მოშურნეობა იეჰოვას წმინდა თაყვანისმცემლობისთვის
„უფალი ღმერთი მოშურნე სახელი, ღმერთი მოშურნე არს“ (გამოსვლა 34:14, „ძველი აღთქმის ორტომეული“, 1884 წლის გამოცემა).
იეჰოვა საკუთარ თავს აღწერს, როგორც „ღმერთი მოშურნე“. შენ, შესაძლოა, გაიკვირვო: „რატომ?“ რადგან სიტყვა „მოშურნეს“ აქვს უარყოფითი მნიშვნელობებიც. რასაკვირველია, ღმერთის ძირითადი თვისება სიყვარულია (1 იოანე 4:8). ამიტომ მისი მხრიდან გამოვლენილი მოშურნეობის ნებისმიერი გრძნობა ადამიანთა საკეთილდღეოდ უნდა იყოს. სინამდვილეში, დავინახავთ, რომ მოშურნეობა, რომელიც ღმერთს აქვს, მნიშვნელოვანია სამყაროში მშვიდობისა და ჰარმონიის შესანარჩუნებლად.
2 „მოშურნეს“ მონათესავე ებრაული სიტყვები ებრაულ წერილებში დაახლოებით 80-ჯერ გვხვდება. მათგან დაახლოებით ნახევარი ეხება იეჰოვა ღმერთს. „როდესაც ღმერთთან დაკავშირებით გამოიყენება, — ხსნის გ. ჰ. ლივინგსტონი, — მოშურნეობის გაგება არ ატარებს დამახინჯებული გრძნობის მნიშვნელობას, არამედ პირიქით, გადმოსცემს დაჟინებულ მოთხოვნას, რომ განსაკუთრებული ერთგულებით სცე თაყვანი იეჰოვას“ („ხუთწიგნეული თავის კულტურულ გარემოში“ [The Pentateuch in Its Cultural Environment]). ამიტომ „ახალი ქვეყნიერების თარგმანი“ ებრაულ არსებით სახელს ზოგჯერ თარგმნის როგორც „განსაკუთრებული ერთგულების დაჟინებული მოთხოვნა“ (ეზეკიელი 5:13, აქ). სხვა სათანადო თარგმანებია „თავგამოდება“ ან „გულმოდგინება“ (ფსალმუნი 78:5, აქ; ესაია 9:6, აქ).
3 ადამიანი შექმნილი იყო მოშურნეობის გრძნობის უნარით. მაგრამ კაცობრიობა ჩავარდა ცოდვაში, რამაც მიიყვანა მოშურნეობის გრძნობის დამახინჯებამდე. თუმცა ადამიანთა მოშურნეობას შეუძლია სასიკეთო მიზანს ემსახუროს. მას შეუძლია აღძრას პიროვნება, დაიცვას საყვარელი ადამიანი ცუდი გავლენისაგან. უფრო მეტიც, ადამიანებს შეუძლიათ მართებულად გამოავლინონ მოშურნეობა იეჰოვასა და მისი თაყვანისმცემლობისთვის (მესამე მეფეთა 19:10). იეჰოვასადმი ასეთი მოშურნეობის სწორი გაგების გადმოსაცემად, ებრაული არსებითი სახელი შეიძლება გადაითარგმნოს, როგორც მის მიმართ „მეტოქეობის შეუწყნარებლობა“ (მეოთხე მეფეთა 10:16, აქ).
ოქროს ხბო
4 მართებული მოშურნეობის გამოვლენის მაგალითს ვხედავთ მას შემდეგ, რაც ისრაელებმა მიიღეს კანონები სინაის მთასთან. ისინი არაერთხელ იყვნენ გაფრთხილებული, არ ეცათ თაყვანი ხელთქმნილი ღმერთებისთვის. იეჰოვამ უთხრა მათ: „მე ვარ უფალი ღმერთი შენი, ღმერთი მოშურნე“ (გამოსვლა 20:5, ძვო; შეადარე გამოსვლა 20:22, 23; 22:19; 23:13, 24, 32, 33). იეჰოვამ კავშირი დადო ისრაელებთან, შეჰპირდა მათ კურთხევასა და აღთქმულ მიწაზე შეყვანას (გამოსვლა 23:22, 31). ხალხმა თქვა: „ყველაფერს აღვასრულებთ და შევისმენთ, რაც უბრძანებია უფალს“ (გამოსვლა 24:7).
