ຂ່າວຄາວສະບັບທີສອງ
1 ການປົກຄອງຂອງໂຊໂລໂມນລູກຊາຍຂອງດາວິດໝັ້ນຄົງຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ແລະພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງລາວກໍຢູ່ນຳລາວແລະເຮັດໃຫ້ລາວຍິ່ງໃຫຍ່.+
2 ໂຊໂລໂມນໄດ້ເອີ້ນພວກຫົວໜ້າກອງພັນ ພວກຫົວໜ້າກອງຮ້ອຍ ພວກຜູ້ຕັດສິນ ພວກຫົວໜ້າທຸກຄົນໃນອິດສະຣາເອນ ແລະພວກຫົວໜ້າໃນຈຸ້ມເຈື້ອຕ່າງໆໃຫ້ມາຫາ. 3 ຈາກນັ້ນ ໂຊໂລໂມນກັບຄົນເຫຼົ່ານີ້ກໍໄປບ່ອນນະມັດສະການທີ່ຢູ່ເມືອງກິເບໂອນ.+ ຕອນນັ້ນເຕັ້ນຂໍການຊີ້ນຳ*ຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ຢູ່ຫັ້ນ. ໂມເຊຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພະເຢໂຫວາໄດ້ສ້າງເຕັ້ນນີ້ຢູ່ບ່ອນກັນດານ. 4 ແຕ່ຫີບສັນຍາຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ. ດາວິດໄດ້ຍ້າຍຫີບນີ້ຈາກເມືອງກີຣິອາດເຢອາຣີມ+ໄປໄວ້ໃນເຕັ້ນທີ່ລາວກຽມໄວ້ຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ.+ 5 ສ່ວນແທ່ນບູຊາທອງແດງ+ທີ່ເບຊາເລນ+ລູກຊາຍຂອງອູຣີຫຼານຂອງຮູເຣໄດ້ສ້າງ ເຂົາເຈົ້າເອົາໄປຕັ້ງໄວ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຕັ້ນສັກສິດຂອງພະເຢໂຫວາ. ໂຊໂລໂມນກັບຄົນທີ່ລາວເອີ້ນມາກໍໄປອະທິດຖານຢູ່ຕໍ່ໜ້າແທ່ນນັ້ນ.* 6 ຈາກນັ້ນ ໂຊໂລໂມນກໍເອົາເຄື່ອງບູຊາມາໃຫ້ພະເຢໂຫວາຢູ່ເມືອງກິເບໂອນ. ລາວເຜົາສັດ 1.000 ໂຕເປັນເຄື່ອງບູຊາເຜົາຢູ່ແທ່ນທອງແດງ+ທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຕັ້ນຂໍການຊີ້ນຳ.
7 ໃນຄືນມື້ນັ້ນ ພະເຈົ້າໄດ້ຖາມໂຊໂລໂມນທາງຄວາມຝັນວ່າ: “ເຈົ້າຢາກຂໍຫຍັງນຳເຮົາ?”+ 8 ລາວຕອບວ່າ: “ພະອົງໄດ້ສະແດງຄວາມຮັກທີ່ໝັ້ນຄົງຢ່າງລົ້ນເຫຼືອຕໍ່ດາວິດພໍ່ຂອງລູກ+ ແລະໃຫ້ລູກໄດ້ເປັນກະສັດແທນພໍ່.+ 9 ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າ ຕອນນີ້ຂໍໃຫ້ຄຳສັນຍາທີ່ພະອົງເຮັດກັບດາວິດພໍ່ຂອງລູກເກີດຂຶ້ນແທ້+ ຍ້ອນພະອົງໃຫ້ລູກເປັນກະສັດປົກຄອງປະຊາຊົນທີ່ມີຫຼາຍຄືກັບດິນຊາຍຢູ່ໃນໂລກນີ້.+ 10 ຂໍໃຫ້ລູກມີສະຕິປັນຍາແລະຄວາມເຂົ້າໃຈ+ເພື່ອຈະນຳໜ້າປະຊາຊົນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້. ຄັນບໍ່ຊັ້ນ ລູກຈະປົກຄອງປະຊາຊົນຂອງພະອົງທີ່ມີຈຳນວນຫຼາຍແບບນີ້ໄດ້ແນວໃດ?”+
11 ພະເຈົ້າຈຶ່ງເວົ້າກັບໂຊໂລໂມນວ່າ: “ຍ້ອນເຈົ້າຂໍແບບນີ້ ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຂໍໃຫ້ມີເງິນມີຄຳ ໃຫ້ຮັ່ງໃຫ້ມີ ໃຫ້ມີກຽດຕິຍົດ. ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຂໍໃຫ້ຄົນທີ່ຊັງເຈົ້າຕາຍ ແລະບໍ່ໄດ້ຂໍໃຫ້ມີອາຍຸຍືນ ແຕ່ເຈົ້າຂໍໃຫ້ມີສະຕິປັນຍາແລະຄວາມເຂົ້າໃຈເພື່ອຈະຕັດສິນປະຊາຊົນຂອງເຮົາທີ່ເຮົາໄດ້ໃຫ້ເຈົ້າປົກຄອງ.+ 12 ເຮົາຈະໃຫ້ເຈົ້າມີສະຕິປັນຍາແລະມີຄວາມເຂົ້າໃຈ. ນອກຈາກນັ້ນ ເຮົາຍັງຈະໃຫ້ເຈົ້າມີເງິນມີຄຳ ໃຫ້ຮັ່ງໃຫ້ມີ ແລະໃຫ້ມີກຽດຕິຍົດນຳອີກ. ພວກກະສັດທີ່ປົກຄອງກ່ອນໜ້າເຈົ້າແລະຫຼັງຈາກເຈົ້າຈະບໍ່ມີໃຜທຽບເຈົ້າໄດ້.”+
13 ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໂຊໂລໂມນກໍອອກຈາກບ່ອນນະມັດສະການຢູ່ເມືອງກິເບໂອນ+ເຊິ່ງເປັນບ່ອນທີ່ເຕັ້ນຂໍການຊີ້ນຳຕັ້ງຢູ່ ແລ້ວລາວກໍກັບໄປເມືອງເຢຣູຊາເລັມແລະປົກຄອງອິດສະຣາເອນ. 14 ໂຊໂລໂມນໄດ້ສະສົມລົດມ້າແລະມ້າຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ລາວມີລົດມ້າ 1.400 ຄັນແລະມ້າ 12.000 ໂຕ.*+ ລາວເອົາມ້າ*ກັບລົດມ້າໄວ້ຢູ່ເມືອງຕ່າງໆສຳລັບມ້ຽນລົດມ້າ+ແລະເອົາໄວ້ໃກ້ໆລາວໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມ.+ 15 ກະສັດໂຊໂລໂມນໄດ້ເຮັດໃຫ້ເມືອງເຢຣູຊາເລັມມີເງິນມີຄຳຫຼາຍຄືກັບກ້ອນຫີນ+ ແລະມີໄມ້ຊີດ້າ*ຫຼາຍຄືກັບຕົ້ນຊີກາມົນ*ຢູ່ເຊເຟລາ.+ 16 ໂຊໂລໂມນຊື້ມ້າມາຈາກເອຢິບ+ ພວກພໍ່ຄ້າຂອງໂຊໂລໂມນໄປເໝົາຝູງມ້າ*ເຫຼົ່ານີ້ມາໃຫ້ລາວ.+ 17 ເຂົາເຈົ້າຊື້ລົດມ້າມາຈາກເອຢິບຄັນລະ 600 ເຊເກນ*ແລະມ້າໂຕລະ 150 ເຊເກນ* ແລ້ວສົ່ງໄປຂາຍໃຫ້ພວກກະສັດຂອງເຮດແລະພວກກະສັດຂອງຊີເຣຍ.
2 ໂຊໂລໂມນໄດ້ສັ່ງໃຫ້ສ້າງວິຫານເພື່ອສັນລະເສີນຊື່ຂອງພະເຢໂຫວາ+ແລະໃຫ້ສ້າງວັງຂອງລາວ.+ 2 ໂຊໂລໂມນໄດ້ເລືອກ 70.000 ຄົນໃຫ້ເປັນກຳມະກອນ ເລືອກ 80.000 ຄົນໃຫ້ໄປຕັດຫີນຢູ່ເທິງພູ+ ແລະເລືອກ 3.600 ຄົນໃຫ້ເບິ່ງແຍງຄົນເຫຼົ່ານີ້.+ 3 ໂຊໂລໂມນຝາກຄວາມໄປຫາຮີຣາມ+ກະສັດຂອງຕີເຣວ່າ: “ຂໍໃຫ້ທ່ານສົ່ງໄມ້ຊີດ້າ*ມາໃຫ້ຂ້ອຍຄືກັບທີ່ທ່ານເຄີຍສົ່ງມາໃຫ້ດາວິດພໍ່ຂອງຂ້ອຍເພື່ອສ້າງວັງ.+ 4 ຂ້ອຍຈະສ້າງວິຫານເພື່ອສັນລະເສີນຊື່ຂອງພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງຂ້ອຍ. ຂ້ອຍຈະເຮັດໃຫ້ວິຫານນີ້ບໍລິສຸດ. ຂ້ອຍຈະເຜົາເຄື່ອງຫອມ+ແລະເອົາເຂົ້າຈີ່ທີ່ຢອງຊ້ອນກັນ*ມາຕັ້ງໄວ້.+ ຂ້ອຍຈະເຜົາເຄື່ອງບູຊາຕອນເຊົ້າກັບຕອນແລງ+ ໃນວັນຊະບາໂຕ+ ໃນມື້ເດືອນອອກໃໝ່+ ແລະເທດສະການຕ່າງໆ+ຂອງພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງເຮົາ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກອິດສະຣາເອນຕ້ອງເຮັດຕະຫຼອດໄປ. 5 ວິຫານທີ່ຂ້ອຍຈະສ້າງນີ້ຕ້ອງຍິ່ງໃຫຍ່ເພາະວ່າພະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າພະເຈົ້າອົງອື່ນໆ. 6 ແຕ່ເຖິງຈະສ້າງໃຫ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສ່ຳໃດກໍຄືຊິບໍ່ເໝາະກັບເພິ່ນດອກ. ຂະໜາດສະຫວັນທີ່ກວ້າງໃຫຍ່ກໍຍັງໃຫຍ່ບໍ່ພໍທີ່ຈະໃຫ້ເພິ່ນຢູ່+ ແລ້ວຂ້ອຍແມ່ນໃຜທີ່ຈະສ້າງວິຫານຫຼັງນີ້ໃຫ້ເພິ່ນ ຖ້າສ້າງໄດ້ກໍຈະເປັນຄືກັບບ່ອນເຜົາເຄື່ອງບູຊາເທົ່ານັ້ນ. 7 ຂໍໃຫ້ທ່ານສົ່ງຊ່າງທີ່ເກັ່ງເລື່ອງສີໄມ້ລາຍມືຜູ້ໜຶ່ງມາໃຫ້ຂ້ອຍ. ໃຫ້ເລືອກຜູ້ທີ່ເກັ່ງໃນເລື່ອງເງິນ ຄຳ ທອງແດງ+ ເຫຼັກ ດ້າຍຂົນແກະທີ່ຍ້ອມສີມ່ວງ ດ້າຍສີແດງສົດ ດ້າຍສີຟ້າ ແລະເລື່ອງການແກະສະຫຼັກ. ລາວຈະເຮັດວຽກຢູ່ຢູດາແລະຢູ່ເຢຣູຊາເລັມນຳກັນກັບພວກຊ່າງສີໄມ້ລາຍມືທີ່ດາວິດພໍ່ຂອງຂ້ອຍໄດ້ກຽມໄວ້.+ 8 ຂໍໃຫ້ທ່ານສົ່ງໄມ້ຊີດ້າ ໄມ້ຈູນິເປີ້*+ ແລະໄມ້ດູ່+ຈາກເລບານອນມາໃຫ້ຂ້ອຍນຳ ເພາະຂ້ອຍຮູ້ວ່າຄົນຂອງທ່ານຮູ້ວິທີຕັດໄມ້ຢູ່ເລບານອນ.+ ຄົນຂອງຂ້ອຍກັບຄົນຂອງທ່ານຈະເຮັດວຽກນຳກັນ.+ 9 ເຂົາເຈົ້າຈະກຽມໄມ້ຈຳນວນຫຼາຍນີ້ໄວ້ໃຫ້ຂ້ອຍ ເພາະວ່າວິຫານຫຼັງນີ້ທີ່ຂ້ອຍຈະສ້າງຕ້ອງຍິ່ງໃຫຍ່ອະລັງການ. 10 ຂ້ອຍຈະສົ່ງຂອງກິນໄປໃຫ້ຄົນຂອງທ່ານທີ່ຕັດໄມ້.+ ຂອງກິນນັ້ນມີເຂົ້າວີດ* 20.000 ໂຄເຣ* ເຂົ້າບາເລ 20.000 ໂຄເຣ ເຫຼົ້າແວງ 20.000 ບັດ* ແລະນ້ຳມັນໝາກກອກ 20.000 ບັດ.”
11 ຮີຣາມກະສັດຂອງຕີເຣໄດ້ຂຽນຈົດໝາຍໄປຫາໂຊໂລໂມນວ່າ: “ຍ້ອນພະເຢໂຫວາຮັກປະຊາຊົນຂອງເພິ່ນ ເພິ່ນຈຶ່ງໃຫ້ທ່ານເປັນກະສັດປົກຄອງເຂົາເຈົ້າ.” 12 ຮີຣາມຍັງເວົ້າຕື່ມອີກວ່າ: “ຂໍໃຫ້ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນຜູ້ທີ່ສ້າງຟ້າແລະໂລກນີ້ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນ ຍ້ອນເພິ່ນໃຫ້ກະສັດດາວິດມີລູກຊາຍທີ່ສະຫຼາດ ສຸຂຸມ+ແລະມີຄວາມເຂົ້າໃຈ+ ເຊິ່ງຈະເປັນຜູ້ສ້າງວິຫານສຳລັບພະເຢໂຫວາແລະສ້າງວັງຂອງໂຕເອງ. 13 ຂ້ອຍຈະສົ່ງຊ່າງທີ່ເກັ່ງເລື່ອງສີໄມ້ລາຍມືຄົນໜຶ່ງມາໃຫ້ທ່ານ. ລາວຊື່ຮີຣາມອາບີ.+ 14 ແມ່ຂອງລາວເປັນຄົນຕະກູນດານແລະພໍ່ຂອງລາວເປັນຄົນເມືອງຕີເຣ. ລາວເກັ່ງໃນເລື່ອງເງິນ ຄຳ ທອງແດງ ເຫຼັກ ຫີນ ໄມ້ ດ້າຍຂົນແກະທີ່ຍ້ອມສີມ່ວງ ດ້າຍສີຟ້າ ຜ້າເນື້ອດີ ແລະດ້າຍສີແດງສົດ.+ ລາວແກະສະຫຼັກເປັນລວດລາຍໃດກໍໄດ້ແລະແກະສະຫຼັກໃສ່ຫຍັງກໍໄດ້.+ ລາວຈະເຮັດວຽກກັບພວກຊ່າງສີມືຂອງທ່ານແລະກັບພວກຊ່າງສີມືຂອງດາວິດພໍ່ຂອງທ່ານ. 15 ຂໍໃຫ້ທ່ານ*ສົ່ງເຂົ້າວີດ ເຂົ້າບາເລ ນ້ຳມັນໝາກກອກ ແລະເຫຼົ້າແວງມາໃຫ້ຄົນຂອງຂ້ອຍຕາມທີ່ທ່ານໄດ້ສັນຍາໄວ້.+ 16 ພວກເຮົາຈະຕັດຕົ້ນໄມ້ຢູ່ເລບານອນ+ໃຫ້ຕາມທີ່ທ່ານຕ້ອງການ. ພວກເຮົາຈະມັດທ່ອນໄມ້ໃສ່ກັນເປັນແພ ແລ້ວລ່ອງລົງໄປທາງທະເລຈົນໄປຮອດເມືອງຢົບປາ+ເພື່ອທ່ານຈະເອົາໄມ້ນັ້ນໄປເມືອງເຢຣູຊາເລັມໄດ້.”+
17 ໂຊໂລໂມນໃຫ້ນັບຜູ້ຊາຍທຸກຄົນທີ່ເປັນຄົນຕ່າງຊາດໃນອິດສະຣາເອນ+ຄືກັບທີ່ດາວິດພໍ່ຂອງລາວເຄີຍນັບ+ ເຊິ່ງລວມແລ້ວມີທັງໝົດ 153.600 ຄົນ. 18 ໂຊໂລໂມນໃຫ້ 70.000 ຄົນເປັນກຳມະກອນ ໃຫ້ 80.000 ຄົນໄປຕັດຫີນ+ຢູ່ເທິງພູ ແລະໃຫ້ 3.600 ຄົນເປັນຜູ້ເບິ່ງແຍງເຂົາເຈົ້າ.+
3 ຈາກນັ້ນ ໂຊໂລໂມນກໍເລີ່ມສ້າງວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ+ຢູ່ພູໂມຣີຢາ+ໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມ. ພະເຢໂຫວາເຄີຍມາຫາດາວິດພໍ່ຂອງລາວຢູ່ຫັ້ນ.+ ດາວິດຊື້ລານຟາດເຂົ້ານີ້ຈາກໂອເຣນານ+ຄົນເຢບຸດເພື່ອກຽມເປັນບ່ອນສ້າງວິຫານ. 2 ໂຊໂລໂມນເລີ່ມສ້າງວິຫານໃນວັນທີ 2 ເດືອນທີ 2 ຂອງປີທີ 4 ທີ່ລາວປົກຄອງ. 3 ຮາກຖານວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ທີ່ໂຊໂລໂມນສ້າງຍາວ 60 ສອກ* ແລະກວ້າງ 20 ສອກ*+ຕາມວິທີວັດແທກໃນສະໄໝແຕ່ກີ້.* 4 ຫ້ອງທີ່ຢູ່ທາງເຂົ້າທາງໜ້າກວ້າງ 20 ສອກ*ສ່ຳກັບຄວາມກວ້າງຂອງວິຫານ ແລະສູງ 20 ສອກ.* ລາວເອົາຄຳແທ້ມາໂອບທາງໃນ.+ 5 ລາວເອົາໄມ້ຈູນິເປີ້*ມາຕິດອ້ອມຝາວິຫານທາງໃນ ເອົາຄຳແທ້ມາໂອບ+ ແລ້ວກໍຕົກແຕ່ງດ້ວຍຮູບຕົ້ນປາມ+ແລະຮູບໂສ້.+ 6 ລາວຕົກແຕ່ງວິຫານດ້ວຍເພັດນິນຈິນດາ+ແລະຄຳ.+ ຄຳທີ່ລາວໃຊ້ມາຈາກປາວາຢິມ. 7 ລາວເອົາຄຳໂອບທາງໃນວິຫານທັງເພດານ ຝາ ປະຕູ ແລະວົງກົບປະຕູ.+ ລາວຍັງໄດ້ແກະສະຫຼັກຮູບເຄຣູບໃສ່ຝານຳອີກ.+
8 ຈາກນັ້ນ ລາວກໍສ້າງຫ້ອງບໍລິສຸດທີ່ສຸດ.+ ຫ້ອງນີ້ຍາວ 20 ສອກ* ກວ້າງ 20 ສອກ ສ່ຳກັບຄວາມກວ້າງຂອງວິຫານ. ລາວເອົາຄຳແທ້ໜັກ 600 ຕະລັນ*ໂອບທາງໃນຫ້ອງນີ້.+ 9 ລາວເອົາຄຳໜັກ 50 ເຊເກນ*ເຮັດຕະປູແລະລາວຍັງໄດ້ເອົາຄຳໂອບທາງໃນຫ້ອງຊັ້ນເທິງ.
10 ໂຊໂລໂມນເຮັດເຄຣູບ 2 ອົງແລະເອົາຄຳໂອບ ແລ້ວລາວກໍເອົາໄປໄວ້ໃນຫ້ອງບໍລິສຸດທີ່ສຸດ.+ 11 ປີກຂອງເຄຣູບ+ 2 ອົງທີ່ພືອອກລວມກັນແລ້ວຍາວ 20 ສອກ.* ປີກຂອງເຄຣູບອົງທີ 1 ຍາວເບື້ອງລະ 5 ສອກ.* ສົ້ນປີກເບື້ອງໜຶ່ງຈຸກັບຝາຂອງວິຫານ ແລະສົ້ນປີກອີກເບື້ອງໜຶ່ງຈຸກັບສົ້ນປີກຂອງເຄຣູບອີກອົງໜຶ່ງ. 12 ປີກຂອງເຄຣູບອົງທີ 2 ຍາວເບື້ອງລະ 5 ສອກ*ຄືກັນ. ສົ້ນປີກເບື້ອງໜຶ່ງຈຸກັບຝາຂອງວິຫານອີກເບື້ອງໜຶ່ງ ແລະສົ້ນປີກອີກເບື້ອງໜຶ່ງຈຸກັບສົ້ນປີກຂອງເຄຣູບອົງທຳອິດ. 13 ປີກຂອງເຄຣູບ 2 ອົງນີ້ພືອອກລວມກັນແລ້ວຍາວ 20 ສອກ.* ເຄຣູບທັງສອງອົງຢືນປິ່ນໜ້າໄປທາງຫ້ອງບໍລິສຸດ.
14 ໂຊໂລໂມນເອົາດ້າຍສີຟ້າ ດ້າຍຂົນແກະທີ່ຍ້ອມສີມ່ວງ ດ້າຍສີແດງສົດ ແລະຜ້າເນື້ອດີມາເຮັດເປັນຜ້າກັ້ງ+ ແລ້ວແສ່ວຮູບເຄຣູບໃສ່.+
15 ຈາກນັ້ນ ລາວກໍເຮັດເສົາ 2 ຕົ້ນ+ໄວ້ຢູ່ໜ້າວິຫານ. ແຕ່ລະຕົ້ນສູງ 35 ສອກ* ແລະບົວທີ່ຢູ່ເທິງເສົາ 2 ຕົ້ນນັ້ນສູງ 5 ສອກ.*+ 16 ລາວເຮັດໂສ້ຫ້ອຍໃສ່ບົວແຕ່ລະອັນແລະເຮັດໝາກພິລາ 100 ໜ່ວຍຕິດໃສ່ໂສ້ນັ້ນ. 17 ລາວຕັ້ງເສົາ 2 ຕົ້ນໄວ້ຢູ່ໜ້າວິຫານ. ຕົ້ນໜຶ່ງຢູ່ເບື້ອງຂວາ* ແລະອີກຕົ້ນໜຶ່ງຢູ່ເບື້ອງຊ້າຍ.* ເສົາທີ່ຢູ່ເບື້ອງຂວາລາວຕັ້ງຊື່ວ່າຢາກິນ* ແລະເສົາທີ່ຢູ່ເບື້ອງຊ້າຍລາວຕັ້ງຊື່ວ່າໂບອາດ.*
4 ຕໍ່ມາ ໂຊໂລໂມນໄດ້ສ້າງແທ່ນບູຊາທອງແດງ+ກວ້າງ 20 ສອກ* ຍາວ 20 ສອກ ແລະສູງ 10 ສອກ.*
2 ລາວໄດ້ເຮັດອ່າງນ້ຳທີ່ໃຫຍ່ໆມົນໆ+ຊື່ວ່າທະເລທອງແດງ. ປາກອ່າງເບື້ອງນີ້ຫາປາກອ່າງເບື້ອງນັ້ນແທກໄດ້ 10 ສອກ.* ອ່າງນີ້ສູງ 5 ສອກ* ແລະອ້ອມອ່າງແທກໄດ້ 30 ສອກ.*+ 3 ຢູ່ທາງລຸ່ມຂອງປາກອ່າງມີໝາກມົນໆ+ 2 ແຖວລຽນອ້ອມ. ທຸກໆ 1 ສອກ*ຈະມີໝາກມົນໆ 10 ໜ່ວຍລຽນກັນ. ໝາກມົນໆ 2 ແຖວນີ້ຫຼໍ່ພ້ອມກັບອ່າງ. 4 ອ່າງທະເລທອງແດງນີ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງຫຼັງຂອງຮູບປັ້ນງົວ 12 ໂຕ.+ 3 ໂຕປິ່ນໜ້າໄປທາງທິດເໜືອ 3 ໂຕປິ່ນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກ 3 ໂຕປິ່ນໜ້າໄປທາງທິດໃຕ້ ແລະອີກ 3 ໂຕປິ່ນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ. ງົວແຕ່ລະໂຕປິ່ນກົ້ນໃສ່ກັນ. 5 ອ່າງນີ້ໜາ 1 ຝາມື.* ຂອບປາກອ່າງເປັນຄືກັບຂອບຂອງຈອກແລະບານອອກຄືກັບດອກລິນລີ້. ອ່າງນີ້ໃສ່ນ້ຳໄດ້ 3.000 ບັດ.*
6 ໂຊໂລໂມນເຮັດອ່າງ 10 ໜ່ວຍ. ລາວຕັ້ງອ່າງ 5 ໜ່ວຍໄວ້ເບື້ອງຂວາຂອງວິຫານ ແລະຕັ້ງອີກ 5 ໜ່ວຍໄວ້ເບື້ອງຊ້າຍຂອງວິຫານ.+ ພວກປະໂລຫິດຈະເອົານ້ຳຢູ່ອ່າງເຫຼົ່ານີ້ມາລ້າງເຄື່ອງບູຊາເຜົາ+ ແຕ່ນ້ຳທີ່ຢູ່ອ່າງທະເລທອງແດງພວກປະໂລຫິດຈະໃຊ້ສຳລັບລ້າງຕີນລ້າງມືຂອງເຂົາເຈົ້າ.+
7 ໂຊໂລໂມນເຮັດຂາຕະກຽງຄຳ 10 ອັນ+ຕາມທີ່ອອກແບບໄວ້+ແລະເອົາໄປໄວ້ໃນວິຫານ. ລາວຕັ້ງ 5 ອັນໄວ້ເບື້ອງຂວາແລະຕັ້ງອີກ 5 ອັນໄວ້ເບື້ອງຊ້າຍ.+
8 ລາວເຮັດໂຕະ 10 ໜ່ວຍແລ້ວເອົາໄປໄວ້ໃນວິຫານ. ລາວຕັ້ງ 5 ໜ່ວຍໄວ້ເບື້ອງຂວາແລະຕັ້ງອີກ 5 ໜ່ວຍໄວ້ເບື້ອງຊ້າຍ.+ ລາວຍັງໄດ້ເຮັດຖ້ວຍຄຳ 100 ໃບ.
9 ຈາກນັ້ນ ໂຊໂລໂມນໄດ້ເຮັດເດີ່ນ+ສຳລັບປະໂລຫິດ+ ເດີ່ນໃຫຍ່+ ແລະປະຕູທາງເຂົ້າເດີ່ນ ແລ້ວລາວໄດ້ເອົາທອງແດງມາໂອບປະຕູເຫຼົ່ານັ້ນ. 10 ລາວເອົາອ່າງທະເລທອງແດງຕັ້ງໄວ້ເບື້ອງຂວາຂອງວິຫານເຊິ່ງຢູ່ທາງທິດຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້.+
11 ຮີຣາມຍັງໄດ້ເຮັດຖັງໃສ່ຂີ້ເທົ່າ* ເຮັດຊວ້ານ ແລະເຮັດຖ້ວຍຈຳນວນຫຼາຍ.+
ວຽກທຸກຢ່າງທີ່ຮີຣາມໄດ້ເຮັດສຳລັບວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ຕາມທີ່ກະສັດໂຊໂລໂມນບອກມີ:+ 12 ເສົາ 2 ຕົ້ນ+ແລະບົວຫົວເສົາ 2 ອັນທີ່ເປັນຄືຖ້ວຍທີ່ຢູ່ເທິງເສົາເຫຼົ່ານັ້ນ ຕານ່າງທັງໝົດ+ທີ່ປົກບົວຢູ່ເທິງເສົາ 13 ໝາກພິລາ 400 ໜ່ວຍ+ທີ່ເຮັດເປັນ 2 ແຖວສຳລັບຕານ່າງທັງໝົດເພື່ອປົກບົວຢູ່ເທິງເສົາ+ 14 ລໍ້* 10 ຄັນແລະອ່າງ 10 ໜ່ວຍທີ່ຢູ່ເທິງລໍ້ເຫຼົ່ານັ້ນ+ 15 ອ່າງທະເລທອງແດງແລະຮູບປັ້ນງົວ 12 ໂຕທີ່ຢູ່ທາງລຸ່ມອ່າງນັ້ນ+ 16 ຖັງໃສ່ຂີ້ເທົ່າ ຊວ້ານ ສ້ອມ+ ແລະເຄື່ອງໃຊ້ທຸກຢ່າງ. ຮີຣາມອາບີບ+ເອົາທອງແດງທີ່ຂັດແລ້ວມາເຮັດເຄື່ອງທັງໝົດນີ້ສຳລັບວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາຕາມທີ່ກະສັດໂຊໂລໂມນບອກ. 17 ກະສັດໂຊໂລໂມນໃຫ້ຫຼໍ່ເຄື່ອງທັງໝົດນີ້ໃນແມ່ແບບທີ່ເປັນດິນດາກຢູ່ເຂດຈໍແດນທີ່ຢູ່ລະຫວ່າງສຸກໂກດ+ແລະເຊເຣດາ. 18 ໂຊໂລໂມນເຮັດເຄື່ອງໃຊ້ທັງໝົດນີ້ຫຼາຍແທ້ຫຼາຍວ່າແລະບໍ່ມີໃຜຮູ້ວ່າທອງແດງທີ່ເອົາມາເຮັດນັ້ນໝົດຫຼາຍສ່ຳໃດ.+
19 ເຄື່ອງໃຊ້ທັງໝົດທີ່ໂຊໂລໂມນໃຫ້ເຮັດ+ສຳລັບວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ມີ: ແທ່ນບູຊາທີ່ເປັນຄຳ+ ໂຕະຄຳ+ສຳລັບວາງເຂົ້າຈີ່ທີ່ຕັ້ງໄວ້*ໃນວິຫານ+ 20 ຂາຕະກຽງແລະຕະກຽງທີ່ເປັນຄຳແທ້+ເພື່ອຈະໄຕ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າຫ້ອງບໍລິສຸດທີ່ສຸດຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້ 21 ດອກໄມ້ບານທີ່ເປັນຄຳ ຕະກຽງທີ່ເປັນຄຳ ແນວໜີບໄສ້ຕະກຽງທີ່ເປັນຄຳ 22 ມີດຕັດທີ່ເປັນຄຳແທ້ສຳລັບຕັດໄສ້ຕະກຽງ ຖ້ວຍທີ່ເປັນຄຳແທ້ ຈອກທີ່ເປັນຄຳແທ້ ແລະຖາດທີ່ເປັນຄຳແທ້ສຳລັບໃສ່ຖ່ານທີ່ຮ້ອນໆ. ນອກຈາກນັ້ນ ລາວຍັງໄດ້ເອົາຄຳ+ມາໂອບປະຕູທາງເຂົ້າຫ້ອງບໍລິສຸດທີ່ສຸດ+ແລະປະຕູທາງເຂົ້າວິຫານ.
