ДАРСИ 25
Чаро Худо одамизодро офарид?
Дар Каломи Худо гуфта мешавад, ки инсон «умри кӯтоҳи пуразоб дорад» (Айюб 14:1). Оё Худо мехоҳад, ки мо азоб кашида зиндагӣ кунему оқибат бимирем? Агар не, пас, Худо моро бо чӣ мақсад офарид? Оё хосту нияти ӯ ягон вақт ҷомаи амал мепӯшад? Китоби Муқаддас ба ин саволҳо ҷавоби тасаллибахш медиҳад.
1. Яҳува барои одамон чӣ гуна ҳаётро ният кардааст?
Яҳува барои мо беҳтарин ҳаётро хоҳон аст. Вақте ӯ Одаму Ҳавворо офарид, онҳоро дар биҳишт, дар боғи зебои Адан, ҷой дод. «Баъд Худо онҳоро баракат доду гуфт: “Серфарзанду сершумор шавед ва заминро пур кунед ва онро соҳибӣ намоед”» (1 Мӯсо 1:28). Яҳува мехост ҷуфти аввалин фарзанддор шаванд, заминро ба биҳишт табдил диҳанд ва ҳайвонотро нигоҳубин кунанд. Ӯ мақсад дошт, ки одамон бардаму бақувват бошанд ва то абад зиндагӣ кунанд.
Ҳарчанд вазъият ранги дигар гирифтa, Яҳува аз нияташ нагашт (Ишаъё 46:10, 11). Ӯ то ҳол мехоҳад, ки одамони худотарс дар шароити хуб ҷовидона зиндагӣ кунанд. (Ошкорсозӣ 21:3, 4-ро хонед.)
2. Чӣ тавр аллакай имрӯз ҳаётамонро пурмаъно гардонем?
Худо моро тавре офаридааст, ки «ташнаи раҳнамоии» ӯ бошем, яъне майлу хоҳиш дошта бошем, ки ӯро шиносему парастиш кунем. (Матто 5:3–6-ро хонед.) Яҳува мехоҳад мо «бо ҳамаи роҳҳои ӯ» равона шавем, ӯро дӯст дорем ва «бо тамоми дил» хизматашро ба ҷо орем (5 Мӯсо 10:12; Забур 25:14). Аз рӯйи ин гуфтаҳо амал карда, мо бо вуҷуди душвориҳои зиндагӣ аллакай имрӯз хушбахт буда метавонем. Дӯстӣ бо Яҳува ва парастиш кардани ӯ ҳаёти моро пурмаъно мегардонад.
БЕШТАР ФАҲМЕД
Фаҳмед, ки ҳангоми офаридани замин Яҳува чӣ тавр меҳру муҳаббаташро нишон дод ва дар Каломаш дар бораи мақсади ҳаёт чӣ гуфта шудааст.
3. Яҳува барои одамизод ҳаёти хушро ният кардааст
ВИДЕОРО тамошо кунед, сипас саволи зеринро дида бароед:
Чаро Худо сайёраи зебои моро офаридааст?
Пандгӯ 3:11-ро хонед, сипас саволро дида бароед.
Шумо аз ин оят дар бораи Яҳува чӣ фаҳмидед?
4. Яҳува аз нияташ нагаштааст
Забур 37:11, 29 ва Ишаъё 55:11-ро хонед, сипас ба саволи зерин ҷавоб диҳед:
Мо аз куҷо медонем, ки нияти Яҳува дигар нашудааст?
Чуноне ки хонаи харобу вайронаро обод кардан мумкин аст, Худо заминро, ки аз дасти одамизод хароб гаштааст, обод мекунад ва ба дӯстдорони худ ҳадия менамояд
5. Яҳуваро парастиш кардан ба ҳаёти мо маъно мебахшад
Вақте маънову мақсади ҳаётро дарк мекунем, хушбахт мешавем. ВИДЕОРО тамошо кунед, сипас саволи зеринро дида бароед:
Дарк кардани маънои ҳаёт ба Теруми чӣ манфиат овард?
Пандгӯ 12:13-ро хонед, сипас саволи зеринро дида бароед:
Бар ивази ҳамаи некиҳои Яҳува мо бояд чӣ кор кунем?
БАЪЗЕҲО МЕПУРСАНД: «Маънои ҳаёт дар чист?»
Шумо ба ин савол чӣ ҷавоб медиҳед?
ФИКРҲОИ АСОСӢ
Яҳува мехоҳад, ки мо то абад дар рӯйи замин дар шароити беҳтарин зиндагӣ кунем. Вақте мо аз дилу ҷон ӯро мепарастем, ҳаётамон аз ҳозир пурмаъно мегардад.
Такрор
Чаро Яҳува Одаму Ҳавворо офарид?
Мо аз куҷо медонем, ки нияти Худо нисбати одамизод дигар нашудааст?
Чӣ тавр шумо ҳаётатонро пурмаъно карда метавонед?
ДИДА БАРОЕД
Фаҳмед, ки чӣ исбот мекунад, ки боғи Адан вуҷуд дошт.
«Оё боғи Адан вуҷуд дошт?» («Бурҷи дидбонӣ», 1 январи с. 2011)
Аз мақолаи зерин фаҳмед, ки чаро мо бовар дошта метавонем, ки замин то абад боқӣ мемонад.
Дида бароед, ки Китоби Муқаддас барои пурмаъно гардондани ҳаёт чӣ маслиҳат медиҳад.
Марде фикр мекард, ки дар ҳаёт аз чизе камӣ надорад, вале аҳамият диҳед, ки чӣ тавр ӯ пай бурд, ки дар ҳаёташ чизе намерасад.
a Дарси навбатӣ ба ин мавзуъ равшанӣ меандозад.