1
Сарсухан (1)
Истодагарӣ хушбахтӣ меорад (2–15)
Ҳар ҳадияи нек аз болост (16–18)
Шунидан ва иҷро кардани калом (19–25)
Парастиши поку беолоиш (26, 27)
2
3
4
5
Огоҳӣ ба сарватдорон (1–6)
Онҳое, ки истодагарӣ мекунанд, баракат меёбанд (7–11)
«Ҳа»-и шумо «ҳа» бошад (12)
Дуое, ки бо имон гуфта мешавад (13–18)
Ёрӣ ба каси гунаҳкор (19, 20)