5 მიუხედავად ამისა, ისრაელებმა მალე ჩაიდინეს ცოდვა ღმერთის წინაშე. ისინი ჯერ კიდევ დაბანაკებული იყვნენ სინაის მთის ძირას. მოსე მრავალი დღე იმყოფებოდა მთაზე, რადგან შემდგომ მითითებებს იღებდა ღმერთისგან, ხალხი კი დაჟინებით მოითხოვდა მოსეს ძმისგან, აარონისგან, ღმერთი გაეკეთებინა მათთვის. აარონი დათმობაზე წავიდა და ხალხის მიერ მოტანილი ოქროსგან გააკეთა ოქროს ხბო. გამოცხადდა, რომ ეს კერპი იეჰოვას წარმოადგენდა (ფსალმუნი 105:20). მომდევნო დღეს ადამიანებმა მსხვერპლი შესწირეს და ‘თაყვანი სცეს მას’. ხოლო შემდეგ „ცეკვა-თამაში გამართეს“ (გამოსვლა 32:1, 4, 6, 8, 17–19).
6 მოსე იმ დროს ჩამოვიდა მთიდან, როდესაც ისრაელები ზეიმობდნენ. როცა დაინახა მათი სამარცხვინო მოქმედება, წამოიძახა: „ვინ არის იეჰოვას მხარეზე?“ (გამოსვლა 32:25, 26, აქ). შეგროვდნენ მოსესთან ლევიანები და უბრძანა მათ, აეღოთ მახვილები და დაესაჯათ კერპთაყვანისმცემლობაში მონაწილენი. რადგან ლევიანებმა მოშურნეობა გამოავლინეს ღმერთის წმინდა თაყვანისმცემლობისთვის, მოკლეს დაახლოებით 3 000 დამნაშავე თანამოძმე. იეჰოვამ გააძლიერა სასჯელი გადარჩენილებზე უბედურების დატეხვით (გამოსვლა 32:28, 35). შემდეგ ღმერთმა გაიმეორა მცნება: „არა ჴელ გეწიფების თქუჱნ თაყუანის ცემად ღმერთთა უცხოთა: რამეთუ უფალი ღმერთი მოშურნე სახელი, ღმერთი მოშურნე არს“ (გამოსვლა 34:14, ძვო).
ბაალ-ფეღორი
7 ორმოცი წლის შემდეგ, როდესაც ისრაელი ერი მზად იყო აღთქმულ მიწაზე შესასვლელად, მომხიბვლელმა მოაბელმა და მიდიანელმა ქალებმა აცდუნეს მრავალი ისრაელი, მისულიყვნენ და დამტკბარიყვნენ მათი სტუმართმოყვარეობით. ამ მამაკაცებს უარი უნდა ეთქვათ ახლო ურთიერთობაზე ცრუ ღმერთების თაყვანისმცემლებთან (გამოსვლა 34:12, 15). მაგრამ ამის მაგივრად, ისინი წავიდნენ როგორც ‘დასაკლავი ხარები’ ამ ქალებთან სამეძაოდ და შეუერთდნენ მათ ბაალ-ფეღორის თაყვანისცემაში (იგავნი 7:21, 22; რიცხვნი 25:1–3).
8 იეჰოვამ დასაჯა ისინი, ვინც მონაწილეობდა ამ სამარცხვინო სექსუალურ თაყვანისმცემლობაში. ღმერთმა აგრეთვე უბრძანა უდანაშაულო ისრაელებს მოეკლათ თავიანთი დამნაშავე თანამოძმეები. აშკარა უსირცხვილობით, ისრაელის თავკაცმა, ზიმრიმ, თავის კარავში მოიყვანა მიდიანელთა თავადის ასული სქესობრივი კავშირის დასამყარებლად. როდესაც ეს ღვთისმოშიშმა მღვდელმა, ფინხასმა, დაინახა სიკვდილით დასაჯა უზნეო წყვილი. ამის შემდეგ ისრაელების დასჯა შეწყდა და ღმერთმა განაცხადა: „ფინხასმა. . . აარიდა ჩემი რისხვა ისრაელიანებს, რადგან მათ შორის შური [მოშურნეობა] აღეძრა ჩემს გამო და მე არ გავწყვიტე ისრაელიანები ჩემი შურით [მოშურნეობით]“ (რიცხვნი 25:11). მიუხედავად იმისა, რომ ერი განადგურებას გადაურჩა, დაიღუპა დაახლოებით 23 000 ისრაელი (1 კორინთელთა 10:8). მათ ვერ განახორციელეს დიდი ხნის ნანატრი იმედი, შესულიყვნენ აღთქმულ მიწაზე.
