სულის სიმშვიდე საზოგადოებაში, სადაც გაბატონებულია კონკურენცია
„თუ ვინმეს უნდა პირველი იყოს, — ურჩია იესომ თავის მოციქულებს, — ის იყოს. . . ყველას მსახური“. მოციქულები მსჯელობდნენ, თუ მათ შორის ვინ იყო ყველაზე დიდი. მათ იცოდნენ, რომ იესოს სძულდა ასეთი აზროვნება. იესო არასოდეს აქეზებდა თავის მოციქულებს ერთიმეორის წინააღმდეგ, რომ მათ ურთიერთ შორის შუღლის მეშვეობით მიეღწიათ სულიერი პროგრესისთვის (მარკოზი 9:33-37).
ვიდრე დედამიწაზე მოვიდოდა, იესო ქრისტე მონაწილეობდა ადამიანთა პირველი წყვილის შექმნაში და იცოდა, თუ როგორ იყვნენ ისინი შექმნილნი (კოლასელთა 1:15, 16). პირველი ადამიანები შექმნილნი იყვნენ ისეთი უნარით, რომ წარმატებისთვის ულმობელი კონკურენციის გარეშე მიეღწიათ. ისინი არ საჭიროებდნენ ურთიერთ შორის ბრძოლას, რომ დაედგინათ, თუ ვინ იყო უფრო დიდი და არც ცხოველებს უწევდნენ კონკურენციას არსებობისთვის ბრძოლაში (დაბადება 1:26; 2:20-24; 1 კორინთელთა 11:3).
კონკურენციის წყარო
როგორ იქცა გააფთრებული კონკურენცია ადამიანთა საზოგადოებაში გაბატონებულ ძალად? კაცობრიობის ისტორიაში მომხდარი პირველი მკვლელობა დაგვეხმარება, რომ გავიგოთ ეს. ადამიანთა პირველი წყვილის უფროსი ვაჟის, კაენის მიერ გამომჟღავნებული შურის ნაყოფი იყო ტრაგედია. კაენმა მოკლა თავისი ძმა, აბელი იმიტომ, რომ აბელის მიერ შეწირული მსხვერპლი ღმერთისთვის სასიამოვნო იყო, ხოლო კაენის — არა. ბიბლია ამბობს, რომ კაენი „ბოროტისაგან იყო და მოკლა თავისი ძმა“ (1 იოანე 3:12; დაბადება 4:4-8).
დიახ, ბოროტი არსება, სატანა-ეშმაკი არის კონკურენციის სულისჩამდგმელი და ხელშემწყობი. მიუხედავად იმისა, რომ ის იყო ღმერთის ძე და ანგელოზი და აგრეთვე, დიდი უპირატესობით სარგებლობდა, მას უფრო მეტი სურდა (შეადარე ეზეკიელი 28:14, 15). როდესაც აცდუნა ევა, სატანამ გასცა საკუთარი სურვილი. მან თქვა, რომ თუკი ევა შეჭამდა აკრძალული ხის ნაყოფს ‘ღმერთივით შეიქნებოდა’ (დაბადება 3:4, 5). სინამდვილეში კი, სატანა იყო ის, ვინც ეჯიბრებოდა იეჰოვას, რომ მისი მსგავსი ყოფილიყო. შურმა წააქეზა, რომ აჯანყებულიყო ღმერთის წინააღმდეგ (იაკობი 1:14, 15).
ასეთი სულისკვეთება გადამდებია. სატანის ზეგავლენით დაიკარგა ღმერთის მიერ დამყარებული მშვიდობა, რომელიც სუფევდა თავდაპირველ ოჯახში (დაბადება 3:6, 16). ღმერთის წინააღმდეგ აჯანყების შემდეგ, სატანა-ეშმაკი ხელმძღვანელობს კაცობრიობას, ხელს უწყობს ადამიანებში კონკურენციის განვითარებას და ცბიერებით ცდილობს დაარწმუნოს ისინი, რომ გაშმაგებული კონკურენცია წარმატებისკენ მიმავალი ერთადერთი გზაა. მაგრამ ბიბლია განმარტავს: „სადაც შური და მეტოქეობაა, იქ ქაოსი და ყოველგვარი ბოროტმოქმედებაა“ (იაკობი 3:14-16). ამგვარად, სატანამ ადამიანებს მოჰპარა ბედნიერება და სულის სიმშვიდე.
