მუდამ გეშინოდეს იეჰოვასი
1 „სიბრძნის დასაბამია შიში უფლისა“ (ფსალმ. 110:10). ის აღგვძრავს კეთილი საქმეებისაკენ და ხელს გვიწყობს, ზურგი შევაქციოთ ბოროტებას (იგავ. 16:6). ეს შიში ჩვენი შემოქმედის ღრმა პატივისცემაა, რაც გვეხმარება, თავი ავარიდოთ მის განაწყენებას და მისადმი დაუმორჩილებლობას. ამგვარი შიშის განვითარება და გამოვლენა მუდმივად გვესაჭიროება (იგავ. 8:13).
2 ყოველდღიურად სატანის ქვეყნიერების სული დიდ ზეგავლენას ახდენს ჩვენზე იმისათვის, რომ მის ბოროტ გზებზე ვიაროთ (ეფეს. 6:11, 12). ჩვენი არასრულყოფილი სხეული ცოდვილია და ბოროტისკენ არის მიდრეკილი (გალ. 5:17). ამიტომ, იეჰოვას მცნებებს რომ დავემორჩილოთ, ბედნიერები ვიყოთ და ვიცოცხლოთ, მუდამ ღვთის შიში უნდა გვქონდეს (რჯლ. 10:12, 13).
3 ებრაელთა 10:24, 25-ში გვეძლევა რჩევა იმასთან დაკავშირებით, რომ შევიკრიბოთ ერთად, რათა გავამხნევოთ ერთიმეორე, „მით უმეტეს“ ჩვენს დროში. კრების შეხვედრებზე რეგულარულად დასწრება სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია, თუ გვსურს გადავიტანოთ ეს უკანასკნელი დღეები. შიში იმისა, რომ ღვთის უკმაყოფილება არ გამოვიწვიოთ, აღგვძრავს, დავესწროთ შეხვედრებს და დავაფასოთ მათი დანიშნულება. მათ, ვისაც ღვთის შიში აქვს, ქრისტიანულ შეხვედრებზე მონაწილეობის მიღება წმინდა უპირატესობად მიაჩნიათ.
4 ღვთისადმი შიშის გამოვლენის კიდევ ერთი საშუალება ის არის, რომ დავემორჩილოთ მითითებას სამეფოს შესახებ კეთილი ცნობის ქადაგებასთან დაკავშირებით (მათ. 28:19, 20; საქ. 10:42). ჩვენი სამქადაგებლო საქმიანობის მთავარი მიზანია, დავეხმაროთ სხვებს იეჰოვასადმი შიშის განვითარებასა და მისი ნებისადმი მორჩილებაში. ამას ჩვენ ვასრულებთ განმეორებითი მონახულებებით, ბიბლიის საშინაო შესწავლის დაწყების მცდელობით და შემდეგ სხვებისთვის ღვთის ყველა მცნების სწავლებით. ამგვარად ვავლენთ იეჰოვასადმი შიშს და მოყვასის სიყვარულს (მათ. 22:37—39).
5 ისინი, ვისაც ღვთის შიში არ გააჩნიათ, მადლიერებას არ ავლენენ სულიერი ფასეულობებისადმი და ემორჩილებიან წუთისოფლის მომაკვდინებელ სულს, ანუ აზროვნებას (ეფეს. 2:2). დაე ჩვენი მტკიცე გადაწყვეტილება იყოს, ‘ვემსახუროთ ღმერთს მოწიწებითა და მოშიშებით’ (ებრ. 12:28). ამგვარად მოვიმკით იმ კურთხევებს, რომლებიც მათ აქვთ, ვინც მუდამ იეჰოვას მოშიშია.