იესოს მკვდრეთით აღდგომა სამსჯავროზე გამოაქვთ
„გულახდილად გეუბნებით, შეგვიძლია აბსოლუტურად ვიყოთ დარწმუნებული იმაში, რომ იესო ცხოვრობდა. . , [მაგრამ] იმავე დარწმუნებით ვერ ვიტყვით, რომ ის ღმერთმა მკვდრეთით აღადგინა“. ამგვარი განცხადება გააკეთა ანგლიკანური ეკლესიის წარჩინებულმა პრელატმა, კენტერბერის არქიეპისკოპოსმა.
ქრისტიან მოციქულ პავლეს მსგავსი ეჭვები არ ჰქონია. ძველ კორინთში მცხოვრებ თანაქრისტიანთა მიმართ მიწერილი წერილის მე-15 თავში ის წერდა: „თავდაპირველად გადმოგეცით ის, რაც თვითონვე მივიღე, რომ ქრისტე მოკვდა ჩვენი ცოდვებისათვის, როგორც წერილებშია, და რომ დაკრძალულ იქნა იგი და რომ აღდგა მესამე დღეს, როგორც წერილებშია“ (1 კორინთელთა 15:3, 4).
იესო ქრისტეს მკვდრეთით აღდგომისადმი რწმენამ მისი მოწაფეები მთელ საბერძნეთსა და რომში — ‘ცისქვეშეთში ყოველი ქმნილებისთვის’ — სახარების საქადაგებლად აღძრა (კოლასელთა 1:23). ფაქტობრივად, იესოს მკვდრეთით აღდგომა ქრისტიანული რწმენის საძირკველია.
მაგრამ თავიდანვე იესოს მკვდრეთით აღდგომა სადავო გახდა და ამ საკითხს უნდობლობით ეკიდებოდნენ. იუდეველებისთვის, როგორც ერისთვის, იესოს მიმდევართა მიერ ძელზე გაკრული მამაკაცის მესიად გამოცხადება ღვთის გმობა იყო. განათლებულ ბერძენთა უმეტესობისთვის კი, რომლებსაც სულის უკვდავება სწამდათ, მკვდრეთით აღდგომის შესახებ აზრიც კი მიუღებელი და ამაზრზენი იყო (საქმეები 17:32—34).
ეჭვით შეპყრობილი თანამედროვე ადამიანები
გასულ წლებში ზოგმა სწავლულმა, რომლებიც საკუთარ თავს ქრისტიანებად აცხადებენ, გამოსცა წიგნები და სტატიები, რომლებშიც იესოს მკვდრეთით აღდგომა მონაგონად არის მიჩნეული, და ამ საკითხზე ცხარე კამათი წამოიწყო. „ისტორიული იესოს“ ძიებაში, ზოგი სწავლული ამბობს, რომ ცარიელი სამარხისა და იესოს მკვდრეთით აღდგომის შემდეგ მისი გამოცხადების შესახებ სახარებების ცნობები მონაგონია და მისი სიკვდილიდან დიდი ხნის შემდეგ იმ მიზნით არის შეთხზული, რომ იესოს მიერ ზეციური ძალის ფლობის შესახებ მოსაზრება ყოფილიყო დაცული.
მაგალითად, განვიხილოთ გერმანელი სწავლულის, გერტ ლიუდემანის, ახალი აღთქმის პროფესორისა და წიგნის „რა მოუვიდა სინამდვილეში იესოს — მკვდრეთით აღდგომასთან ისტორიული მიდგომა“ ავტორის თვალსაზრისი. მისი მტკიცებით, იესოს მკვდრეთით აღდგომა „ცარიელი სიტყვებია“, რომელიც უნდა უარყოს ნებისმიერმა ადამიანმა, ვისაც კი „სამყაროს შესახებ მეცნიერული შეხედულება აქვს“.
პროფესორი ლიუდემანი აღნიშნავს, რომ მკვდრეთით აღდგენილი იესოს მოციქულ პეტრეს მიერ ნახვა მხოლოდ მოჩვენება იყო, რომელიც პეტრეს უზომო მწუხარებისა და იესოს გაცემის შედეგად გაჩენილი დანაშაულის გრძნობის გამო წარმოესახა. ლიუდემანის სიტყვების თანახმად, 500-ზე მეტი მორწმუნის მიერ იესოს ხილვა „მასობრივი ექსტაზის“ შედეგი იყო (1 კორინთელთა 15:5, 6). მოკლედ რომ ვთქვათ, მრავალი სწავლული მკვდრეთით აღმდგარი იესოს შესახებ ბიბლიური ცნობების მნიშვნელოვნებას აკნინებს და მათ იმ სუბიექტურ განცდებად წარმოგვიდგენს, რომლებმაც მოწაფეებს სულიერობის საკითხში თვითდაჯერებულობა განუახლეს და მისიონერული ენთუზიაზმი ჩაუნერგეს.
რა თქმა უნდა, მრავალს სულაც არ აინტერესებს სწავლულთა შორის ატეხილი კამათი. მაგრამ იესოს მკვდრეთით აღდგომასთან დაკავშირებული დისკუსიები თითოეულ ჩვენგანს უნდა გვაინტერესებდეს. რატომ? იმიტომ რომ, თუ ის მკვდრეთით არ აღმდგარა, მაშინ ქრისტიანობა სიცრუეზე ყოფილა დაფუძნებული. მეორე მხრივ, თუ იესოს მკვდრეთით აღდგენა ისტორიული ფაქტია, ქრისტიანობა ჭეშმარიტებაზე ყოფილა დაფუძნებული. იმავეს თქმა შეიძლება არა მხოლოდ ქრისტეს სიტყვების გამართლებაზე, არამედ მის დაპირებებზეც. გარდა ამისა, თუ მკვდრეთით აღდგომა არსებობს, სიკვდილი ვერ იქნება ჩვენი მძლეველი, არამედ იქნება მტერი, რომლის ძლევაც შესაძლებელია (1 კორინთელთა 15:5).
[საავტორო უფლება 3 გვერდზე]
From the Self-Pronouncing Edition of the Holy Bible, containing the King James and the Revised versions