5 ເມື່ອໂຊໂລໂມນສ້າງທຸກຢ່າງສຳລັບວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາແລ້ວໆ+ ລາວກໍເອົາສິ່ງຕ່າງໆທີ່ດາວິດພໍ່ຂອງລາວແຍກໄວ້ຕ່າງຫາກສຳລັບພະເຈົ້າ+ ເອົາເງິນເອົາຄຳ ແລະເອົາເຄື່ອງໃຊ້ທັງໝົດໄປໄວ້ໃນຄັງຊັບສິນຢູ່ວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້.+ 2 ຕໍ່ມາ ກະສັດໂຊໂລໂມນໄດ້ເອີ້ນພວກຜູ້ນຳຂອງອິດສະຣາເອນ ພວກຫົວໜ້າຕະກູນ ແລະພວກຫົວໜ້າໃນຈຸ້ມເຈື້ອຕ່າງໆຂອງອິດສະຣາເອນໃຫ້ມາຫາ. ເຂົາເຈົ້າກໍມາຫາລາວຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມເພື່ອໄປເອົາຫີບສັນຍາຂອງພະເຢໂຫວາມາຈາກເມືອງຂອງດາວິດ+ເຊິ່ງມີອີກຊື່ໜຶ່ງວ່າຊີໂອນ.+ 3 ພວກຜູ້ຊາຍອິດສະຣາເອນໄດ້ມາລວມກັນຢູ່ຕໍ່ໜ້າກະສັດໂຊໂລໂມນໃນເທດສະການ*ທີ່ຈັດຂຶ້ນໃນເດືອນທີ 7.+
4 ເມື່ອພວກຜູ້ນຳທຸກຄົນຂອງອິດສະຣາເອນມາຮອດ ພວກເລວີກໍຍົກຫີບສັນຍາຂຶ້ນ ແລ້ວຫາມໄປ.+ 5 ພວກປະໂລຫິດແລະພວກເລວີ*ເອົາຫີບສັນຍາ ເຕັ້ນສັກສິດ*+ ແລະເຄື່ອງໃຊ້ທຸກຢ່າງທີ່ບໍລິສຸດທີ່ຢູ່ໃນເຕັ້ນນັ້ນໄປ. 6 ກະສັດໂຊໂລໂມນແລະພວກອິດສະຣາເອນທຸກຄົນທີ່ລາວເອີ້ນມາກໍຢູ່ຕໍ່ໜ້າຫີບສັນຍາ. ເຂົາເຈົ້າເຜົາແກະເຜົາງົວເປັນເຄື່ອງບູຊາຫຼາຍແທ້ຫຼາຍວ່າ+ຈົນນັບບໍ່ໄດ້. 7 ຈາກນັ້ນ ພວກປະໂລຫິດໄດ້ເອົາຫີບສັນຍາຂອງພະເຢໂຫວາໄປວາງໄວ້ກ້ອງປີກຂອງເຄຣູບ 2 ອົງ+ໃນຫ້ອງທີ່ຢູ່ໃນສຸດຂອງວິຫານເຊິ່ງແມ່ນຫ້ອງບໍລິສຸດທີ່ສຸດ. 8 ຍ້ອນປີກຂອງເຄຣູບ 2 ອົງພືອອກຢູ່ເທິງຫີບສັນຍາ ຫີບແລະໄມ້ຫາມຫີບ+ຈຶ່ງຢູ່ກ້ອງປີກຂອງເຄຣູບ. 9 ໄມ້ຫາມຫີບນີ້ຍາວຫຼາຍຈົນແນມເຫັນສົ້ນມັນໄດ້ຈາກຫ້ອງບໍລິສຸດທີ່ຢູ່ທາງໜ້າຫ້ອງບໍລິສຸດທີ່ສຸດ ແຕ່ເມື່ອອອກຈາກຫ້ອງນັ້ນແລ້ວກໍແນມເບິ່ງບໍ່ເຫັນ. ຫີບແລະໄມ້ທີ່ຫາມຫີບກໍວາງໄວ້ແບບນັ້ນຈົນຮອດທຸກມື້ນີ້. 10 ໃນຫີບນັ້ນມີແຕ່ຫີນ 2 ແຜ່ນທີ່ໂມເຊເອົາໃສ່ໄວ້ຢູ່ໂຮເຣັບ+ ຕອນທີ່ພະເຢໂຫວາເຮັດສັນຍາ+ກັບພວກອິດສະຣາເອນເມື່ອເຂົາເຈົ້າອອກມາຈາກເອຢິບ.+
11 ເມື່ອພວກປະໂລຫິດອອກມາຈາກວິຫານ (ພວກປະໂລຫິດທຸກຄົນທີ່ຢູ່ຫັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ໂຕເອງສະອາດ*ແລ້ວ+ ບໍ່ວ່າເຂົາເຈົ້າຈະຢູ່ກຸ່ມໃດ.)+ 12 ພວກເລວີທຸກຄົນທີ່ເປັນນັກຮ້ອງ+ທີ່ຢູ່ໃນກຸ່ມຂອງອາສັບ+ ເຮມານ+ ເຢດູທູນ+ ກຸ່ມພວກລູກຊາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ ແລະກຸ່ມພວກອ້າຍນ້ອງຂອງເຂົາເຈົ້າເຊິ່ງນຸ່ງເຄື່ອງທີ່ເປັນຜ້າເນື້ອດີກໍໄດ້ຖືແສ່ງ ຖືເຄື່ອງດົນຕີທີ່ມີສາຍກັບພິນແລະຢືນຢູ່ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງແທ່ນບູຊາ ແລະມີປະໂລຫິດ 120 ຄົນຢືນເປົ່າແກຢູ່ນຳເຂົາເຈົ້າ.+ 13 ຕອນທີ່ພວກນັກຮ້ອງກັບຄົນເປົ່າແກເລີ່ມຮ້ອງເພງແລະເປົ່າແກເພື່ອສັນລະເສີນແລະຂອບໃຈພະເຢໂຫວາ ກໍມີສຽງແກ ສຽງແສ່ງ ແລະສຽງເຄື່ອງດົນຕີອື່ນໆດັງຂຶ້ນ. ເຂົາເຈົ້າພາກັນສັນລະເສີນພະເຢໂຫວາວ່າ: “ພະອົງດີແທ້ໆ ພະອົງມີຄວາມຮັກທີ່ໝັ້ນຄົງຕະຫຼອດໄປ.”+ ຈາກນັ້ນ ກໍມີຂີ້ເຝື້ອມາປົກຄຸມວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ.+ 14 ພວກປະໂລຫິດຈຶ່ງເຮັດໜ້າທີ່ຂອງໂຕເອງຢູ່ຫັ້ນບໍ່ໄດ້ຍ້ອນຂີ້ເຝື້ອນັ້ນແລະຍ້ອນແສງລັດສະໝີຂອງພະເຢໂຫວາແຜ່ກະຈາຍຢູ່ທົ່ວວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້.+
6 ໃນຕອນນັ້ນໂຊໂລໂມນຈຶ່ງເວົ້າວ່າ: “ພະເຢໂຫວາບອກວ່າເພິ່ນຈະຢູ່ໃນຂີ້ເຝື້ອທີ່ໜາໆ.+ 2 ຂ້ອຍໄດ້ສ້າງວິຫານທີ່ງາມໆນີ້ໃຫ້ພະອົງເຊິ່ງເປັນບ່ອນທີ່ພະອົງຈະຢູ່ຕະຫຼອດໄປ.”+
3 ຈາກນັ້ນ ກະສັດໂຊໂລໂມນກໍປິ່ນໜ້າມາຫາພວກອິດສະຣາເອນທີ່ຢືນຢູ່ຫັ້ນແລະເລີ່ມອວຍພອນເຂົາເຈົ້າ.+ 4 ລາວເວົ້າວ່າ: “ຂໍໃຫ້ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນ. ເພິ່ນເປັນຜູ້ສັນຍາກັບດາວິດພໍ່ຂອງຂ້ອຍດ້ວຍໂຕເອງ ແລະເພິ່ນກໍໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄຳສັນຍານັ້ນເກີດຂຶ້ນແທ້ໆ. ເພິ່ນເວົ້າວ່າ 5 ‘ນັບຕັ້ງແຕ່ມື້ທີ່ເຮົາພາປະຊົນຂອງເຮົາອອກມາຈາກເອຢິບ ເຮົາບໍ່ໄດ້ເລືອກເມືອງໃດເມືອງໜຶ່ງຈາກທຸກເມືອງໃນຕະກູນຕ່າງໆຂອງອິດສະຣາເອນໃຫ້ເປັນບ່ອນຕັ້ງວິຫານເພື່ອສັນລະເສີນຊື່ຂອງເຮົາ+ ແລະເຮົາບໍ່ໄດ້ເລືອກຜູ້ໃດໃຫ້ເປັນຜູ້ນຳພວກອິດສະຣາເອນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ. 6 ແຕ່ເຮົາໄດ້ເລືອກເຢຣູຊາເລັມ+ເພື່ອໃຫ້ຊື່ຂອງເຮົາໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຢູ່ເມືອງນີ້ ແລະໄດ້ເລືອກດາວິດໃຫ້ປົກຄອງປະຊາຊົນຂອງເຮົາ.’+ 7 ດາວິດພໍ່ຂອງຂ້ອຍຢາກສ້າງວິຫານເພື່ອສັນລະເສີນຊື່ຂອງພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ.+ 8 ແຕ່ພະເຢໂຫວາໄດ້ເວົ້າກັບດາວິດພໍ່ຂອງຂ້ອຍວ່າ ‘ດີຫຼາຍທີ່ເຈົ້າຢາກສ້າງວິຫານເພື່ອສັນລະເສີນຊື່ຂອງເຮົາ 9 ແຕ່ເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ສ້າງ. ລູກຊາຍຜູ້ໜຶ່ງຂອງເຈົ້າທີ່ຍັງບໍ່ທັນເກີດຈະເປັນຜູ້ສ້າງວິຫານເພື່ອສັນລະເສີນຊື່ຂອງເຮົາ.’+ 10 ພະເຢໂຫວາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄຳສັນຍາຂອງເພິ່ນເກີດຂຶ້ນແທ້. ຂ້ອຍໄດ້ເປັນກະສັດຕໍ່ຈາກດາວິດພໍ່ຂອງຂ້ອຍແລະໄດ້ປົກຄອງອິດສະຣາເອນ+ຄືກັບທີ່ພະເຢໂຫວາສັນຍາໄວ້.+ ຂ້ອຍຍັງໄດ້ສ້າງວິຫານເພື່ອສັນລະເສີນຊື່ຂອງພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ 11 ແລະໃນວິຫານນີ້ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດບ່ອນມ້ຽນຫີບເຊິ່ງມີຄຳສັນຍາ+ທີ່ພະເຢໂຫວາເຮັດກັບຄົນອິດສະຣາເອນ.”
12 ຈາກນັ້ນ ໂຊໂລໂມນກໍຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າແທ່ນບູຊາຂອງພະເຢໂຫວາທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກອິດສະຣາເອນແລະຍົກມື 2 ເບື້ອງຂຶ້ນຟ້າ.+ 13 (ໂຊໂລໂມນຢືນຢູ່ແທ່ນທອງແດງອີກແທ່ນໜຶ່ງທີ່ລາວເຮັດເຊິ່ງກວ້າງ 5 ສອກ* ຍາວ 5 ສອກ ແລະສູງ 3 ສອກ.* ແທ່ນນີ້ຕັ້ງຢູ່ກາງເດີ່ນຂອງວິຫານ.)+ ລາວຄູ້ເຂົ່າລົງຕໍ່ໜ້າພວກອິດສະຣາເອນແລະຍົກມື 2 ເບື້ອງຂຶ້ນຟ້າ+ 14 ແລ້ວເວົ້າວ່າ: “ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ ບໍ່ວ່າຈະຢູ່ໃນສະຫວັນຫຼືຢູ່ໃນໂລກນີ້ກໍບໍ່ມີພະເຈົ້າອົງໃດຄືກັບພະອົງທີ່ເຮັດຕາມຄຳສັນຍາແລະສະແດງຄວາມຮັກທີ່ໝັ້ນຄົງຕໍ່ຜູ້ທີ່ຮັບໃຊ້ພະອົງສຸດຫົວໃຈ.+ 15 ພະອົງເຮັດຕາມຄຳສັນຍາທີ່ເຮັດກັບດາວິດພໍ່ຂອງລູກ.+ ພະອົງເປັນຜູ້ສັນຍາດ້ວຍໂຕເອງ ແລະໃນມື້ນີ້ພະອົງກໍໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄຳສັນຍານັ້ນເກີດຂຶ້ນແທ້.+ 16 ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ ຂໍພະອົງເຮັດຕາມຄຳສັນຍາທີ່ເຮັດກັບດາວິດພໍ່ຂອງລູກທີ່ວ່າ ‘ຖ້າລູກຫຼານຂອງເຈົ້າເຮັດຕາມກົດໝາຍຂອງເຮົາ+ຄືກັບທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຮັດ+ກໍຈະມີແຕ່ລູກຫຼານຂອງເຈົ້າປົກຄອງອິດສະຣາເອນຕະຫຼອດໄປ.’ 17 ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນເອນເອີ້ຍ ຂໍພະອົງເຮັດໃຫ້ຄຳສັນຍາທີ່ເຮັດກັບດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພະອົງເກີດຂຶ້ນແທ້.
18 ແຕ່ພະເຈົ້າຈະຢູ່ກັບມະນຸດໃນໂລກນີ້ແທ້ໆບໍ?+ ຂະໜາດສະຫວັນທີ່ກວ້າງໃຫຍ່ກໍຍັງໃຫຍ່ບໍ່ພໍທີ່ຈະໃຫ້ພະອົງຢູ່+ ແລ້ວວິຫານຫຼັງນີ້ທີ່ລູກສ້າງຈະໃຫຍ່ພໍສຳລັບພະອົງບໍ?+ 19 ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງລູກ ຂໍພະອົງຟັງຄຳອະທິດຖານ ຄຳອ້ອນວອນ ແລະການຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອທີ່ລູກເຊິ່ງເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ພະອົງອະທິດຖານຫາພະອົງ. 20 ຂໍພະອົງແນມເບິ່ງວິຫານຫຼັງນີ້ທັງກາງເວັນແລະກາງຄືນເຊິ່ງເປັນບ່ອນທີ່ພະອົງເຄີຍບອກວ່າຊື່ຂອງພະອົງຈະຢູ່ບ່ອນນີ້.+ ຂໍພະອົງຟັງຕອນທີ່ລູກເຊິ່ງເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພະອົງປິ່ນໜ້າມາທາງວິຫານນີ້ເພື່ອອະທິດຖານ. 21 ເມື່ອລູກທີ່ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພະອົງຮ້ອງຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ ແລະເມື່ອພວກອິດສະຣາເອນທີ່ເປັນປະຊາຊົນຂອງພະອົງອ້ອນວອນໂດຍປິ່ນໜ້າມາທາງວິຫານນີ້+ ຂໍພະອົງຟັງຈາກບ່ອນຢູ່ຂອງພະອົງໃນສະຫວັນ.+ ຂໍພະອົງຟັງແລະຍົກໂທດໃຫ້ພວກເຮົາ.+
22 ຖ້າຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຖືກກ່າວຫາວ່າເຮັດຜິດຕໍ່ຄົນອື່ນ ແຕ່ລາວສາບານ*ວ່າລາວບໍ່ໄດ້ເຮັດ ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນລາວມາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າແທ່ນບູຊາຂອງພະອົງໃນວິຫານນີ້+ 23 ຂໍພະອົງຟັງຈາກສະຫວັນແລະຕັດສິນລາວ. ຖ້າຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພະອົງຜູ້ນັ້ນເຮັດຜິດ ຂໍໃຫ້ພະອົງລົງໂທດລາວຕາມຄວາມຜິດທີ່ລາວເຮັດ+ ແຕ່ຖ້າລາວບໍ່ໄດ້ເຮັດຜິດ ຂໍພະອົງຕອບແທນລາວຕາມຄວາມດີທີ່ລາວເຮັດ.+
24 ເມື່ອພວກອິດສະຣາເອນປະຊາຊົນຂອງພະອົງຕໍ່ສູ້ບໍ່ຊະນະພວກສັດຕູຍ້ອນເຂົາເຈົ້າເຮັດຜິດຕໍ່ພະອົງ+ ຖ້າເຂົາເຈົ້າກັບມາຫາພະອົງ ສັນລະເສີນຊື່ຂອງພະອົງ+ ແລະອະທິດຖານ+ອ້ອນວອນຫາພະອົງຢູ່ວິຫານນີ້+ 25 ຂໍພະອົງຟັງເຂົາເຈົ້າຈາກສະຫວັນ+ ຂໍຍົກໂທດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ ແລະຂໍພາເຂົາເຈົ້າກັບມາແຜ່ນດິນທີ່ພະອົງເອົາໃຫ້ເຂົາເຈົ້າແລະປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ.+
26 ເມື່ອທ້ອງຟ້າຖືກປິດໄວ້ແລະບໍ່ມີຝົນຕົກ+ຍ້ອນເຂົາເຈົ້າເຮັດຜິດຕໍ່ພະອົງຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ+ ຖ້າເຂົາເຈົ້າປິ່ນໜ້າມາທາງວິຫານນີ້ແລະອະທິດຖານຫາພະອົງ ສັນລະເສີນຊື່ຂອງພະອົງ ແລະກັບໃຈຈາກຄວາມຜິດທີ່ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຮັດຍ້ອນພະອົງລົງໂທດເຂົາເຈົ້າ+ 27 ຂໍພະອົງຟັງຈາກສະຫວັນແລະຍົກໂທດໃຫ້ພວກອິດສະຣາເອນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພະອົງ ຂໍສອນເຂົາເຈົ້າກ່ຽວກັບທາງທີ່ຖືກຕ້ອງທີ່ເຂົາເຈົ້າຄວນໄປ+ ແລະຂໍໃຫ້ຝົນຕົກ+ໃສ່ແຜ່ນດິນທີ່ພະອົງເອົາໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເປັນມໍລະດົກ.
28 ຖ້າມີຄວາມອຶດຢາກ+ຫຼືໂລກລະບາດ+ໃນແຜ່ນດິນ ຫຼືຖ້າຕົ້ນໄມ້ແລະຜັກຕາຍຍ້ອນພະຍາດ+ ລົມຮ້ອນ ຫຼືຝູງຕັກກະແຕນ+ ຫຼືຖ້າພວກສັດຕູຂອງເຂົາເຈົ້າມາລ້ອມເມືອງໃດເມືອງໜຶ່ງ+ ຫຼືຖ້າມີໄພພິບັດ ຫຼືພະຍາດຊະນິດໃດຊະນິດໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນ+ 29 ເມື່ອຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຫຼືພວກອິດສະຣາເອນທຸກຄົນ (ເພາະແຕ່ລະຄົນຮູ້ຈັກຄວາມເຈັບປວດຂອງໂຕເອງ)+ ຍົກມືຂຶ້ນແລະປິ່ນໜ້າມາທາງວິຫານນີ້+ເພື່ອອະທິດຖານ+ແລະອ້ອນວອນ+ຂໍສິ່ງໃດກໍຕາມ 30 ຂໍພະອົງຟັງຈາກສະຫວັນທີ່ເປັນບ່ອນຢູ່ຂອງພະອົງ+ ຂໍພະອົງຍົກໂທດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ+ ແລະຂໍພະອົງຕອບແທນແຕ່ລະຄົນຕາມການກະທຳຂອງເຂົາເຈົ້າເພາະພະອົງຮູ້ຈັກໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າ (ພະອົງຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ຮູ້ຈັກໃຈຂອງມະນຸດແທ້ໆ)+ 31 ເພື່ອເຂົາເຈົ້າຈະຢ້ານຢຳພະອົງ ໂດຍໃຊ້ຊີວິດຢູ່ໃນແນວທາງຂອງພະອົງຕະຫຼອດຊີວິດຂອງເຂົາເຈົ້າທີ່ອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນທີ່ພະອົງເອົາໃຫ້ປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງພວກເຮົາ.
32 ສຳລັບຄົນຕ່າງຊາດທີ່ບໍ່ແມ່ນຄົນອິດສະຣາເອນແລະຄົນທີ່ມາຈາກບ່ອນທີ່ໄກໆຍ້ອນຊື່ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່+ແລະລິດເດດຂອງພະອົງ ເມື່ອລາວມາແລະປິ່ນໜ້າມາທາງວິຫານນີ້ເພື່ອອະທິດຖານ+ 33 ຂໍພະອົງຟັງຈາກສະຫວັນທີ່ເປັນບ່ອນຢູ່ຂອງພະອົງ ຂໍໃຫ້ພະອົງເຮັດຕາມທຸກຢ່າງທີ່ຄົນຕ່າງຊາດຂໍເພື່ອທຸກຄົນທີ່ຢູ່ໃນໂລກຈະຮູ້ຈັກຊື່ຂອງພະອົງ+ແລະຢ້ານຢຳພະອົງຄືກັບພວກອິດສະຣາເອນປະຊາຊົນຂອງພະອົງ ແລະຂໍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຮູ້ວ່າວິຫານທີ່ລູກສ້າງນີ້ເຮັດໃຫ້ຊື່ຂອງພະອົງໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນ.
34 ຖ້າພະອົງສົ່ງປະຊາຊົນຂອງພະອົງໄປຕໍ່ສູ້ກັບພວກສັດຕູຢູ່ໃສກໍຕາມ+ ແລະເຂົາເຈົ້າປິ່ນໜ້າມາທາງເມືອງທີ່ພະອົງເລືອກແລະທາງວິຫານທີ່ລູກສ້າງເພື່ອສັນລະເສີນຊື່ຂອງພະອົງ+ແລະອະທິດຖານ+ຫາພະອົງ 35 ຂໍໃຫ້ພະອົງຟັງຄຳອະທິດຖານແລະຄຳອ້ອນວອນຂອງເຂົາເຈົ້າຈາກສະຫວັນແລະຂໍໃຫ້ພະອົງຊ່ວຍເຂົາເຈົ້າ.+
36 ຖ້າເຂົາເຈົ້າເຮັດຜິດຕໍ່ພະອົງ (ເພາະວ່າບໍ່ມີຈັກຄົນທີ່ຈະບໍ່ເຮັດຜິດ)+ ແລະພະອົງໃຈຮ້າຍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຫຼາຍ ແລ້ວຍອມໃຫ້ພວກສັດຕູຊະນະເຂົາເຈົ້າແລະຈັບເຂົາເຈົ້າໄປເປັນຊະເລີຍຢູ່ບ່ອນໜຶ່ງບໍ່ວ່າຈະຢູ່ໃກ້ຫຼືຢູ່ໄກ+ 37 ໃນຕອນທີ່ເປັນຊະເລີຍ ຖ້າເຂົາເຈົ້າສຳນຶກໄດ້ວ່າເຮັດຜິດ ແລ້ວເຂົາເຈົ້າກັບມາຫາພະອົງແລະອ້ອນວອນຕໍ່ພະອົງວ່າ ‘ພວກເຮົາໄດ້ເຮັດຜິດແລະເຮັດຊົ່ວຕໍ່ພະອົງ’+ 38 ຖ້າເຂົາເຈົ້າໄດ້ກັບມາຫາພະອົງແທ້ໆດ້ວຍສຸດຊີວິດສຸດຫົວໃຈ+ຕອນທີ່ເຂົາເຈົ້າຍັງຢູ່ໃນບ່ອນທີ່ຖືກຈັບໄປເປັນຊະເລີຍ+ ແລະຖ້າເຂົາເຈົ້າປິ່ນໜ້າມາທາງແຜ່ນດິນທີ່ພະອົງເອົາໃຫ້ປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຂົາເຈົ້າແລະທາງເມືອງທີ່ພະອົງໄດ້ເລືອກ+ແລະທາງວິຫານທີ່ລູກສ້າງເພື່ອສັນລະເສີນຊື່ຂອງພະອົງແລ້ວອະທິດຖານຫາພະອົງ 39 ຂໍໃຫ້ພະອົງຟັງຄຳອະທິດຖານແລະຄຳອ້ອນວອນຂອງເຂົາເຈົ້າຈາກສະຫວັນທີ່ເປັນບ່ອນຢູ່ຂອງພະອົງ ຂໍພະອົງຊ່ວຍເຂົາເຈົ້າ+ ແລະຂໍຍົກໂທດໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພະອົງທີ່ເຮັດຜິດຕໍ່ພະອົງ.
40 ພະເຈົ້າຂອງລູກ ເມື່ອພວກເຮົາອະທິດຖານຢູ່ບ່ອນນີ້ ຂໍໃຫ້ພະອົງສົນໃຈຟັງ.*+ 41 ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ພະອົງກັບຫີບສັນຍາທີ່ເປັນສັນຍະລັກເຖິງລິດເດດຂອງພະອົງເຂົ້າໄປຢູ່ໃນບ່ອນພັກນີ້.+ ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ພວກປະໂລຫິດສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າພະອົງເປັນຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດໄດ້ ແລະຂໍໃຫ້ຄົນທີ່ສັດຊື່ມີຄວາມສຸກຍ້ອນສິ່ງດີໆທັງໝົດທີ່ພະອົງເຮັດ.+ 42 ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າ ຂໍພະອົງຢ່າປະຖິ້ມ*ຜູ້ທີ່ພະອົງໄດ້ເລືອກ.+ ຂໍໃຫ້ພະອົງຈື່ຄວາມຮັກທີ່ໝັ້ນຄົງທີ່ພະອົງສະແດງຕໍ່ດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພະອົງ.”+
7 ຫຼັງຈາກໂຊໂລໂມນອະທິດຖານແລ້ວໆ+ກໍມີໄຟຕົກລົງມາຈາກຟ້າ+ມາເຜົາເຄື່ອງບູຊາເຜົາແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ ແລະແສງລັດສະໝີຂອງພະເຢໂຫວາກໍແຜ່ກະຈາຍຢູ່ທົ່ວວິຫານ.+ 2 ພວກປະໂລຫິດເຂົ້າໄປໃນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາບໍ່ໄດ້ຍ້ອນວ່າແສງລັດສະໝີຂອງພະເຢໂຫວາແຜ່ກະຈາຍຢູ່ທົ່ວວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ.+ 3 ເມື່ອພວກອິດສະຣາເອນເຫັນໄຟຕົກລົງມາຈາກຟ້າແລະແສງລັດສະໝີຂອງພະເຢໂຫວາແຜ່ກະຈາຍຢູ່ທົ່ວວິຫານ ເຂົາເຈົ້າກໍໝູບໜ້າລົງພື້ນແລະເວົ້າຂອບໃຈພະເຢໂຫວາວ່າ: “ພະອົງດີແທ້ໆ ພະອົງມີຄວາມຮັກທີ່ໝັ້ນຄົງຕະຫຼອດໄປ.”
