie się do dyskusji nad materiałem przewidzianym na następne zebranie. Przypomnij o trwającej kampanii Strażnicy. Pieśń 26 i modlitwa.
TYDZIEŃ PO 6 LIPCA
5 min. Słowa wstępne, tekst dzienny i komentarze.
20 min. Budowanie z materiałów ogniotrwałych wydaje owoce (Część I).
(1) (5 min.) Zbór chrześcijański ma do spełnienia dwojakie zadanie: głoszenie dobrej nowiny o Królestwie i czynienie uczniów (Mat. 24:14; 28:19, 20, NW). ‛Uczcie ich PRZESTRZEGAĆ wszystkiego, co przykazałem’, powiedział Jezus. Przestrzegać to inaczej ‛dostosowywać swoje postępowanie lub działanie do obowiązujących prawideł’. Stwierdzenie to obejmuje wszystkie wskazówki i pouczenia zawarte w Chrześcijańskich Pismach Greckich. Właściwe pouczanie pomoże nowym uczniom zrobić to, o czym Paweł pisał w Kolosan 3:9b i 10: Rzeczywiście zmienić osobowość, żyć według prawdy i wydawać chrześcijańskie owoce. Gdy prawda zaszczepi się w sercu człowieka, wówczas usta samorzutnie mówią o Królestwie Bożym i o nadziei chrześcijańskiej (Łuk. 6:45). Wtedy dana osoba staje się prawdziwym uczniem Jezusa Chrystusa, chrześcijaninem zbudowanym z materiałów ogniotrwałych.
(2) Budowanie z materiałów ogniotrwałych (13 min.) W starożytnym Koryncie niektórzy budowali przyszłych uczniów z materiałów, które nie były ogniotrwałe (Odczytaj 1 Koryntian 3:10-15). Krótki rzut oka na kontekst historyczny pomoże nam to zrozumieć. Zbór w Koryncie miał skłonność wzorować się na ludziach. W wersetach 1-9 Paweł wskazał, że niektórzy byli „cieleśni”, wskutek czego bardzo słaba była ich więź z Jehową, od którego pochodzi wzrost duchowy. Wiersze 10-15 rozwijają ten temat. Zwróćmy uwagę na to, że według wersetu 11 przyszli uczniowie są budowani na tym samym fundamencie, na Jezusie Chrystusie. Lecz werset 13 mówi, że nie wszyscy wbudowujemy w przyszłych uczniów tę samą osobowość. Z czego wynika ta różnica? Z cech jakie wbudowaliśmy w tych przyszłych uczniów. Czy cenią z głębi serca Jehowę i Jego sprawiedliwe mierniki, Boską mądrość, wiarę, wytrwałość i nadzieję? Jeżeli tak, to najprawdopodobniej przetrwają wszelkiego rodzaju ogniste próby. Czy ogień oznacza tylko gwałtowne prześladowanie? Nie, ponieważ zostanie wypróbowane dzieło każdego, a przecież nie wszyscy chrześcijanie są gwałtownie prześladowani. Stąd oznacza to każde wypróbowanie wszelkich cech osobowości, rozwiniętych u przyszłych uczniów, budowanych na tym samym fundamencie, na Jezusie Chrystusie.
Zakończenie (2 min.) Zachęć do przeanalizowania, z jakich materiałów budujemy przyszłych uczniów. Zapowiedz też, że dalszy ciąg tego tematu będzie omówiony za tydzień.
30 min. Sprawy lokalne. Czas ten wypełni program ułożony przez grono starszych na comiesięcznym spotkaniu z uwzględnieniem potrzeb zboru. Można tu wziąć pod uwagę kwestię obecności i uczestnictwa na zebraniach, głosicieli nieregularnych, wycieczki na dalsze tereny itp.
5 min. Uwagi końcowe. Pieśń 116 i modlitwa.