გამაფრთხილებელი გაკვეთილი
9 სამწუხაროდ, ისრაელებმა მალე დაივიწყეს ეს გაკვეთილები. მათ არ დაამტკიცეს თავიანთი მოშურნეობა იეჰოვას წმინდა თაყვანისმცემლობისთვის. „თავიანთი კერპებით გააღვიძეს მისი [ღმერთის] შური“ (ფსალმუნი 77:58). შედეგად იეჰოვამ დაუშვა, რომ ძველი წელთაღრიცხვით 740 წელს ისრაელის ათი ტომი ტყვედ წაეყვანათ ასურელებს. იუდას დანარჩენი ორი ტომის სამეფო მსგავს სასჯელს დაექვემდებარა, როდესაც ძველი წელთაღრიცხვით 607 წელს განადგურდა მისი დედაქალაქი, იერუსალიმი. მრავალი ადამიანი დაიღუპა, გადარჩენილები კი ტყვედ იყვნენ წაყვანილი ბაბილონში. როგორი გამაფრთხილებელი გაკვეთილია ყველა ქრისტიანისთვის დღეს! (1 კორინთელთა 10:6, 11).
10 დედამიწის მოსახლეობის ერთი მესამედი — დაახლოებით 1 900 მილიონი — თავს ქრისტიანად თვლის („ბრიტანეთის წელიწდეული, 1994“ [Britannica Book of the Year 1994]). მრავალი მათგანი მიეკუთვნება ეკლესიებს, რომლებიც თაყვანისმცემლობაში იყენებენ ხატებს, გამოსახულებებსა და ჯვრებს. იეჰოვამ არ დაინდო თავისი ხალხი, რომელმაც კერპთაყვანისმცემლობით მისი მოშურნეობა გამოიწვია. არ დაინდობს არც ქრისტიანული სამყაროს წარმომადგენლებს, რომელიც თაყვანს სცემს მას მატერიალური საგნების მეშვეობით. „ღმერთი არის სული და მისი თაყვანისმცემელნი თაყვანს უნდა სცემდნენ სულითა და ჭეშმარიტებით“, — თქვა იესო ქრისტემ (იოანე 4:24). უფრო მეტიც, ბიბლია აფრთხილებს ქრისტიანებს, თავი დაიცვან კერპთაყვანისმცემლობისგან (1 იოანე 5:21). მოუნანიებელი კერპთაყვანისმცემლები არიან მათ შორის, რომლებიც ვერ დაიმკვიდრებენ ღვთის სასუფეველს (გალატელთა 5:20, 21).
11 მიუხედავად იმისა, რომ ჭეშმარიტი ქრისტიანი არ დაიწყებს კერპებისადმი თაყვანისცემას, მან თავი უნდა აარიდოს ყველაფერს, რაც ღმერთის თვალში კერპთაყვანისმცემლობა, უწმიდურობა და ცოდვაა. მაგალითად, ბიბლია გვაფრთხილებს: „მოაკვდინეთ თქვენი მიწიერი ასოები: სიძვა, უწმიდურობა, ვნება, ბოროტი გულისთქმა და ანგარება, რაც კერპთმსახურებაა. რომელთა გამოც ღვთის რისხვა მოდის“ (კოლასელთა 3:5, 6). ამ სიტყვებისადმი მორჩილება მოითხოვს ამორალური ქცევის უარყოფას. ის მოითხოვს თავის არიდებას ისეთი გართობებისგან, რომლებიც იწვევენ უწმინდურ სექსუალურ ვნებას. იმის მაგივრად, რომ დაიკმაყოფილონ ასეთი ვნება, ჭეშმარიტი ქრისტიანები ღმერთის წმინდა თაყვანისმცემლობისთვის მოშურნენი არიან.