4 ຈາກນັ້ນ ກະສັດໂຊໂລໂມນກັບພວກອິດສະຣາເອນທຸກຄົນກໍເຜົາເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ພະເຢໂຫວາ.+ 5 ກະສັດໂຊໂລໂມນເຜົາງົວ 22.000 ໂຕແລະແກະ 120.000 ໂຕ. ແລ້ວກະສັດກັບພວກອິດສະຣາເອນກໍພາກັນສະຫຼອງຍ້ອນວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ສ້າງແລ້ວໆ.+ 6 ພວກປະໂລຫິດແລະພວກເລວີຢືນຢູ່ບ່ອນຂອງໂຕເອງ. ພວກເລວີຖືເຄື່ອງດົນຕີຕ່າງໆທີ່ໃຊ້ໃນການຮ້ອງເພງສັນລະເສີນພະເຢໂຫວາ.+ (ກະສັດດາວິດເຮັດເຄື່ອງດົນຕີເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ເພື່ອຈະຂອບໃຈແລະສັນລະເສີນພະເຢໂຫວານຳເຂົາເຈົ້າ*ແລະຮ້ອງເພງວ່າ “ເພິ່ນມີຄວາມຮັກທີ່ໝັ້ນຄົງຕະຫຼອດໄປ.”) ພວກປະໂລຫິດເປົ່າແກ+ຢູ່ກົງກັນຂ້າມກັບພວກເລວີ ແລະພວກອິດສະຣາເອນກໍຢູ່ຫັ້ນຄືກັນ.
7 ໂຊໂລໂມນໄດ້ເຮັດໃຫ້ທາງກາງຂອງເດີ່ນທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາບໍລິສຸດເພື່ອຈະເຜົາເຄື່ອງບູຊາເຜົາ+ແລະນ້ຳມັນຂອງສັດຈາກເຄື່ອງບູຊາສ້າງຄວາມສະຫງົບສຸກ ຍ້ອນວ່າແທ່ນບູຊາທອງແດງ+ທີ່ໂຊໂລໂມນເຮັດນ້ອຍໂພດທີ່ຈະເອົາເຄື່ອງບູຊາເຜົາ ເຄື່ອງບູຊາທີ່ເຮັດຈາກເມັດເຂົ້າ+ ແລະນ້ຳມັນຂອງສັດມາເຜົານຳກັນ.+ 8 ໃນຕອນນັ້ນ ໂຊໂລໂມນໄດ້ຈັດການສະຫຼອງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ໃຫ້ພວກອິດສະຣາເອນ 7 ມື້.+ ຄົນຈຳນວນຫຼາຍຕັ້ງແຕ່ເລໂບຮາມັດ*ຈົນຮອດຮ່ອມພູ*ຂອງເອຢິບກໍພາກັນມາຮ່ວມການສະຫຼອງນີ້.+ 9 ເຂົາເຈົ້າສະຫຼອງການອຸທິດແທ່ນບູຊາ 7 ມື້. ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍສະຫຼອງເທດສະການ*ອີກ 7 ມື້ ແລະໃນມື້ທີ 8* ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຈັດການປະຊຸມພິເສດ.+ 10 ໃນວັນທີ 23 ຂອງເດືອນທີ 7 ໂຊໂລໂມນໄດ້ໃຫ້ປະຊາຊົນກັບເມືອເຮືອນ. ເຂົາເຈົ້າກໍກັບເມືອຢ່າງມີຄວາມສຸກ+ແລະດ້ວຍຄວາມດີໃຈ ຍ້ອນພະເຢໂຫວາໄດ້ເຮັດສິ່ງດີໆຕໍ່ດາວິດ ຕໍ່ໂຊໂລໂມນ ແລະຕໍ່ພວກອິດສະຣາເອນປະຊາຊົນຂອງເພິ່ນ.+
11 ໃນທີ່ສຸດ ໂຊໂລໂມນກໍໄດ້ເຮັດທຸກສິ່ງສຳເລັດຕາມທີ່ວາງແຜນໄວ້.+ ລາວໄດ້ສ້າງວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ ວັງຂອງໂຕເອງ+ ແລະທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງທີ່ລາວຢາກເຮັດສຳລັບວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາແລະວັງຂອງໂຕເອງ. 12 ໃນຕອນກາງຄືນ ພະເຢໂຫວາມາຫາໂຊໂລໂມນ+ທາງຄວາມຝັນແລະເວົ້າກັບລາວວ່າ: “ເຮົາໄດ້ຍິນຄຳອະທິດຖານຂອງເຈົ້າແລ້ວ ແລະເຮົາໄດ້ເລືອກວິຫານນີ້ເປັນບ່ອນເຜົາເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ເຮົາ.+ 13 ເມື່ອເຮົາປິດທ້ອງຟ້າໄວ້ບໍ່ໃຫ້ຝົນຕົກ ຫຼືໃຫ້ຕັກກະແຕນມາກິນຜົນລະປູກຢູ່ແຜ່ນດິນນີ້ ຫຼືໃຫ້ມີໂລກລະບາດເກີດຂຶ້ນກັບປະຊາຊົນຂອງເຮົາ 14 ຖ້າປະຊາຊົນທີ່ຖືກເອີ້ນຕາມຊື່ຂອງເຮົາ+ຖ່ອມໂຕ+ ຊອກຫາເຮົາ ແລະເຊົາເຮັດສິ່ງທີ່ຊົ່ວ+ ເຮົາກໍຈະຟັງແລະຍົກໂທດຄວາມຜິດທີ່ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຮັດ ແລະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນນີ້ກັບມາອຸດົມສົມບູນອີກເທື່ອໜຶ່ງ.+ 15 ເຮົາຈະສົນໃຈ*ແລະຟັງຄຳອະທິດຖານຂອງຄົນທີ່ມາອະທິດຖານຢູ່ນີ້.+ 16 ເຮົາໄດ້ເລືອກວິຫານຫຼັງນີ້ແລະເຮັດໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວເພື່ອຊື່ຂອງເຮົາຈະຢູ່ນີ້ຕະຫຼອດໄປ.+ ເຮົາຈະປົກປ້ອງແລະເບິ່ງແຍງວິຫານນີ້ສະເໝີ.+
17 ຖ້າເຈົ້າໃຊ້ຊີວິດຕາມແນວທາງຂອງເຮົາຄືກັບດາວິດພໍ່ຂອງເຈົ້າ ເຮັດທຸກສິ່ງຕາມທີ່ເຮົາສັ່ງເຈົ້າ ເຊື່ອຟັງກົດໝາຍຂອງເຮົາ ແລະເຮັດຕາມການຕັດສິນຂອງເຮົາ+ 18 ເຮົາກໍຈະໃຫ້ການປົກຄອງຂອງເຈົ້າໝັ້ນຄົງ+ຄືກັບທີ່ເຮົາໄດ້ສັນຍາໄວ້ກັບດາວິດພໍ່ຂອງເຈົ້າ+ທີ່ວ່າ ‘ຈະມີແຕ່ລູກຫຼານຂອງເຈົ້າປົກຄອງອິດສະຣາເອນຕະຫຼອດໄປ.’+ 19 ແຕ່ຖ້າເຈົ້າບໍ່ໃຊ້ຊີວິດຕາມແນວທາງຂອງເຮົາ ບໍ່ເຮັດຕາມຄຳສັ່ງແລະກົດໝາຍທີ່ເຮົາໃຫ້ເຈົ້າ ແລ້ວໄປຂາບໄຫວ້ແລະຮັບໃຊ້ພະເຈົ້າອື່ນ+ 20 ເຮົາຈະຫຼົກພວກອິດສະຣາເອນໝົດຮາກໝົດເຫງົ້າອອກຈາກແຜ່ນດິນທີ່ເຮົາເອົາໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ+ ແລະເຮົາກໍຈະປະຖິ້ມວິຫານທີ່ເຮົາເຮັດໃຫ້ບໍລິສຸດສຳລັບຊື່ຂອງເຮົາ ແລ້ວຊາດຕ່າງໆທີ່ຢູ່ອ້ອມຂ້າງຈະເວົ້າດູຖູກແລະເຍາະເຍີ້ຍພວກອິດສະຣາເອນ.+ 21 ວິຫານຫຼັງນີ້ຈະເຫຼືອແຕ່ຊາກຫັກພັງ. ທຸກຄົນທີ່ຍ່າງກາຍໄປກາຍມາຈະຕົກໃຈ+ແລະເວົ້າວ່າ ‘ເປັນຫຍັງພະເຢໂຫວາຈຶ່ງເຮັດຈັ່ງຊີ້ກັບແຜ່ນດິນນີ້ແລະວິຫານຫຼັງນີ້?’+ 22 ແລ້ວຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະເວົ້າວ່າ ‘ກະຍ້ອນເຂົາເຈົ້າປະຖິ້ມພະເຢໂຫວາ+ພະເຈົ້າຂອງເຂົາເຈົ້າຜູ້ທີ່ພາປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຂົາເຈົ້າອອກມາຈາກເອຢິບ+ ແລ້ວໄປຂາບໄຫວ້ແລະຮັບໃຊ້ພະເຈົ້າອື່ນ.+ ຍ້ອນແນວນີ້ແຫຼະ ເພິ່ນຈຶ່ງໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເຈິເລື່ອງທີ່ໂຫດຮ້າຍແບບນີ້.’”+
8 ໂຊໂລໂມນໃຊ້ເວລາ 20 ປີເພື່ອສ້າງວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາແລະວັງຂອງລາວ.+ 2 ຫຼັງຈາກນັ້ນ ລາວກໍຟື້ນຟູເມືອງຕ່າງໆທີ່ຮີຣາມ+ເອົາໃຫ້ລາວ ແລ້ວໃຫ້ພວກອິດສະຣາເອນຍ້າຍເຂົ້າໄປຢູ່ໃນເມືອງເຫຼົ່ານັ້ນ. 3 ຕໍ່ມາ ໂຊໂລໂມນໄດ້ໄປຕໍ່ສູ້ກັບຄົນຮາມັດໂຊບາແລະຍຶດເອົາເຂດນັ້ນ. 4 ຈາກນັ້ນ ໂຊໂລໂມນໄດ້ເຮັດໃຫ້ເມືອງຕາດໂມຢູ່ບ່ອນກັນດານແລະເມືອງຕ່າງໆທີ່ເອົາອາຫານໄວ້+ຢູ່ຮາມັດເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນ.+ 5 ລາວໄດ້ເຮັດໃຫ້ເມືອງເບັດໂຮໂຣນທົ່ງ+ແລະເມືອງເບັດໂຮໂຣນທ່າ+ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນ ໂດຍສ້າງກຳແພງອ້ອມແລະໃຫ້ມີປະຕູກັບກອນປະຕູ. 6 ນອກຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ສ້າງບ້ານບາອາລາດ+ຄືນໃໝ່ແລະສ້າງອີກຫຼາຍເມືອງເພື່ອເອົາອາຫານໄວ້ ເອົາລົດມ້າໄວ້+ ແລະເພື່ອໃຫ້ພວກທະຫານມ້າຢູ່. ໂຊໂລໂມນຢາກສ້າງຫຍັງລາວກໍສ້າງໂລດໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ໃນເລບານອນ ແລະໃນແຜ່ນດິນທັງໝົດທີ່ລາວປົກຄອງ.
7 ໃນຕອນນັ້ນຍັງມີບາງຄົນທີ່ບໍ່ແມ່ນຄົນອິດສະຣາເອນອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນນັ້ນ.+ ເຂົາເຈົ້າເປັນຄົນເຮດ ຄົນອາໂມ ຄົນເປຣິຊີ ຄົນຮີວີ ແລະຄົນເຢບຸດ.+ 8 ເຂົາເຈົ້າຍັງຢູ່ຫັ້ນ ຍ້ອນວ່າພວກອິດສະຣາເອນບໍ່ໄດ້ຂ້າປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຂົາເຈົ້າໃຫ້ໝົດ.+ ໂຊໂລໂມນໄດ້ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເຮັດວຽກເປັນກຳມະກອນຈົນຮອດທຸກມື້ນີ້.+ 9 ແຕ່ໂຊໂລໂມນບໍ່ໄດ້ໃຫ້ພວກອິດສະຣາເອນເຮັດວຽກເປັນທາດຈັກຄົນ.+ ລາວໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເປັນທະຫານ ເປັນຫົວໜ້າທະຫານ ເປັນຫົວໜ້າຄົນຂັບລົດມ້າ ແລະເປັນຫົວໜ້າທະຫານມ້າ.+ 10 ກະສັດໂຊໂລໂມນໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງຫົວໜ້າ 250 ຄົນໃຫ້ເບິ່ງແຍງຄົນທີ່ເຮັດວຽກໃຫ້ລາວ.+
11 ໂຊໂລໂມນໃຫ້ລູກສາວຂອງກະສັດເອຢິບ*+ຍ້າຍອອກຈາກເມືອງຂອງດາວິດ ແລ້ວມາຢູ່ວັງທີ່ໂຊໂລໂມນສ້າງໃຫ້ລາວ.+ ໂຊໂລໂມນເວົ້າວ່າ: “ກະແມ່ນຢູ່ວ່າລາວເປັນເມຍຂ້ອຍ ແຕ່ລາວກໍບໍ່ຄວນຢູ່ວັງຂອງດາວິດກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນ ຍ້ອນບ່ອນທີ່ເຄີຍເອົາຫີບສັນຍາຂອງພະເຢໂຫວາໄວ້ເປັນບ່ອນທີ່ບໍລິສຸດ.”+
12 ໂຊໂລໂມນເຜົາເຄື່ອງບູຊາເຜົາ+ໃຫ້ພະເຢໂຫວາຢູ່ເທິງແທ່ນບູຊາ+ຂອງພະເຢໂຫວາທີ່ລາວສ້າງໄວ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າຫ້ອງທາງເຂົ້າວິຫານ.+ 13 ໂຊໂລໂມນເຮັດຕາມກົດໝາຍຂອງໂມເຊໂດຍເຜົາເຄື່ອງບູຊາຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ເຄື່ອງບູຊາທີ່ຕ້ອງເຜົາທຸກໆມື້ ເຄື່ອງບູຊາສຳລັບວັນຊະບາໂຕ+ ສຳລັບມື້ເດືອນອອກໃໝ່+ ແລະສຳລັບເທດສະການທີ່ກຳນົດໄວ້ປີລະ 3 ເທື່ອ+ຄື ເທດສະການກິນເຂົ້າຈີ່ບໍ່ມີເຊື້ອ+ ເທດສະການເກັບກ່ຽວ+ ແລະເທດສະການປຸກຕູບ.*+ 14 ໂຊໂລໂມນໄດ້ແບ່ງກຸ່ມພວກປະໂລຫິດ+ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເຮັດວຽກຕ່າງໆຕາມທີ່ດາວິດພໍ່ຂອງລາວກຳນົດໄວ້. ລາວໄດ້ແບ່ງກຸ່ມພວກເລວີໃຫ້ເຮັດໜ້າທີ່ຂອງເຂົາເຈົ້າຄື ໃຫ້ສັນລະເສີນພະເຈົ້າ+ແລະຊ່ວຍພວກປະໂລຫິດເຮັດວຽກໃນແຕ່ລະມື້. ລາວຍັງໄດ້ແບ່ງກຸ່ມຄົນຍາມປະຕູໃຫ້ຍາມປະຕູຕ່າງໆ.+ ລາວເຮັດສິ່ງທັງໝົດນີ້ຕາມທີ່ດາວິດຄົນຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ໄດ້ສັ່ງໄວ້. 15 ພວກປະໂລຫິດແລະພວກເລວີເຮັດຕາມທີ່ກະສັດສັ່ງໄວ້ທຸກຢ່າງລວມທັງເລື່ອງກ່ຽວກັບຫ້ອງມ້ຽນເຄື່ອງ. 16 ໂຊໂລໂມນໄດ້ຈັດລະບຽບວຽກທຸກຢ່າງດີຫຼາຍ ຕັ້ງແຕ່ມື້ທີ່ວາງຮາກຖານວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ+ຈົນຮອດມື້ທີ່ສ້າງວິຫານແລ້ວ. ໃນທີ່ສຸດວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາກໍສ້າງແລ້ວ.+
17 ຈາກນັ້ນ ໂຊໂລໂມນກໍໄປເອັດຊີໂອນເກເບ+ແລະເມືອງເອໂລດ+ທີ່ຢູ່ແຄມຝັ່ງທະເລໃນເອໂດມ.+ 18 ຮີຣາມ+ໄດ້ສົ່ງເຮືອຫຼາຍລຳພ້ອມກັບຄົນຂອງລາວເຊິ່ງເປັນລູກເຮືອທີ່ມີປະສົບການມາໃຫ້ໂຊໂລໂມນ. ເຂົາເຈົ້າໄປໂອຟີ+ກັບຄົນຂອງໂຊໂລໂມນແລ້ວເອົາຄຳ 450 ຕະລັນ*+ຈາກຫັ້ນກັບມາໃຫ້ກະສັດໂຊໂລໂມນ.+
9 ລາຊີນີຂອງປະເທດເຊບາ+ໄດ້ຍິນຊື່ສຽງຂອງໂຊໂລໂມນ ລາວຈຶ່ງມາເມືອງເຢຣູຊາເລັມເພື່ອທົດສອບສະຕິປັນຍາຂອງໂຊໂລໂມນໂດຍຖາມຄຳຖາມ*ທີ່ຍາກໆ. ລາວມາກັບຄົນຂອງລາວທີ່ເປັນຂະບວນໃຫຍ່ ພ້ອມກັບຝູງອູດທີ່ຂົນນ້ຳມັນຫອມ ຄຳ+ ແລະເພັດນິນຈິນດາຈຳນວນຫຼາຍ. ລາວເຂົ້າໄປຫາໂຊໂລໂມນແລະຖາມທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງທີ່ລາວຢາກຮູ້.+ 2 ໂຊໂລໂມນຕອບຄຳຖາມຂອງລາວໄດ້ທຸກຂໍ້. ບໍ່ມີຫຍັງຍາກໂພດສຳລັບ*ໂຊໂລໂມນ. ລາວອະທິບາຍໄດ້ທຸກຢ່າງ.
3 ເມື່ອລາຊີນີຂອງປະເທດເຊບາເຫັນວ່າໂຊໂລໂມນມີສະຕິປັນຍາຫຼາຍແທ້ໆ+ ເຫັນວັງທີ່ລາວສ້າງ+ 4 ອາຫານທີ່ຢູ່ເທິງໂຕະຂອງລາວ+ ບ່ອນນັ່ງທີ່ຈັດໄວ້ສຳລັບພວກຂ້າລາຊະການ ການບໍລິການຂອງຄົນຮັບໃຊ້ກັບເຄື່ອງນຸ່ງຂອງເຂົາເຈົ້າ ຄົນເຫຍັ້ນເຄື່ອງດື່ມກັບເຄື່ອງນຸ່ງຂອງເຂົາເຈົ້າ ແລະເຄື່ອງບູຊາເຜົາທີ່ລາວເຜົາໃຫ້ເປັນປະຈຳຢູ່ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ+ ລາຊີນີກໍຮູ້ສຶກງຶດຫຼາຍ. 5 ລາວຈຶ່ງເວົ້າກັບກະສັດໂຊໂລໂມນວ່າ: “ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຍິນຢູ່ປະເທດຂອງຂ້ອຍກ່ຽວກັບຄວາມສຳເລັດ*ແລະສະຕິປັນຍາຂອງທ່ານມັນແມ່ນແທ້ໆ. 6 ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ເຊື່ອສິ່ງທີ່ໄດ້ຍິນຈົນໄດ້ມາເຫັນກັບຕາຂອງໂຕເອງ.+ ສິ່ງທີ່ຄົນໄປເລົ່າບໍ່ໄດ້ເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງສິ່ງທີ່ຂ້ອຍເຫັນຊ້ຳ.+ ທ່ານມີສະຕິປັນຍາຫຼາຍກວ່າທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຍິນ.+ 7 ປະຊາຊົນແລະຄົນທີ່ເຮັດວຽກນຳທ່ານທຸກມື້ຄືຊິມີຄວາມສຸກຫຼາຍທີ່ໄດ້ຟັງຄຳເວົ້າທີ່ມີສະຕິປັນຍາຂອງທ່ານ. 8 ຂໍໃຫ້ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງທ່ານໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນ. ເພິ່ນພໍໃຈໃນໂຕທ່ານ ເພິ່ນຈຶ່ງເລືອກທ່ານໃຫ້ເປັນກະສັດຂອງພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງທ່ານ. ຍ້ອນພະເຈົ້າຮັກພວກອິດສະຣາເອນ+ແລະຢາກໃຫ້ແຜ່ນດິນຂອງເຂົາເຈົ້າຢູ່ຕະຫຼອດໄປ ເພິ່ນຈຶ່ງເລືອກທ່ານໃຫ້ເປັນກະສັດເພື່ອຈະຕັດສິນຢ່າງຖືກຕ້ອງແລະປົກຄອງດ້ວຍຄວາມຍຸຕິທຳ.”
9 ແລ້ວລາຊີນີຂອງປະເທດເຊບາກໍເອົາຄຳ 120 ຕະລັນ*+ ນ້ຳມັນຫອມ ແລະເພັດນິນຈິນດາຈຳນວນຫຼາຍໃຫ້ກະສັດໂຊໂລໂມນ. ນັບຕັ້ງແຕ່ນັ້ນມາບໍ່ເຄີຍມີໃຜເອົານ້ຳມັນຫອມມາໃຫ້ປະເທດນີ້ຫຼາຍສ່ຳກັບລາຊີນີຂອງປະເທດເຊບາເອົາໃຫ້ໂຊໂລໂມນ.+
10 ຄົນຂອງຮີຣາມແລະຄົນຂອງໂຊໂລໂມນທີ່ໄປຂົນຄຳມາຈາກໂອຟີ+ຍັງໄດ້ຂົນໄມ້ດູ່ຈຳນວນຫຼາຍແລະເພັດນິນຈິນດາມາຈາກຫັ້ນນຳ.+ 11 ກະສັດໂຊໂລໂມນເອົາໄມ້ດູ່ມາເຮັດຂັ້ນໄດວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ+ ເຮັດຂັ້ນໄດວັງຂອງກະສັດ+ ແລະຍັງເອົາມາເຮັດພິນກັບເຄື່ອງດົນຕີທີ່ມີສາຍສຳລັບນັກຮ້ອງ.+ ບໍ່ມີໃຜໃນແຜ່ນດິນຢູດາເຄີຍເຫັນໄມ້ດູ່ທີ່ງາມປານນັ້ນ.
12 ທຸກສິ່ງທີ່ລາຊີນີຂອງປະເທດເຊບາຢາກໄດ້ ໂຊໂລໂມນກໍເອົາໃຫ້ລາວ. ໂຊໂລໂມນເອົາເຄື່ອງໃຫ້ລາວຫຼາຍກວ່າທີ່ລາວເອົາມາໃຫ້. ຈາກນັ້ນ ລາຊີນີກັບຄົນຂອງລາວກໍກັບເມືອປະເທດຂອງເຂົາເຈົ້າ.+
13 ແຕ່ລະປີໂຊໂລໂມນໄດ້ຄຳໜັກ 666 ຕະລັນ.*+ 14 ໂຊໂລໂມນຍັງໄດ້ເງິນກັບຄຳຈາກຄົນຂອງລາວທີ່ເປັນພໍ່ຄ້າເດີນທາງແລະຄົນຄ້າຂາຍ ແລະຈາກພວກກະສັດຂອງອາຣັບກັບພວກເຈົ້າເມືອງຕ່າງໆ.+
15 ກະສັດໂຊໂລໂມນເຮັດໂລ້ໃຫຍ່ 200 ອັນຈາກຄຳປະສົມກັບເຫຼັກ.+ ໂລ້ແຕ່ລະອັນໃຊ້ຄຳປະສົມກັບເຫຼັກໜັກ 600 ເຊເກນ.*+ 16 ລາວຍັງເຮັດໂລ້ນ້ອຍ* 300 ອັນຈາກຄຳປະສົມກັບເຫຼັກ. ໂລ້ແຕ່ລະອັນໃຊ້ຄຳໜັກ 3 ມິນາ.* ແລ້ວລາວກໍເອົາໂລ້ເຫຼົ່ານີ້ໄປໄວ້ຢູ່ຕຶກທີ່ຊື່ວ່າປ່າເລບານອນ.+
17 ກະສັດໂຊໂລໂມນຍັງໄດ້ເຮັດບັນລັງຂອງລາວທີ່ໃຫຍ່ໆເຊິ່ງຕົກແຕ່ງດ້ວຍງາຊ້າງແລະໂອບດ້ວຍຄຳແທ້.+ 18 ບັນລັງນີ້ມີຂັ້ນໄດ 6 ຂັ້ນ ມີບ່ອນຢຽບທີ່ເປັນຄຳຕິດຢູ່ກັບບັນລັງ ມີບ່ອນວາງແຂນຢູ່ 2 ເບື້ອງ ແລະຢູ່ທາງຂ້າງບ່ອນວາງແຂນມີຮູບປັ້ນສິງ+ຕັ້ງຢູ່ເບື້ອງລະໂຕ. 19 ຂັ້ນໄດແຕ່ລະຂັ້ນກໍມີຮູບປັ້ນສິງຕັ້ງໄວ້ເບື້ອງລະໂຕ. ຂັ້ນໄດທັງ 6 ຂັ້ນມີຮູບປັ້ນສິງລວມທັງໝົດ 12 ໂຕ.+ ບໍ່ເຄີຍມີປະເທດໃດເຮັດບັນລັງແບບນີ້ມາກ່ອນ. 20 ຈອກທັງໝົດຂອງກະສັດໂຊໂລໂມນເຮັດຈາກຄຳ ແລະເຄື່ອງໃຊ້ທຸກຢ່າງໃນຕຶກທີ່ຊື່ວ່າປ່າເລບານອນກໍເຮັດຈາກຄຳແທ້. ບໍ່ມີເຄື່ອງໃຊ້ອັນໃດເລີຍທີ່ເຮັດຈາກເງິນ ຍ້ອນວ່າໃນສະໄໝຂອງໂຊໂລໂມນເງິນມີຫຼາຍໂພດຈົນຖືວ່າບໍ່ມີຄ່າ.+ 21 ກະສັດໂຊໂລໂມນມີເຮືອຫຼາຍລຳທີ່ລ່ອງໄປຕາຊິດ+ພ້ອມກັບຄົນຂອງຮີຣາມ.+ ທຸກໆ 3 ປີເຮືອເຫຼົ່ານີ້ຈະຂົນເງິນ ຄຳ ງາຊ້າງ+ ລີງ ແລະນົກຍຸງມາ.
22 ກະສັດໂຊໂລໂມນຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າກະສັດທຸກອົງໃນໂລກ ຍ້ອນວ່າລາວຮັ່ງແລະມີສະຕິປັນຍາຫຼາຍກວ່າເຂົາເຈົ້າ.+ 23 ກະສັດຈາກທົ່ວໂລກມາຫາໂຊໂລໂມນ ຍ້ອນຢາກຟັງຄຳເວົ້າທີ່ມີສະຕິປັນຍາທີ່ພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ເອົາໃຫ້ລາວ.+ 24 ເຂົາເຈົ້າເອົາເຄື່ອງຂອງທີ່ເຮັດຈາກເງິນຈາກຄຳ ເຄື່ອງນຸ່ງ+ ຊຸດຮົບ ນ້ຳມັນຫອມ ມ້າ ແລະລໍ*ມາເປັນຂອງຂວັນໃຫ້ໂຊໂລໂມນ. ລາວໄດ້ຂອງຂວັນແບບນີ້ທຸກປີ. 25 ໂຊໂລໂມນມີຄອກມ້າ 4.000 ຄອກສຳລັບມ້າທີ່ແກ່ລົດມ້າ ແລະມີມ້າ 12.000 ໂຕ.*+ ລາວເອົາມ້າກັບລົດມ້າໄວ້ຢູ່ເມືອງຕ່າງໆສຳລັບມ້ຽນລົດມ້າແລະເອົາໄວ້ໃກ້ໆລາວໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມ.+ 26 ລາວປົກຄອງເໜືອກະສັດທຸກອົງຕັ້ງແຕ່ແມ່ນ້ຳເອິຟາຣາດຈົນຮອດເຂດຂອງພວກຟີລິດສະຕີນແລະຈົນຮອດເຂດແດນຂອງເອຢິບ.+ 27 ກະສັດໂຊໂລໂມນໄດ້ເຮັດໃຫ້ເມືອງເຢຣູຊາເລັມມີເງິນຫຼາຍຄືກັບກ້ອນຫີນ ແລະມີໄມ້ຊີດ້າ*ຫຼາຍຄືກັບຕົ້ນຊີກາມົນ*ຢູ່ເຊເຟລາ.+ 28 ເຂົາເຈົ້າເອົາມ້າຈາກເອຢິບ+ແລະຈາກບ່ອນອື່ນໆມາໃຫ້ໂຊໂລໂມນ.
