თავი 2
ქრისტეს როლი ღვთის ორგანიზაციაში
„თავდაპირველად ღმერთმა შექმნა ცა და დედამიწა“, და ყოველივე, რაც მან შექმნა, „ძალიან კარგი“ იყო (დაბ. 1:1, 31). იეჰოვას განზრახვის თანახმად, ადამიანებს შესანიშნავი მომავალი ელოდათ. მაგრამ ედემის ბაღში ადამი და ევა ეურჩნენ ღმერთს, რის გამოც კაცობრიობას დროებით წაერთვა ბედნიერება. მიუხედავად ამისა, იეჰოვას განზრახვა დედამიწისა და კაცობრიობის მიმართ არ შეცვლილა. ღმერთმა გააცხადა, რომ ადამის მორჩილ შთამომავლებს იხსნიდა, ჭეშმარიტ თაყვანისმცემლობას აღადგენდა და სატანასა და მის ბოროტ საქმეებს ბოლოს მოუღებდა (დაბ. 3:15). დადგებოდა დრო, როცა ყველაფერი ისევ „ძალიან კარგი“ იქნებოდა. ყოველივე ამას იეჰოვა თავისი ძის, იესო ქრისტეს მეშვეობით განახორციელებდა (1 იოან. 3:8). ამიტომ აუცილებელია, კარგად გვესმოდეს ქრისტეს როლი ღვთის ორგანიზაციაში (საქ. 4:12; ფილ. 2:9, 11).
ქრისტეს როლი
2 ღვთის განზრახვაში ქრისტეს არაერთი მნიშვნელოვანი როლი აკისრია. მაგალითად, ის არის კაცობრიობის გამომსყიდველი, მღვდელმთავარი, ქრისტიანული კრების თავი და ღვთის სამეფოს მეფე. რაც მეტად ვუფიქრდებით ქრისტეს როლს, მით მეტად ვაფასებთ ღვთის განზრახვას და ქრისტესადმი სიყვარულიც გვიღრმავდება. ბიბლია კარგად გვანახვებს იესოს როლს.
ქრისტე კაცობრიობასთან დაკავშირებულ ღვთის განზრახვაში მნიშვნელოვან როლს ასრულებს.
3 დედამიწაზე იესო ქრისტეს მსახურებისას ცხადი გახდა, რომ მორჩილი ადამიანები სწორედ მას უნდა შეერიგებინა ღმერთთან (იოან. 14:6). მან, როგორც კაცობრიობის გამომსყიდველმა, საკუთარი სიცოცხლე გაიღო მრავალთა გამოსასყიდად (მათ. 20:28). იესო დედამიწაზე მხოლოდ იმისთვის როდი მოვიდა, რომ ღვთისმოსაწონი ცხოვრების მაგალითი დაეტოვებინა; მას კაცობრიობასთან დაკავშირებულ ღვთის განზრახვაში გაცილებით მნიშვნელოვანი როლი უნდა შეესრულებინა. მხოლოდ მისი დახმარებით შეგვიძლია ღვთის კეთილგანწყობის მოპოვება (საქ. 5:31; 2 კორ. 5:18, 19). იესოს წამებამ, სიკვდილმა და მისმა მკვდრეთით აღდგომამ მორჩილ ადამიანებს გზა გაუხსნა მარადიული კეთილდღეობისკენ, რომელსაც მათ ღვთის ზეციერი სამეფო მოუტანს.
