შეკითხვების ყუთი
◼ რა უნდა გვახსოვდეს, როცა წერილს ვუწერთ მობინადრეს, რომელიც სახლში არ გვხვდება?
მრავალი მიზეზის გამო ადამიანებთან დაკავშირება უფრო და უფრო ძნელი ხდება, როცა მათთან სახლში მივდივართ. ზოგმა მაუწყებელმა აღმოაჩინა, რომ წერილი პრაქტიკული საშუალებაა მათთვის ხმის მისაწვდენად. თუმცა ამან შეიძლება რაღაც კარგი შედეგი გამოიღოს, საჭიროა რამდენიმე შეხსენების გათვალისწინება, რომლებსაც შეუძლია ზოგიერთი სიძნელის თავიდან არიდებაში დაგვეხმაროს:
ნუ გამოიყენებ საზოგადოების მისამართს. ამან შეიძლება არასწორად აფიქრებინოს ვინმეს, რომ წერილი ჩვენი ოფისებიდან გაიგზავნა, რაც ზედმეტი პრობლემებისა და დამატებითი ხარჯების მიზეზი გახდება.
დარწმუნდი, რომ მობინადრის ზუსტი მისამართი გაქვს და რომ საფოსტო გზავნილის სათანადო ღირებულება გადაიხადე.
ნუ დაწერ მისამართში — „მობინადრეს“; გამოიყენე კონკრეტული სახელი.
ნუ დატოვებ წერილს კარში, როცა სახლში არავინაა.
საუკეთესოა მოკლე წერილი. უმჯობესია, ტრაქტატი ან ჟურნალი ჩადო, ვიდრე ძალიან გრძელი ქადაგების ამოწერა სცადო.
დაბეჭდილი წერილი ბევრად უფრო ადვილი წასაკითხია და უფრო სათანადო შთაბეჭდილებას ტოვებს.
წერილი არ ითვლება განმეორებით მონახულებად, თუ ადრე პირადად არ დაგიმოწმებია პიროვნებისთვის.
თუ იმ პიროვნებას სწერ, ვინც ადრე გამოავლინა ინტერესი, უნდა მიუთითო მისამართი ან ტელეფონის ნომერი, რათა შეეძლოს შენთან დაკავშირება. აუხსენი ბიბლიის შესწავლის პროგრამა, რომელიც გვაქვს.
მიიწვიე ადგილობრივი კრების შეხვედრებზე. მიუთითე მისამართი და შეხვედრების დრო.
ნუ განაგრძობ წერილის წერას უბნის დაბრუნების შემდეგ; მის დამუშავებაზე პასუხს აგებს მაუწყებელი, რომელსაც ეს უბანი მიეცემა.