29 ເລື່ອງຕ່າງໆຂອງໂຊໂລໂມນ+ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈົນຈົບກໍຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມຂອງຜູ້ພະຍາກອນນາທານ+ ໃນຄຳພະຍາກອນຂອງອາຮີຢາ+ຄົນຊີໂລ ແລະໃນບັນທຶກກ່ຽວກັບນິມິດ*ເລື່ອງເຢໂຣໂບອາມ+ລູກຊາຍຂອງເນບັດທີ່ຜູ້ພະຍາກອນອິດໂດ+ໄດ້ເຫັນ. 30 ໂຊໂລໂມນເປັນກະສັດປົກຄອງອິດສະຣາເອນຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 40 ປີ. 31 ເມື່ອໂຊໂລໂມນຕາຍ ເຂົາເຈົ້າຝັງລາວໄວ້ຢູ່ເມືອງຂອງດາວິດພໍ່ຂອງລາວ.+ ຈາກນັ້ນ ເຣໂຮໂບອາມລູກຊາຍຂອງລາວກໍເປັນກະສັດແທນ.+
10 ເຣໂຮໂບອາມໄປເມືອງເຊເຄັມ+ ຍ້ອນພວກອິດສະຣາເອນພາກັນໄປຫັ້ນເພື່ອແຕ່ງຕັ້ງລາວໃຫ້ເປັນກະສັດ.+ 2 ເມື່ອເຢໂຣໂບອາມ+ລູກຊາຍຂອງເນບັດຮູ້ເລື່ອງນີ້ ລາວຈຶ່ງກັບມາຈາກເອຢິບ. (ຕອນນັ້ນລາວຍັງຢູ່ເອຢິບຍ້ອນໜີກະສັດໂຊໂລໂມນ.)+ 3 ພວກອິດສະຣາເອນໄດ້ໃຫ້ຄົນໄປເອີ້ນເຢໂຣໂບອາມມາ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເຢໂຣໂບອາມກັບພວກອິດສະຣາເອນກໍໄປຫາເຣໂຮໂບອາມແລະເວົ້າກັບລາວວ່າ: 4 “ພໍ່ຂອງທ່ານໄດ້ເຮັດໃຫ້ຊີວິດຂອງພວກເຮົາລຳບາກຫຼາຍແທ້ໆ+ ແຕ່ຖ້າທ່ານບໍ່ຮຽກຮ້ອງຈາກພວກເຮົາຫຼາຍສ່ຳກັບພໍ່ຂອງທ່ານແລະບໍ່ເຮັດໃຫ້ຊີວິດຂອງພວກເຮົາລຳບາກຄືແຕ່ກີ້ ພວກເຮົາກໍຈະຮັບໃຊ້ທ່ານ.”
5 ເຣໂຮໂບອາມບອກເຂົາເຈົ້າວ່າ: “ອີກ 3 ມື້ຈຶ່ງມາຫາຂ້ອຍໃໝ່.” ແລ້ວປະຊາຊົນກໍພາກັນເມືອ.+ 6 ຈາກນັ້ນ ກະສັດເຣໂຮໂບອາມຈຶ່ງໄປປຶກສາພວກຜູ້ເຖົ້າ*ທີ່ເຄີຍຮັບໃຊ້ໂຊໂລໂມນພໍ່ຂອງລາວ. ລາວຖາມວ່າ: “ພວກເຈົ້າຈະແນະນຳຂ້ອຍໃຫ້ຕອບປະຊາຊົນແນວໃດ?” 7 ເຂົາເຈົ້າບອກວ່າ: “ຖ້າທ່ານເຮັດດີກັບປະຊາຊົນ ເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າພໍໃຈ ແລະເວົ້າກັບເຂົາເຈົ້າດີໆ ເຂົາເຈົ້າກໍຈະຮັບໃຊ້ທ່ານຕະຫຼອດໄປ.”
8 ແຕ່ລາວບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມທີ່ພວກຜູ້ເຖົ້າແນະນຳ ລາວໄປປຶກສາພວກຄົນໜຸ່ມທີ່ໃຫຍ່ມານຳກັນແລະຕອນນີ້ເຮັດວຽກໃຫ້ລາວ.+ 9 ລາວຖາມເຂົາເຈົ້າວ່າ: “ພວກເຈົ້າຈະແນະນຳຂ້ອຍໃຫ້ຕອບປະຊາຊົນແນວໃດ ເພາະຕອນນີ້ເຂົາເຈົ້າມາເວົ້າກັບຂ້ອຍວ່າ ‘ຂໍທ່ານຢ່າເຮັດໃຫ້ຊີວິດຂອງພວກເຮົາລຳບາກຄືກັບທີ່ພໍ່ຂອງທ່ານເຄີຍເຮັດ’?” 10 ພວກຄົນໜຸ່ມທີ່ໃຫຍ່ມານຳກັນບອກລາວວ່າ: “ສຳລັບພວກປະຊາຊົນທີ່ມາເວົ້າກັບທ່ານວ່າ ‘ພໍ່ຂອງທ່ານໄດ້ເຮັດໃຫ້ຊີວິດຂອງພວກເຮົາລຳບາກຫຼາຍແທ້ໆ ແຕ່ຂໍທ່ານຢ່າເຮັດໃຫ້ຊີວິດຂອງພວກເຮົາລຳບາກແບບນັ້ນ’ ທ່ານຕ້ອງຕອບເຂົາເຈົ້າແບບນີ້ ‘ຂ້ອຍຈະເຮັດໃຫ້ຊີວິດຂອງພວກເຈົ້າລຳບາກຫຼາຍກວ່າທີ່ພໍ່ຂ້ອຍເຄີຍເຮັດ.* 11 ພໍ່ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດໃຫ້ຊີວິດຂອງພວກເຈົ້າລຳບາກຫຼາຍ ແຕ່ຂ້ອຍຈະເຮັດໃຫ້ຊີວິດຂອງພວກເຈົ້າລຳບາກຫຼາຍກວ່າເກົ່າອີກ. ພໍ່ຂ້ອຍເອົາແສ້ທຳມະດາຟາດພວກເຈົ້າ ແຕ່ຂ້ອຍຈະເອົາແສ້ທີ່ມີແນວແຫຼມໆຕິດຢູ່ຟາດພວກເຈົ້າ.’”
12 ເມື່ອຮອດມື້ທີ 3 ເຢໂຣໂບອາມແລະປະຊາຊົນກໍມາຫາກະສັດເຣໂຮໂບອາມຕາມທີ່ລາວບອກວ່າ: “ອີກ 3 ມື້ຈຶ່ງກັບມາຫາຂ້ອຍໃໝ່.”+ 13 ແຕ່ກະສັດເຣໂຮໂບອາມເວົ້າເປັນຕາຊັງໃສ່ເຂົາເຈົ້າ ລາວບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມຄຳແນະນຳຂອງພວກຜູ້ເຖົ້າ. 14 ລາວເຮັດຕາມຄຳແນະນຳຂອງພວກຄົນໜຸ່ມແລະບອກປະຊາຊົນວ່າ: “ຂ້ອຍຈະເຮັດໃຫ້ຊີວິດຂອງພວກເຈົ້າລຳບາກຫຼາຍກວ່າເກົ່າ. ພໍ່ຂ້ອຍເອົາແສ້ທຳມະດາຟາດພວກເຈົ້າ ແຕ່ຂ້ອຍຈະເອົາແສ້ທີ່ມີແນວແຫຼມໆຕິດຢູ່ຟາດພວກເຈົ້າ.” 15 ກະສັດເຣໂຮໂບອາມບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມສິ່ງທີ່ປະຊາຊົນຂໍ ຍ້ອນພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ເຮັດໃຫ້ເປັນແບບນີ້.+ ເລື່ອງນີ້ເປັນໄປຕາມທີ່ພະເຢໂຫວາໃຊ້ຜູ້ພະຍາກອນອາຮີຢາ+ຄົນຊີໂລໄປບອກເຢໂຣໂບອາມລູກຊາຍຂອງເນບັດ.
16 ເມື່ອພວກອິດສະຣາເອນເຫັນວ່າກະສັດບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມສິ່ງທີ່ເຂົາເຈົ້າຂໍ ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງບອກກະສັດວ່າ: “ພວກເຮົາຈະບໍ່ຕິດຕາມດາວິດແລ້ວ ຍ້ອນພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຫຍັງ. ໃຫ້ພວກລູກຫຼານຂອງເຢຊີຢູ່ກັນເອງສະ! ພວກອິດສະຣາເອນເອີ້ຍ ໃຫ້ພວກເຈົ້າແຕ່ລະຄົນກັບໄປນະມັດສະການພະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າສະ! ພວກລູກຫຼານຂອງດາວິດເອີ້ຍ ຕັ້ງແຕ່ນີ້ໄປເບິ່ງແຍງໂຕເອງເດີ້!”+ ແລ້ວພວກອິດສະຣາເອນກໍກັບເມືອເຮືອນ*ຂອງໃຜຂອງລາວ.+
17 ແຕ່ເຣໂຮໂບອາມກໍຍັງປົກຄອງພວກອິດສະຣາເອນທີ່ຢູ່ເມືອງຕ່າງໆຂອງຢູດາຕໍ່ໄປ.+
18 ມີມື້ໜຶ່ງ ກະສັດເຣໂຮໂບອາມໄດ້ສົ່ງຮາໂດຣາມ*+ທີ່ເປັນຫົວໜ້າພວກກຳມະກອນໄປເບິ່ງແຍງຄົນເຮັດວຽກ ແຕ່ພວກອິດສະຣາເອນດຶກກ້ອນຫີນໃສ່ລາວຈົນຕາຍ ສ່ວນກະສັດເຣໂຮໂບອາມຂຶ້ນລົດມ້າຂອງໂຕເອງແລ້ວໜີກັບໄປເມືອງເຢຣູຊາເລັມໄດ້.+ 19 ພວກອິດສະຣາເອນໄດ້ຕໍ່ຕ້ານລູກຫຼານຂອງດາວິດຈົນຮອດທຸກມື້ນີ້.
11 ເມື່ອເຣໂຮໂບອາມໄປຮອດເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ລາວກໍຟ້າວລວບລວມທະຫານທີ່ເກັ່ງໆ 180.000 ຄົນຈາກຕະກູນຢູດາແລະຕະກູນເບັນຢາມິນ+ໄປຕໍ່ສູ້ກັບພວກອິດສະຣາເອນເພື່ອຍຶດເອົາການປົກຄອງທັງໝົດຂອງລາວກັບຄືນມາ.+ 2 ພະເຢໂຫວາຈຶ່ງບອກເຊມາຢາ+ທີ່ເປັນຜູ້ພະຍາກອນຂອງເພິ່ນ*ວ່າ: 3 “ໃຫ້ເຈົ້າໄປບອກເຣໂຮໂບອາມລູກຊາຍຂອງໂຊໂລໂມນທີ່ເປັນກະສັດຢູດາກັບພວກອິດສະຣາເອນທຸກຄົນໃນຕະກູນຢູດາແລະຕະກູນເບັນຢາມິນວ່າ 4 ‘ພະເຢໂຫວາບອກວ່າ “ຢ່າໄປຕໍ່ສູ້ກັບພີ່ນ້ອງຂອງພວກເຈົ້າ. ໃຫ້ພວກເຈົ້າກັບເມືອເຮືອນສະ ຍ້ອນເຮົາເປັນຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ເລື່ອງທັງໝົດນີ້ເກີດຂຶ້ນ.”’”+ ເຂົາເຈົ້າເຊື່ອຟັງພະເຢໂຫວາແລ້ວພາກັນກັບເມືອແລະບໍ່ໄດ້ໄປຕໍ່ສູ້ກັບເຢໂຣໂບອາມ.
5 ເຣໂຮໂບອາມຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ແລະລາວໄດ້ເຮັດໃຫ້ເມືອງຕ່າງໆໃນຢູດາເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນ. 6 ເມືອງຕ່າງໆທີ່ລາວເຮັດໃຫ້ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນມີ: ເບັດເລເຮັມ+ ເອຕາມ ເຕໂກອາ+ 7 ເບັດຊູຣາ ໂສໂກ+ ອະດຸລາມ+ 8 ກັດ+ ມາເຣຊາ ຊິເຟ+ 9 ອາໂດຣາຢິມ ລາກິດ+ ອາເຊກາ+ 10 ໂຊຣາ ອາຢາໂລນ+ ແລະເຮັບໂຣນ.+ ເມືອງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເມືອງທີ່ມີກຳແພງອ້ອມໃນເຂດຂອງຕະກູນຢູດາແລະໃນເຂດຂອງຕະກູນເບັນຢາມິນ. 11 ເຣໂຮໂບອາມເຮັດໃຫ້ເມືອງເຫຼົ່ານີ້ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນໂດຍສົ່ງພວກຫົວໜ້າກອງທັບໄປຢູ່ແຕ່ລະເມືອງ ແລ້ວສົ່ງຂອງກິນ ນ້ຳມັນໝາກກອກ ແລະເຫຼົ້າແວງໄປໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ. 12 ລາວຍັງໄດ້ສົ່ງໂລ້ໃຫຍ່ກັບຫອກໄປໃຫ້ນຳອີກ. ລາວເຮັດໃຫ້ເມືອງເຫຼົ່ານີ້ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນຫຼາຍ. ລາວປົກຄອງເຂດຂອງຕະກູນຢູດາແລະເຂດຂອງຕະກູນເບັນຢາມິນຕໍ່ໄປ.
13 ພວກປະໂລຫິດແລະພວກເລວີທົ່ວອິດສະຣາເອນໄດ້ຍ້າຍອອກຈາກເຂດທີ່ເຂົາເຈົ້າຢູ່ເພື່ອມາຢູ່ຝ່າຍເຣໂຮໂບອາມ. 14 ພວກເລວີໄດ້ປະຖິ້ມທົ່ງຫຍ້າແລະຊັບສິນຂອງເຂົາເຈົ້າ+ເພື່ອຍ້າຍມາຢູ່ຢູດາແລະເຢຣູຊາເລັມ ຍ້ອນເຢໂຣໂບອາມແລະພວກລູກຊາຍຂອງລາວບໍ່ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເປັນປະໂລຫິດຮັບໃຊ້ພະເຢໂຫວາອີກຕໍ່ໄປ.+ 15 ເຢໂຣໂບອາມແຕ່ງຕັ້ງປະໂລຫິດຂອງໂຕເອງຢູ່ບ່ອນນະມັດສະການຕ່າງໆ+ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເຈົ້າພາປະຊາຊົນນະມັດສະການພະເຈົ້າອື່ນໆທີ່ມີຮູບຮ່າງຄ້າຍຄືກັບໂຕແບ້*+ແລະຮູບປັ້ນງົວນ້ອຍທີ່ລາວເຮັດຂຶ້ນມາ.+ 16 ຄົນຈາກທຸກຕະກູນໃນອິດສະຣາເອນທີ່ຕັ້ງໃຈນະມັດສະການພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນກໍມາເມືອງເຢຣູຊາເລັມນຳພວກປະໂລຫິດແລະພວກເລວີເພື່ອເຜົາເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ.+ 17 ໃນ 3 ປີທຳອິດ ເຂົາເຈົ້າເຊື່ອຟັງພະເຈົ້າຄືກັບດາວິດແລະໂຊໂລໂມນ. ໃນໄລຍະ 3 ປີນັ້ນເຂົາເຈົ້າໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ການປົກຄອງຂອງເຣໂຮໂບອາມລູກຊາຍຂອງໂຊໂລໂມນທີ່ເປັນກະສັດຂອງຢູດາໝັ້ນຄົງຂຶ້ນ.
18 ເຣໂຮໂບອາມແຕ່ງດອງກັບມາຮາລາດລູກສາວຂອງເຢຣີໂມດກັບອາບີຮາຍ. ເຢຣີໂມດເປັນລູກຊາຍຂອງດາວິດ. ອາບີຮາຍເປັນລູກສາວຂອງເອລີອາບ+ທີ່ເປັນລູກຊາຍຂອງເຢຊີ. 19 ເຣໂຮໂບອາມກັບມາຮາລາດໄດ້ລູກນຳກັນຊື່ເຢອຸດ ເຊມາຣີຢາ ແລະຊາຮຳ. 20 ຕໍ່ມາ ເຣໂຮໂບອາມໄດ້ແຕ່ງດອງກັບມາອາກາຫຼານສາວຂອງອັບຊາໂລມ.+ ເຂົາເຈົ້າໄດ້ລູກນຳກັນຊື່ອາບີຢາ+ ອາດຕາຍ ຊີຊາ ແລະເຊໂລມິດ. 21 ເຖິງວ່າເຣໂຮໂບອາມຈະມີເມຍ 18 ຄົນແລະເມຍນ້ອຍ* 60 ຄົນ ແຕ່ລາວກໍຮັກມາອາກາຫຼານສາວຂອງອັບຊາໂລມຫຼາຍກວ່າເມຍທຸກຄົນ.+ ເຣໂຮໂບອາມມີລູກຊາຍທັງໝົດ 28 ຄົນ ແລະລູກສາວທັງໝົດ 60 ຄົນ. 22 ເຣໂຮໂບອາມໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງອາບີຢາລູກຊາຍຂອງມາອາກາໃຫ້ເປັນຫົວໜ້າແລະເປັນຜູ້ນຳພວກອ້າຍນ້ອງທັງໝົດ ຍ້ອນເຣໂຮໂບອາມຕັ້ງໃຈທີ່ຈະໃຫ້ອາບີຢາເປັນກະສັດ. 23 ເຣໂຮໂບອາມຈັດການເລື່ອງນີ້ຢ່າງສະຫຼາດໂດຍໃຫ້ລູກຊາຍບາງຄົນໄປຢູ່ຕາມເມືອງຕ່າງໆທີ່ມີກຳແພງອ້ອມໃນເຂດຂອງຕະກູນຢູດາແລະເຂດຂອງຕະກູນເບັນຢາມິນ.+ ລາວສົ່ງຂອງຢູ່ຂອງກິນໄປໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຫຼາຍແທ້ຫຼາຍວ່າແລະຍັງເອົາເມຍຫຼາຍຄົນໃຫ້ເຂົາເຈົ້ານຳອີກ.
12 ເມື່ອການປົກຄອງຂອງເຣໂຮໂບອາມໝັ້ນຄົງ+ແລະລາວມີກຳລັງເຂັ້ມແຂງແລ້ວ ເຣໂຮໂບອາມກັບພວກອິດສະຣາເອນທີ່ຢູ່ຝ່າຍລາວກໍເຊົາເຮັດຕາມກົດໝາຍຂອງພະເຢໂຫວາ.+ 2 ໃນປີທີ 5 ທີ່ກະສັດເຣໂຮໂບອາມປົກຄອງ ຊີຊາກ+ກະສັດຂອງເອຢິບກໍມາໂຈມຕີເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ຍ້ອນພວກອິດສະຣາເອນບໍ່ສັດຊື່ຕໍ່ພະເຢໂຫວາ. 3 ຊີຊາກມີລົດມ້າ 1.200 ຄັນ ທະຫານມ້າ 60.000 ຄົນ ແລະມີກອງທັບຫຼາຍແທ້ຫຼາຍວ່າມານຳລາວຈາກເອຢິບ. ໃນກອງທັບເຫຼົ່ານັ້ນມີພວກລີເບຍ ພວກສຸກກີ ແລະພວກເອທິໂອເປຍຢູ່ນຳ.+ 4 ຊີຊາກຍຶດເມືອງຕ່າງໆທີ່ມີກຳແພງອ້ອມໃນຢູດາໄດ້ ແລະໃນທີ່ສຸດກອງທັບຂອງລາວກໍມາຮອດເມືອງເຢຣູຊາເລັມ.
5 ພວກເຈົ້ານາຍຂອງຢູດາໄດ້ມາຫາເຣໂຮໂບອາມຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມຍ້ອນວ່າຢ້ານຊີຊາກ. ຕອນນັ້ນ ຜູ້ພະຍາກອນເຊມາຢາ+ກໍມາຫາເຂົາເຈົ້າແລະເວົ້າວ່າ: “ພະເຢໂຫວາເວົ້າຈັ່ງຊີ້ ‘ຍ້ອນພວກເຈົ້າຖິ້ມເຮົາ ເຮົາຈຶ່ງຖິ້ມພວກເຈົ້າ+ແລະຍອມໃຫ້ຊີຊາກມາໂຈມຕີພວກເຈົ້າ.’” 6 ພວກເຈົ້ານາຍຂອງອິດສະຣາເອນກັບກະສັດໄດ້ຮູ້ສຶກຜິດແລະຖ່ອມໂຕ.+ ເຂົາເຈົ້າເວົ້າວ່າ: “ພະເຢໂຫວາເຮັດຖືກແລ້ວ.” 7 ເມື່ອພະເຢໂຫວາເຫັນວ່າເຂົາເຈົ້າຮູ້ສຶກຜິດແລະຖ່ອມໂຕ ພະເຢໂຫວາຈຶ່ງເວົ້າກັບເຊມາຢາວ່າ: “ຍ້ອນເຂົາເຈົ້າສຳນຶກຜິດ ເຮົາຈະບໍ່ທຳລາຍເຂົາເຈົ້າ+ ແລະອີກຈັກໜ້ອຍເຮົາຈະຊ່ວຍເຂົາເຈົ້າ. ເຮົາຈະບໍ່ໃຈຮ້າຍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າແລ້ວ ແລະເຮົາຈະບໍ່ຍອມໃຫ້ຊີຊາກທຳລາຍເມືອງເຢຣູຊາເລັມ. 8 ແຕ່ເຮົາຈະໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຮັບໃຊ້ຊີຊາກ ແລ້ວເຂົາເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າການຮັບໃຊ້ເຮົາກັບຮັບໃຊ້ກະສັດຂອງປະເທດອື່ນຕ່າງກັນແນວໃດ.”
9 ຊີຊາກກະສັດຂອງເອຢິບໄດ້ມາໂຈມຕີເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ລາວເອົາຊັບສົມບັດທີ່ຢູ່ໃນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ+ແລະໃນວັງຂອງກະສັດໄປ. ລາວເອົາທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ ລວມທັງໂລ້ຄຳທັງໝົດທີ່ໂຊໂລໂມນໄດ້ເຮັດໄປນຳ.+ 10 ກະສັດເຣໂຮໂບອາມຈຶ່ງເຮັດໂລ້ທອງແດງແທນແລະເອົາໂລ້ເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ພວກຫົວໜ້າທະຫານທີ່ຍາມຢູ່ປະຕູທາງເຂົ້າວັງຂອງກະສັດ. 11 ທຸກເທື່ອທີ່ກະສັດມາວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ ພວກທະຫານຍາມຈະເອົາໂລ້ມາຖືໄວ້. ຈາກນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າກໍຈະເອົາໂລ້ກັບໄປມ້ຽນຢູ່ຫ້ອງທະຫານຍາມຄືເກົ່າ. 12 ຍ້ອນກະສັດເຣໂຮໂບອາມຮູ້ສຶກຜິດແລະຖ່ອມໂຕ ພະເຢໂຫວາຈຶ່ງເຊົາໃຈຮ້າຍໃຫ້ລາວ+ ແລະບໍ່ໄດ້ທຳລາຍພວກຢູດາຈົນໝົດ.+ ເພິ່ນເຫັນວ່າເຂົາເຈົ້າຍັງມີສິ່ງທີ່ດີຢູ່.+
13 ກະສັດເຣໂຮໂບອາມມີອຳນາດຫຼາຍຂຶ້ນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມແລະປົກຄອງຕໍ່ໄປ. ເຣໂຮໂບອາມເປັນກະສັດຕອນອາຍຸ 41 ປີ ແລະລາວປົກຄອງ 17 ປີຢູ່ເຢຣູຊາເລັມເຊິ່ງເປັນເມືອງທີ່ພະເຢໂຫວາເລືອກຈາກທຸກເມືອງໃນຕະກູນຕ່າງໆຂອງອິດສະຣາເອນສຳລັບຊື່ຂອງເພິ່ນ. ແມ່ຂອງເຣໂຮໂບອາມຊື່ນາອາມາເປັນຄົນອຳໂມນ.+ 14 ເຣໂຮໂບອາມເຮັດຊົ່ວ ຍ້ອນລາວບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈຊອກຫາການຊີ້ນຳຈາກພະເຢໂຫວາ.+
15 ເລື່ອງຕ່າງໆຂອງກະສັດເຣໂຮໂບອາມຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈົນຈົບກໍຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມຂອງຜູ້ພະຍາກອນເຊມາຢາ+ກັບປຶ້ມຂອງຜູ້ພະຍາກອນອິດໂດ+ທີ່ມີລາຍຊື່ລູກຫຼານຂອງຕະກູນຕ່າງໆ. ເຣໂຮໂບອາມກັບເຢໂຣໂບອາມເຮັດສົງຄາມຕໍ່ສູ້ກັນຕະຫຼອດ.+ 16 ເມື່ອເຣໂຮໂບອາມຕາຍ ເຂົາເຈົ້າຝັງລາວໄວ້ຢູ່ເມືອງຂອງດາວິດ.+ ອາບີຢາ*+ລູກຊາຍຂອງລາວກໍເປັນກະສັດແທນ.
13 ໃນປີທີ 18 ທີ່ກະສັດເຢໂຣໂບອາມປົກຄອງອິດສະຣາເອນ ອາບີຢາ*ກໍເປັນກະສັດປົກຄອງຢູດາ.+ 2 ອາບີຢາປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 3 ປີ. ແມ່ຂອງລາວຊື່ມີກາຢາ*+ທີ່ເປັນລູກສາວຂອງອຸຣີເອນຄົນກີເບອາ.+ ອາບີຢາກັບເຢໂຣໂບອາມໄດ້ເຮັດສົງຄາມຕໍ່ສູ້ກັນ.+
3 ອາບີຢາໄດ້ເອົາທະຫານທີ່ເກັ່ງໆແລະຝຶກມາຢ່າງດີ 400.000 ຄົນໄປຕໍ່ສູ້ກັບເຢໂຣໂບອາມ+ ສ່ວນເຢໂຣໂບອາມກໍໄດ້ຍົກກອງທັບທີ່ມີທະຫານທີ່ເກັ່ງໆແລະຝຶກມາຢ່າງດີ 800.000 ຄົນໄປຕໍ່ສູ້ກັບອາບີຢາ. 4 ອາບີຢາຢືນຢູ່ເທິງພູເຊມາຣາຢິມທີ່ຢູ່ແຖວພູໃນເຂດເອຟຣາຢິມ ແລ້ວເວົ້າວ່າ: “ເຢໂຣໂບອາມກັບພວກອິດສະຣາເອນທຸກຄົນ ຟັງຂ້ອຍເດີ້. 5 ພວກເຈົ້າກໍຮູ້ວ່າພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ເຮັດສັນຍາຕະຫຼອດໄປ*+ກັບດາວິດວ່າຈະໃຫ້ລາວກັບພວກລູກຫຼານຂອງລາວ+ປົກຄອງອິດສະຣາເອນຕະຫຼອດໄປ.+ 6 ເຢໂຣໂບອາມ+ລູກຊາຍຂອງເນບັດທີ່ເປັນລູກນ້ອງຄົນໜຶ່ງຂອງໂຊໂລໂມນ*ໄດ້ກະບົດຕໍ່ເຈົ້ານາຍຂອງລາວ+ 7 ແລະຍັງມີພວກຄົນຊົ່ວທີ່ບໍ່ເຮັດວຽກໄປຢູ່ຝ່າຍລາວ. ເຂົາເຈົ້າກະບົດຕໍ່ເຣໂຮໂບອາມລູກຊາຍຂອງໂຊໂລໂມນຕອນທີ່ເຣໂຮໂບອາມຍັງນ້ອຍແລະອ່ອນແອ ແລະລາວກໍສູ້ເຂົາເຈົ້າບໍ່ໄຫວ.