ღვთიური მოშურნეობის უფრო გვიანი მაგალითები
12 ადამიანთა შორის ღმერთის წმინდა თაყვანისმცემლობისთვის მოშურნეობის ყველაზე შესანიშნავი მაგალითი გვიჩვენა იესო ქრისტემ. თავისი მსახურების პირველ წელს მან დაინახა ხარბი ვაჭრები, რომლებიც თავიანთ საქმიანობას ტაძრის შიდა ეზოებში ეწეოდნენ. ჩამოსულ იუდეველებს, შესაძლოა, ესაჭიროებოდათ მომსახურება ფულის გადამცვლელთა მხრიდან, რათა თავიანთი ქვეყნის ფული გადაეხურდავებინათ იმ ფულზე, რომელიც შეტანილი იქნებოდა, როგორც ტაძრის გადასახადი. მათ აგრეთვე ესაჭიროებოდათ ფრინველებისა და ცხოველების ყიდვა მსხვერპლშესაწირად, ღმერთის კანონის მოთხოვნის თანახმად. ასეთი საქმიანობა ტაძრის შიდა ეზოებს გარეთ უნდა ჩატარებულიყო. ყველაზე უარესი კი ის იყო, რომ როგორც ჩანს, ზედმეტი ფასების დადებით ვაჭრები უზომოდ მდიდრდებოდნენ თავიანთი ძმების რელიგიური საჭიროებების ხარჯზე. ღმერთის წმინდა თაყვანისმცემლობისთვის მოშურნეობით მოცულმა იესომ მათრახით გამოდევნა საქონელი. მან, აგრეთვე, გადააყირავა ფულის გადამცვლელთა მაგიდები და თქვა: „მამაჩემის სახლს ნუ გახდით სავაჭრო სახლად“ (იოანე 2:14–16). ამით იესომ შეასრულა ფსალმუნის 68:9-ში (ძვო) [68:10] ჩაწერილი სიტყვები: „შურმან სახლისა შენისამან შემჭამა მე“.
13 სამი წლის შემდეგ იესომ კვლავ დაინახა ხარბი ვაჭრები, რომლებიც თავიანთ საქმეებს იეჰოვას ტაძარში აწარმოებდნენ. გაწმენდს თუ არა იესო მათგან ტაძარს მეორედ? მასში ღმერთის წმინდა თაყვანისმცემლობისთვის მოშურნეობა ისეთივე ძლიერი იყო, როგორც მისი მსახურების დაწყებისას. მან გამოყარა როგორც გამყიდველები, ასევე მყიდველები. მან კიდევაც მოიყვანა თავისი მოქმედების საფუძვლიანი მიზეზი და თქვა: „არ წერია: ჩემი სახლი სამლოცველო სახლად იწოდება ყველა ხალხისთვისო? თქვენ კი ავაზაკთა ბუნაგად აქციეთ“ (მარკოზი 11:17). ღვთისმოსაწონი მოშურნეობის გამოვლენაში ურყეობის როგორი დიდებული მაგალითია!
