ᲡᲮᲕᲐᲓᲐᲡᲮᲕᲐ
იერუსალიმი (დავითისა და სოლომონის დროს)
ძველი იერუსალიმი იყო ის ადგილი, რომელიც იეჰოვამ ამოირჩია თავისი სახელის დასავანებლად (2მტ. 6:6). ის წარმოადგენდა წმინდა თაყვანისმცემლობის ცენტრს და ამავე დროს, ისრაელის სატახტო ქალაქს. იმ მეფეებზე, რომლებიც იერუსალიმიდან მართავდნენ, ბიბლიაში ნათქვამი იყო, რომ ისინი „იეჰოვას ტახტზე“ ისხდნენ (1მტ. 29:23).
მეფე დავითმა ერთ-ერთი ბრძოლის დროს იებუსელებს წაართვა სიონის მთაზე აგებული ციხე-სიმაგრე და ეს ადგილი თავის დედაქალაქად აქცია. სოლომონმა გააფართოვა ქალაქი და მას არნახული დიდებულება შესძინა; მანვე ააშენა დიდებული ტაძარი, გარდა ამისა მორიას მთასა და მის ფერდობებზე ააგო სამთავრობო შენობების შთამბეჭდავი კომპლექსი. ქალაქი იერუსალიმი მჭიდროდ უკავშირდებოდა იეჰოვას სახელს.
ამ ყოველივეს ცოდნა გვეხმარება იმის გაგებაში, თუ რატომ ენიჭება იერუსალიმს ძალიან დიდი მნიშვნელობა ბიბლიურ წინასწარმეტყველებებში. ის წარმოადგენს შესაფერის სიმბოლოს იეჰოვას ორგანიზაციის ზეციერი ნაწილისთვის და მესიანური სამეფოსთვის, რომლის სათავეშიც დგას იესო ქრისტე.
ᲠᲣᲙᲐ: იერუსალიმი (დავითის და სოლომონის დროს)
რიცხვები რუკაზე (1) ტაძარი; (2) დიდი ეზო; (3) სატახტო, ანუ სასამართლო დარბაზი; (4) სვეტებიანი დარბაზი; (5) ლიბანის ტყის სახლი; (6) სოლომონის სასახლე; (7) ფარაონის ასულის სასახლე; (8) ტაძრის შიდა ეზოში შემავალი კიბე; (9) დავითის სასახლე; (10) კიდობნისთვის განკუთვნილი კარავი; (11) წყლის კარიბჭე; (12) წყაროს კარიბჭე; (13) დასავლეთი კარიბჭე; (14) ცხვრის კარიბჭე; (15) შემოწმების კარიბჭე; (16) ცხენის კარიბჭე.