8 ຍ້ອນພວກເຈົ້າມີຄົນຫຼາຍແລະມີງົວນ້ອຍຄຳທີ່ເຢໂຣໂບອາມເຮັດເພື່ອເປັນພະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ+ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງຄິດວ່າຈະຕໍ່ສູ້ກັບການປົກຄອງຂອງພະເຢໂຫວາທີ່ລູກຫຼານຂອງດາວິດເບິ່ງແຍງຢູ່ໄດ້ແມ່ນບໍ? 9 ພວກເຈົ້າໄລ່ລູກຫຼານຂອງອາໂຣນທີ່ເປັນປະໂລຫິດຂອງພະເຢໂຫວາ+ແລະພວກເລວີໜີ ແລ້ວພວກເຈົ້າກໍຕັ້ງປະໂລຫິດຂຶ້ນມາເອງຄືກັບຊາດອື່ນໆ.+ ຖ້າໃຜເອົາງົວມາໃຫ້ໂຕໜຶ່ງກັບແກະໂຕຜູ້ 7 ໂຕກະໄດ້ເປັນປະໂລຫິດແລ້ວ ແຕ່ພັດເປັນປະໂລຫິດຂອງຮູບປັ້ນທີ່ບໍ່ແມ່ນພະເຈົ້າຊ້ຳ. 10 ສຳລັບພວກເຮົາ ພະເຢໂຫວາເປັນພະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ+ແລະພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ປະຖິ້ມເພິ່ນ. ປະໂລຫິດຂອງພວກເຮົາທີ່ເປັນລູກຫຼານຂອງອາໂຣນກໍຍັງຮັບໃຊ້ພະເຢໂຫວາຢູ່ ແລະພວກເລວີກໍຍັງຊ່ວຍວຽກເຂົາເຈົ້າຄືເກົ່າ. 11 ເຂົາເຈົ້າເຜົາເຄື່ອງບູຊາເຜົາກັບເຄື່ອງຫອມ+ໃຫ້ພະເຢໂຫວາທຸກເຊົ້າທຸກແລງ+ ເອົາເຂົ້າຈີ່ໄປຢອງຊ້ອນກັນ*+ຢູ່ເທິງໂຕະທີ່ເປັນຄຳແທ້ ແລະທຸກແລງເຂົາເຈົ້າກໍໄຕ້ຕະກຽງ+ທີ່ຢູ່ເທິງຂາຕະກຽງຄຳ.+ ພວກເຮົາເຮັດຕາມໜ້າທີ່ທີ່ຕ້ອງເຮັດເພື່ອພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ແຕ່ພວກເຈົ້າພັດປະຖິ້ມເພິ່ນ. 12 ຕອນນີ້ພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ຢູ່ກັບພວກເຮົາແລະກຳລັງນຳໜ້າພວກເຮົາ. ພວກປະໂລຫິດຂອງເພິ່ນກໍຢູ່ນີ້ເພື່ອເປົ່າແກເປັນສັນຍານໃຫ້ພວກເຮົາໄປຕໍ່ສູ້ກັບພວກເຈົ້າ. ພວກອິດສະຣາເອນເອີ້ຍ ຢ່າຕໍ່ສູ້ກັບພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງພວກເຈົ້າ ເພາະຈັ່ງໃດພວກເຈົ້າກໍບໍ່ຊະນະດອກ.”+
13 ແຕ່ເຢໂຣໂບອາມໃຫ້ທະຫານໄປລີ້ໂຈມຕີພວກຢູດາຢູ່ທາງຫຼັງ. ເຢໂຣໂບອາມກັບກອງທັບຂອງລາວຈຶ່ງຢູ່ທາງໜ້າແລະທາງຫຼັງຂອງພວກຢູດາ. 14 ເມື່ອພວກຢູດາຫຼຽວໄປເບິ່ງກໍເຫັນວ່າເຂົາເຈົ້າຕ້ອງຕໍ່ສູ້ກັບພວກອິດສະຣາເອນທັງທາງໜ້າແລະທາງຫຼັງ. ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງຂໍຮ້ອງໃຫ້ພະເຢໂຫວາຊ່ວຍ+ ແລະພວກປະໂລຫິດກໍເປົ່າແກບັກດັງໆ. 15 ພວກຢູດາຈຶ່ງທັງຮ້ອງທັງແລ່ນອອກໄປຕໍ່ສູ້ ແລ້ວພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ກໍໃຫ້ອາບີຢາກັບພວກຢູດາຊະນະເຢໂຣໂບອາມກັບພວກອິດສະຣາເອນ. 16 ພວກອິດສະຣາເອນພາກັນແຕກໜີ ຍ້ອນພະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ພວກຢູດາຊະນະເຂົາເຈົ້າ. 17 ອາບີຢາກັບພວກທະຫານຂອງລາວຂ້າພວກທະຫານອິດສະຣາເອນທີ່ເກັ່ງໆຕາຍຮອດ 500.000 ຄົນ. 18 ພວກອິດສະຣາເອນອັບອາຍທີ່ຕໍ່ສູ້ບໍ່ຊະນະ ແຕ່ພວກຢູດາຊະນະຍ້ອນເຂົາເຈົ້າເພິ່ງພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ.+ 19 ອາບີຢາໄລ່ລ່າເຢໂຣໂບອາມແລະຍຶດເມືອງຕ່າງໆຂອງລາວໄດ້. ເມືອງເຫຼົ່ານັ້ນມີ: ເມືອງເບເທນ+ກັບເມືອງນ້ອຍໆທີ່ຢູ່ອ້ອມແອ້ມເມືອງນັ້ນ ເມືອງເຢຊານາກັບເມືອງນ້ອຍໆທີ່ຢູ່ອ້ອມແອ້ມເມືອງນັ້ນ ແລະເມືອງເອັບຟະໂຣນ+ກັບເມືອງນ້ອຍໆທີ່ຢູ່ອ້ອມແອ້ມເມືອງນັ້ນ. 20 ຫຼັງຈາກເຫດການນັ້ນ ຕະຫຼອດໄລຍະທີ່ອາບີຢາປົກຄອງ ເຢໂຣໂບອາມກໍບໍ່ມີອຳນາດອີກເລີຍ. ໃນທີ່ສຸດ ພະເຢໂຫວາກໍລົງໂທດເຢໂຣໂບໂບອາມແລ້ວລາວກໍຕາຍ.+
21 ອາບີຢາມີອຳນາດຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ລາວມີເມຍ 14 ຄົນ+ ມີລູກຊາຍ 22 ຄົນແລະລູກສາວ 16 ຄົນ. 22 ເລື່ອງຕ່າງໆຂອງອາບີຢາ ສິ່ງທີ່ລາວເຮັດ ແລະສິ່ງທີ່ລາວເວົ້າກໍຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມຂອງຜູ້ພະຍາກອນອິດໂດ.+
14 ເມື່ອອາບີຢາຕາຍ ເຂົາເຈົ້າຝັງລາວໄວ້ຢູ່ເມືອງຂອງດາວິດ.+ ອາຊາລູກຊາຍຂອງລາວກໍເປັນກະສັດແທນ. ໃນໄລຍະທີ່ອາຊາປົກຄອງ ຢູດາມີຄວາມສະຫງົບສຸກ 10 ປີ.
2 ອາຊາເຮັດສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງລາວເບິ່ງວ່າດີແລະຖືກຕ້ອງ. 3 ລາວທຳລາຍແທ່ນບູຊາຂອງພະເຈົ້າຕ່າງຊາດ+ ທຳລາຍບ່ອນນະມັດສະການຕ່າງໆ ທຸບເສົາຫີນສັກສິດ+ ແລະຟັນເສົາໄມ້ສັດສິດ*ຖິ້ມ.+ 4 ລາວບອກພວກຢູດາໃຫ້ນະມັດສະການພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ ໃຫ້ເຮັດຕາມກົດໝາຍແລະຄຳສັ່ງຂອງເພິ່ນ. 5 ລາວທຳລາຍບ່ອນນະມັດສະການຕ່າງໆແລະແທ່ນເຜົາເຄື່ອງຫອມຢູ່ທຸກເມືອງຂອງຢູດາ.+ ແຜ່ນດິນຢູດາມີຄວາມສະຫງົບສຸກພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງລາວ. 6 ລາວສ້າງເມືອງຕ່າງໆທີ່ມີກຳແພງອ້ອມໃນຢູດາ+ ຍ້ອນວ່າຕອນທີ່ລາວປົກຄອງພະເຢໂຫວາໄດ້ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນຂອງລາວມີຄວາມສະຫງົບສຸກແລະບໍ່ມີສັດຕູມາໂຈມຕີ.+ 7 ອາຊາເວົ້າກັບພວກຢູດາວ່າ: “ໃຫ້ພວກເຮົາສ້າງເມືອງຕ່າງໆທີ່ມີກຳແພງອ້ອມ ສ້າງປ້ອມ+ ແລະປະຕູເມືອງທີ່ມີກອນປະຕູ ເພາະວ່າແຜ່ນດິນຍັງເປັນຂອງພວກເຮົາຍ້ອນພວກເຮົານະມັດສະການພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ເພິ່ນຈຶ່ງໃຫ້ພວກເຮົາມີຄວາມສະຫງົບສຸກຢູ່ທົ່ວແຜ່ນດິນ.” ໃນທີ່ສຸດເຂົາເຈົ້າກໍສ້າງທຸກຢ່າງແລ້ວຕາມແຜນ.+
8 ອາຊາມີທະຫານທີ່ເປັນຄົນຢູດາ 300.000 ຄົນ. ເຂົາເຈົ້າຖືໂລ້ໃຫຍ່ແລະມີຫອກເປັນອາວຸດ. ລາວຍັງມີທະຫານທີ່ເກັ່ງໆທີ່ເປັນຄົນເບັນຢາມິນ 280.000 ຄົນ. ເຂົາເຈົ້າຖືໂລ້ນ້ອຍ*ແລະມີທະນູເປັນອາວຸດ.+
9 ເຊຣາຄົນເອທິໂອເປຍໄດ້ຍົກກອງທັບມາຕໍ່ສູ້ພວກຢູດາ. ລາວມີທະຫານ 1.000.000 ຄົນແລະລົດຮົບ 300 ຄັນ.+ ເມື່ອລາວມາຮອດມາເຣຊາ+ 10 ອາຊາກໍອອກໄປຕໍ່ສູ້ກັບລາວ. ເຂົາເຈົ້າຕັ້ງຄ້າຍເພື່ອກຽມຕໍ່ສູ້ກັນຢູ່ຮ່ອມພູເຊຟາທາໃນມາເຣຊາ. 11 ອາຊາໄດ້ອ້ອນວອນຫາພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງລາວ+ວ່າ: “ພະເຢໂຫວາ ບໍ່ວ່າຄົນທີ່ພະອົງຊ່ວຍຈະເຂັ້ມແຂງ*ຫຼືອ່ອນແອ+ ພະອົງກໍຊ່ວຍໄດ້. ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ພວກເຮົາເພິ່ງພະອົງ+ແລະພວກເຮົາມາຕໍ່ສູ້ກັບກອງທັບໃຫຍ່ນີ້ໃນນາມຂອງພະອົງ.+ ພະເຢໂຫວາ ພະອົງເປັນພະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ຂໍຢ່າໃຫ້ມະນຸດຊະນະພະອົງ.”+
12 ພະເຢໂຫວາຈຶ່ງຊ່ວຍອາຊາແລະພວກຢູດາໃຫ້ຊະນະພວກເອທິໂອເປຍ ແລະພວກເອທິໂອເປຍກໍພາກັນແຕກໜີ.+ 13 ອາຊາກັບພວກທະຫານຂອງລາວໄດ້ນຳຂ້າພວກເອທິໂອເປຍໄປໄກຈົນຮອດເກລາ+ແລະຂ້າເຂົາເຈົ້າຕາຍບໍ່ເຫຼືອຈັກຄົນ ຍ້ອນພະເຢໂຫວາແລະກອງທັບຂອງເພິ່ນໄດ້ທຳລາຍເຂົາເຈົ້າ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກຢູດາກໍຍຶດເອົາເຄື່ອງຂອງພວກເອທິໂອເປຍໄດ້ບັກຫຼາຍໆ. 14 ເຂົາເຈົ້າຍັງໄດ້ໂຈມຕີທຸກເມືອງທີ່ຢູ່ອ້ອມແອ້ມເກລາແລະເອົາຊະນະໄດ້ ຍ້ອນຄົນທີ່ຢູ່ໃນເມືອງເຫຼົ່ານັ້ນຢ້ານພະເຢໂຫວາຫຼາຍ. ພວກຢູດາໄດ້ຍຶດເອົາຊັບສິນຢູ່ໃນເມືອງເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ມີຫຼາຍແທ້ຫຼາຍວ່າ. 15 ພວກຢູດາໄດ້ໂຈມຕີບ່ອນຢູ່ຂອງພວກຄົນລ້ຽງສັດ. ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຍຶດເອົາຝູງແກະແລະຝູງອູດບັກຫຼາຍໆ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າກໍກັບເມືອເມືອງເຢຣູຊາເລັມ.
15 ອາຊາຣີຢາລູກຊາຍຂອງໂອເດັດໄດ້ຮັບພະລັງຂອງພະເຈົ້າ. 2 ລາວຈຶ່ງໄປຫາອາຊາແລະເວົ້າວ່າ: “ກະສັດອາຊາ ພວກຢູດາ ແລະພວກເບັນຢາມິນ ຂໍໃຫ້ຟັງຂ້ອຍ. ພະເຢໂຫວາຈະຢູ່ກັບພວກເຈົ້າ ຖ້າພວກເຈົ້າຢູ່ກັບເພິ່ນ. ຖ້າພວກ+ເຈົ້າຊອກຫາເພິ່ນ ເພິ່ນກໍຈະຍອມໃຫ້ພວກເຈົ້າພົບເພິ່ນ.+ ແຕ່ຖ້າພວກເຈົ້າປະຖິ້ມເພິ່ນ ເພິ່ນກໍຈະປະຖິ້ມພວກເຈົ້າ.+ 3 ພວກອິດສະຣາເອນບໍ່ໄດ້ຮັບໃຊ້ພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ ບໍ່ມີປະໂລຫິດສອນເຂົາເຈົ້າ ແລະບໍ່ເຮັດຕາມກົດໝາຍຂອງພະເຈົ້າມາດົນແລ້ວ.+ 4 ແຕ່ເມື່ອເຂົາເຈົ້າລຳບາກ ເຂົາເຈົ້າກໍກັບມາຫາພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນແລະຊອກຫາເພິ່ນ ແລ້ວເພິ່ນກໍຍອມໃຫ້ເຂົາເຈົ້າພົບເພິ່ນ.+ 5 ໃນຕອນນັ້ນຜູ້ໃດໄປໃສກໍບໍ່ປອດໄພ ຍ້ອນປະຊາຊົນສ້າງຄວາມວຸ່ນວາຍທົ່ວແຜ່ນດິນ. 6 ຊາດໜຶ່ງທຳລາຍອີກຊາດໜຶ່ງແລະເມືອງໜຶ່ງກໍທຳລາຍອີກເມືອງໜຶ່ງ. ພະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າມີຄວາມວຸ່ນວາຍຍ້ອນບັນຫາຕ່າງໆ.+ 7 ແຕ່ພວກເຈົ້າຕ້ອງເຂັ້ມແຂງແລະຢ່າທໍ້ໃຈ.+ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບພອນໃນສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າເຮັດ.”
8 ເມື່ອອາຊາໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານີ້ແລະຄຳພະຍາກອນຂອງຜູ້ພະຍາກອນໂອເດັດ ລາວກໍມີຄວາມກ້າຫານຫຼາຍຂຶ້ນແລະໄປທຳລາຍຮູບບູຊາທີ່ພະເຈົ້າຂີ້ດຽດໃຫ້ໝົດໄປຈາກແຜ່ນດິນຢູດາ+ ຈາກເຂດຂອງຕະກູນເບັນຢາມິນ ແລະຈາກເມືອງຕ່າງໆທີ່ລາວຍຶດມາໄດ້ເຊິ່ງຢູ່ແຖວພູໃນເຂດເອຟຣາຢິມ. ລາວຍັງໄດ້ແປງແທ່ນບູຊາຂອງພະເຢໂຫວາທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າຫ້ອງທາງເຂົ້າວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ.+ 9 ອາຊາໄດ້ເອີ້ນພວກຢູດາແລະພວກເບັນຢາມິນ ລວມທັງພວກທີ່ເຄີຍຢູ່ເຂດຂອງຕະກູນເອຟຣາຢິມ ມານາເຊ ແລະຊີເມໂອນໃຫ້ມາຫາ.+ ຄົນຈຳນວນຫຼາຍຈາກເຂດເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຍ້າຍອອກຈາກອິດສະຣາເອນມາຢູ່ຢູດາ ຍ້ອນເຂົາເຈົ້າເຫັນວ່າພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຢູ່ກັບອາຊາ. 10 ທຸກຄົນກໍມາລວມກັນຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມໃນເດືອນທີ 3 ປີທີ 15 ທີ່ອາຊາປົກຄອງເປັນກະສັດ. 11 ໃນມື້ນັ້ນເຂົາເຈົ້າເອົາງົວ 700 ໂຕແລະແກະ 7.000 ໂຕຈາກສັດທີ່ຍຶດມາໄດ້ເຜົາເປັນເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ພະເຢໂຫວາ. 12 ແລ້ວເຂົາເຈົ້າກໍສັນຍາກັນວ່າຈະນະມັດສະການ*ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຂົາເຈົ້າດ້ວຍສຸດຫົວໃຈແລະສຸດຊີວິດ.+ 13 ໃຜທີ່ບໍ່ນະມັດສະການພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນຈະຕ້ອງຕາຍບໍ່ວ່າຈະເປັນຄົນໜຸ່ມຫຼືຜູ້ເຖົ້າ* ຜູ້ຊາຍຫຼືຜູ້ຍິງ.+ 14 ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງສາບານຕໍ່ພະເຢໂຫວາດ້ວຍສຽງດັງ ໂຫ່ຮ້ອງດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະເປົ່າແກ.* 15 ພວກຢູດາທຸກຄົນມີຄວາມສຸກທີ່ໄດ້ສາບານແບບນັ້ນ ຍ້ອນເຂົາເຈົ້າສາບານຈາກໃຈ. ເຂົາເຈົ້າຕັ້ງໃຈຊອກຫາພະເຢໂຫວາແລະເພິ່ນກໍຍອມໃຫ້ເຂົາເຈົ້າພົບເພິ່ນ+ ແລະເພິ່ນບໍ່ຍອມໃຫ້ສັດຕູມາໂຈມຕີເຂົາເຈົ້າ.+
16 ອາຊາຍັງໄດ້ປົດມາອາກາ+ທີ່ເປັນຍ່າຂອງລາວອອກຈາກຕຳແໜ່ງລາຊີນີ ຍ້ອນມາອາກາໄດ້ເຮັດຮູບບູຊາທີ່ເປັນຕາຂີ້ດຽດເພື່ອໃຊ້ນະມັດສະການເສົາໄມ້ສັກສິດ.*+ ອາຊາທຳລາຍຮູບບູຊາທີ່ເປັນຕາຂີ້ດຽດນັ້ນຈົນມຸ່ນແລ້ວເອົາໄປຈູດຖິ້ມຢູ່ຮ່ອມພູກິດໂຣນ.+ 17 ແຕ່ລາວບໍ່ໄດ້ທຳລາຍບ່ອນນະມັດສະການພະເຈົ້າປອມ+ໃນອິດສະຣາເອນ.+ ເຖິງວ່າຈະເປັນແນວນັ້ນ ອາຊາກໍຮັບໃຊ້ພະເຈົ້າສຸດຫົວໃຈຕະຫຼອດຊີວິດຂອງລາວ.+ 18 ອາຊາເອົາເງິນ ຄຳ ແລະເຄື່ອງໃຊ້ຕ່າງໆທີ່ລາວກັບພໍ່ຂອງລາວໄດ້ແຍກໄວ້ຕ່າງຫາກສຳລັບພະເຈົ້າໄປໄວ້ໃນວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້.+ 19 ບໍ່ມີສົງຄາມໃນຢູດາເລີຍຈົນຮອດປີທີ 35 ທີ່ອາຊາປົກຄອງ.+
16 ໃນປີທີ 36 ທີ່ອາຊາປົກຄອງ ບາອາຊາ+ກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ມາໂຈມຕີຢູດາແລະເຮັດໃຫ້ເມືອງຣາມາ+ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນ*ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດເຂົ້າອອກເຂດແດນຂອງອາຊາກະສັດຂອງຢູດາ.+ 2 ອາຊາຈຶ່ງເອົາເງິນກັບຄຳໃນຄັງຊັບສິນຢູ່ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ+ແລະໃນຄັງຊັບສິນຂອງກະສັດໄປໃຫ້ເບັນຮາດັດກະສັດຂອງຊີເຣຍ+ທີ່ຢູ່ເມືອງດາມາເຊ. ອາຊາຝາກຄວາມໄປບອກເບັນຮາດັດວ່າ: 3 “ຂ້ອຍຢາກເຮັດສັນຍາກັບເຈົ້າຄືກັບທີ່ພໍ່ຂອງຂ້ອຍກັບພໍ່ຂອງເຈົ້າເຄີຍເຮັດສັນຍານຳກັນ. ຂ້ອຍສົ່ງເງິນກັບຄຳເຫຼົ່ານີ້ມາໃຫ້ເຈົ້າ. ຂໍໃຫ້ເຈົ້າຍົກເລີກສັນຍາທີ່ເຈົ້າເຮັດກັບບາອາຊາກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນເພື່ອລາວຈະຖອຍກອງທັບໄປຈາກແຜ່ນດິນຂອງຂ້ອຍ.”
4 ເບັນຮາດັດໄດ້ເຮັດຕາມທີ່ກະສັດອາຊາຂໍ ແລະລາວໄດ້ສົ່ງພວກຫົວໜ້າກອງທັບໄປຕໍ່ສູ້ກັບເມືອງຕ່າງໆຂອງອິດສະຣາເອນ. ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຍຶດເອົາເມືອງອີໂຢນ+ ເມືອງດານ+ ເມືອງອາເບັນມາຢິມ ແລະບ່ອນມ້ຽນເຄື່ອງຕາມເມືອງຕ່າງໆໃນເຂດຂອງຕະກູນນັບທາລີທັງໝົດ.+ 5 ທັນທີທີ່ບາອາຊາຮູ້ເລື່ອງນີ້ ລາວກໍເຊົາເຮັດໃຫ້ເມືອງຣາມາເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນ. 6 ກະສັດອາຊາໄດ້ເອີ້ນທຸກຄົນໃນຢູດາໃຫ້ມາຂົນຫີນຂົນໄມ້ທີ່ບາອາຊາເອົາມາສ້າງ+ຢູ່ເມືອງຣາມາ+ ແລ້ວກະສັດອາຊາກໍເອົາຫີນແລະໄມ້ເຫຼົ່ານີ້ໄປເຮັດໃຫ້ເມືອງເຄບາ+ກັບເມືອງມິດຊະປາ+ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນ.
7 ຕອນນັ້ນ ຮານານີ+ຜູ້ເຫັນນິມິດກໍມາຫາອາຊາກະສັດຂອງຢູດາແລະເວົ້າກັບລາວວ່າ: “ຍ້ອນທ່ານໄປເພິ່ງກະສັດຂອງຊີເຣຍ ແລະບໍ່ໄດ້ເພິ່ງພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງທ່ານ ທ່ານຈະບໍ່ມີໂອກາດຊະນະພວກຊີເຣຍ.+ 8 ທ່ານຈື່ບໍ່ໄດ້ບໍກອງທັບຂອງເອທິໂອເປຍກັບກອງທັບຂອງລີເບຍໃຫຍ່ຫຼາຍສ່ຳໃດ? ເຂົາເຈົ້າມີລົດຮົບກັບທະຫານມ້າບັກຫຼາຍໆ ແຕ່ທ່ານກໍຍັງຊະນະເຂົາເຈົ້າໄດ້ຍ້ອນທ່ານເພິ່ງພະເຢໂຫວາ.+ 9 ພະເຢໂຫວາແນມເບິ່ງທົ່ວໂລກ+ເພື່ອສະແດງລິດເດດຂອງເພິ່ນໂດຍຊ່ວຍຄົນທີ່ຮັບໃຊ້ເພິ່ນສຸດຫົວໃຈ.+ ທ່ານຄືໂງ່ແທ້ທີ່ໄປເພິ່ງກະສັດຂອງຊີເຣຍ. ຕັ້ງແຕ່ນີ້ໄປ ທ່ານຈະຕ້ອງຕໍ່ສູ້ກັບຊາດອື່ນຕະຫຼອດ.”+
10 ອາຊາໃຈຮ້າຍໃຫ້ຮານານີ*ຫຼາຍແລະຈັບລາວໄປຂັງໄວ້ຢູ່ຄຸກ.* ອາຊາຍັງໄດ້ເລີ່ມຂົ່ມເຫງປະຊາຊົນບາງຄົນນຳ. 11 ເລື່ອງຕ່າງໆຂອງອາຊາຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈົນຈົບກໍຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມຂອງພວກກະສັດຢູດາແລະພວກກະສັດອິດສະຣາເອນ.+
12 ໃນປີທີ 39 ທີ່ອາຊາປົກຄອງ ລາວເປັນພະຍາດຢູ່ຕີນທີ່ເຮັດໃຫ້ລາວບໍ່ສະບາຍແຮງ. ເຖິງວ່າເຈັບໜັກປານນັ້ນລາວກໍບໍ່ເພິ່ງພະເຢໂຫວາ ລາວເພິ່ງແຕ່ພວກໝໍ. 13 ອາຊາຕາຍ+ໃນປີທີ 41 ທີ່ລາວປົກຄອງ. 14 ເຂົາເຈົ້າຝັງລາວໄວ້ຢູ່ບ່ອນຝັງສົບທີ່ໃຫຍ່ໆເຊິ່ງລາວກຽມໄວ້ສຳລັບໂຕເອງຢູ່ເມືອງຂອງດາວິດ.+ ເຂົາເຈົ້າເອົາລາວໃສ່ໂລງສົບທີ່ມີນ້ຳມັນຫອມແລະເຄື່ອງຫອມຊະນິດຕ່າງໆປະສົມກັນເປັນນ້ຳມັນຫອມສູດພິເສດ.+ ນອກຈາກນັ້ນ ໃນງານສົບຂອງອາຊາ ເຂົາເຈົ້າຍັງໄດ້ເຮັດກອງໄຟໃຫຍ່ໆເພື່ອໃຫ້ກຽດລາວ.*
17 ເຢໂຮຊາຟັດ+ໄດ້ເປັນກະສັດຕໍ່ຈາກອາຊາພໍ່ຂອງລາວ. ລາວຂະຫຍາຍອຳນາດໄປທົ່ວອິດສະຣາເອນ. 2 ເຢໂຮຊາຟັດສົ່ງທະຫານໄປຢູ່ທຸກເມືອງຂອງຢູດາທີ່ມີກຳແພງອ້ອມ. ລາວຕັ້ງກອງທະຫານປ້ອງກັນໃນຢູດາແລະຢູ່ເມືອງຕ່າງໆໃນເຂດເອຟຣາຢິມທີ່ອາຊາພໍ່ຂອງລາວຍຶດມາໄດ້.+ 3 ພະເຢໂຫວາຢູ່ກັບເຢໂຮຊາຟັດສະເໝີ ຍ້ອນລາວເຊື່ອຟັງເພິ່ນຄືກັບດາວິດ+ທີ່ເປັນປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງລາວແລະບໍ່ໄດ້ຮັບໃຊ້ພະບາອານ. 4 ເຢໂຮຊາຟັດຮັບໃຊ້ພະເຈົ້າຂອງພໍ່ລາວ+ ເຊື່ອຟັງຄຳສັ່ງຂອງພະເຈົ້າ ແລະບໍ່ເຮັດຄືກັບທີ່ພວກອິດສະຣາເອນເຮັດ.+ 5 ພະເຢໂຫວາຊ່ວຍໃຫ້ການປົກຄອງຂອງລາວໝັ້ນຄົງ.+ ພວກຢູດາເອົາຂອງຂວັນມາໃຫ້ເຢໂຮຊາຟັດຕະຫຼອດ ລາວຈຶ່ງຮັ່ງແລະມີກຽດຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ.+ 6 ລາວກ້າເຊື່ອຟັງພະເຢໂຫວາແລະເຖິງຂັ້ນທຳລາຍບ່ອນນະມັດສະການຕ່າງໆ+ແລະເສົາໄມ້ສັກສິດ*+ຕ່າງໆໃນຢູດາ.
7 ໃນປີທີ 3 ທີ່ເຢໂຮຊາຟັດປົກຄອງ ລາວໄດ້ເອີ້ນເບັນຮາຍ ໂອບາດີຢາ ເຊຄາຣີຢາ ເນທາເນນ ແລະມີກາຢາທີ່ເປັນພວກເຈົ້ານາຍໃຫ້ມາຫາ ແລ້ວໃຫ້ເຂົາເຈົ້າໄປສອນຢູ່ເມືອງຕ່າງໆໃນຢູດາ. 8 ພວກເລວີທີ່ເຢໂຮຊາຟັດໃຫ້ໄປນຳເຂົາເຈົ້າມີ: ເຊມາຢາ ເນທານີອາ ເຊບາດີຢາ ອາສາເຮນ ເຊມີຣາໂມດ ເຢໂຮນາທານ ອາໂດນີຢາ ໂຕບີຢາ ໂຕບອາໂດນີຢາ ແລະປະໂລຫິດເອລີຊາມາກັບປະໂລຫິດເຢໂຮຣາມ.+ 9 ເຂົາເຈົ້າໄປຕາມເມືອງຕ່າງໆໃນຢູດາແລະເອົາປຶ້ມກົດໝາຍຂອງພະເຢໂຫວາ+ໄປນຳເພື່ອສອນປະຊາຊົນ.
