შუბლსაკრავი
ღვთის მითითებით ისრაელებს ღვთის კანონი ხელზე უნდა შეებათ და შუბლზე უნდა გაეკეთებინათ, თუმცა აშკარაა, რომ ამაში პირდაპირი გაგებით ბიბლიური მონაკვეთების შებმა არ იგულისხმებოდა (კნ. 6:6—8; 11:18). მაგრამ ტანსაცმლის კალთის ბოლოზე მათ პირდაპირი გაგებით უნდა გაეკეთებინათ ფოჩები, რაც ღვთის მცნებებს შეახსენებდათ (რც. 15:38—40). ღვთის კანონის ხელზე შებმასა და შუბლზე გაკეთებას სიმბოლური მნიშვნელობა რომ ჰქონდა, ჩანს ღვთის მითითებებიდან, რომლებიც ისრაელების ხსნის დღის აღნიშვნას ეხებოდა. მათ ამ დღის აღნიშვნაც უნდა ჰქონოდათ „ნიშნად ხელზე და სამახსოვროდ შუბლზე“ (გმ. 13:9, 14—16).
რა გაგებით უნდა ჰქონოდათ ისრაელებს ღვთის კანონი შუბლზე გაკეთებული?
როგორც ჩანს, იეჰოვას სიტყვები გულისხმობდა, რომ მათ ყოველთვის უნდა ხსომებოდათ კანონი და ისე ზედმიწევნით უნდა დაეცვათ, თითქოს თვალწინ ჰქონდათ. ის ხელზე გაკეთებული ნიშანივით უნდა ყოფილიყო მათთვის. ასე რომ, საითაც არ უნდა გაეხედათ და რაც არ უნდა გაეკეთებინათ, მხედველობიდან არ გამორჩებოდათ. მიუხედავად ამისა, ბაბილონის გადასახლებიდან დაბრუნების შემდეგ იუდეველებმა ადამიანთა ადათ-წესების დაცვა დაიწყეს, რის გამოც მათმა თაყვანისმცემლობამ ფორმალური სახე მიიღო (მთ. 15:3, 9). მათ ზემოხსენებული კანონიც პირდაპირი მნიშვნელობით გაიგეს. პერგამენტის პატარა ნაჭრებზე ჩამოწერეს წმინდა წერილების ოთხი მონაკვეთი: გამოსვლის 13:1—10, 11—16, კანონის 6:4—9 და 11:13—21. მოგვიანებით ამ პერგამენტის ნაჭრებს ახვევდნენ და ხბოს ტყავისგან დამზადებულ პატარა კოლოფებში დებდნენ, რომელთაც შუბლზე და მარცხენა მკლავზე იკეთებდნენ. იუდეველ მამაკაცებს ისინი დილის ლოცვის დროს ეკეთათ. მათ არ ატარებდნენ დღესასწაულებზე და შაბათს.
იესო ქრისტემ თვალთმაქცობისთვის დაგმო მწიგნობრები და ფარისევლები, რომლებიც იფართოებდნენ ფილაქტერიონებს (ატარებდნენ უბედურებისგან დაცვის მიზნით), რათა შთაბეჭდილება მოეხდინათ სხვებზე, როგორც მართალ ადამიანებს (მთ. 23:2, 5). ბერძნული სიტყვა ფილაკტერიონ უმთავრესად ნიშნავს ავანპოსტს, სიმაგრეს ან თავდასაცავ საშუალებას. შესაბამისად, ფილაქტერიონს თილისმად ატარებდნენ.
მაგრამ ბიბლია მოგვიწოდებს, რომ გულს გავუფრთხილდეთ და არა გარეგნულ თუ ღვთისმოსავ იერს (მთ. 23:27, 28; იგ. 4:23). ბიბლიაში ხაზგასმით არის აღნიშნული, რომ ადამიანის კეთილდღეობას სიბრძნისა და ჭკუის შენარჩუნება და გაგების უნარის შეძენა ემსახურება და არა ბიბლიური მუხლების ტარება (იგ. 3:21, 22; 4:7—9).
[სურათი]
ასეთ ფილაქტერიონს მკლავზე იკეთებდნენ იუდეველები, რომელთათვის იეჰოვას კანონის დაცვა ფორმალობა გახდა