წარმატება კონკურენციის გარეშე
სატანის მრწამსისგან განსხვავებით, ბიბლია იძლევა წარმატების მაგალითებს, რომლებსაც არავითარი კავშირი არა აქვთ კონკურენციასთან. მათგან უპირველესია იესო ქრისტეს მაგალითი. მიუხედავად იმისა, რომ იყო ღმერთის მსგავსი, იესოს არასოდეს უფიქრია, ღმერთის თანასწორი ყოფილიყო, არამედ დაემსგავსა მონას და ჩამოვიდა დედამიწაზე. მან დაიმდაბლა თავი, გახდა მორჩილი თვით წამების ძელზე სიკვდილამდე. ეს მორჩილება, რომელიც მოკლებული იყო ყოველგვარ მეტოქეობას, ღმერთის კეთილგანწყობილების წინაპირობა იყო. „ამიტომ ღმერთმაც აღამაღლა იგი და მისცა მას ყველა სახელზე უმაღლესი სახელი“ (ფილიპელთა 2:5-9). შეუძლია თუ არა სხვა, ნებისმიერ ქმნილებას, მიაღწიოს უფრო მეტ წარმატებას? იესომ თავისი მამის გული გაახარა ისე, როგორც ეს ვერ შეძლო სხვა ვერცერთმა ქმნილებამ, და მან ეს გააკეთა ყოველგვარი მეტოქეობისა და კონკურენციის გარეშე (იგავნი 27:11).
მრავალრიცხოვანი ერთგული ანგელოზებიც ამჟღავნებენ მსგავს განწყობილებას. თუმცა, იესო ყველა ანგელოზზე მთავარი იყო, ჩამოვიდა დედამიწაზე და მათზე დამცირებული გახდა, ანგელოზები მზადყოფნით ემსახურებოდნენ მას. ნათელია, რომ იესოს მდგომარეობის გამო ანგელოზები არ გრძნობდნენ უპირატესობას და არც უცდიათ მისი, როგორც მთავარანგელოზის გაძევება (მათე 4:11; 1 თესალონიკელთა 4:16; ებრაელთა 2:7).
კონკურენციის მიმართ ანგელოზების ანტიპათია უფრო ნათელი გახდება, როდესაც განვიხილავთ, თუ როგორ გამოეხმაურნენ ისინი ღმერთის განზრახვას, რომელიც ითვალისწინებდა ზოგიერთი არასრულყოფილი ადამიანის დაჯილდოებას უკვდავი სულიერი სიცოცხლით და ‘ანგელოზების გასამართლების’ ნების მიცემას (1 კორინთელთა 6:3). ანგელოზებს აქვთ იეჰოვასადმი მსახურების მდიდარი გამოცდილება და არასრულყოფილ ადამიანებზე უფრო მეტი უნარი შესწევთ, შეასრულონ ის, რაც მართებულია. ისინი ბედნიერებით აღსავსე ემსახურებიან დედამიწაზე მცხოვრებ ცხებულებს, და არასოდეს შურთ ის, რითაც ცხებულები დაჯილდოვდებიან (ებრაელთა 1:14). მათი მშვენიერი სულისკვეთება, რომელშიც არ მოიპოვება კონკურენციის არავითარი სურვილი, ეხმარება მათ, რომ გააგრძელონ ყოვლისმპყრობელი უფალი ღმერთის ტახტის წინაშე მსახურება.
დაფიქრდი, ასევე ღმერთის ძველი დროის მსახურთა შესახებ, რომლებიც აღდგენილნი იქნებიან დედამიწაზე. აბრაამი იყო რწმენის გამოჩენილი მაგალითი და მას ეწოდა ‘ყველა მორწმუნის მამა’ (რომაელთა 4:9, 11). იობმა დატოვა მოთმინების სრულფასოვანი მაგალითი (იაკობი 5:11). მოსე, რომელიც „უთვინიერესი კაცი იყო დედამიწის ზურგზე“, ისრაელებს წაუძღვა თავისუფლებისაკენ (რიცხვნი 12:3). არასრულყოფილ ადამიანთა შორის, ვინ დატოვა რწმენის, მოთმინებისა და თვინიერების უფრო უკეთესი მაგალითი? აღსანიშნავია, რომ ისინი იცხოვრებენ დედამიწაზე ღმერთის სამეფოს მმართველობის დროს (მათე 25:34; ებრაელთა 11:13-16). ისინი იოანე ნათლისმცემელის მსგავსნი არიან, რომლის შესახებაც წერია, რომ „ცათა სასუფეველში უმცირესი მასზე დიდია“ (მათე 11:11). იფიქრებს კი ოდესმე რომელიმე მათგანი, იჩივლოს ან დაჟინებით მოითხოვოს, რომ მისი რწმენა, მოთმინება და თვინიერება უტოლდება, ხოლო ზოგიერთ შემთხვევაში აღემატება მათ რწმენას, მოთმინებასა და თვინიერებას, რომლებიც დაჯილდოებულნი არიან ზეცაში სიცოცხლით? სარწმუნოა, რომ — არა! ისინი ბედნიერები იქნებიან, რომ იცხოვრებენ დედამიწაზე, ღმერთის სამეფოს ქვეშევრდომებად.