10 ປະເທດຕ່າງໆທີ່ຢູ່ອ້ອມຂ້າງຢູດາບໍ່ກ້າມາຕໍ່ສູ້ກັບເຢໂຮຊາຟັດ ຍ້ອນເຂົາເຈົ້າຢ້ານພະເຢໂຫວາ. 11 ພວກຟີລິດສະຕີນເອົາຂອງຂວັນກັບເງິນມາໃຫ້ເຢໂຮຊາຟັດເພື່ອເສຍສ່ວຍ ແລະພວກອາຣັບກໍເອົາແກະໂຕຜູ້ 7.700 ໂຕກັບແບ້ໂຕຜູ້ 7.700 ໂຕມາໃຫ້ລາວ.
12 ເຢໂຮຊາຟັດມີອຳນາດຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ.+ ລາວໄດ້ສ້າງປ້ອມ+ແລະສ້າງເມືອງສຳລັບເອົາອາຫານ+ໄວ້ຕື່ມອີກຫຼາຍບ່ອນໃນຢູດາ. 13 ລາວມີໂຄງການກໍ່ສ້າງຫຼາຍຢ່າງຢູ່ຕາມເມືອງຕ່າງໆໃນຢູດາແລະມີທະຫານທີ່ເກັ່ງໆຢູ່ໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມ. 14 ທະຫານເຫຼົ່ານີ້ຖືກແບ່ງເປັນກຸ່ມຕາມຈຸ້ມເຈື້ອຂອງເຂົາເຈົ້າ. ຕະກູນຢູດາມີຫົວໜ້າກອງພັນຫຼາຍຄົນ. ຜູ້ທຳອິດແມ່ນອັດນາ. ລາວເປັນຫົວໜ້າຂອງທະຫານທີ່ເກັ່ງໆ 300.000 ຄົນ.+ 15 ຮອງຈາກອັດນາແມ່ນເຢໂຮຮານັນ. ລາວເປັນຫົວໜ້າຂອງທະຫານທີ່ເກັ່ງໆ 280.000 ຄົນ. 16 ອີກຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຮອງຈາກອັດນາແມ່ນອາມາເຊຍລູກຊາຍຂອງຊິກຣີ. ລາວເຕັມໃຈຮັບໃຊ້ພະເຢໂຫວາ. ລາວເປັນຫົວໜ້າຂອງທະຫານທີ່ເກັ່ງໆ 200.000 ຄົນ. 17 ໃນຕະກູນເບັນຢາມິນ+ມີເອລີອາດາ. ລາວເປັນທະຫານທີ່ເກັ່ງແລະເປັນຫົວໜ້າຂອງທະຫານ 200.000 ຄົນທີ່ຖືທະນູແລະໂລ້.+ 18 ຮອງຈາກເອລີອາດາແມ່ນເຢໂຮຊາບັດ. ລາວເປັນຫົວໜ້າຂອງທະຫານ 180.000 ຄົນ. 19 ຄົນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນທະຫານທີ່ຮັບໃຊ້ກະສັດຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ບໍ່ນັບລວມກັບພວກທະຫານທີ່ກະສັດສົ່ງໃຫ້ໄປຢູ່ຕາມເມືອງຕ່າງໆທີ່ມີກຳແພງອ້ອມຢູ່ທົ່ວແຜ່ນດິນຢູດາ.+
18 ກະສັດເຢໂຮຊາຟັດຮັ່ງແລະມີກຽດຫຼາຍ+ ແຕ່ລາວໄປເປັນມິດກັບອາຮາບແລະຍອມໃຫ້ຄົນໃນຄອບຄົວຂອງລາວໄປແຕ່ງດອງກັບຄົນໃນຄອບຄົວຂອງອາຮາບ.+ 2 ຫຼາຍປີຕໍ່ມາ ເຢໂຮຊາຟັດໄດ້ໄປຫາອາຮາບຢູ່ເມືອງຊາມາເຣຍ.+ ອາຮາບສັ່ງໃຫ້ຂ້າແກະແລະງົວບັກຫຼາຍໆເພື່ອເປັນເຄື່ອງບູຊາສຳລັບພະເຈົ້າແທນເຢໂຮຊາຟັດກັບຄົນທີ່ມານຳລາວ. ຈາກນັ້ນ ອາຮາບກໍຊວນເຢໂຮຊາຟັດໄປຕໍ່ສູ້ກັບເມືອງຣາໂມດກິລຽດນຳກັນ.+ 3 ອາຮາບກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນຖາມເຢໂຮຊາຟັດກະສັດຂອງຢູດາວ່າ: “ຂ້ອຍຈະໄປຕໍ່ສູ້ກັບເມືອງຣາໂມດກິລຽດ ເຈົ້າຈະໄປນຳຂ້ອຍບໍ?” ເຢໂຮຊາຟັດຕອບວ່າ: “ໄປແທ້ ແລະຂ້ອຍຈະເອົາທະຫານກັບມ້າຂອງຂ້ອຍໄປນຳ.”
4 ເຢໂຮຊາຟັດເວົ້າກັບກະສັດອິດສະຣາເອນວ່າ: “ໃຫ້ເຮົາຖາມພະເຢໂຫວາກ່ອນເບາະ?”+ 5 ກະສັດອິດສະຣາເອນຈຶ່ງເອີ້ນຜູ້ພະຍາກອນ 400 ຄົນມາ ແລະຖາມເຂົາເຈົ້າວ່າ: “ພວກເຮົາຄວນຈະໄປຕໍ່ສູ້ຢູ່ເມືອງຣາໂມດກິລຽດຫຼືບໍ່ຄວນໄປ?” ເຂົາເຈົ້າບອກວ່າ: “ໄປໂລດກະສັດ. ພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ຈະໃຫ້ທ່ານຊະນະແນ່ນອນ.”
6 ແລ້ວເຢໂຮຊາຟັດກໍເວົ້າວ່າ: “ຢູ່ນີ້ບໍ່ມີຜູ້ພະຍາກອນຂອງພະເຢໂຫວາເລີຍບໍ?+ ພວກເຮົາຄວນຈະຖາມລາວນຳ.”+ 7 ກະສັດອິດສະຣາເອນຈຶ່ງຕອບເຢໂຮຊາຟັດວ່າ: “ຍັງມີອີກຜູ້ໜຶ່ງ+ທີ່ເຮົາຈະຖາມພະເຢໂຫວາຜ່ານທາງລາວໄດ້ ແຕ່ຂ້ອຍຊັງລາວ ຍ້ອນລາວພະຍາກອນແຕ່ເລື່ອງທີ່ບໍ່ດີກ່ຽວກັບຂ້ອຍ ບໍ່ເຄີຍມີເລື່ອງດີເລີຍ.+ ລາວຊື່ມີກາຢາເປັນລູກຊາຍຂອງອິມລາ.” ແຕ່ເຢໂຮຊາຟັດເວົ້າວ່າ: “ເຈົ້າບໍ່ຄວນເວົ້າແບບນັ້ນ.”
8 ກະສັດອິດສະຣາເອນຈຶ່ງບອກຄົນຂອງລາວວ່າ: “ໄປພາມີກາຢາລູກຊາຍຂອງອິມລາມາດຽວນີ້.”+ 9 ອາຮາບກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນແລະເຢໂຮຊາຟັດກະສັດຂອງຢູດາໃສ່ຊຸດກະສັດເຕັມຍົດແລະນັ່ງຢູ່ບັນລັງຂອງໂຕເອງໃນລານຟາດເຂົ້າທີ່ຢູ່ປະຕູທາງເຂົ້າເມືອງຊາມາເຣຍ ແລະພວກຜູ້ພະຍາກອນກໍກຳລັງພະຍາກອນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຂົາເຈົ້າ. 10 ແລ້ວເຊເດກີຢາລູກຊາຍຂອງເຄນາອານາໄດ້ເອົາເຫຼັກມາເຮັດເປັນຮູບເຂົາສັດ 2 ອັນແລະເວົ້າວ່າ: “ພະເຢໂຫວາເວົ້າແບບນີ້ ‘ທ່ານຈະຂ້າ*ພວກຊີເຣຍໃຫ້ຕາຍໝົດດ້ວຍເຂົາສັດ 2 ອັນນີ້.’” 11 ພວກຜູ້ພະຍາກອນຄົນອື່ນໆກໍເວົ້າແບບດຽວກັນວ່າ: “ໃຫ້ທ່ານໄປເມືອງຣາໂມດກິລຽດໂລດ. ທ່ານຈະຊະນະແນ່ນອນ.+ ພະເຢໂຫວາຈະຊ່ວຍທ່ານໃຫ້ຍຶດເອົາເມືອງນັ້ນຄືນມາໄດ້.”
12 ຄົນທີ່ກະສັດໃຫ້ໄປເອີ້ນມີກາຢາກໍເວົ້າກັບມີກາຢາວ່າ: “ຜູ້ພະຍາກອນທຸກຄົນເວົ້າແຕ່ເລື່ອງດີໆໃຫ້ກະສັດຟັງ. ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເວົ້າແຕ່ເລື່ອງດີໆກັບກະສັດຄືກັນເດີ້.”+ 13 ແຕ່ມີກາຢາເວົ້າວ່າ: “ຂ້ອຍຂໍສາບານຕໍ່ໜ້າພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຜູ້ມີຊີວິດຢູ່ວ່າ ຂ້ອຍຈະເວົ້າຕາມສິ່ງທີ່ພະເຈົ້າຂອງຂ້ອຍບອກໃຫ້ເວົ້າເທົ່ານັ້ນ.”+ 14 ແລ້ວມີກາຢາກໍເຂົ້າໄປຫາກະສັດ ແລະກະສັດຖາມລາວວ່າ: “ມີກາຢາ ພວກເຮົາຄວນໄປຕໍ່ສູ້ຢູ່ເມືອງຣາໂມດກິລຽດຫຼືບໍ່ຄວນໄປ?” ລາວຕອບທັນທີວ່າ: “ໃຫ້ທ່ານໄປໂລດ. ທ່ານຈະຊະນະແນ່ນອນ. ພະເຈົ້າຈະຊ່ວຍທ່ານໃຫ້ຍຶດເອົາເມືອງນັ້ນຄືນມາໄດ້.” 15 ກະສັດອາຮາບເວົ້າກັບລາວວ່າ: “ຂ້ອຍຕ້ອງໃຫ້ເຈົ້າສາບານຈັກເທື່ອເຈົ້າຈຶ່ງຈະເວົ້າຄວາມຈິງ ແລະເວົ້າແຕ່ສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາບອກໃຫ້ເຈົ້າເວົ້າເທົ່ານັ້ນ.” 16 ມີກາຢາຈຶ່ງບອກວ່າ: “ຂ້ອຍເຫັນພວກອິດສະຣາເອນແຕກຊະແຕກຊາຍຢູ່ຕາມພູຄືກັບແກະທີ່ບໍ່ມີຜູ້ລ້ຽງ.+ ພະເຢໂຫວາບອກວ່າ ‘ເຂົາເຈົ້າບໍ່ມີຜູ້ນຳແລ້ວ. ໃຫ້ແຕ່ລະຄົນກັບເມືອເຮືອນດ້ວຍຄວາມປອດໄພ.’”
17 ແລ້ວກະສັດອາຮາບກໍເວົ້າກັບເຢໂຮຊາຟັດວ່າ: “ຂ້ອຍບອກເຈົ້າແລ້ວແມ່ນເບາະວ່າລາວພະຍາກອນແຕ່ເລື່ອງທີ່ບໍ່ດີກ່ຽວກັບຂ້ອຍ. ບໍ່ເຄີຍມີເລື່ອງດີເລີຍ.”+
18 ມີກາຢາຈຶ່ງບອກວ່າ: “ຂໍໃຫ້ທ່ານຟັງສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາບອກ. ຂ້ອຍເຫັນພະເຢໂຫວານັ່ງຢູ່ບັນລັງຂອງເພິ່ນ+ແລະມີທູດສະຫວັນທັງໝົດ+ຢືນຢູ່ເບື້ອງຂວາແລະເບື້ອງຊ້າຍຂອງເພິ່ນ.+ 19 ພະເຢໂຫວາຖາມວ່າ ‘ແມ່ນໃຜຈະໄປຕົວະອາຮາບກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນໃຫ້ໄປຕໍ່ສູ້ຢູ່ເມືອງຣາໂມດກິລຽດແລະຕາຍຢູ່ຫັ້ນ?’ ທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງເວົ້າແບບໜຶ່ງ ແລະທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງກໍເວົ້າອີກແບບໜຶ່ງ. 20 ແລ້ວກໍມີທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງ+ອອກມາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພະເຢໂຫວາແລະເວົ້າວ່າ ‘ລູກຈະໄປຕົວະລາວ.’ ພະເຢໂຫວາຖາມວ່າ ‘ເຈົ້າຈະຕົວະລາວແນວໃດ?’ 21 ທູດສະຫວັນອົງນັ້ນຕອບວ່າ ‘ລູກຈະໄປເຮັດໃຫ້ພວກຜູ້ພະຍາກອນຂອງລາວເວົ້າຕົວະລາວ.’ ເພິ່ນຈຶ່ງບອກທູດສະຫວັນອົງນັ້ນວ່າ ‘ໄປໂລດ ເຈົ້າຈະຕົວະລາວໄດ້ແນ່ນອນ.’ 22 ຕອນນີ້ພະເຢໂຫວາໄດ້ໃຫ້ທູດສະຫວັນອົງນັ້ນມາເຮັດໃຫ້ພວກຜູ້ພະຍາກອນທຸກຄົນຂອງທ່ານເວົ້າຕົວະທ່ານ+ ແຕ່ພະເຢໂຫວາຕັດສິນແລ້ວວ່າທ່ານຈະຕ້ອງຕາຍ.”
23 ທັນໃດນັ້ນ ເຊເດກີຢາ+ລູກຊາຍຂອງເຄນາອານາກໍເຂົ້າມາຕົບໜ້າ+ມີກາຢາ+ແລະເວົ້າວ່າ: “ເຈົ້າໝາຍຄວາມວ່າພະລັງຂອງພະເຢໂຫວາອອກຈາກຂ້ອຍແລ້ວໄປເວົ້າກັບເຈົ້າຫວະ?”+ 24 ມີກາຢາຕອບວ່າ: “ແລ້ວເຈົ້າຈະຮູ້ໃນມື້ທີ່ເຈົ້າເຂົ້າໄປລີ້ຢູ່ຫ້ອງທາງໃນ.” 25 ກະສັດອາຮາບຈຶ່ງບອກວ່າ: “ເອົາມີກາຢາໄປໃຫ້ອາໂມນທີ່ເປັນເຈົ້າເມືອງແລະໂຢອາດລູກຊາຍຂອງກະສັດ. 26 ໃຫ້ບອກເຂົາເຈົ້າວ່າ ‘ກະສັດສັ່ງວ່າ “ຂັງລາວໄວ້ໃນຄຸກ+ແລະເອົາເຂົ້າເອົານ້ຳໃຫ້ລາວກິນໜ້ອຍດຽວຈົນກວ່າຂ້ອຍຈະກັບມາຢ່າງປອດໄພ.”’” 27 ແຕ່ມີກາຢາບອກວ່າ: “ຖ້າທ່ານກັບມາຢ່າງປອດໄພກໍສະແດງວ່າພະເຢໂຫວາບໍ່ໄດ້ເວົ້າຜ່ານທາງຂ້ອຍ.”+ ແລ້ວລາວກໍເວົ້າຕື່ມອີກວ່າ: “ໃຫ້ທຸກຄົນຈື່ຄຳເວົ້າຂອງຂ້ອຍໄວ້ເດີ້.”
28 ອາຮາບກະສັດອິດສະຣາເອນແລະເຢໂຮຊາຟັດກະສັດຢູດາກໍໄປເມືອງຣາໂມດກິລຽດ.+ 29 ກະສັດອາຮາບເວົ້າກັບເຢໂຮຊາຟັດວ່າ: “ຂ້ອຍຈະປອມໂຕແລະເຂົ້າໄປຕໍ່ສູ້ ແຕ່ໃຫ້ເຈົ້າໃສ່ຊຸດກະສັດເດີ້.” ແລ້ວກະສັດອາຮາບກໍປອມໂຕ ແລະເຂົາເຈົ້າກໍເຂົ້າໄປໃນສະໜາມຮົບ. 30 ກະສັດຊີເຣຍໄດ້ສັ່ງພວກຫົວໜ້າກອງທັບລົດມ້າວ່າ: “ພວກເຈົ້າຢ່າຕໍ່ສູ້ກັບໃຜບໍ່ວ່າຈະມີຕຳແໜ່ງນ້ອຍຫຼືຕຳແໜ່ງໃຫຍ່ ແຕ່ໃຫ້ຕໍ່ສູ້ກັບກະສັດອິດສະຣາເອນເທົ່ານັ້ນ.” 31 ເມື່ອພວກຫົວໜ້າກອງທັບລົດມ້າເຫັນເຢໂຮຊາຟັດ ເຂົາເຈົ້າກໍຄິດວ່າ: “ຜູ້ນີ້ຕ້ອງແມ່ນກະສັດອິດສະຣາເອນແຫຼະ.” ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງຫຸ້ມໄປຕໍ່ສູ້ລາວ ແລ້ວເຢໂຮຊາຟັດກໍຮ້ອງໃຫ້ຄົນມາຊ່ວຍ+ ແລະພະເຢໂຫວາໄດ້ຊ່ວຍລາວ. ພະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ພວກຊີເຣຍໄປອີກທາງໜຶ່ງ. 32 ເມື່ອພວກຫົວໜ້າກອງທັບລົດມ້າເຫັນວ່າບໍ່ແມ່ນກະສັດອິດສະຣາເອນ ເຂົາເຈົ້າກໍເຊົາໄລ່ນຳລາວທັນທີ.
33 ມີທະຫານຄົນໜຶ່ງຍິງທະນູ ແລ້ວບັງເອີນໄປຖືກອາຮາບກະສັດອິດສະຣາເອນຢູ່ບ່ອນຮອຍຕໍ່ຂອງເສື້ອເກາະ. ອາຮາບຈຶ່ງບອກຄົນຂັບລົດມ້າຂອງລາວວ່າ: “ພາຂ້ອຍອອກໄປຈາກນີ້ໄວໆ ຂ້ອຍເຈັບໜັກຫຼາຍ.”+ 34 ເຂົາເຈົ້າຕໍ່ສູ້ກັນໝົດມື້. ທະຫານໄດ້ໂຈມກະສັດອາຮາບຢູ່ເທິງລົດມ້າແລະໃຫ້ລາວປິ່ນໜ້າໄປທາງພວກຊີເຣຍຈົນຮອດຕອນແລງ ແລ້ວອາຮາບກໍຕາຍຕອນຕາເວັນຕົກດິນ.+
19 ແລ້ວເຢໂຮຊາຟັດກະສັດຂອງຢູດາກໍກັບເມືອວັງຂອງລາວຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມຢ່າງປອດໄພ.+ 2 ເຢຮູ+ລູກຊາຍຂອງຜູ້ພະຍາກອນ*ຮານານີ+ກໍໄປຫາກະສັດເຢໂຮຊາຟັດແລະເວົ້າກັບລາວວ່າ: “ທ່ານຄິດວ່າທ່ານເຮັດຖືກລະບໍທີ່ໄປຊ່ວຍຄົນຊົ່ວ+ແລະຮັກຄົນທີ່ຊັງພະເຢໂຫວາ?+ ຍ້ອນແນວນີ້ແຫຼະ ພະເຢໂຫວາຈຶ່ງໃຈຮ້າຍໃຫ້ທ່ານຫຼາຍ. 3 ແຕ່ພະເຈົ້າເຫັນວ່າທ່ານຍັງມີສິ່ງທີ່ດີຢູ່+ ຍ້ອນທ່ານທຳລາຍເສົາໄມ້ສັກສິດ*ຕ່າງໆໃຫ້ໝົດໄປຈາກຢູດາແລະຕັ້ງໃຈຮັບໃຊ້ພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້.”+
4 ເຢໂຮຊາຟັດຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມຕໍ່ໄປ. ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ໄປຢາມປະຊາຊົນຕັ້ງແຕ່ເມືອງເບເອເຊບາຈົນຮອດແຖວພູໃນເຂດເອຟຣາຢິມ+ເພື່ອຊ່ວຍປະຊາຊົນໃຫ້ກັບມານະມັດສະການພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ.+ 5 ລາວຍັງໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ຕັດສິນຢູ່ທົ່ວຢູດາຕາມເມືອງຕ່າງໆທີ່ມີກຳແພງອ້ອມ.+ 6 ເຢໂຮຊາຟັດເວົ້າກັບພວກຜູ້ຕັດສິນວ່າ: “ຕອນທີ່ພວກເຈົ້າຕັດສິນ ໃຫ້ຄິດຄັກໆ ຍ້ອນພວກເຈົ້າເຮັດວຽກໃຫ້ພະເຢໂຫວາ ບໍ່ແມ່ນເຮັດວຽກໃຫ້ມະນຸດ. ເພິ່ນຈະຢູ່ກັບພວກເຈົ້າຕອນທີ່ພວກເຈົ້າຕັດສິນ.+ 7 ໃຫ້ພວກເຈົ້າຢ້ານຢຳພະເຢໂຫວາ.+ ພວກເຈົ້າຈະຕັດສິນເລື່ອງຫຍັງກໍໃຫ້ລະວັງ ຍ້ອນພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາຈະບໍ່ຍອມໃຫ້ມີຜູ້ຕັດສິນທີ່ບໍ່ຍຸຕິທຳ+ ລຳອຽງ+ ແລະຮັບສິນບົນ.”+
8 ສ່ວນຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ລາວໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງບາງຄົນຈາກພວກເລວີ ພວກປະໂລຫິດ ແລະພວກຫົວໜ້າໃນຈຸ້ມເຈື້ອຕ່າງໆໃຫ້ເປັນຜູ້ຕັດສິນທີ່ໃຊ້ກົດໝາຍຂອງພະເຢໂຫວາເພື່ອຕັດສິນຄະດີໃຫ້ຄົນທີ່ຢູ່ເມືອງນີ້.+ 9 ເຢໂຮຊາຟັດບອກເຂົາເຈົ້າວ່າ: “ພວກເຈົ້າຕ້ອງເຮັດວຽກນີ້ດ້ວຍຄວາມຢ້ານຢຳພະເຢໂຫວາ ດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ ແລະດ້ວຍສຸດຫົວໃຈ. 10 ເມື່ອຄົນຊາດດຽວກັນຈາກເມືອງຕ່າງໆມາຫາພວກເຈົ້າໃຫ້ຕັດສິນຄະດີຂ້າຄົນ+ ຫຼືມາຖາມເລື່ອງກົດໝາຍ ຄຳສັ່ງ ຂໍ້ກຳນົດ ຫຼືການຕັດສິນ ພວກເຈົ້າຕ້ອງບອກເຂົາເຈົ້າໃຫ້ແຈ້ງໆວ່າຕ້ອງເຮັດແນວໃດເພື່ອເຂົາເຈົ້າຈະບໍ່ເຮັດຜິດກົດໝາຍຂອງພະເຢໂຫວາ. ຄັນບໍ່ຊັ້ນ ເພິ່ນຈະໃຈຮ້າຍໃຫ້ພວກເຈົ້າກັບພີ່ນ້ອງຮ່ວມຊາດຂອງພວກເຈົ້າ. ພວກເຈົ້າຕ້ອງເຮັດແບບນີ້ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະບໍ່ມີຄວາມຜິດ. 11 ປະໂລຫິດໃຫຍ່ອາມາຣີຢາຈະເບິ່ງແຍງຄະດີຕ່າງໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການນະມັດສະການພະເຢໂຫວາ.+ ເຊບາດີຢາທີ່ເປັນລູກຊາຍຂອງອິດຊະມາເອນແລະເປັນຫົວໜ້າຂອງຕະກູນຢູດາຈະເບິ່ງແຍງຄະດີຕ່າງໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບບ້ານເມືອງ. ສ່ວນພວກເລວີຈະເປັນຜູ້ຊ່ວຍພວກເຈົ້າ. ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າກ້າຫານແລະດຸໝັ່ນເຮັດວຽກ. ພະເຢໂຫວາຈະຢູ່ກັບຜູ້ທີ່ເຮັດສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງ.”+
20 ຕໍ່ມາພວກໂມອາບ+ ພວກອຳໂມນ+ ແລະພວກອຳໂມນນິມ*ໄດ້ມາເຮັດສົງຄາມຕໍ່ສູ້ກັບເຢໂຮຊາຟັດ. 2 ມີຄົນມາບອກເຢໂຮຊາຟັດວ່າ: “ມີກອງທັບໃຫຍ່ມາຈາກແຖວທະເລ*ຢູ່ເອໂດມ+ ແລະຕອນນີ້ເຂົາເຈົ້າມາຮອດຮາຊາໂຊນຕາມາໃນເອັນເກດີ+ແລ້ວ.” 3 ເຢໂຮຊາຟັດຢ້ານຫຼາຍ ລາວຈຶ່ງຕັ້ງໃຈຊອກຫາການຊີ້ນຳຈາກພະເຢໂຫວາ+ແລະປະກາດໃຫ້ພວກຢູດາທຸກຄົນອົດເຂົ້າ. 4 ພວກຢູດາກໍມາລວມກັນເພື່ອຂໍໃຫ້ພະເຢໂຫວາຊ່ວຍ.+ ເຂົາເຈົ້າມາຈາກທຸກເມືອງຂອງຢູດາເພື່ອຈະມາຖາມພະເຢໂຫວາວ່າຄວນເຮັດແນວໃດ.
5 ເຢໂຮຊາຟັດຢືນຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າປະຊາຊົນທີ່ມາຈາກທົ່ວຢູດາແລະໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມ. ເຂົາເຈົ້າກຳລັງຢືນຢູ່ເດີ່ນໃໝ່ໃນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ. 6 ເຢໂຮຊາຟັດອະທິດຖານວ່າ:
“ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງພວກເຮົາ ພະອົງເປັນພະເຈົ້າອົງດຽວທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນ+ ພະອົງມີອຳນາດເໜືອທຸກປະເທດໃນໂລກນີ້+ ພະອົງມີລິດເດດຫຼາຍແລະບໍ່ມີໃຜຈະຕໍ່ສູ້ພະອົງໄດ້.+ 7 ພະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ພະອົງໄດ້ຊ່ວຍພວກອິດສະຣາເອນປະຊາຊົນຂອງພະອົງໂດຍໄລ່ຊາດຕ່າງໆອອກຈາກແຜ່ນດິນນີ້ ແລ້ວເອົາໃຫ້ລູກຫຼານຂອງອັບຣາຮາມທີ່ເປັນໝູ່ຂອງພະອົງເພື່ອໃຫ້ເປັນມໍລະດົກຂອງເຂົາເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ.+ 8 ເຂົາເຈົ້າຢູ່ໃນແຜ່ນດິນນີ້ແລະສ້າງວິຫານເພື່ອສັນລະເສີນຊື່ຂອງພະອົງ.+ ພວກເຮົາເຄີຍຂໍໄວ້ວ່າ 9 ‘ຖ້າພວກເຮົາເຈິອັນຕະລາຍແບບໃດກໍຕາມ ບໍ່ວ່າຈະຖືກສັດຕູໂຈມຕີ ຖືກຕັດສິນລົງໂທດ ເຈິກັບໂລກລະບາດ ຫຼືຄວາມອຶດຢາກ ແລ້ວພວກເຮົາມາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າວິຫານນີ້ແລະຕໍ່ໜ້າພະອົງ (ຍ້ອນຊື່ຂອງພະອົງຢູ່ວິຫານນີ້)+ ເພື່ອຂໍພະອົງຊ່ວຍພວກເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຍາກລຳບາກ ຂໍພະອົງຟັງຄຳອະທິດຖານຂອງພວກເຮົາແລະຊ່ວຍພວກເຮົາແດ່.’+ 10 ຕອນທີ່ພວກອິດສະຣາເອນອອກມາຈາກເອຢິບ ພະອົງບໍ່ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າໂຈມຕີພວກອຳໂມນ ພວກໂມອາບ ແລະພວກທີ່ຢູ່ເຂດພູໃນເສອີ+ ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ໂຈມຕີແລະທຳລາຍພວກນີ້. ແຕ່ຕອນນີ້ພວກນີ້ພັດມາໂຈມຕີພວກເຮົາ.+ 11 ເຂົາເຈົ້າເຮັດຊົ່ວຕອບແທນຄວາມດີແລະກຳລັງຈະມາໄລ່ພວກເຮົາອອກຈາກແຜ່ນດິນທີ່ພະອົງເອົາໃຫ້ພວກເຮົາເປັນມໍລະດົກ.+ 12 ພະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ພະອົງຈະບໍ່ລົງໂທດເຂົາເຈົ້າເລີຍບໍ?+ ກອງທັບນີ້ໃຫຍ່ຫຼາຍແລະພວກເຮົາກໍບໍ່ມີກຳລັງທີ່ຈະສູ້ກັບເຂົາເຈົ້າ. ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າຈະເຮັດແນວໃດ+ ແຕ່ພວກເຮົາແນມເບິ່ງພະອົງຢູ່ເພື່ອໃຫ້ພະອົງມາຊ່ວຍພວກເຮົາ.”+
13 ໃນຕອນນັ້ນ ພວກຢູດາທຸກຄົນກັບເມຍແລະພວກລູກຂອງເຂົາເຈົ້າບໍ່ວ່າຈະເປັນຜູ້ນ້ອຍຫຼືຜູ້ໃຫຍ່ກໍຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພະເຢໂຫວາ.