4 ქრისტეს, როგორც მღვდელმთავარს, შეუძლია „გაგვიგოს, თუ რა სისუსტეს ვებრძვით“ და გამოისყიდოს დედამიწაზე მცხოვრები თავისი ერთგული მიმდევრების ცოდვები. მოციქულმა პავლემ განმარტა: „ისეთი მღვდელმთავარი როდი გვყავს, რომ ვერ გაგვიგოს, თუ რა სისუსტეს ვებრძვით, არამედ ისიც ყოველმხრივ გამოიცადა ჩვენსავით, ოღონდ უცოდველი იყო“. შემდეგ პავლემ ყველას, ვისაც იესო ქრისტე სწამდა, მოუწოდა, ხელიდან არ გაეშვათ ღმერთთან შერიგების შესაძლებლობა: „ამიტომ თამამად მივუახლოვდეთ ლოცვით წყალობის ტახტს, რათა ღმერთმა თანაგრძნობა და წყალობა გამოავლინოს ჩვენდამი საჭირო დროს“ (ებრ. 4:14—16; 1 იოან. 2:2).
5 იესო აგრეთვე ქრისტიანული კრების თავია. პირველი ქრისტიანების მსგავსად, არც ჩვენ გვყავს წინამძღოლად ადამიანი. კრებას წმინდა სულისა და სულიერად მოწიფული მწყემსების მეშვეობით იესო ხელმძღვანელობს. ეს მწყემსები ვალდებულნი არიან ქრისტესა და ზეციერი მამის წინაშე, რომ ღვთის ფარაზე იზრუნონ (ებრ. 13:17; 1 პეტ. 5:2, 3). იეჰოვამ იესოზე იწინასწარმეტყველა: „აი, მოწმედ მივეცი იგი ერებს, წინამძღოლად და მეთაურად დავუყენე ხალხებს“ (ეს. 55:4). იესომ დაადასტურა, რომ ეს წინასწარმეტყველება მასზე შესრულდა, როცა თავის მოწაფეებს უთხრა: „ნურც წინამძღოლს გიწოდებენ, რადგან ერთი გყავთ წინამძღოლი — ქრისტე“ (მათ. 23:10).
6 იესო ქრისტეს ჩვენდამი დამოკიდებულება და დახმარების სურვილი კარგად ჩანს მისივე სიტყვებში: „მოდით ჩემთან, მძიმედ მშრომელნო და ტვირთმძიმენო, და მე გამოგაცოცხლებთ. დაიდგით ჩემი უღელი და ისწავლეთ ჩემგან, რადგან რბილი და თავმდაბალი ვარ, და გამოცოცხლდებით. ჩემი უღელი ადვილი სატარებელია, ჩემი ტვირთი კი — მსუბუქი!“ (მათ. 11:28—30). იესო ქრისტე სიყვარულით ხელმძღვანელობს ქრისტიანულ კრებას, რაც ჩვენთვის გამომაცოცხლებელია. ის თავის ზეციერ მამას ჰბაძავს და თავადაც კარგი მწყემსია (იოან. 10:11; ეს. 40:11).
7 კორინთელებისადმი მიწერილ პირველ წერილში მოციქულმა პავლემ იესო ქრისტეს კიდევ ერთ როლზე ისაუბრა: „მან მანამდე უნდა იმეფოს, სანამ ღმერთი მის ფეხქვეშ არ მოაქცევს ყველა მტერს . . . და, როცა ყოველივე ძეს დაემორჩილება, მაშინ თვით ძეც დაემორჩილება მას, ვინც ყველაფერი მას დაუმორჩილა, რათა ღმერთი იყოს ყველაფერი ყველასთვის“ (1 კორ. 15:25—28). დედამიწაზე მოსვლამდე იესო, როგორც ღვთის პირველი ქმნილება, ღვთის დამხმარე „ოსტატი“ იყო (იგავ. 8:22—31). დედამიწაზე მსახურებისას იესო ყოველთვის ღვთის ნებას ასრულებდა. მან უმძიმეს განსაცდელს გაუძლო და მამას სიცოცხლის ბოლომდე უერთგულა (იოან. 4:34; 15:10). ასეთი ერთგულების სანაცვლოდ ღმერთმა იესო აღადგინა და ზეციერი სამეფოს მეფედ დანიშნა (საქ. 2:32—36). მან ღვთისგან უმნიშვნელოვანესი დავალება მიიღო — მისი მეთაურობით უთვალავმა ძლევამოსილმა სულიერმა ქმნილებამ ბოლო უნდა მოუღოს დედამიწაზე ადამიანთა მმართველობას და სრულად აღმოფხვრას ბოროტება (იგავ. 2:21, 22; 2 თეს. 1:6—9; გამოცხ. 19:11—21; 20:1—3). მთელ დედამიწაზე მხოლოდ ღვთის სამეფო იმმართველებს ქრისტეს მეთაურობით (გამოცხ. 11:15).