14 ამჟამად განდიდებული უფლის იესო ქრისტეს პიროვნება არ შეცვლილა (ებრაელთა 13:8). ამ XX საუკუნეში ის ღმერთის წმინდა თაყვანისმცემლობისთვის ისეთივე მოშურნეა, როგორიც დედამიწაზე ყოფნისას იყო. ეს ნათლად ჩანს იესოს მიმართვებში შვიდი კრების მიმართ, რომლებიც ჩაწერილია გამოცხადების წიგნში. ძირითადად, მათი შესრულება ხდება ახლა, „უფლის დღეს“ (გამოცხადება 1:10; 2:1—3:22). მოციქულმა იოანემ ხილვაში იხილა განდიდებული იესო ქრისტე, რომელსაც ‘თვალები ჰქონდა, როგორც ცეცხლის ალი’ (გამოცხადება 1:14). ეს მიუთითებს იმაზე, რომ იესოს არაფერი გამოეპარება, რადგან ის აკვირდება კრებებს, რათა დარწმუნდეს, რომ იეჰოვასადმი მსახურებისთვის წმინდა და ვარგისი რჩებიან. დღევანდელმა ქრისტიანებმა უნდა გაითვალისწინონ გაფრთხილება და არ ეცადონ ემსახურონ ორ ბატონს — ღმერთსა და სიმდიდრეს (მათე 6:24). იესომ უთხრა ლაოდიკიის კრების მატერიალისტურად განწყობილ წევრებს: „რაკი ნელ-თბილი ხარ შენ, არც ცივი და არც ცხელი, ამიტომ ამოგანთხევ ჩემი პირიდან. . . ეშურე და მოინანიე“ (გამოცხადება 3:14–19). კრებაში დანიშნული უხუცესები სიტყვითა და მაგალითით უნდა დაეხმარონ თანამორწმუნეებს, თავი აარიდონ მატერიალიზმის მახეებს. უხუცესებმა, აგრეთვე, უნდა დაიცვან სამწყსო მორალური გახრწნილობისაგან, რომელიც ახასიათებს სექსისკენ ორიენტირებულ მსოფლიოს. უფრო მეტიც, ღმერთის ხალხი არ დაუშვებს კრებაში იეზაბელის გავლენის მსგავს არანაირ გავლენას (ებრაელთა 12:14, 15; გამოცხადება 2:20).
15 პავლე მოციქული ჰბაძავდა ქრისტეს. ახლად მონათლული ქრისტიანები სულიერად მავნე ზეგავლენისგან რომ დაეცვა, მან თქვა: „საღმრთო შურით მშურს თქვენთვის“ (2 კორინთელთა 11:2, სსგ). ამაზე ადრე, იეჰოვას წმინდა თაყვანისმცემლობისთვის მოშურნეობამ აღძრა ის ეუწყებინა იმავე კრებისთვის, გაერიცხათ მოუნანიებელი მრუში, რომელიც გამხრწნელად მოქმედებდა სხვებზე. ამ საკითხთან დაკავშირებული ღვთის ინსპირირებული მითითებები უდიდესი დახმარებაა უხუცესებისთვის დღეს, რადგან ისინი ისწრაფიან წმინდად შეინარჩუნონ იეჰოვას მოწმეების 75 500-ზე მეტი კრება (1 კორინთელთა 5:1, 9–13).
ღვთის მოშურნეობას სარგებლობა მოაქვს მისი ხალხისთვის
16 როდესაც ღმერთმა დასაჯა იუდას ხალხი იმით, რომ დაუშვა მათი ბაბილონის ტყვეობაში წაყვანა, სხვა ხალხები მათ დასცინოდნენ (ფსალმუნი 136:3). სიძულვილით აღსავსე შურიანი ედომელები დაეხმარნენ კიდეც ბაბილონელებს ღმერთის ხალხისთვის უსიამოვნების მიყენებაში და იეჰოვამ შეამჩნია ეს (ეზეკიელი 35:11; 36:15). ტყვეობაში მყოფმა გადარჩენილებმა მოინანიეს და 70 წლის შემდეგ იეჰოვამ დააბრუნა ისინი თავიანთ მიწაზე.
17 პირველ ხანებში იუდას ხალხი საშინელ მდგომარეობაში იყო. იერუსალიმი და მისი ტაძარი ნანგრევებად იყო ქცეული. მაგრამ ირგვლივ მცხოვრები ხალხი წინააღმდეგობას უწევდა ტაძრის აღდგენის ყველა მცდელობას (პირველი ეზრა 4:4, 23, 24). რას ფიქრობდა ამის შესახებ იეჰოვა? ინსპირირებული ჩანაწერი იტყობინება: „ასე ამბობს-თქო ცაბაოთ უფალი: დიდი შურით ვარ აღძრული იერუსალიმის და სიონის მიმართ; დიდი რისხვით ვმრისხანებ თავგასულ ხალხზე; რადგან ოდნავ განვრისხდი და შეეწივნენ ისინი ბოროტებას. ამიტომ ასე ამბობს უფალი: მოწყალებით მოვბრუნდი იერუსალიმისკენ; მასში აიგება ჩემი სახლი, ამბობს ცაბაოთ უფალი“ (ზაქარია 1:14–16). მისი დაპირება შესრულდა და ტაძარი და ქალაქი იერუსალიმი წარმატებით იყო აღდგენილი.
