1
2
Соломон хийж бүтээснээ үнэлж цэгнэв (1-11)
Хүний мэргэн ухааны үнэ цэн хязгаартай (12-16)
Нөр их хөдөлмөрлөх нь утгагүй (17-23)
Идэж ууж, ажил хөдөлмөрөөсөө аз жаргалыг мэдэр (24-26)
3
«Бүх юм товлосон цагтай» (1-8)
Амьд байх хугацаандаа баярлан баясах нь Бурхны бэлэг (9-15)
Бурхан бүгдийг шударгаар шүүдэг (16, 17)
Хүн, амьтны аль аль нь эцэстээ үхдэг (18-22)
4
Дарлагдах нь үхэхээс ч дор (1-3)
Ажлын талаар зөв үзэлтэй байх нь (4-6)
Нөхөрлөлийн үнэ цэн (7-12)
Захирагч хүний амьдрал утгагүй болж ч мэднэ (13-16)
5
Бурхны өргөөнд очихдоо эмээх сэтгэлтэй бай (1-7)
Эрх мэдэлтнийг илүү их эрх мэдэлтэн ажиглаж байдаг (8, 9)
Эд баялаг хураах нь утгагүй (10-20)
6
7
Сайн нэр, үхэх өдөр (1-4)
Ухаант хүний зэмлэл (5-7)
«Эхлэлээс төгсгөл нь дээр» (8-10)
Мэргэн ухааны давуу тал (11, 12)
Жаргалтай ба зовлонтой өдөр (13-15)
Хэтрүүлэхээс зайлсхий (16-22)
Номлогчийн ажиглалт (23-29)
8
9
«Бүх хүний төгсгөл адилхан» (1-3)
Амьд байх хугацаандаа жаргалтай бай (4-12)
«Үхэгсэд юу ч мэддэггүй» (5)
Булшинд ажил үйлс гэж байхгүй (10)
Цаг үе ба санамсаргүй явдал (11)
Мэргэн ухаан тэр бүр үнэлэгддэггүй (13-18)
10
Өчүүхэн тэнэглэл мэргэн ухааныг балладаг (1)
Мэдлэг, чадваргүй байх нь аюултай (2-11)
Мунхгуудын гунигт хувь тавилан (12-15)
Мунхаг захирагчид (16-20)
11
12