14 ຕອນທີ່ເຂົາເຈົ້າລວມກັນຢູ່ຫັ້ນ ພະເຢໂຫວາໃຫ້ພະລັງຂອງເພິ່ນຢູ່ກັບຄົນເລວີທີ່ຊື່ຢາຮາຊີເອນທີ່ເປັນລູກຫຼານຂອງອາສັບ. (ຢາຮາຊີເອນເປັນລູກຊາຍຂອງເຊຄາຣີຢາ ເຊຄາຣີຢາເປັນລູກຊາຍຂອງເບນາຢາ ເບນາຢາເປັນລູກຊາຍຂອງເຢອີເອນ ເຢອີເອນເປັນລູກຊາຍຂອງມັດຕານີຢາ.) 15 ຢາຮາຊີເອນເວົ້າວ່າ: “ກະສັດເຢໂຮຊາຟັດ ຄົນໃນຢູດາ ແລະຄົນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມເອີ້ຍ ຂໍໃຫ້ຕັ້ງໃຈຟັງສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາເວົ້າ. ເພິ່ນບອກວ່າ ‘ພວກເຈົ້າບໍ່ຕ້ອງຢ້ານກອງທັບໃຫຍ່ນີ້ ເພາະວ່າສົງຄາມນີ້ບໍ່ແມ່ນສົງຄາມຂອງພວກເຈົ້າ ແຕ່ເປັນສົງຄາມຂອງພະເຈົ້າ.+ 16 ມື້ອື່ນ ໃຫ້ອອກໄປຫາເຂົາເຈົ້າໂລດ. ເຂົາເຈົ້າຈະມາທາງທີ່ຊື່ວ່າຊິດ. ພວກເຈົ້າຈະເຈິເຂົາເຈົ້າຢູ່ສຸດຮ່ອມພູ*ໃກ້ໆກັບບ່ອນກັນດານເຢຣູເອນ. 17 ໃນສົງຄາມເທື່ອນີ້ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ຕ້ອງຕໍ່ສູ້. ໃຫ້ເຂົ້າປະຈຳທີ່ ໃຫ້ຢືນຢູ່ຊື່ໆ+ ບໍ່ຕ້ອງເຮັດຫຍັງ ແລະພະເຢໂຫວາຈະຊ່ວຍພວກເຈົ້າໃຫ້ລອດ.+ ຄົນໃນຢູດາແລະໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ບໍ່ຕ້ອງຢ້ານ.+ ມື້ອື່ນໃຫ້ໄປຫາເຂົາເຈົ້າໂລດ. ພະເຢໂຫວາຈະຢູ່ກັບພວກເຈົ້າ.’”+
18 ແລ້ວເຢໂຮຊາຟັດກໍໝູບໜ້າລົງພື້ນ ຄົນທີ່ມາຈາກທົ່ວຢູດາແລະຄົນທີ່ຢູ່ໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມກໍໝູບໜ້າລົງພື້ນຕໍ່ໜ້າພະເຢໂຫວາເພື່ອນະມັດສະການພະເຢໂຫວາ. 19 ຈາກນັ້ນ ຄົນເລວີທີ່ເປັນລູກຫຼານຂອງໂກຮາດ+ແລະລູກຫຼານຂອງໂກຣາກໍຢືນຂຶ້ນສັນລະເສີນພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນດ້ວຍສຽງດັງແທ້ດັງວ່າ.+
20 ມື້ຕໍ່ມາ ເຂົາເຈົ້າຕື່ນແຕ່ເຊົ້າແລ້ວໄປບ່ອນກັນດານເຕໂກອາ.+ ຕອນທີ່ເຂົາເຈົ້າກຳລັງອອກໄປ ເຢໂຮຊາຟັດກໍຢືນຂຶ້ນແລະເວົ້າວ່າ: “ຄົນຈາກທົ່ວຢູດາແລະຄົນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມເອີ້ຍ ຂໍໃຫ້ຟັງຂ້ອຍ. ໃຫ້ພວກເຈົ້າເຊື່ອໃນພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະມີຄວາມກ້າຫານ. ໃຫ້ພວກເຈົ້າເຊື່ອໃນຜູ້ພະຍາກອນຂອງເພິ່ນ+ ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະຊະນະ.”
21 ຫຼັງຈາກເຢໂຮຊາຟັດເວົ້າກັບປະຊາຊົນແລ້ວ ລາວໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງບາງຄົນໃຫ້ຮ້ອງເພງແລະສັນລະເສີນພະເຢໂຫວາ.+ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ນຸ່ງເຄື່ອງບໍລິສຸດແລະຕອນທີ່ຍ່າງອອກໜ້າພວກທະຫານ ເຂົາເຈົ້າຮ້ອງເພງວ່າ: “ໃຫ້ຂອບໃຈພະເຢໂຫວາ ຍ້ອນເພິ່ນມີຄວາມຮັກທີ່ໝັ້ນຄົງຕະຫຼອດໄປ.”+
22 ຕອນທີ່ເຂົາເຈົ້າເລີ່ມຮ້ອງເພງສັນລະເສີນຢ່າງມີຄວາມສຸກ ພະເຢໂຫວາກໍເຮັດໃຫ້ພວກອຳໂມນ ພວກໂມອາບ ແລະພວກທີ່ຢູ່ເຂດພູໃນເສອີທີ່ກຳລັງມາໂຈມຕີຢູດາຕົກໃຈແລະໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຂ້າກັນເອງ.+ 23 ພວກອຳໂມນກັບພວກໂມອາບໄດ້ຂ້າພວກທີ່ຢູ່ເຂດພູໃນເສອີ.+ ຫຼັງຈາກຂ້າພວກນີ້ໝົດແລ້ວ ເຂົາເຈົ້າກໍຂ້າກັນເອງ.+
24 ເມື່ອພວກຢູດາມາຮອດປ້ອມຍາມສູງໆທີ່ຢູ່ບ່ອນກັນດານ+ ແລ້ວແນມໄປບ່ອນທີ່ກອງທັບໃຫຍ່ນັ້ນມາ ເຂົາເຈົ້າກໍເຫັນສົບທະຫານເຕັມຢູ່ແຖວນັ້ນ+ ບໍ່ມີໃຜລອດຈັກຄົນ. 25 ເຢໂຮຊາຟັດກັບຄົນຂອງລາວກໍພາກັນໄປເອົາເຄື່ອງຂອງພວກນັ້ນ. ເຂົາເຈົ້າໄດ້ແກ້ເອົາເຄື່ອງນຸ່ງແລະປົດເອົາເຄື່ອງທີ່ມີຄ່າຈາກສົບຂອງທະຫານ. ເຄື່ອງເຫຼົ່ານັ້ນມີຫຼາຍແທ້ຫຼາຍວ່າ.+ ເຂົາເຈົ້າຕ້ອງຂົນ 3 ມື້ຈຶ່ງເອົາໄປໄດ້ໝົດ. 26 ໃນມື້ທີ 4 ພວກຢູດາກໍໄປລວມກັນຢູ່ຮ່ອມພູເບຣາກາເພື່ອສັນລະເສີນ*ພະເຢໂຫວາຢູ່ຫັ້ນ. ເຂົາເຈົ້າເອີ້ນບ່ອນນັ້ນວ່າຮ່ອມພູເບຣາກາ*+ຈົນຮອດທຸກມື້ນີ້.
27 ຈາກນັ້ນ ເຢໂຮຊາຟັດກໍພາຄົນທີ່ຢູ່ຢູດາແລະຄົນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມກັບໄປເມືອງເຢຣູຊາເລັມຢ່າງມີຄວາມສຸກ ຍ້ອນພະເຢໂຫວາຊ່ວຍເຂົາເຈົ້າໃຫ້ຊະນະພວກສັດຕູ.+ 28 ຕອນທີ່ເຂົ້າໄປໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ເຂົາເຈົ້າຫຼິ້ນເຄື່ອງດົນຕີທີ່ມີສາຍ ດີດພິນ+ ແລະເປົ່າແກໄປນຳ+ ແລ້ວເຂົາເຈົ້າກໍພາກັນໄປວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ.+ 29 ເມື່ອປະເທດຕ່າງໆໄດ້ຍິນວ່າພະເຢໂຫວາຕໍ່ສູ້ກັບສັດຕູແທນພວກອິດສະຣາເອນ ເຂົາເຈົ້າກໍຢ້ານເພິ່ນຫຼາຍ.+ 30 ຍ້ອນແນວນີ້ ແຜ່ນດິນຂອງເຢໂຮຊາຟັດຈຶ່ງສະຫງົບສຸກແລະພະເຈົ້າໄດ້ເບິ່ງແຍງບໍ່ໃຫ້ມີສັດຕູມາໂຈມຕີເຂົາເຈົ້າ.+
31 ເຢໂຮຊາຟັດປົກຄອງຢູດາຕໍ່ໄປ. ລາວເປັນກະສັດຕອນອາຍຸ 35 ປີ ແລະລາວປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 25 ປີ. ແມ່ຂອງລາວຊື່ອາຊູບາເປັນລູກສາວຂອງຊິນຮີ.+ 32 ລາວເຮັດທຸກຢ່າງຄືກັບອາຊາພໍ່ຂອງລາວ+ ແລະສິ່ງໃດທີ່ພໍ່ຂອງລາວບໍ່ເຮັດ ລາວກໍບໍ່ເຮັດຄືກັນ. ລາວເຮັດສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາເບິ່ງວ່າຖືກຕ້ອງ.+ 33 ແຕ່ລາວບໍ່ໄດ້ທຳລາຍບ່ອນນະມັດສະການພະເຈົ້າປອມ+ ແລະປະຊາຊົນກໍບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈນະມັດສະການພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ.+
34 ເລື່ອງຕ່າງໆຂອງເຢໂຮຊາຟັດຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈົນຈົບກໍຂຽນໄວ້ໃນບັນທຶກຂອງເຢຮູ+ລູກຊາຍຂອງຮານານີ+ ເຊິ່ງລວມຢູ່ໃນປຶ້ມຂອງພວກກະສັດອິດສະຣາເອນ. 35 ຕໍ່ມາ ເຢໂຮຊາຟັດກະສັດຂອງຢູດາກໍໄປເປັນໝູ່ກັບອາຮາຊີຢາກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນທີ່ເປັນຄົນຊົ່ວ.+ 36 ເຢໂຮຊາຟັດຊວນອາຮາຊີຢາມາເຮັດເຮືອນຳກັນເພື່ອຈະສົ່ງໄປຕາຊິດ.+ ເຂົາເຈົ້າເຮັດເຮືອຢູ່ເອັດຊີໂອນເກເບ.+ 37 ແຕ່ເອລີເອເຊລູກຊາຍຂອງໂດດາວາຮູຈາກເມືອງມາເຣຊ້າເວົ້າຄຳພະຍາກອນໃຫ້ເຢໂຮຊາຟັດຟັງວ່າ: “ຍ້ອນທ່ານໄປເປັນໝູ່ກັບອາຮາຊີຢາ ພະເຢໂຫວາຈະທຳລາຍໂຄງການຂອງທ່ານ.”+ ເຮືອເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງແຕກ+ແລະເຂົາເຈົ້າກໍໄປຕາຊິດບໍ່ໄດ້.
21 ຕໍ່ມາ ເຢໂຮຊາຟັດກໍຕາຍແລະເຂົາເຈົ້າຝັງລາວໄວ້ກັບປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງລາວຢູ່ເມືອງຂອງດາວິດ. ເຢໂຮຣາມລູກຊາຍຂອງລາວກໍເປັນກະສັດແທນ.+ 2 ເຢໂຮຣາມມີນ້ອງຊາຍຊື່ອາຊາຣີຢາ ເຢຮີເອນ ເຊຄາຣີຢາ ອາຊາຣີຢາ ມີກາເອນ ແລະເຊຟາຕີຢາ. ທັງໝົດນີ້ແມ່ນລູກຊາຍຂອງເຢໂຮຊາຟັດກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນ. 3 ເຢໂຮຊາຟັດພໍ່ຂອງເຂົາເຈົ້າໄດ້ເອົາເງິນເອົາຄຳຫຼາຍແທ້ຫຼາຍວ່າກັບສິ່ງທີ່ມີຄ່າອື່ນໆແລະເມືອງຕ່າງໆໃນຢູດາທີ່ມີກຳແພງອ້ອມ+ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ. ແຕ່ເຢໂຮຊາຟັດໃຫ້ເຢໂຮຣາມເປັນກະສັດປົກຄອງຢູດາ+ ຍ້ອນເຢໂຮຣາມເປັນລູກກົກ.
4 ເມື່ອເຢໂຮຣາມໄດ້ເປັນກະສັດແລ້ວ ລາວກໍຂ້ານ້ອງຊາຍທຸກຄົນຂອງລາວ+ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຕຳແໜ່ງຂອງໂຕເອງໝັ້ນຄົງ ແລະຂ້າພວກເຈົ້ານາຍບາງຄົນຂອງອິດສະຣາເອນ. 5 ເຢໂຮຣາມເປັນກະສັດຕອນອາຍຸ 32 ປີ ແລະລາວປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 8 ປີ.+ 6 ລາວເຮັດຊົ່ວຄືກັບຄອບຄົວຂອງອາຮາບແລະກະສັດອົງອື່ນໆຂອງອິດສະຣາເອນ+ ຍ້ອນລາວແຕ່ງດອງກັບລູກສາວຂອງອາຮາບ.+ ລາວບໍ່ເຊົາເຮັດສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາເບິ່ງວ່າຊົ່ວ. 7 ແຕ່ພະເຢໂຫວາບໍ່ຢາກທຳລາຍລູກຫຼານຂອງດາວິດຍ້ອນເຫັນແກ່ດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເພິ່ນ+ ເພາະເພິ່ນໄດ້ສັນຍາວ່າດາວິດກັບລູກຫຼານຂອງລາວຈະປົກຄອງ*ຕໍ່ໆໄປ.+
8 ໃນສະໄໝຂອງກະສັດເຢໂຮຣາມ ພວກເອໂດມໄດ້ກະບົດຕໍ່ຢູດາ+ແລະຕັ້ງກະສັດຂຶ້ນມາເອງ.+ 9 ເຢໂຮຣາມກັບພວກຫົວໜ້າກອງທັບຈຶ່ງພາກອງທັບລົດມ້າທັງໝົດຂ້າມໄປເອໂດມ. ເມື່ອຂ້າມໄປແລ້ວ ພວກເອໂດມກໍມາລ້ອມເຢໂຮຣາມກັບພວກຫົວໜ້າກອງທັບລົດມ້າ. ເຢໂຮຣາມໄດ້ໂຈມຕີພວກນັ້ນໃນຕອນກາງຄືນແລະເອົາຊະນະເຂົາເຈົ້າໄດ້. 10 ເອໂດມໄດ້ກະບົດຕໍ່ຢູດາຈົນຮອດທຸກມື້ນີ້. ໃນສະໄໝຂອງກະສັດເຢໂຮຣາມ ເມືອງລິບນາ+ກໍກະບົດຕໍ່ຢູດາຄືກັນ ຍ້ອນເຢໂຮຣາມປະຖິ້ມພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງລາວ.+ 11 ລາວຍັງໄດ້ສ້າງບ່ອນນະມັດສະການຕ່າງໆ+ໄວ້ຢູ່ເທິງພູຂອງຢູດາ ເຊິ່ງເປັນຕົ້ນເຫດເຮັດໃຫ້ຄົນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມບໍ່ສັດຊື່ຕໍ່ພະເຈົ້າ*ແລະລາວພາຄົນຢູດາເຮັດຜິດ.
12 ຜູ້ພະຍາກອນເອລີຢາ+ຈຶ່ງສົ່ງຈົດໝາຍໄປຫາເຢໂຮຣາມວ່າ: “ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງດາວິດປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຈົ້າບອກວ່າ ‘ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຮັດຄືກັບເຢໂຮຊາຟັດ+ພໍ່ຂອງເຈົ້າແລະບໍ່ໄດ້ເຮັດຄືກັບອາຊາ+ກະສັດຢູດາ. 13 ແຕ່ເຈົ້າເຮັດຄືກັບພວກກະສັດອິດສະຣາເອນ+ແລະເປັນຕົ້ນເຫດເຮັດໃຫ້ຄົນຢູດາກັບຄົນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມບໍ່ສັດຊື່ຕໍ່ພະເຈົ້າ+ຄືກັບຄອບຄົວຂອງອາຮາບ+ ແລະເຈົ້າຍັງໄດ້ຂ້າພວກນ້ອງຊາຍຂອງໂຕເອງ+ທີ່ເປັນລູກຂອງພໍ່ເຈົ້າເຊິ່ງເຂົາເຈົ້າດີກວ່າເຈົ້າຊ້ຳ. 14 ຍ້ອນແນວນີ້ ພະເຢໂຫວາຈະລົງໂທດປະຊາຊົນຂອງເຈົ້າ ພວກລູກພວກເມຍຂອງເຈົ້າ ແລະເພິ່ນຈະທຳລາຍທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງທີ່ເປັນຂອງເຈົ້າ. 15 ເຈົ້າຈະເປັນພະຍາດຫຼາຍຢ່າງແລະຈະເຈັບໜັກຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ເຈົ້າຈະເປັນພະຍາດລຳໄສ້ນຳແລະໄສ້ຂອງເຈົ້າຈະໂລ່ອອກມາ.’”
16 ພະເຢໂຫວາໄດ້ໃຫ້ພວກຟີລິດສະຕີນ+ກັບພວກອາຣັບ+ທີ່ຢູ່ໃກ້ກັບເອທິໂອເປຍມາໂຈມຕີ+ເຢໂຮຣາມ. 17 ເຂົາເຈົ້າໄດ້ບຸກເຂົ້າມາໃນຢູດາແລະເອົາທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງທີ່ຢູ່ໃນວັງຂອງກະສັດໄປ.+ ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຈັບເອົາພວກລູກພວກເມຍຂອງລາວໄປນຳແລະປະແຕ່ເຢໂຮອາຮາດ*+ທີ່ເປັນລູກຊາຍຫຼ້າໄວ້ກັບລາວ. 18 ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພະເຢໂຫວາໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຢໂຮຣາມເປັນພະຍາດລຳໄສ້ທີ່ປົວບໍ່ໄດ້.+ 19 ສອງປີຕໍ່ມາ ພະຍາດທີ່ລາວເປັນເຮັດໃຫ້ໄສ້ຂອງລາວໂລ່ອອກມາ ແລ້ວລາວກໍຕາຍຢ່າງທໍລະມານຍ້ອນພະຍາດນັ້ນ. ເຖິງວ່າປະຊາຊົນເຄີຍເຜົາເຄື່ອງຫອມໃນພິທີສົ່ງສະການຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຢໂຮຣາມ ແຕ່ເຂົາເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຮັດແບບນັ້ນໃຫ້ລາວ.+ 20 ເຢໂຮຣາມເປັນກະສັດຕອນອາຍຸ 32 ປີແລະລາວປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 8 ປີ. ຕອນທີ່ລາວຕາຍບໍ່ມີໃຜເສຍໃຈເລີຍ. ເຂົາເຈົ້າຝັງລາວໄວ້ຢູ່ເມືອງຂອງດາວິດ+ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນໃນບ່ອນຝັງສົບຂອງພວກກະສັດ.+
22 ຕໍ່ມາ ປະຊາຊົນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມໄດ້ຕັ້ງອາຮາຊີຢາລູກຊາຍຫຼ້າຂອງເຢໂຮຣາມເປັນກະສັດແທນພໍ່ ຍ້ອນພວກກຸ່ມໂຈນທີ່ມາກັບພວກອາຣັບໄດ້ບຸກຄ້າຍຂອງພວກຢູດາແລະຂ້າພວກອ້າຍຂອງລາວຕາຍໝົດ.+ ອາຮາຊີຢາລູກຊາຍຂອງເຢໂຮຣາມຈຶ່ງເປັນກະສັດປົກຄອງຢູດາ.+ 2 ອາຮາຊີຢາເປັນກະສັດຕອນອາຍຸ 22 ປີ ແລະລາວປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 1 ປີ. ແມ່ຂອງລາວຊື່ອາທາລີຢາ+ເປັນຫຼານສາວ*ຂອງອົມຣີ.+
3 ອາຮາຊີຢາເຮັດຊົ່ວຄືກັບຄອບຄົວຂອງອາຮາບ+ຍ້ອນແມ່ຂອງລາວສອນແຕ່ແນວຊົ່ວໆໃຫ້. 4 ອາຮາຊີຢາບໍ່ເຊົາເຮັດສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາເບິ່ງວ່າຊົ່ວ. ລາວເຮັດຊົ່ວຄືກັບຄອບຄົວຂອງອາຮາບ ຍ້ອນວ່າຫຼັງຈາກທີ່ພໍ່ລາວຕາຍ ຄົນໃນຄອບຄົວຂອງອາຮາບໄດ້ມາເປັນທີ່ປຶກສາໃຫ້ລາວ. ສະນັ້ນ ລາວຈຶ່ງເຈິຄວາມຈິບຫາຍ. 5 ອາຮາຊີຢາເຮັດຕາມຄຳແນະນຳຂອງເຂົາເຈົ້າ ລາວຈຶ່ງໄປເມືອງຣາໂມດກິລຽດ+ກັບເຢໂຮຣາມລູກຊາຍຂອງອາຮາບກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນເພື່ອເຮັດສົງຄາມກັບຮາຊາເອນ+ກະສັດຂອງຊີເຣຍ. ເຢໂຮຣາມຖືກທະຫານຍິງທະນູໃສ່ຈົນບາດເຈັບ. 6 ລາວຈຶ່ງກັບໄປເມືອງເຢດຊະເຣເອນ+ເພື່ອປົວບາດທີ່ຖືກພວກຊີເຣຍຍິງທະນູໃສ່ຕອນທີ່ສູ້ກັບຮາຊາເອນກະສັດຂອງຊີເຣຍຢູ່ເມືອງຣາມາ.*+
ອາຮາຊີຢາ*ລູກຊາຍຂອງເຢໂຮຣາມ+ກະສັດຢູດາຈຶ່ງໄປຢາມເຢໂຮຣາມ+ລູກຊາຍຂອງອາຮາບຢູ່ເມືອງເຢດຊະເຣເອນຍ້ອນລາວບາດເຈັບ.*+ 7 ແຕ່ພະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ການໄປຢາມເຢໂຮຣາມເທື່ອນີ້ເປັນສາເຫດໃຫ້ອາຮາຊີຢາຕ້ອງຕາຍ. ຕອນນັ້ນ ອາຮາຊີຢາກັບເຢໂຮຣາມໄປຫາເຢຮູ+ທີ່ເປັນຫຼານຊາຍ*ຂອງນິມຊີ. ພະເຢໂຫວາໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງເຢຮູໃຫ້ກຳຈັດຄອບຄົວຂອງອາຮາບ.+ 8 ຕອນທີ່ເຢຮູເລີ່ມກຳຈັດຄອບຄົວຂອງອາຮາບ ລາວໄດ້ເຈິກັບພວກເຈົ້ານາຍຂອງຢູດາກັບພວກຫຼານຊາຍ*ຂອງອາຮາຊີຢາທີ່ເຮັດວຽກໃຫ້ອາຮາຊີຢາ ເຢຮູຈຶ່ງຂ້າເຂົາເຈົ້າ.+ 9 ແລ້ວເຢຮູໃຫ້ຄົນໄປຊອກຈັບອາຮາຊີຢາແລະເຂົາເຈົ້າຈັບລາວໄດ້ຢູ່ບ່ອນທີ່ລາວລີ້ໃນເມືອງຊາມາເຣຍ. ຈາກນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າກໍພາລາວມາຫາເຢຮູແລະຂ້າລາວ. ແຕ່ເຂົາເຈົ້າຕັດສິນໃຈຝັງລາວ+ ຍ້ອນເຂົາເຈົ້າໄດ້ລົມກັນວ່າ: “ຈັ່ງໃດລາວກໍເປັນຫຼານຊາຍຂອງເຢໂຮຊາຟັດທີ່ຮັບໃຊ້ພະເຢໂຫວາສຸດຫົວໃຈ.”+ ເມື່ອອາຮາຊີຢາຕາຍກໍບໍ່ມີໃຜໃນຄອບຄົວຂອງລາວມີອຳນາດທີ່ຈະປົກຄອງປະເທດ.
10 ເມື່ອອາທາລີຢາ+ແມ່ຂອງອາຮາຊີຢາເຫັນວ່າລູກຊາຍຂອງໂຕເອງຕາຍແລ້ວ ລາວກໍຂ້າທຸກຄົນທີ່ມີສິດຈະເປັນກະສັດຂອງຢູດາ.+ 11 ແຕ່ເຢໂຮຊາເບອາ*ລູກສາວຂອງກະສັດເຢໂຮຣາມ+ (ເຢໂຮຊາເບອາເປັນເມຍຂອງປະໂລຫິດເຢໂຮຢາດາ+ແລະເປັນເອື້ອຍຂອງອາຮາຊີຢາ.) ໄດ້ລັກເອົາເຢໂຮອາດ+ລູກຊາຍຂອງອາຮາຊີຢາອອກມາຈາກພວກລູກຊາຍຂອງກະສັດທີ່ຈະຕ້ອງຖືກຂ້າ. ເຢໂຮຊາເບອາໄດ້ເອົາເຢໂຮອາດກັບເອື້ອຍລ້ຽງໄປເຊື່ອງຢູ່ຫ້ອງນອນ. ລາວເຊື່ອງເຢໂຮອາດໄວ້ບໍ່ໃຫ້ອາທາລີຢາຮູ້ ເຢໂຮອາດຈຶ່ງບໍ່ຖືກອາທາລີຢາຂ້າ.+ 12 ໃນໄລຍະ 6 ປີທີ່ອາທາລີຢາປົກຄອງ ເຂົາເຈົ້າເຊື່ອງເຢໂຮອາດໄວ້ໃນວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້.
23 ໃນປີທີ 7* ປະໂລຫິດເຢໂຮຢາດາໄດ້ສະແດງຄວາມກ້າຫານແລະເຮັດສັນຍາກັບພວກຫົວໜ້າກອງຮ້ອຍບາງຄົນ.+ ພວກຫົວໜ້າເຫຼົ່ານັ້ນມີ: ອາຊາຣີຢາລູກຊາຍຂອງເຢໂຣຮາມ ອິດຊະມາເອນລູກຊາຍຂອງເຢໂຮຮານັນ ອາຊາຣີຢາລູກຊາຍຂອງໂອເບັດ ມາອາເສຢາລູກຊາຍຂອງອາດາຢາ ແລະເອລີຊາຟັດລູກຊາຍຂອງຊິກຣີ. 2 ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກຫົວໜ້າກອງຮ້ອຍກໍເດີນທາງໄປທົ່ວຢູດາເພື່ອລວບລວມພວກເລວີ+ຈາກທຸກເມືອງໃນຢູດາແລະພວກຫົວໜ້າໃນຈຸ້ມເຈື້ອຕ່າງໆຂອງອິດສະຣາເອນ ແລ້ວພາເຂົາເຈົ້າມາເມືອງເຢຣູຊາເລັມ. 3 ເມື່ອມາຮອດແລ້ວ ທຸກຄົນກໍມາລວມກັນເພື່ອເຮັດສັນຍາ+ກັບກະສັດຢູ່ວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້. ເຢໂຮຢາດາເວົ້າກັບເຂົາເຈົ້າວ່າ:
“ລູກຊາຍຂອງກະສັດຈະໄດ້ປົກຄອງຄືກັບທີ່ພະເຢໂຫວາສັນຍາໄວ້ກ່ຽວກັບລູກຫຼານຂອງດາວິດ.+ 4 ພວກເຈົ້າຕ້ອງເຮັດແບບນີ້ ສຳລັບພວກປະໂລຫິດແລະພວກເລວີທີ່ຕ້ອງເຮັດວຽກໃນວັນຊະບາໂຕ+ໃຫ້ແບ່ງອອກເປັນ 3 ກຸ່ມນ້ອຍ. ກຸ່ມທີ 1 ໃຫ້ຍາມປະຕູ+ 5 ກຸ່ມທີ 2 ໃຫ້ຍາມວັງຂອງກະສັດ+ ແລະກຸ່ມທີ 3 ໃຫ້ຍາມປະຕູທີ່ຊື່ວ່າປະຕູຮາກຖານ. ສ່ວນຄົນອື່ນໆຈະຢູ່ເດີ່ນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ.+ 6 ຢ່າໃຫ້ໃຜເຂົ້າໄປໃນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວານອກຈາກພວກປະໂລຫິດແລະພວກເລວີທີ່ກຳລັງເຮັດວຽກຢູ່+ ຍ້ອນເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ໂຕເອງສະອາດແລ້ວ.* ສ່ວນຄົນອື່ນໆໃຫ້ຢູ່ທາງນອກຕາມທີ່ພະເຢໂຫວາໄດ້ກຳນົດໄວ້. 7 ພວກເລວີຕ້ອງອ້ອມກະສັດໄວ້ທຸກດ້ານ ແຕ່ລະຄົນຕ້ອງຖືອາວຸດໄວ້. ຖ້າມີໃຜພະຍາຍາມບຸກເຂົ້າມາໃນວິຫານກໍໃຫ້ຂ້າໂລດ. ໃຫ້ພວກເຈົ້າຢູ່ກັບກະສັດຕະຫຼອດບໍ່ວ່າລາວຈະໄປໃສ.”