18 ჭეშმარიტ ქრისტიანთა კრებამ მსგავსი რამ განიცადა XX საუკუნეში. პირველი მსოფლიო ომის დროს იეჰოვამ დასაჯა თავისი ხალხი იმის გამო, რომ არ იცავდნენ ამ მსოფლიო კონფლიქტში მკაცრ ნეიტრალიტეტს (იოანე 17:16). ღმერთმა დაუშვა, რომ პოლიტიკურ ძალებს დაეჩაგრათ ისინი, ქრისტიანული სამყაროს სამღვდლოება კი ხარობდა ასეთი უბედურების გამო. სინამდვილეში, სამღვდელოება იყო იმის წამომწყები, რომ პოლიტიკოსებმა აკრძალეს ბიბლიის მკვლევართა (როგორც ადრე ეწოდებოდათ იეჰოვას მოწმეებს) საქმიანობა (გამოცხადება 11:7, 10).
19 მაგრამ იეჰოვამ მოშურნეობა გამოავლინა თავისი თაყვანისმცემლობისთვის და ომის შემდგომ, 1919 წლიდან კვლავ კეთილგანწყობილი გახდა თავისი მომნანიებელი ხალხისადმი (გამოცხადება 11:11, 12). შედეგად იეჰოვა ღმერთის განმადიდებელთა რიცხვი გაიზარდა 4 000-ზე ნაკლები წევრისგან 1918 წელს, დაახლოებით 5 მილიონამდე დღეს (ესაია 60:22). მალე იეჰოვას მოშურნეობა მისი წმინდა თაყვანისმცემლობისთვის უფრო დრამატულად გამოვლინდება.
ღვთიური მოშურნეობის მომავალი მოქმედებები
20 საუკუნეების განმავლობაში ქრისტიანული სამყაროს ეკლესიები მისდევდნენ განდგომილი იუდას კურსს, რომელიც იეჰოვას მოშურნეობას იწვევდა (ეზეკიელი 8:3, 17, 18). მალე იეჰოვა ღმერთი დაიწყებს მოქმედებას და გულებში ჩაუდებს სასტიკ გადაწყვეტილებას გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის წევრებს. ეს აღძრავს ამ პოლიტიკურ ძალებს, ააოხრონ ქრისტიანული სამყარო და ცრუ რელიგიის დანარჩენი ნაწილი (გამოცხადება 17:16, 17). ჭეშმარიტი ქრისტიანები გადაიტანენ ღვთის განაჩენის საზარელ შესრულებას. ისინი გამოეხმაურებიან ზეციერი ქმნილებების სიტყვებს, რომლებიც ამბობენ: „ალილუია! . . რადგან მან [იეჰოვამ] განიკითხა დიდი მეძავი [ცრუ რელიგია], რომელმაც წარყვნა დედამიწა თავისი მეძავობით [ცრუ სწავლებებითა და კორუმპირებული პოლიტიკოსების მხარდაჭერით], და იძია თავისი მონების სისხლი მისი ხელიდან“ (გამოცხადება 19:1, 2).
21 რა მოხდება იმის შემდეგ, რაც განადგურდება ცრუ რელიგიური მსოფლიო მპყრობელი? სატანა აღძრავს პოლიტიკურ ძალებს იეჰოვას ხალხზე გლობალური თავდასხმისკენ. როგორი იქნება ჭეშმარიტი ღმერთის რეაგირება სატანის ასეთ მცდელობაზე, აღგავოს დედამიწის პირისგან ჭეშმარიტი თაყვანისცემა? ეზეკიელის 38:19–23 მოგვითხრობს: „შურითა [ანუ, მოშურნეობით] და რისხვის ცეცხლით ვლაპარაკობ [მე, იეჰოვა]. . . დავსჯი მათ [მას, ძვო] [სატანას] შავი ჭირით და სისხლით; თავსხმას, ქვის სეტყვას, ცეცხლსა და წუმწუმას ვაწვიმებ მათზე [მის ზედა, ძვო], მის ურდოებზე და ურიცხვ ხალხზე, მასთან რომ არიან. მაშინ გამოვაჩენ ჩემს სიდიადეს და სიწმიდეს და გავცხადდები უამრავი ხალხის თვალწინ; მაშინ მიხვდებიან, რომ უფალი [იეჰოვა, აქ] ვარ“ (სოფონია 1:18; 3:8).