ქრისტეს როლის აღიარება
8 იესო ქრისტე, რომელიც მისაბაძ მაგალითს გვაძლევს, სრულყოფილია. ღმერთმა მას ჩვენზე ზრუნვა დაავალა. იმისათვის, რომ იესომ ჩვენზე იზრუნოს, იეჰოვას ერთგულები უნდა დავრჩეთ და ფეხდაფეხ უნდა მივყვეთ მის ორგანიზაციას, რომელიც მუდამ წინ მიიწევს.
9 პირველ ქრისტიანებს კარგად ესმოდათ იესოს როლი ღვთის განზრახვაში. ისინი მხარდამხარ მსახურობდნენ ქრისტეს ხელმძღვანელობით და წმინდა სულით მიღებულ მითითებებს ემორჩილებოდნენ (საქ. 15:12—21). მოციქულ პავლეს სწორედ სულითცხებული ქრისტიანების ერთობა ჰქონდა მხედველობაში, როცა დაწერა: „ჩვენ ჭეშმარიტება უნდა ვილაპარაკოთ და ყოველმხრივ გავიზარდოთ სიყვარულით, რათა დავემსგავსოთ ქრისტეს, რომელიც არის თავი. მისი მეშვეობით მთელი სხეული ჰარმონიულადაა შერწყმული და თითოეული სახსარი შეთანხმებულად მოქმედებს სხეულის საჭიროებისამებრ. როცა თითოეული ნაწილი სათანადოდ მოქმედებს, სხეული იზრდება და მტკიცდება სიყვარულში“ (ეფეს. 4:15, 16).
10 როდესაც კრებაში და-ძმები ქრისტეს ხელმძღვანელობას მიჰყვებიან და ერთმანეთთან თანამშრომლობენ, კრება იზრდება და თანაქრისტიანებს შორის ღრმავდება სიყვარული, რომელიც „სრულყოფილი გამაერთიანებელი კავშირია“ (იოან. 10:16; კოლ. 3:14; 1 კორ. 12:14—26).
11 მსოფლიოში მიმდინარე მოვლენები, რითაც ბიბლიური წინასწარმეტყველებები სრულდება, აშკარად ცხადყოფს, რომ 1914 წელს იესო ქრისტეს სამეფო ძალაუფლება მიეცა. ის ახლა თავის „მტრებს შორის“ მეფობს (ფსალმ. 2:1—12; 110:1, 2). ეს იმას ნიშნავს, რომ იესო, როგორც მეფეთა მეფე და უფალთა უფალი, მალე მტრების წინააღმდეგ ღვთის მიერ გამოტანილ განაჩენს სისრულეში მოიყვანს (გამოცხ. 11:15; 12:10; 19:16). იეჰოვა დაიხსნის ქრისტეს მარჯვნივ მდგომთ, რის შესახებაც მან პირველი ადამიანების ურჩობის შემდეგ გააცხადა (მათე 25:34). ნამდვილად ბედნიერები ვართ, რომ კარგად გვესმის ქრისტეს როლი ღვთის განზრახვაში! მთელი გულით გვსურს, კვლავაც ერთსულოვნად დავუჭიროთ მხარი მსოფლიო სამქადაგებლო საქმეს, რომელსაც ამ ბოლო დღეებში თავად ქრისტე ხელმძღვანელობს!