დღეს ძალზე სასიამოვნოა იმ ადამიანთა გარემოცვაში ყოფნა, რომლებიც კონკურენციის სულისკვეთებით არ არიან გამსჭვალულნი. იასუო, რომელიც მოხსენიებული იყო პირველ სტატიაში, ოქროთი სპეკულანტობის გამო ჩაეფლო ვალებში და დაკარგა მთელი ქონება. მისმა „მეგობრებმა“ კი მიატოვეს იასუო. როდესაც მისმა მეუღლემ დაიწყო ბიბლიის შესწავლა იეჰოვას მოწმეებთან, იასუო ესწრებოდა მოწმეების შეხვედრებს, რადგან სინდისის ქენჯნას გრძნობდა იმის გამო, რომ ბევრი მწუხარება მიაყენა თავის ოჯახს. საბოლოოდ მან თავი დააღწია კონკურენციას და გახდა იეჰოვას ერთ-ერთი მოწმეთაგანი. ახლა კი ბედნიერია, რომ იმყოფება ქრისტიანული მეგობრების გარემოცვაში, რომლებიც მზად არიან დაეხმარონ გასაჭირის დროს.
როგორ შეიძლება სულის სიმშვიდის შენარჩუნება
ყოველთვის ადვილი არ არის სულის სიმშვიდის შენარჩუნება იმ საზოგადოებაში, სადაც გამეფებულია გააფთრებული კონკურენცია. საყურადღებოა, რომ ბიბლიას არ მოსწონს: „მტრობა, ჩხუბი, შური, რისხვა, შუღლი, უთანხმოებანი, მწვალებლობა, სიძულვილი“, რადგან ისინი ‘ხორცის საქმეებია’ და ადამიანებს აფერხებენ, რომ დაიმკვიდრონ ღმერთის სამეფო. ყველა ეს თვისება მჭიდროდ არის დაკავშირებული კონკურენციის სულისკვეთებასთან. ამიტომ არ არის გასაკვირი, რომ პავლე მოციქული გალატელებს მოუწოდებდა „ნუ ვიქნებით პატივმოყვარენი, ერთმანეთის გამაღიზიანებელნი და ერთმანეთის მოშურნენი“ (გალატელთა 5:19-21, 26).
იქვე, თავის წერილში, პავლე მოციქულმა მოიხსენია ეგოისტური კონკურენციისაგან თავდასაღწევი საშუალება. მან თქვა: „სულის ნაყოფია: სიყვარული, სიხარული, მშვიდობა, სულგრძელობა, სახიერება, სიკეთე, ერთგულება, სიმშვიდე, თავშეკავება — ამათ წინააღმდეგ არ არის სჯული“ (გალატელთა 5:22, 23). სულის ნაყოფი დაგვეხმარება, რომ გავთავისუფლდეთ მეტოქეობისგან. მაგალითად, განვიხილოთ სიყვარულის თვისება. სიყვარულს „არ შურს“ — განმარტავს პავლე. „არ ყოყოჩობს, არ ამპარტავნობს, არ სჩადის უწესობას, არ ეძიებს თავისას, არ რისხდება“ (1 კორინთელთა 13:4-7). თუ ჩვენში განვავითარებთ სიყვარულს, შევძლებთ ამოვძირკვოთ შური, რომელიც კონკურენციის მამოძრავებელი ძალაა. სულის სხვა ნაყოფებიც დაგვეხმარება, რომ გულიდან და გონებიდან მოვიცილოთ გაშმაგებული კონკურენცია და მისი კვალი. თავშეკავებით მალე ჩაიხშობა სხვებზე ნებისმიერ ფასად გამარჯვების ძლიერი სურვილი! (იგავნი 17:27).
მაგრამ იმისთვის, რომ განვავითაროთ ეს თვისებები, ღმერთის სულს უნდა მივცეთ ჩვენზე მოქმედების ნება. ჩვენ შეგვიძლია ხელი შევუწყოთ სულიწმიდის კეთილისმყოფელ გავლენას იმით, რომ დაჟინებული ლოცვით ვთხოვოთ ღმერთს — დაგვეხმაროს თავისი სულით (ლუკა 11:13). რას გვიწყალობებს ღმერთი ამ ლოცვების პასუხად? ბიბილია ამბობს: „არაფერზე იზრუნოთ, მხოლოდ ლოცვასა და ვედრებაში მადლიერებით აუწყეთ თქვენი სურვილი ღმერთს, — და ღმერთის მშვიდობა, რომელიც ყოველგვარ გონებას აღემატება, დაიცავს თქვენს გულებს და თქვენს ფიქრებს ქრისტე იესოში“ (ფილიპელთა 4:6, 7).
