Омӯс
1 Суханони Омӯс*, ки яке аз рамабонони Тақӯо+ буд. Ин суханон дар бораи Исроил дар рӯзҳои Узиёи+ шоҳи Яҳудо ва Ёробъоми+ писари Юоши+ шоҳи Исроил, ду сол пеш аз заминҷунбӣ,+ дар рӯъё ба ӯ гуфта шуданд. 2 Ӯ гуфт:
«Яҳува аз Сион наъра хоҳад зад,
Овози худро аз Ерусалим баланд хоҳад кард.
Чарогоҳҳои чӯпонон мотам хоҳанд гирифт
Ва қуллаи Кармил хушк хоҳад шуд.+
3 Яҳува чунин мегӯяд:
“Барои се исёни* Димишқ, барои чор исёни он, ман аз фикрам намегардам,
Зеро онҳо Ҷилъодро бо чапарҳои ғаллакӯбии оҳанин майда-майда карданд.+
5 Ман ғалақаҳои Димишқро+ мешиканам,
Сокинони Биқат-Овин ва ҳокими Байт-Аданро нест мекунам
Ва мардуми Арам* асир шуда, ба Қир меравад,+— мегӯяд Яҳува”.
6 Яҳува чунин мегӯяд:
“Барои се исёни Ғазза,+ барои чор исёни он, ман аз фикрам намегардам,
Зеро онҳо мардумро асир карда,+ ба дасти Адӯм супурданд.
7 Ман бар деворҳои Ғазза+ оташ мефиристам
Ва қалъаҳои вай ба коми оташ мераванд.
8 Ман сокинони Ашдӯд+
Ва ҳокими Ашқалӯнро+ нест мекунам,
Дастам бар зидди Эқрӯн+ мешавад
Ва бақияи фалиштиён нобуд мегардад,+— мегӯяд Парвардигор Яҳува”.
9 Яҳува чунин мегӯяд:
“Барои се исёни Сӯр,+ барои чор исёни он, ман аз фикрам намегардам,
Зеро онҳо асиронро ба дасти Адӯм супурданд
Ва аҳди бародариро ба хотир наоварданд.+
10 Ман бар деворҳои Сӯр оташ мефиристам
Ва қалъаҳои вай ба коми оташ мераванд”.+
11 Яҳува чунин мегӯяд:
“Барои се исёни Адӯм,+ барои чор исёни он, ман аз фикрам намегардам,
Зеро вай бо шамшер аз паси бародари худ сур кард+
Ва раҳм кардан нахост,
Вай беисту бо ғазаб онҳоро дарида пора мекунад
Ва хашмаш паст намешавад.+
13 Яҳува чунин мегӯяд:
“Барои се исёни аммӯниён,+ барои чор исёни онҳо, ман аз фикрам намегардам,
Зеро онҳо барои васеъ кардани заминашон занони ҳомилаи Ҷилъодро шикамчок карданд.+
14 Ман бар деворҳои Рабба+ оташ мефиристам
Ва қалъаҳои вай дар рӯзи задухӯрд бо нидои ҷанг
Ва дар рӯзи тӯфон бо тундбод ба коми оташ мераванд.
15 Подшоҳи онҳо бо миронаш ба асирӣ меравад,+— мегӯяд Яҳува”.