ხეცრონი
[ეზო; დასახლება].
1. რეუბენის ვაჟი და ხეცრონელთა საგვარეულოს თავკაცი (დბ. 46:9; გმ. 6:14; რც. 26:4—6; 1მტ. 5:3).
2. ფერეცის ვაჟი და იუდაელ ხეცრონელთა საგვარეულოს თავკაცი. მეფე დავითისა და იესო ქრისტეს წინაპარი (დბ. 46:12; რც. 26:20, 21; რთ. 4:18—22; მთ. 1:3; ლკ. 3:33). 60 წლის ასაკში ხეცრონმა ცოლად მოიყვანა მაქირის ქალიშვილი და მისგან სეგუბი შეეძინა (1მტ. 2:21). მისი ვაჟები — იერახმეელი, რამი და ქელუბაი (ქალები), როგორც ჩანს, მანამდე ეყოლა სხვა ცოლისგან (1მტ. 2:9, 18, 25).
მასორულ ტექსტში 1 მატიანის 2:24-ში წერია, რომ ქალებ-ეფრათაში ხეცრონის დაღუპვის შემდეგ მისმა ქვრივმა აბიამ მას აშხური, თეკოას მამა გაუჩინა. მაგრამ ზოგი ბიბლეისტის აზრით, მასორულ ტექსტში ცვლილებები მოხდა, რადგან ხეცრონი მოიხსენიება იმ „სამოცდაათ სულს“ შორის, რომლებიც იაკობთან ერთად ეგვიპტეში ჩავიდნენ და, შესაბამისად, იქ დაიხოცნენ (დბ. 46:12, 26, 27). მათ ისიც საეჭვოდ მიაჩნიათ, რომ ეგვიპტეში ადგილს ებრაული სახელი ქალებ-ეფრათა ეწოდებოდა. ამიტომ ბევრმა მთარგმნელმა 1 მატიანის 2:24 ბერძნული სეპტუაგინტისა და ლათინური ვულგატის მიხედვით შეასწორა. „იერუსალიმის ბიბლიაში“ ამ მუხლში ვკითხულობთ, რომ ხეცრონის სიკვდილის შემდეგ ქალები დაქორწინდა ეფრათაზე, თავისი მამის, ხეცრონის ცოლზე, რომელმაც მას გაუჩინა აშხური, თეკოას მამა. როდერემის თარგმანში ნათქვამია, რომ ხეცრონის სიკვდილის შემდეგ ქალები დაწვა ეფრათასთან, და ხეცრონის ცოლი აბია იყო, რომელმაც მას გაუჩინა აშხური, თეკოას მამა. ასე რომ, ამ ცვლილებების მიხედვით, აშხური ან ხეცრონის ვაჟია აბიასგან, ან ქალების ვაჟი ეფრათასგან.
3. იუდას სამხრეთ საზღვართან მდებარე ქალაქი, რომელიც კადეშ-ბარნეასა და ადარს შორის იყო (იეს. 15:1—3). მაგრამ პარალელურ მუხლში, რიცხვების 34:4-ში, ხეცრონი და ადარი ცალ-ცალკე კი არ წერია, არამედ ერთად — ხაცარ-ადარი, რაც იმაზე მიუთითებს, რომ ხეცრონი, ანუ ხაცარი, როგორც ჩანს, ადართან ახლოს მდებარეობდა ან ერთი და იგივე ადგილი იყო (იხ. ადარი №2).