საგუშაგო კოშკის ᲝᲜᲚᲐᲘᲜ ᲑᲘᲑᲚᲘᲝᲗᲔᲙᲐ
საგუშაგო კოშკი
ᲝᲜᲚᲐᲘᲜ ᲑᲘᲑᲚᲘᲝᲗᲔᲙᲐ
ქართული
  • ᲑᲘᲑᲚᲘᲐ
  • ᲞᲣᲑᲚᲘᲙᲐᲪᲘᲔᲑᲘ
  • ᲨᲔᲮᲕᲔᲓᲠᲔᲑᲘ
  • it „მიძღვნა“
  • მიძღვნა

ვიდეო არ არის ხელმისაწვდომი.

ბოდიშს გიხდით, ვიდეოს ჩამოტვირთვა ვერ მოხერხდა.

  • მიძღვნა
  • წმინდა წერილების საკვლევი ცნობარი
  • მსგავსი მასალა
  • ნაზირი
    წმინდა წერილების საკვლევი ცნობარი
  • გვირგვინი
    წმინდა წერილების საკვლევი ცნობარი
  • ცხოვრობთ თუ არა თქვენი მიძღვნის თანახმად?
    საგუშაგო კოშკი იუწყება იეჰოვას სამეფოს შესახებ — 2001
  • სიწმინდე
    წმინდა წერილების საკვლევი ცნობარი
იხილეთ მეტი
წმინდა წერილების საკვლევი ცნობარი
it „მიძღვნა“

მიძღვნა

1. განცალკევება ან გამოყოფა წმინდა მიზნისთვის. ებრაული ზმნა ნაზარის პირველადი მნიშვნელობაა „გამოცალკევება“ (რც. 6:6; შდრ. ოს. 9:10). მონათესავე ებრაული სიტყვა ნეზერ გულისხმობს მიძღვნის წმინდა ნიშანს ან სიმბოლოს, რომელიც მღვდელმთავარს ან ცხებულ მეფეს თავზე ეკეთა. ეს ებრაული სიტყვა ნაზირობის აღსანიშნავადაც გამოიყენებოდა (რც. 6:4—6; შდრ. დბ. 49:26).

აარონს მღვდელმთავრად კურთხევისას თავზე ძვირფასი სელის თავსაბურავი დაახურეს. თავსაბურავს წინიდან ლურჯი ძაფით მიმაგრებული ჰქონდა „მიძღვნის [ნეზერ] წმინდა ნიშანი“, რომელსაც ყველა ხედავდა. ეს იყო ოქროს მბზინვარე ფირფიტა, რომელზეც ებრაულად ამოტვიფრული იყო: „სიწმინდე იეჰოვასია“. შემდეგ მღვდელმთავარს ზეთი სცხეს (გმ. 29:6, 7; 39:30, 31; ლვ. 8:9, 12). ვინაიდან „მიძღვნის ნიშნად მას თავისი ღვთის ზეთი ეცხო“, მღვდელმთავარი უნდა მორიდებოდა ყველაფერს, რაც საწმინდარს შებღალავდა (ლვ. 21:12).

ნეზერს გვირგვინის მნიშვნელობაც ჰქონდა. ეს იყო თავსამკაული, რომელსაც ისრაელის ცხებული მეფეები წმინდა მდგომარეობის სიმბოლოდ ატარებდნენ (2სმ. 1:10; 2მფ. 11:12; 2მტ. 23:11; ფს. 89:39; 132:18; იგ. 27:24).

იეჰოვას წინაშე ნაზირობის აღთქმის დამდებს თმა არ უნდა შეეჭრა და პირი არ უნდა გაეპარსა, ვიდრე აღთქმა ძალაში რჩებოდა. ამგვარად, გრძელი თმა მისი ნაზირობის (ნეზერ) ნიშანი იყო (რც. 6:4—21). წინასწარმეტყველმა იერემიამ იერუსალიმი გააპიროვნა და იგი შეადარა კაცს, რომელიც იეჰოვას წინაშე დადებულ წმინდა აღთქმას არღვევს. მან ასე მიმართა მას: „გადაიპარსეთ გრძელი თმა [სიტყვასიტყვით მიძღვნილი თმა, ებრ. ნიზრექ, ნეზერის ერთ-ერთი ფორმა] და გადაყარეთ“ (იერ. 7:29). კიდევ ერთი წინასწარმეტყველის პირით იეჰოვა შემდეგნაირად აღწერს ურჩი ისრაელის მოქმედებას: „ფეორის ბაალთან შევიდნენ, სამარცხვინო რამეს მიუძღვნეს თავი [ვაიჲინნაზერუ, ზმნა ნაზარის ერთ-ერთი ფორმა]“ (ოს. 9:10).

ქრისტიანულ-ბერძნული წერილები სხვადასხვა მიძღვნილ საგანსა თუ მოვლენას მოიხსენიებს. იოანეს სახარებაში ვკითხულობთ „მიძღვნის დღესასწაულზე“ (ენკენია ), რომელიც ზამთარში აღინიშნებოდა (ინ. 10:22; იხ. მიძღვნის დღესასწაული). იესომ მოიხსენია ფარისეველთა ტრადიციული სწავლება, რომელიც კორბანს ანუ ღვთისთვის მიძღვნილ ძღვენს ეხებოდა (მრ. 7:11; მთ. 15:5; იხ. კორბანი). მან იწინასწარმეტყველა, რომ ჰეროდეს ტაძარი, თავისი „ძვირფასი ქვებითა და შეწირული [იგივე მიძღვნილი, ანათემასინ ] ნივთებით“, დაინგრეოდა (ლკ. 21:5, 6).