ეს ნათელი იყო იესოს მოციქულების შემთხვევაში. იმის შემდეგაც კი, როდესაც იესომ უკანასკნელ ღამეს თავის მოციქულებთან ერთად იდღესასწაულა „უფლის საღამო“, მოციქულები ჯერ კიდევ იმაზე კამათობდნენ, თუ ვინ ითვლებოდა ყველაზე დიდად მათ შორის (ლუკა 22:24-27). იესომ ადრეც სცადა გამოესწორებინა მათი აზროვნება, მაგრამ მათში კონკურენცია ღრმად იყო ფესვგადგმული (მარკოზი 9:34-37; 10:35-45; იოანე 13:12-17). ხოლო ამ კამათიდან დაახლოებით 50 დღის გასვლის შემდეგ, როდესაც მათზე გადმოეფრქვია სულიწმიდა, მათი აზროვნება შეიცვალა. მათ არ დაუწყიათ კამათი, თუ ვინ ისაუბრებდა უამრავ ცნობისმოყვარე ხალხთან, რომელიც მეერგასე დღეს შეიკრიბა (საქმე 2:14-21).
ქრისტიანთა კრებაში ადგილი არ ჰქონია ადამიანთა მბრძანებლობას. როდესაც უნდა გადაეწყვიტათ წინადაცვეთის საკითხი, იაკობი, რომელიც იესოს სიკვდილის დროს მოწაფეც კი არ ყოფილა, თავმჯდომარეობდა ამ მნიშვნელოვან შეხვედრას. არავითარი მინიშნება არ არსებობს, რომ მათ ჰქონდათ რაიმე კამათი იმის შესახებ, თუ ვინ იქნებოდა თავმჯდომარე ქრისტიანული კრების ხელმძღვანელი კორპორაციის შეხვედრაზე. რაოდენ დიდი ცვლილებაა იმ დროსთან შედარებით, როდესაც მოციქულები კონკურენციის სულისკვეთებით იყვნენ დასნეულებულნი! სულიწმიდის დახმარებით მათ მეხსიერებაში აღიდგინეს ქრისტეს სწავლებები და იწყეს მისი მოძღვრებების გაგება (იოანე 14:26).
მსგავსი რამ შეიძლება ჩვენზეც გამართლდეს. სულიწმიდის დახმარებით შეგვიძლია დავძლიოთ კონკურენციისადმი ნებისმიერი მტანჯველი მიდრეკილება. არც მეტოქეობით და არც სხვების ხარჯზე არ უნდა ვცადოთ წარმატებების მიღწევა. ჩვენ შეგვიძლია მივაღწიოთ სულის სიმშვიდეს, რაც ნებისმიერი ფიქრების მძლეველია. ბიბლია გვარწმუნებს, რომ გაშმაგებული კონკურენციის წყარო, სატანა-ეშმაკი, მალე უფსკრულში იქნება ჩაგდებული და უმოქმედო მდგომარეობაში იქნება (გამოცხადება 20:1-3). ადამიანთა შორის აღარ იარსებებს შუღლი. მაგრამ ამის შედეგი პროგრესის გარეშე არსებული საზოგადოება ხომ არ იქნება? — არავითარ შემთხვევაში! ადამიანები მიაღწევენ სრულყოფილებას, მაგრამ არა ურთიერთ შორის შუღლით, არამედ იესოს გამომსყიდველური მსხვერპლის მეშვეობით (1 იოანე 2:1, 2).
კეინოსუკემ, რომელიც ზემოთ იყო მოხსენიებული და რომელმაც ქვეყნიური წარმატებების დიდება განიცადა იმით, რომ რეკორდი დაამყარა მანქანების გაყიდვაში, დაუძლურდა ფსიქიკურად და ფიზიკურად და ბოლოს სამსახური მიატოვა. „ახლა ჩემი სიცოცხლე აღსავსეა ნამდვილი სიხარულით“ — თქვა მან. ის მიხვდა, თუ რატომ სდევდა ჭეშმარიტი წარმატება ქრისტეს ცხოვრებას. ახლა მან იგრძნო შვება იმით, რასაც აკეთებს ღმერთის მსოფლიო კრებაში. ამგვარად, ის ემზადება ღმერთის ახალი ქვეყნიერებისთვის, სადაც ადგილი არ ექნება კონკურენციას. თქვენც შეგიძლიათ იხილოთ ამ ახალი ქვეყნიერების საზოგადოება, თუ ესტუმრებით თქვენს რაიონში მდებარე სამეფო დარბაზს და ურთიერთობას იქონიებთ იეჰოვას მოწმეებთან.