რა არის თქვენი „დიდი სიხარულის მიზეზი“?
1. ყოველი თვის ბოლოს სიხარულის რა დიდი მიზეზი გვაქვს?
1 რა არის თქვენი „დიდი სიხარულის მიზეზი“ ყოველი თვის ბოლოს, როცა აბარებთ სამქადაგებლო მსახურების ანგარიშს? (გალ. 6:4). არ აქვს მნიშვნელობა სპეციალური პიონერები ვართ და თვეში 130 საათს ვქადაგებთ, თუ მაუწყებლები და თვეში — 15 წუთს, თითოეულ ჩვენგანს უნდა უხაროდეს, რომ იეჰოვას მთელი გულით ემსახურება (ფსალმ. 100:2).
2. რატომ უნდა დავიხარჯოთ იეჰოვას მსახურებაში?
2 როგორც სამყაროს უზენაესი უფალი, იეჰოვა იმსახურებს, მისთვის საუკეთესო გავიღოთ (მალ. 1:6). ჩვენ იეჰოვა გვიყვარს, ამიტომ მთელი ცხოვრება მისი ნების შესრულებას მივუძღვენით. თუ ყოველი დღის ან თვის ბოლოს დარწმუნებული ვართ, რომ იეჰოვას საუკეთესო ანუ „პირველმოწეული“ შევწირეთ, იქნება ეს დრო, უნარი თუ ძალა, მაშინ ნამდვილად გვაქვს სიხარულის მიზეზი (იგავ. 3:9). მაგრამ, თუ სინდისი გვკარნახობს, რომ უფრო მეტის გაკეთება შეგვეძლო, უნდა დავფიქრდეთ, როგორ შეგვიძლია გავუმჯობესდეთ (რომ. 2:15).
3. რატომ არ არის გონივრული საკუთარი თავის სხვებთან შედარება?
3 „არა საკუთარი თავის სხვასთან შედარებით“. არ არის გონივრული, თუ საკუთარ თავს სხვებს შევადარებთ ან იმ დროს, როცა მეტის გაკეთება შეგვეძლო. მდგომარეობა იცვლება და შესაძლებლობებიც სხვადასხვანაირია. სხვებთან შედარება ხშირად მეტოქეობის სულსა და უღირსობის გრძნობას იწვევს (გალ. 5:26; 6:4). იესო არასოდეს ადარებდა ადამიანებს ერთმანეთს. ნაცვლად ამისა, ის აქებდა ადამიანებს მათი შესაძლებლობების მიხედვით (მარ. 14:6—9).
4. რას ვსწავლობთ იესოს იგავიდან ტალანტების შესახებ?
4 იესოს იგავიდან ტალანტების შესახებ ვგებულობთ, რომ თითოეულმა მუშამ მიიღო ტალანტი „თავისი უნარისდა მიხედვით“ (მათ. 25:15). ბატონი დაბრუნდა და მუშებს ანგარიში მოსთხოვა. მათ, ვინც შესაძლებლობებისა და მდგომარეობის შესაბამისად პირნათლად შეასრულა თავისი საქმე, ბატონისგან ქება დაიმსახურეს და მასთან ერთად გაიზიარეს სიხარული (მათ. 25:21, 23). მსგავსადვე, თუ ჩვენც ვიქნებით სამქადაგებლო საქმით დაკავებული, ღვთის მოწონებას დავიმსახურებთ და გვექნება დიდი სიხარულის მიზეზი.