2. ნაგებობის ან ადგილის გახსნისა და ამა თუ იმ ღონისძიების წამოწყების აღსანიშნავად გამართული საზეიმო ცერემონია. მიძღვნად ნათარგმნია ებრაული ზმნა ხანაქ (არს. ხანუქქაჰ ) იმ კონტექსტებში, სადაც საუბარია რაიმეს წამოწყებაზე ან ოფიციალურ მიძღვნაზე, აგრეთვე ბერძნული ზმნა ენკენიზო, რომლის პირველადი მნიშვნელობაა „განახლება“.

მოსეს კანონის შეთანხმების ძალაში შესვლა შესაფერისი საზეიმო ცერემონიით აღინიშნა, რომლის დროსაც მსხვერპლშეწირვა შესრულდა და სამსხვერპლოს, შეთანხმების წიგნსა და ხალხს სისხლი ესხურა. ამ ცერემონიას მოციქულმა პავლემ კანონის შეთანხმების ძალაში შესვლა უწოდა (გმ. 24:4—8; ებ. 9:18—20).

პავლეს სიტყვები „არც პირველი შეთანხმება შესულა ძალაში [ბერძნული ენკენიზოს ერთ-ერთი ფორმა] უსისხლოდ“ (ებ. 9:18) იმაზე მიანიშნებს, რომ ახალი შეთანხმებაც ძალაში სისხლით შევიდა, კერძოდ, იესოს სიკვდილით, მისი აღდგომითა და ზეცად ამაღლებით. ზეცაში მან მამას თავისი გაღებული მსხვერპლის საფასური წარუდგინა და შემდეგ იქიდან თავის მოწაფეებზე წმინდა სული გადმოაფრქვია. ვინაიდან იესო ქრისტე აღდგა სულში, ის შევიდა ნამდვილ „წმინდა ადგილზე“, იეჰოვას ზეციერ სამყოფელში, და გამოსასყიდით თავის ცხებულ მიმდევრებს ზეციერი ცხოვრების პერსპექტივა მისცა. ამგვარად, იესომ გზა გახსნა ზეცისკენ, რომლითაც მოგვიანებით სხვები ისარგებლებდნენ (ებ. 10:19, 20).

ბიბლიაში აგრეთვე ვკითხულობთ უდაბნოში აღმართული კარვის სამსხვერპლოს საზეიმო მიძღვნის შესახებ, რომლის დროსაც ტომთა თავკაცებმა შესაწირავი მიიტანეს (რც. 7:10, 11, 84—88). სოლომონის ტაძრისა და მისი სამსხვერპლოს მიძღვნის დროსაც საზეიმო შეკრება გაიმართა (1მფ. 8:63; 2მტ. 7:5, 9).

ბაბილონის ტყვეობიდან ებრაელების დაბრუნების შემდეგ, ზერუბაბელის ხელმძღვანელობით ტაძრის აღდგენის საზეიმო აღნიშვნის დროს, ასობით ცხოველი იქნა შეწირული (ეზრ. 6:16, 17). მოგვიანებით, როდესაც ნეემიას ხელმძღვანელობით იერუსალიმის გალავანი აღდგა, კიდევ ერთხელ გაიმართა საზეიმო ცერემონია, რომელზეც სამადლობლის შემსრულებელთა ორი დიდი გუნდი ხოტბას ასხამდა იეჰოვას (ნემ. 12:27—43).

მიძღვნის აღსანიშნავად გამართული შთამბეჭდავი სახალხო ცერემონიების გარდა, ხალხი, როგორც ცნობილია, სახლის აშენებასაც ზეიმობდა (კნ. 20:5). დავითის დაწერილი 30-ე ფსალმუნის ეპიგრაფში ვკითხულობთ: „სიმღერა, რომელიც სახლის მიძღვნისთვის შეიქმნა“.

დურას ველზე ოქროს ვეებერთელა კერპის აღმართვის შემდეგ გრანდიოზულ საზეიმო ცერემონიაზე ნაბუქოდონოსორმა სატრაპები, გამგებლები, მმართველები, მრჩევლები, საგანძურის მცველები, მოსამართლეები, კანონმდებლები და ყველა სამთავროს გამგებელი მიიწვია. ნაბუქოდონოსორი იმედოვნებდა, რომ ყველა მისი ქვეშევრდომი ერთი კულტის მსახური გახდებოდა. იქ მისულმა სამმა ახალგაზრდა ებრაელმა უარი განაცხადა ამ სახალხო რელიგიურ დღესასწაულში მონაწილეობაზე და ასე უერთგულა იეჰოვას (დნ. 3:1—30).

ებრაელები დღემდე ყოველწლიურად აღნიშნავენ დეკემბერში ხანუკად წოდებულ დღესასწაულს. იგი ძვ. წ. 165 წელს იუდა მაკაბელის მიერ განწმენდილი ტაძრის მიძღვნის (ებრ. ხანუქქაჰ) აღსანიშნავად იმართება, რომელიც მანამდე ანტიოქე IV ეპიფანემ წაბილწა (ინ. 10:22; იხ. მიძღვნის დღესასწაული).

    ქართული პუბლიკაციები (1992—2026)
    გამოსვლა
    შესვლა
    • ქართული
    • გაზიარება
    • პარამეტრები
    • Copyright © 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
    • ვებგვერდით სარგებლობის წესები
    • კონფიდენციალურობის პოლიტიკა
    • უსაფრთხოების პარამეტრები
    • JW.ORG
    • შესვლა
    გაზიარება