როგორ დავეხმაროთ მეუღლეებს, რომლებიც არ იზიარებენ ჩვენს რწმენას?
1 იეჰოვას ბევრი მსახური დაქორწინებულია ისეთ ადამიანზე, რომელიც კარგად არის განწყობილი ძმებისადმი და კრების მიმართაც ავლენს ინტერესს, მაგრამ თავს იკავებს, რომ გახდეს ღვთის მსახური. ერთი დის ქმარი, რომელიც არ არის იეჰოვას მოწმე, აღიარებს: „ის აზრი, რომ კარდაკარ სიარული იყო საჭირო, ჩემთვის დიდ დაბრკოლებას წარმოადგენდა“. ზოგს ბიბლიურად გაუმართლებელი ჩვევები აქვს და საჭიროებენ მათ დაძლევას, სხვები კი ფიქრობენ, რომ ვერასოდეს მოერგებიან თეოკრატიული საქმიანობის ისეთ განრიგს, როგორიც თავიანთ მეუღლეებს აქვთ. როგორ დავეხმაროთ მათ?
2 გამოავლინე ყურადღება. ჩვენი ყურადღებიანობა და გულისხმიერება შეიძლება დაეხმაროს მათ ბიბლიური ჭეშმარიტების მიღებაში (ფილ. 2:4). მათზე, რომლებიც ადრე არ იზიარებდნენ მეუღლის რწმენას, ხშირად უმოქმედია მოწმეების მხრიდან გამოვლენილ სიყვარულით აღსავსე ინტერესს. „ხოსემ, კრების უხუცესმა, ჩემ მიმართ დიდი ყურადღება გამოავლინა, — აღნიშნავს ზემოთ მოხსენიებული მამაკაცი. — ვფიქრობ, სწორედ მისმა გამხნევებამ მიბიძგა, რომ საბოლოოდ სერიოზულად მომეკიდა ხელი ბიბლიის შესწავლისთვის“. სხვა მეუღლე იხსენებს, რომ ძმები სტუმრად მიდიოდნენ მასთან და ცდილობდნენ, მისთვის საინტერესო საკითხების გარშემო ესაუბრათ. „ამან დამანახვა [ჩემი ცოლის] რწმენის სულ სხვა მხარეები, — აღნიშნავს ის. — დავინახე, რომ მისი მეგობრები მოაზროვნე ადამიანები იყვნენ, რომელთაც შეეძლოთ სხვადასხვა საკითხებზე საუბარი“ (1 კორ. 9:20—23).
3 აღმოუჩინე პრაქტიკული დახმარება. მეუღლეებზე, რომლებიც არ არიან იეჰოვას მოწმეები, შეიძლება დიდი შთაბეჭდილება მოახდინოს პრაქტიკული დახმარების გაწევამ (იგავ. 3:27; გალ. 6:10). როდესაც ერთი დის მეულეს მანქანა გაუფუჭდა, მას ახალგაზრდა ძმა დაეხმარა. „ამან ჩემზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა“, — იხსენებს ის. სხვა ძმა მთელი დღე ეხმარებოდა დის ურწმუნო ქმარს ღობის გაკეთებაში. ერთად მუშაობამ და საუბარმა ისინი ერთმანეთთან დაახლოვა. ორი კვირის შემდეგ ეს კაცი ძმასთან მივიდა და უთხრა: „დროა, ცვლილებები შევიტანო ცხოვრებაში. შეგიძლია მასწავლო ბიბლია?“ ის სწრაფად წაიწია წინ და ახლა იეჰოვას მოწმეა.
4 იმ დროს, როდესაც ვეძებთ ღირსეულებს ჩვენს ტერიტორიაზე, დავეხმაროთ ჩვენს თანამორწმუნეთა ოჯახის წევრებსაც (1 ტიმ. 2:1—4).