გამოავლინე ადამიანების მიმართ პირადი ინტერესი და იყავი დახელოვნებული მქადაგებელი
1 პავლე მოციქულმა შესანიშნავი მაგალითი მოგვცა იმისა, თუ როგორ შეიძლება სასიხარულო ცნობის ქადაგებისას ყოველთვის ვითვალისწინებდეთ მსმენელის აზროვნებასა და წარმომავლობას (1 კორ. 9:19—23). ჩვენც იგივე უნდა გავაკეთო. შეგვიძლია წინასწარ მოვიფიქროთ, როგორ მოვარგებდით სამეფო მსახურებაში მოცემულ შეთავაზებების ნიმუშს ჩვენს ტერიტორიაზე მცხოვრები ადამიანების ინტერესებს. კართან მისვლისას, დავაკვირდეთ ხომ არაფერი მიგვანიშნებს იმაზე, თუ რით შეიძლება დაინტერესდეს მობინადრე, რომ შემდეგ ის შეთავაზებებში მოგვეხსენიებინა. მაგრამ არის კიდევ ერთი მხარე, რითაც შეგვიძლია ადამიანებს ოსტატურად მივუდგეთ.
2 საუბარი მობინადრის ნათქვამზე ააგე. სასიხარულო ცნობის ქადაგებისას, მობინადრეებს ხშირად ვუსვამთ კითხვებს მობინადრეს და ველით მათგან პასუხს. როგორ რეაგირებ მობინადრის პასუხზე? ხომ არ გვახასიათებს პასუხის ზერელედ გაცემა, რომ შემდეგ ისევ განვაგრძოთ მომზადებული შეთავაზების მიხედვით საუბარი? ჩანს შენს საუბარში, რომ ითვალისწინებ მსმენელის ნათქვამს? თუ გულწრფელ ინტერესს გამოავლენ სხვების მიმართ, შეძლებ მათთვის დამატებითი კითხვების დასმას, რაც საშუალებას მოგცემს გაიგო, რას ფიქრობენ ისინი (იგავ. 20:5). ასე რომ, ყურადღება გაამახვილე სასიხარულო ცნობის იმ მხარეებზე, რომლებიც მსმენელს აინტერესებს.
3 უნდა შეგვეძლოს ადამიანებთან იმ საკითხებზე საუბარი, რაც მათ ყველაზე მეტად აინტერესებთ და არა იმაზე, რის თქმასაც აქამდე ვაპირებდით. თუ საუბარს ახალ ამბებში მოხსენიებული პრობლემით ვიწყებთ, ამასობაში კი მობინადრე სხვა ადგილობრივ პრობლემას შეეხება ან იმას გვეტყვის, რაც მას აწუხებს, ჩვენი გულწრფელი დამოკიდებულება მობინადრის მიმართ აღგვძრავს, დავაკმაყოფილოთ მობინადრის ინტერესი და იმ თემაზე ვესაუბროთ, რაც მას ყველაზე მეტად აღელვებს (ფილ. 2:4).
4 ახლებურად მივუდგეთ. როცა მობინადრეს კითხვა წამოეჭრება, კარგი იქნებოდა საუბარი მოგვიანებით გაგვეგრძელებინა, მას შემდეგ, რაც დამატებით ინფორმაციას მოვიძიებდით ამ საკითხზე. შეგვიძლია, მას შევთავაზოთ პუბლიკაცია, რომელშიც ეს თემა განიხილება. ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით შევძლებთ, დავეხმაროთ ადამიანებს იეჰოვასთან დაახლოებაში (2 კორ. 2:17).