22 როგორი მანუგეშებელია იცოდე, რომ სამყაროს უზენაესი მმართველი იჩენს მოშურნე ზრუნვას თავის ჭეშმარიტ თაყვანისმცემლებზე! მისგან გამომდინარე დაუმსახურებელი სიკეთისთვის ღრმა მადლიერების გამოხატვით, მოდი, ვიყოთ მოშურნენი იეჰოვა ღმერთის ჭეშმარიტი თაყვანისმცემლობისთვის. მოდი, გულმოდგინებით გავაგრძელოთ კეთილი ცნობის ქადაგება და სიმტკიცით მოველოდეთ დიდებულ დღეს, როდესაც იეჰოვა განდიდდება და განწმენდს თავის დიდებულ სახელს (მათე 24:14).
საკითხები დაფიქრებისთვის
◻ რას ნიშნავს იყო იეჰოვასთვის მოშურნე?
◻ რა შეგვიძლია ვისწავლოთ ძველი ისრაელების მაგალითიდან?
◻ როგორ შეგვიძლია თავი ავარიდოთ იმას, რომ არ გამოვიწვიოთ იეჰოვას მოშურნეობა?
◻ როგორ გამოავლინეს ღმერთმა და იესო ქრისტემ მოშურნეობა წმინდა თაყვანისმცემლობისთვის?
[სასწავლო კითხვები]
1. რომელია ღმერთის ძირითადი თვისება და როგორ უკავშირდება ის მოშურნეობას?
2. როგორ ითარგმნება ებრაული სიტყვები, რომლებიც ნიშნავს „მოშურნეს“.
3. როგორ შეუძლია ზოგჯერ მოშურნეობის გრძნობას ემსახუროს სასიკეთო მიზანს?
4. ღმერთის კანონში რომელი მცნება გამოირჩეოდა ისრაელებისთვის, რომელიც შეიცავდა მართებულ მოშურნეობას?
5, 6. ა) რომელი მძიმე ცოდვა ჩაიდინეს ისრაელებმა, სანამ დაბანაკებული იყვნენ სინაის მთასთან? ბ) როგორ გამოავლინეს იეჰოვამ და მისმა ერთგულმა თაყვანისმცემლებმა მართებული მოშურნეობა სინაის მთასთან?
7, 8. ა) როგორ ჩავარდა მრავალი ისრაელი ბაალფეღორისადმი სამარცხვინო კერპთაყვანისმცემლობაში? ბ) რისი წყალობით შეწყდა იეჰოვასგან დასჯა?
9. რა დაემართა იუდას და ისრაელის ხალხს იმის გამო, რომ არ იყვნენ მოშურნეები იეჰოვას წმინდა თაყვანისმცემლობისთვის?
10. რა დაემართებათ მოუნანიებელ კერპთაყვანისმცემლებს?
11. როგორ შეიძლება ქრისტიანი დამნაშავე გახდეს კერპთაყვანისმცემლობაში, კერპისადმი თაყვანისცემის გარეშე, და რა დაეხმარება პიროვნებას თავი აარიდოს ასეთ თაყვანისმცემლობას? (ეფესელთა 5:5).
12, 13. ღმერთის წმინდა თაყვანისმცემლობისთვის მოშურნეობის გამოვლენის როგორი მაგალითი უჩვენა იესომ?
14. როგორი გავლენა უნდა მოახდინოს ჩვენზე იესოს მოშურნეობამ წმინდა თაყვანისმცემლობისთვის?
15. იეჰოვას თაყვანისმცემლობისთვის მოშურნეობის გამოვლენაში როგორ ბაძავდა იესოს მოციქული პავლე?
