Kutia e pyetjes
◼ Si mund të jenë një ndihmë përcjellësit për prindërit që këta t’i ndihmojnë fëmijët e tyre të qëndrojnë siç duhet gjatë mbledhjeve?
Fëmijët janë nga natyra energjikë dhe nuk janë mësuar të qëndrojnë ulur për periudha të gjata kohe. Pas një mbledhjeje ata kanë grumbulluar energji që mund t’i nxitë të vrapojnë dhe të ndjekin fëmijët e tjerë në Sallën e Mbretërisë ose në vendet e tjera ku mbahen mbledhjet, në vendin e parkimit ose në trotuar. Megjithatë, është ashtu siç thotë proverbi: ‘Një fëmijë i lënë pa fre do t’i shkaktojë turp prindit të tij’.—Prov. 29:15, BR.
Na vjen keq ta themi, por disa nga motrat dhe vëllezërit tanë të moshuar janë dëmtuar seriozisht për shkak se fëmijët duke vrapuar janë përplasur me ta dhe i kanë rrëzuar. Kjo gjë u ka shkaktuar vuajtje të panevojshme këtyre vëllezërve e motrave, si edhe shpenzime të panevojshme prindërve dhe kongregacionit. Për vetë sigurinë e fëmijëve, por edhe të të tjerëve, fëmijët nuk duhen lejuar që të vrapojnë dhe të luajnë brenda ose jashtë Sallës së Mbretërisë.
Prindërit kanë përgjegjësinë biblike që t’i stërvitin fëmijët e tyre, me qëllim që ta trajtojnë vendin e adhurimit me respektin e duhur. (Ekl. 5:1a) Gjatë mbledhjeve, asambleve dhe kongreseve tona të krishtere, përcjellësit caktohen që të shohin nëse ‘të gjitha gjërat bëhen sikur ka hije’ dhe nëse mbahet ‘rregulli i mirë’. (1. Kor. 14:40; Kolos. 2:5, BR) Ata duhet të qëndrojnë syhapur përpara, gjatë dhe pas programit, si brenda, ashtu edhe jashtë sallës. Nëse një fëmijë po vrapon ose po bëhet i padisiplinuar, përcjellësi mund ta ndalojë me butësi dhe mund t’i shpjegojë atij përse këto veprime janë të papranueshme. Edhe prindi i fëmijës duhet njoftuar me mirësjellje për problemin dhe nevojën për të mbikëqyrur fëmijën. Prindi duhet të reagojë në një mënyrë të përshtatshme.
Kuptohet se herë pas here foshnjat dhe fëmijët e vegjël mund të qajnë ose të tërheqin vëmendjen gjatë mbledhjeve. Përcjellësit, që mbërrijnë të paktën 20 minuta përpara se të fillojë programi, mund të rezervojnë dy rreshtat e fundit në sallë për prindërit që do të donin të uleshin aty me të vegjlit e tyre. Ne të tjerët duhet të bashkëpunojmë duke i lënë këto vende të lira për ta.
Nëse një fëmijë po u prish qetësinë të tjerëve, prindi duhet të ndërmarrë disa veprime. Nëse prindi nuk vepron dhe shqetësimi që sjell fëmija shkakton shpërqendrimin e të tjerëve, një përcjellës, me mirësjellje duhet ta pyesë prindin nëse do të dëshironte ta nxirrte fëmijën jashtë sallës. Kur i ftojmë në mbledhje personat e rinj të interesuar që kanë fëmijë të vegjël, duhet të ulemi me ta dhe t’u ofrojmë ndihmën tonë në rast se fëmija qan ose u shkëput vëmendjen të tjerëve në forma të ndryshme.
Ndiejmë gëzim kur shohim fëmijë të të gjitha moshave në Sallën e Mbretërisë dhe kur vërejmë sjelljen e tyre të mirë brenda shtëpisë së Perëndisë. (1. Tim. 3:15) Duke respektuar rregullimin e Jehovait për adhurimin, ata i sjellin nderim atij dhe çmohen nga të gjithë në kongregacion.