16, 17. ა) როგორი დამოკიდებულება გამოავლინეს ერებმა, როდესაც ღმერთმა დასაჯა ძველი ისრაელი? ბ) როგორ გამოავლინა იეჰოვამ თავისი მოშურნეობა იერუსალიმისთვის იუდას 70 წლიანი ტყვეობის შემდეგ?
18. რა განიცადეს ჭეშმარიტმა ქრისტიანებმა პირველი მსოფლიო ომის დროს?
19. როგორ ავლენს იეჰოვა მოშურნეობას თავისი თაყვანისმცემლობისათვის 1919 წლიდან?
20. რას გააკეთებს მალე ღმერთი, რათა უჩვენოს თავისი მოშურნეობა წმინდა თაყვანისმცემლობისთვის?
21. ა) რას გააკეთებს სატანა და მისი სისტემა იმის შემდეგ, რაც ცრუ რელიგია განადგურდება? ბ) როგორი იქნება ღმერთის რეაგირება?
22. როგორ შეგვიძლია ვუჩვენოთ, რომ იეჰოვას წმინდა თაყვანისმცემლობისთვის მოშურნენი ვართ?
[ჩარჩო 17 გვერდზე]
სიყვარულს არ შურს
მეცხრამეტე საუკუნის ბიბლიის მცოდნემ, ალბერტ ბარნზმა შურის შესახებ დაწერა: „ეს არის ადამიანის ბიწიერების ერთ-ერთი ყველაზე მარტივი გამოვლინება და ნათლად ცხადყოფს ადამიანის უდიდეს ბიწიერებას“. შემდეგ მან თქვა: „ის, ვინც შეძლებდა დასაბამიდანვე ედევნებინა თვალი ყველა ომისთვის, უთანხმოებისა და მსოფლიო გეგმებისთვის, — დასაბამიდანვე თვალი ედევნებინა ყველა ჩანაფიქრისა და მიზნისთვის, რომლებიც დამახასიათებელია მათთვისაც კი, ვინც თავს ქრისტიანებად აღიარებენ და რომლებიც ასე ბილწავენ თავიანთ რელიგიებს, ხდიან საკუთარ თავს მიწიერი ინტერესებითა და საქმეებით გატაცებულ ადამიანებად, — გაკვირვებული დარჩებოდა, რადგან აღმოაჩენდა, რამდენი რამე ხდება შურის გამო. ჩვენ მტკივნეულად განვიცდით, როდესაც სხვები ჩვენზე მდიდრები არიან; ჩვენ გვსურს გვქონდეს ის, რაც სხვებს აქვთ, თუმცა არა გვაქვს ამის უფლება; ამას მიჰყავს სხვადასხვა დანაშაულებრივი ხრიკების გამოყენებისკენ, რომლის მიზანია შევამციროთ ადამიანთა სიხარული, გამოწვეული რაღაცის ფლობით, ან ჩვენ თვითონ დავეუფლოთ მას; ან ვაჩვენოთ, რომ ისინი არ არიან ისეთი მდიდრები, როგორც სხვებს ჰგონიათ. . . რადგან ამით დავიკმაყოფილებთ ჩვენს გულებში დაბუდებულ შურს“ (რომაელთა 1:29; იაკობი 4:5).
ამის საპირისპიროდ, ბარნზმა საინტერესო განცხადება გააკეთა სიყვარულთან დაკავშირებით, რომელსაც „არ შურს“ (1 კორინთელთა 13:4). მან დაწერა: „სიყვარულს არ შურს სხვების ბედნიერების, რომლითაც ისინი ხარობენ; ის ხარობს მათი კეთილდღეობით; და რადგანაც ამ ადამიანების ბედნიერება იზრდება. . . ისინი, ვისზეც სიყვარული გავლენას ახდენს. . . არ შეუშლიან ხელს სხვების ბედნიერებას; არ ჩააგდებენ მათ უხერხულ მდგომარეობაში მათი უპირატესობების გამო, არ შეამცირებენ მათ ბედნიერებას, არ იდრტვინებენ და არ იქნებიან გულგატეხილები იმის გამო, რომ მათ ასე არ გაუმართლდა. . . თუ სხვები გვიყვარს, თუ ვხარობთ მათი ბედნიერებით — არ უნდა შეგვშურდეს მათი“.