8 ພວກເລວີກັບພວກຢູດາທຸກຄົນກໍເຮັດຕາມທີ່ປະໂລຫິດເຢໂຮຢາດາສັ່ງ. ເຂົາເຈົ້າໄດ້ພາຄົນຂອງໂຕເອງທັງຜູ້ທີ່ຍາມແລະຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຍາມໃນວັນຊະບາໂຕ+ນັ້ນມາລວມກັນ ຍ້ອນປະໂລຫິດເຢໂຮຢາດາຍັງບໍ່ໄດ້ສັ່ງໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເຊົາເຮັດວຽກເທື່ອ. 9 ແລ້ວປະໂລຫິດເຢໂຮຢາດາກໍເອົາຫອກ ໂລ້ນ້ອຍ*ກັບໂລ້ມົນຫຼາຍອັນຂອງກະສັດດາວິດ+ທີ່ຢູ່ໃນວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້+ມາໃຫ້ພວກຫົວໜ້າກອງຮ້ອຍ.+ 10 ລາວໃຫ້ທຸກຄົນຖືອາວຸດແລະຢືນອ້ອມກະສັດໄວ້ ຕັ້ງແຕ່ເບື້ອງຂວາຈົນຮອດເບື້ອງຊ້າຍຂອງວິຫານ. ບາງຄົນຢືນຢູ່ທາງຂ້າງແທ່ນບູຊາແລະບາງຄົນຢືນຢູ່ທາງຂ້າງວິຫານ. 11 ຈາກນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າກໍພາລູກຊາຍຂອງກະສັດ+ອອກມາ ເອົາມົງກຸດສຸບໃສ່ຫົວລາວ ແລ້ວເອົາມ້ວນໜັງສືກົດໝາຍຂອງພະເຈົ້າ+ໃຫ້ລາວ.* ເຢໂຮຢາດາກັບພວກລູກຊາຍໄດ້ເອົານ້ຳມັນເທໃສ່ຫົວລາວແລະແຕ່ງຕັ້ງລາວໃຫ້ເປັນກະສັດ. ແລ້ວທຸກຄົນກໍພາກັນຮ້ອງວ່າ: “ຂໍໃຫ້ກະສັດມີອາຍຸຍືນຍາວ.”+
12 ເມື່ອອາທາລີຢາໄດ້ຍິນສຽງຄົນແລ່ນແລະຮ້ອງສັນລະເສີນກະສັດ ລາວຈຶ່ງຟ້າວໄປວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ.+ 13 ອາທາລີຢາເຫັນກະສັດຢືນຢູ່ຂ້າງເສົາຂອງໂຕເອງທີ່ຢູ່ທາງເຂົ້າວິຫານ ພວກເຈົ້ານາຍ+ກັບຄົນເປົ່າແກກໍຢູ່ນຳກະສັດ. ປະຊາຊົນທຸກຄົນກໍດີໃຈ+ ຄົນທີ່ເປົ່າແກກໍເປົ່າແກ ແລະພວກນັກຮ້ອງທີ່ຫຼິ້ນເຄື່ອງດົນຕີໄດ້ໃຫ້ສັນຍານເພື່ອທຸກຄົນຈະສະຫຼອງນຳກັນ. ອາທາລີຢາຈຶ່ງຈີກເສື້ອຂອງໂຕເອງແລະຮ້ອງວ່າ: “ພວກກະບົດ! ພວກກະບົດ!” 14 ແຕ່ປະໂລຫິດເຢໂຮຢາດາສັ່ງພວກຫົວໜ້າກອງຮ້ອຍທີ່ເບິ່ງແຍງພວກທະຫານວ່າ: “ຈັບລາວອອກໄປນອກ! ຖ້າໃຜນຳລາວໄປໃຫ້ຂ້າຜູ້ນັ້ນຖິ້ມ!” ປະໂລຫິດໄດ້ສັ່ງໄວ້ວ່າ: “ຢ່າຂ້າລາວໃນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ.” 15 ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງຈັບອາທາລີຢາໄປປະຕູມ້າທີ່ຢູ່ເດີ່ນໃນວັງຂອງກະສັດ ແລ້ວກໍຂ້າລາວທັນທີ.
16 ຈາກນັ້ນ ເຢໂຮຢາດາ ປະຊາຊົນ ແລະກະສັດກໍສັນຍາວ່າ ເຂົາເຈົ້າຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງພະເຢໂຫວາຕະຫຼອດໄປ.+ 17 ຫຼັງຈາກນັ້ນ ປະຊາຊົນທັງໝົດກໍໄປວິຫານຂອງພະບາອານ. ເຂົາເຈົ້າທຸບວິຫານນັ້ນ+ ທຸບແທ່ນບູຊາຕ່າງໆຂອງພະບາອານ ທຸບຮູບປັ້ນທັງໝົດຂອງພະບາອານຈົນມຸ່ນ+ ແລະຂ້າມັດຕານທີ່ເປັນປະໂລຫິດຂອງພະບາອານ+ຕໍ່ໜ້າແທ່ນບູຊາເຫຼົ່ານັ້ນ. 18 ແລ້ວເຢໂຮຢາດາໄດ້ໃຫ້ພວກປະໂລຫິດກັບພວກເລວີເຮັດວຽກເບິ່ງແຍງວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາຢ່າງມີຄວາມສຸກແລະຮ້ອງເພງຕາມທີ່ດາວິດໄດ້ສັ່ງໄວ້. ດາວິດເຄີຍແບ່ງພວກປະໂລຫິດແລະພວກເລວີເຫຼົ່ານີ້ເປັນກຸ່ມເພື່ອໃຫ້ເບິ່ງແຍງວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາແລະເຜົາເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ພະເຢໂຫວາ+ຕາມທີ່ຂຽນໄວ້ໃນກົດໝາຍຂອງໂມເຊ.+ 19 ເຢໂຮຢາດາໄດ້ໃຫ້ຄົນຍາມປະຕູ+ທຸກບ່ອນຢູ່ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາເພື່ອຄົນທີ່ບໍ່ສະອາດຈະເຂົ້າໄປໃນວິຫານບໍ່ໄດ້. 20 ເຢໂຮຢາດາໃຫ້ພວກຫົວໜ້າກອງຮ້ອຍ+ ພວກເຈົ້ານາຍ ພວກຜູ້ປົກຄອງ ແລະປະຊາຊົນທັງໝົດພາກະສັດອອກຈາກວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາໄປວັງຂອງກະສັດໂດຍເຂົ້າໄປທາງປະຕູທາງເທິງ. ຈາກນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ກະສັດນັ່ງຢູ່ເທິງບັນລັງ.+ 21 ປະຊາຊົນທຸກຄົນມີຄວາມສຸກແລະບ້ານເມືອງກໍສະຫງົບສຸກຍ້ອນວ່າອາທາລີຢາຖືກຂ້າແລ້ວ.
24 ເຢໂຮອາດເປັນກະສັດຕອນອາຍຸ 7 ປີ+ ແລະລາວປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 40 ປີ. ແມ່ຂອງລາວຊື່ຊີບີຢາເປັນຄົນເບເອເຊບາ.+ 2 ເຢໂຮອາດເຮັດສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາເບິ່ງວ່າຖືກຕ້ອງຕະຫຼອດໄລຍະທີ່ປະໂລຫິດເຢໂຮຢາດາຍັງມີຊີວິດຢູ່.+ 3 ເຢໂຮຢາດາໄດ້ຊອກເມຍ 2 ຄົນໃຫ້ເຢໂຮອາດ. ເຢໂຮອາດມີລູກຊາຍແລະລູກສາວຫຼາຍຄົນ.
4 ຕໍ່ມາ ເຢໂຮອາດຢາກແປງວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ.+ 5 ລາວຈຶ່ງເອີ້ນພວກປະໂລຫິດແລະພວກເລວີໃຫ້ມາຫາແລະບອກເຂົາເຈົ້າວ່າ: “ໃຫ້ພວກເຈົ້າເດີນທາງໄປຕາມເມືອງຕ່າງໆຂອງຢູດາແລະເກັບເງິນຈາກພວກອິດສະຣາເອນທຸກຄົນເພື່ອຈະມີເງິນມາແປງວິຫານຂອງພະເຈົ້າ+ທຸກໆປີ. ພວກເຈົ້າຕ້ອງຟ້າວເຮັດວຽກນີ້.” ແຕ່ພວກເລວີບໍ່ໄດ້ເຮັດທັນທີຕາມທີ່ກະສັດສັ່ງ.+ 6 ກະສັດຈຶ່ງເອີ້ນປະໂລຫິດໃຫຍ່ເຢໂຮຢາດາໃຫ້ມາຫາແລະຖາມວ່າ:+ “ເປັນຫຍັງເຈົ້າບໍ່ສັ່ງຄົນເລວີໃຫ້ໄປເກັບເງິນທີ່ເປັນສ່ວນແບ່ງໃຫ້ພະເຈົ້າຈາກຄົນຢູດາແລະຈາກຄົນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມ? ເງິນນີ້ໂມເຊ+ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພະເຢໂຫວາເຄີຍສັ່ງໃຫ້ເກັບຈາກພວກອິດສະຣາເອນເພື່ອໃຊ້ສຳລັບວຽກຮັບໃຊ້ຢູ່ເຕັ້ນສັກສິດທີ່ມີຫີບສັນຍາ.+ 7 ເຈົ້າກໍຮູ້ວ່າພວກລູກຊາຍຂອງອາທາລີຢາ+ຜູ້ຍິງຊົ່ວຜູ້ນັ້ນໄດ້ເຂົ້າໄປໃນວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້+ ແລ້ວເອົາເຄື່ອງໃຊ້ທີ່ບໍລິສຸດທຸກຢ່າງໃນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາໄປໃຊ້ໃນການນະມັດສະການພະບາອານ.” 8 ກະສັດເຢໂຮອາດຈຶ່ງສັ່ງໃຫ້ເຮັດກ່ອງອັນໜຶ່ງ+ ແລ້ວເອົາໄປຕັ້ງໄວ້ທາງນອກຢູ່ໜ້າປະຕູວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ.+ 9 ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍມີການປະກາດໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມແລະຢູ່ທົ່ວຢູດາວ່າ ໃຫ້ປະຊາຊົນເອົາເງິນມາບໍລິຈາກໃຫ້ພະເຢໂຫວາ+ຄືກັບທີ່ໂມເຊຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ເຄີຍສັ່ງພວກອິດສະຣາເອນໃຫ້ເຮັດຢູ່ບ່ອນກັນດານ. 10 ພວກເຈົ້ານາຍແລະປະຊາຊົນທຸກຄົນດີໃຈຫຼາຍ.+ ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງເອົາເງິນມາປ່ອນໃສ່ເລື້ອຍໆຈົນເງິນເຕັມກ່ອງ.*
11 ທຸກເທື່ອທີ່ພວກເລວີເອົາກ່ອງມາໃຫ້ກະສັດ ເຂົາເຈົ້າກໍຈະເຫັນວ່າເງິນຢູ່ກ່ອງນັ້ນມີຫຼາຍ. ເລຂາຂອງກະສັດກັບຜູ້ຊ່ວຍຂອງປະໂລຫິດໃຫຍ່ຈະຖອກເງິນໃນກ່ອງນັ້ນອອກ+ແລ້ວເອົາກ່ອງໄປປະໄວ້ບ່ອນເກົ່າ. ເຂົາເຈົ້າເຮັດແບບນີ້ທຸກໆມື້ແລະໄດ້ເງິນຫຼາຍແທ້ຫຼາຍວ່າ. 12 ກະສັດກັບເຢໂຮຢາດາກໍເອົາເງິນບໍລິຈາກນັ້ນໄປໃຫ້ຜູ້ທີ່ເບິ່ງແຍງວຽກແປງວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ ແລະເຂົາເຈົ້າກໍເອົາເງິນໄປຈ້າງພວກຊ່າງຕັດຫີນກັບຊ່າງໄມ້ເພື່ອແປງວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ+ ແລະຍັງເອົາເງິນນັ້ນໄປຈ້າງພວກຊ່າງເຫຼັກກັບຊ່າງທອງແດງເພື່ອແປງວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ. 13 ພວກຜູ້ເບິ່ງແຍງກໍເລີ່ມວຽກນັ້ນ ແລະທຸກຄົນກໍເຮັດວຽກຂອງໂຕເອງຕໍ່ໆໄປຈົນແປງວິຫານແລ້ວ. ວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ກໍແຂງແຮງແລະຢູ່ໃນສະພາບທີ່ດີຄືເກົ່າ. 14 ເມື່ອແປງວິຫານແລ້ວໆ ເຂົາເຈົ້າກໍເອົາເງິນບໍລິຈາກທີ່ເຫຼືອມາໃຫ້ກະສັດກັບເຢໂຮຢາດາ. ເຂົາເຈົ້າເອົາເງິນນັ້ນໄປເຮັດເຄື່ອງໃຊ້ຕ່າງໆສຳລັບວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ ເຊັ່ນ: ເຄື່ອງທີ່ໃຊ້ສຳລັບການນະມັດສະການແລະເຄື່ອງທີ່ໃຊ້ສຳລັບເຄື່ອງບູຊາ ຈອກ ແລະເຄື່ອງໃຊ້ອື່ນໆທີ່ເປັນເງິນເປັນຄຳ.+ ເຂົາເຈົ້າເຜົາເຄື່ອງບູຊາ+ຢູ່ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາທຸກໆມື້ຕະຫຼອດໄລຍະທີ່ເຢໂຮຢາດາມີຊີວິດຢູ່.
15 ເຢໂຮຢາດາອາຍຸຍືນແລະມີຊີວິດທີ່ມີຄວາມສຸກ. ລາວຕາຍຕອນອາຍຸ 130 ປີ. 16 ເຂົາເຈົ້າຝັງລາວໄວ້ກັບພວກກະສັດຢູ່ເມືອງຂອງດາວິດ+ ຍ້ອນລາວເຮັດສິ່ງທີ່ດີຫຼາຍຢ່າງໃຫ້ພວກອິດສະຣາເອນ+ ໃຫ້ພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ ແລະວິຫານຂອງເພິ່ນ.
17 ຫຼັງຈາກເຢໂຮຢາດາຕາຍແລ້ວ ພວກເຈົ້ານາຍຂອງຢູດາກໍມາຫາກະສັດເຢໂຮອາດແລະໝູບລົງເພື່ອສະແດງຄວາມນັບຖືລາວ. ເຂົາເຈົ້າແນະນຳກະສັດໃຫ້ເຮັດບາງຢ່າງແລະກະສັດກໍເຮັດຕາມທີ່ເຂົາເຈົ້າບອກ. 18 ປະຊາຊົນປະຖິ້ມວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ ແລະເລີ່ມນະມັດສະການເສົາໄມ້ສັກສິດ*ແລະຮູບປັ້ນຕ່າງໆ. ຄວາມຜິດທີ່ຄົນຢູດາແລະຄົນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມໄດ້ເຮັດນັ້ນເຮັດໃຫ້ພະເຈົ້າໃຈຮ້າຍຫຼາຍ. 19 ພະເຢໂຫວາໄດ້ສົ່ງພວກຜູ້ພະຍາກອນມາຊ່ວຍເຂົາເຈົ້າໃຫ້ກັບມາຫາເພິ່ນ. ພວກຜູ້ພະຍາກອນເຕືອນເຂົາເຈົ້າຫຼາຍເທື່ອ ແຕ່ເຂົາເຈົ້າກໍບໍ່ຟັງ.+
20 ພະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ພະລັງຂອງເພິ່ນຢູ່ກັບເຊຄາຣີຢາລູກຊາຍຂອງປະໂລຫິດເຢໂຮຢາດາ.+ ເຊຄາຣີຢາຢືນຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າປະຊາຊົນແລະເວົ້າວ່າ: “ພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ເວົ້າແບບນີ້ ‘ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າບໍ່ເຮັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງພະເຢໂຫວາ? ພວກເຈົ້າກຳລັງເຮັດໃຫ້ໂຕເອງຈິບຫາຍ. ຍ້ອນພວກເຈົ້າປະຖິ້ມພະເຢໂຫວາ ເພິ່ນກໍຈະປະຖິ້ມພວກເຈົ້າຄືກັນ.’”+ 21 ແຕ່ປະຊາຊົນວາງແຜນຂ້າເຊຄາຣີຢາ+ແລະໄດ້ດຶກກ້ອນຫີນໃສ່ລາວຈົນຕາຍຢູ່ເດີ່ນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາຕາມທີ່ກະສັດສັ່ງ.+ 22 ກະສັດເຢໂຮອາດລືມຄວາມຮັກທີ່ໝັ້ນຄົງທີ່ເຢໂຮຢາດາສະແດງຕໍ່ລາວ ແລະລາວໄດ້ຂ້າເຊຄາຣີຢາລູກຊາຍຂອງເຢໂຮຢາດາ. ຕອນທີ່ເຊຄາຣີຢາກຳລັງຊິຕາຍ ລາວເວົ້າວ່າ: “ຂໍໃຫ້ພະເຢໂຫວາລົງໂທດທ່ານໃນສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ເຮັດ.”+
23 ໃນຕົ້ນປີຕໍ່ມາ ກອງທະຫານຊີເຣຍໄດ້ມາເຮັດສົງຄາມກັບເຢໂຮອາດແລະບຸກເຂົ້າໄປໃນຢູດາແລະໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມ.+ ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຂ້າພວກເຈົ້ານາຍທຸກຄົນ+ແລະຍຶດເອົາເຄື່ອງຂອງຕ່າງໆແລ້ວສົ່ງກັບໄປໃຫ້ກະສັດຂອງດາມາເຊ. 24 ເຖິງວ່າພວກຊີເຣຍຈະມີທະຫານໜ້ອຍ ແຕ່ພະເຢໂຫວາກໍເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຊະນະພວກຢູດາທີ່ມີທະຫານຫຼາຍກວ່າ+ ຍ້ອນວ່າພວກຢູດາໄດ້ປະຖິ້ມພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ. ພວກຊີເຣຍໄດ້ລົງໂທດເຢໂຮອາດ. 25 ຕອນທີ່ພວກຊີເຣຍຍົກກອງທັບກັບໄປ (ເຢໂຮອາດຍັງບາດເຈັບໜັກ*) ຄົນຂອງເຢໂຮອາດໄດ້ວາງແຜນຂ້າລາວ ຍ້ອນລາວຂ້າລູກຊາຍຂອງປະໂລຫິດເຢໂຮຢາດາ.+ ເຂົາເຈົ້າຂ້າເຢໂຮອາດຕາຍຢູ່ເທິງຕຽງນອນຂອງລາວ+ແລະຝັງລາວໄວ້ຢູ່ເມືອງຂອງດາວິດ+ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນໃນບ່ອນຝັງສົບຂອງພວກກະສັດ.+
26 ຄົນທີ່ວາງແຜນຂ້າ+ເຢໂຮອາດແມ່ນຊາບາດລູກຊາຍຂອງຊິເມອາດຄົນອຳໂມນແລະເຢໂຮຊາບັດລູກຊາຍຂອງຊິມຣີດຄົນໂມອາບ. 27 ເລື່ອງພວກລູກຊາຍຂອງເຢໂຮອາດ ເລື່ອງການຕັດສິນລົງໂທດທີ່ລາວໄດ້ຮັບ+ ແລະເລື່ອງທີ່ລາວແປງວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້+ກໍຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມຂອງພວກກະສັດ. ອາມາຊີຢາລູກຊາຍຂອງລາວກໍເປັນກະສັດແທນ.
25 ອາມາຊີຢາເປັນກະສັດຕອນອາຍຸ 25 ປີ ແລະລາວປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 29 ປີ. ແມ່ຂອງລາວຊື່ເຢໂຮອັດດັນ*ເປັນຄົນເຢຣູຊາເລັມ.+ 2 ລາວເຮັດສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາເບິ່ງວ່າຖືກຕ້ອງ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ເຮັດສຸດຫົວໃຈ. 3 ເມື່ອການປົກຄອງຂອງລາວໝັ້ນຄົງແລ້ວ ລາວກໍຂ້າພວກຄົນຮັບໃຊ້ທີ່ຂ້າພໍ່ລາວ.+ 4 ແຕ່ອາມາຊີຢາບໍ່ໄດ້ຂ້າລູກຂອງເຂົາເຈົ້າ. ລາວເຮັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງພະເຢໂຫວາທີ່ຂຽນໄວ້ໃນກົດໝາຍຂອງໂມເຊທີ່ວ່າ: “ຢ່າຂ້າພໍ່ຍ້ອນຄວາມຜິດຂອງລູກ ແລະຢ່າຂ້າລູກຍ້ອນຄວາມຜິດຂອງພໍ່. ແຕ່ລະຄົນຈະຖືກຂ້າຍ້ອນຄວາມຜິດຂອງໂຕເອງ.”+
5 ອາມາຊີຢາໄດ້ເອີ້ນພວກຢູດາໃຫ້ມາລວມກັນ ແລະໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຢືນຕາມຈຸ້ມເຈື້ອເຊິ່ງມີຫົວໜ້າກອງພັນແລະຫົວໜ້າກອງຮ້ອຍເປັນຫົວໜ້າກຸ່ມຂອງເຂົາເຈົ້າ. ລາວເຮັດແບບນີ້ກັບພວກຢູດາແລະພວກເບັນຢາມິນ.+ ລາວຈົດຊື່ຄົນທີ່ມີອາຍຸ 20 ປີຂຶ້ນໄປ+ແລະເຫັນວ່າມີທະຫານ 300.000 ຄົນທີ່ຖືກຝຶກມາຢ່າງດີເຊິ່ງພ້ອມທີ່ຈະໄປຕໍ່ສູ້. ເຂົາເຈົ້າຮູ້ຈັກໃຊ້ຫອກໃຊ້ໂລ້. 6 ລາວເອົາເງິນໜັກ 100 ຕະລັນ*ໄປຈ້າງທະຫານອິດສະຣາເອນທີ່ເກັ່ງໆ 100.000 ຄົນ. 7 ແຕ່ຄົນຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ເວົ້າກັບອາມາຊີຢາວ່າ: “ກະສັດ ຂໍຢ່າໃຫ້ທະຫານອິດສະຣາເອນໄປຕໍ່ສູ້ນຳກັນກັບທ່ານ ເພາະພະເຢໂຫວາບໍ່ໄດ້ຢູ່ກັບພວກອິດສະຣາເອນ+ຫຼືບໍ່ໄດ້ຢູ່ກັບພວກເອຟຣາຢິມ. 8 ໃຫ້ທ່ານກ້າຫານແລະໄປຕໍ່ສູ້ເອງໂລດ. ພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ມີລິດເດດ ເພິ່ນສາມາດຊ່ວຍທ່ານໃຫ້ຊະນະສັດຕູໄດ້+ ຫຼືເຮັດໃຫ້ສັດຕູຊະນະທ່ານກໍໄດ້.” 9 ອາມາຊີຢາເວົ້າກັບຄົນຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ວ່າ: “ແລ້ວເງິນໜັກ 100 ຕະລັນ*ທີ່ຂ້ອຍເອົາໃຫ້ພວກທະຫານອິດສະຣາເອນເດ?” ຄົນຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ຕອບວ່າ: “ພະເຢໂຫວາສາມາດເອົາເງິນໃຫ້ທ່ານໄດ້ຫຼາຍກວ່ານັ້ນອີກ.”+ 10 ອາມາຊີຢາຈຶ່ງບອກພວກທະຫານທີ່ລາວຈ້າງມາຈາກເຂດເອຟຣາຢິມໃຫ້ກັບເມືອເຮືອນຂອງໂຕເອງ. ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງຄຽດໃຫ້ພວກຢູດາຫຼາຍແລະກັບເມືອດ້ວຍຄວາມໃຈຮ້າຍ.
11 ອາມາຊີຢາລວບລວມຄວາມກ້າແລະໄດ້ພາພວກທະຫານຂອງລາວໄປຕໍ່ສູ້ຢູ່ຮ່ອມພູເກືອ.+ ລາວຂ້າຄົນຈາກເສອີຕາຍ 10.000 ຄົນ.+ 12 ພວກຢູດາຈັບຄົນຈາກເສອີໄດ້ອີກ 10.000 ຄົນ ແລະພາເຂົາເຈົ້າໄປບ່ອນທີ່ເປັນເຫວ ແລ້ວຍູ້ໃຫ້ຕົກລົງເຫວຈົນເຂົາເຈົ້າຂາດເປັນຕ່ອນໆ. 13 ພວກທະຫານທີ່ອາມາຊີຢາບໍ່ໃຫ້ໄປຕໍ່ສູ້ນຳ+ໄດ້ໄປປຸ້ນເມືອງຕ່າງໆຂອງຢູດາຕັ້ງແຕ່ຊາມາເຣຍ+ຈົນຮອດເບັດໂຮໂຣນ.+ ເຂົາເຈົ້າຂ້າພວກຢູດາຕາຍ 3.000 ຄົນແລະຍຶດເອົາເຄື່ອງໄປບັກຫຼາຍໆ.
14 ເມື່ອອາມາຊີຢາກັບມາຈາກການຕໍ່ສູ້ກັບພວກເອໂດມ ລາວກໍເອົາຮູບພະຂອງພວກເສອີມານຳແລະຕັ້ງໃຫ້ເປັນພະເຈົ້າຂອງລາວ.+ ລາວເລີ່ມຂາບໄຫວ້ແລະເຜົາເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ພະເຈົ້າເຫຼົ່ານັ້ນ. 15 ພະເຢໂຫວາຈຶ່ງໃຈຮ້າຍໃຫ້ອາມາຊີຢາຫຼາຍ. ເພິ່ນໄດ້ໃຫ້ຜູ້ພະຍາກອນຄົນໜຶ່ງໄປເວົ້າກັບລາວວ່າ: “ເປັນຫຍັງທ່ານຂາບໄຫວ້ຮູບພະເຫຼົ່ານີ້? ຂະໜາດພວກເອໂດມທີ່ຂາບໄຫວ້ມັນ ມັນຍັງຊ່ວຍເຂົາເຈົ້າໃຫ້ລອດຈາກທ່ານບໍ່ໄດ້.”+ 16 ຕອນທີ່ຜູ້ພະຍາກອນກຳລັງເວົ້າຢູ່ ອາມາຊີຢາເວົ້າໃຫ້ລາວວ່າ: “ຂ້ອຍແຕ່ງຕັ້ງເຈົ້າໃຫ້ເປັນທີ່ປຶກສາຂອງຂ້ອຍຫວະ?+ ມິດແມະ!+ ຄັນຍັງເວົ້າຕໍ່ ຂ້ອຍຊິຂ້າເຈົ້າຖິ້ມ.” ແຕ່ຜູ້ພະຍາກອນເວົ້າຕໍ່ວ່າ: “ຂ້ອຍຮູ້ວ່າພະເຈົ້າຕັດສິນໃຈທຳລາຍທ່ານແລ້ວ ຍ້ອນທ່ານເຮັດແບບນີ້ແລະບໍ່ຍອມຟັງຂ້ອຍ.”+ ຈາກນັ້ນ ຜູ້ພະຍາກອນກໍມິດ.
17 ຫຼັງຈາກອາມາຊີຢາກະສັດຂອງຢູດາປຶກສາກັບທີ່ປຶກສາຂອງລາວແລ້ວ ລາວກໍສົ່ງຄົນໄປບອກເຢໂຮອາດກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນທີ່ເປັນລູກຊາຍຂອງເຢໂຮອາຮາດແລະເປັນຫຼານຂອງເຢຮູວ່າ: “ມາສູ້ກັນເບາະ?”*+ 18 ແລ້ວເຢໂຮອາດກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນກໍສົ່ງຂ່າວໄປບອກອາມາຊີຢາກະສັດຂອງຢູດາວ່າ: “ຕົ້ນໜາມຢູ່ເລບານອນສົ່ງຂ່າວໄປບອກຕົ້ນຊີດ້າ*ຢູ່ເລບານອນວ່າ ‘ຍົກລູກສາວເຈົ້າໃຫ້ເປັນເມຍລູກຊາຍຂ້ອຍສະ.’ ແຕ່ສັດປ່າໂຕໜຶ່ງຢູ່ເລບານອນຍ່າງກາຍມາແລະຢຽບຕົ້ນໜາມນັ້ນ. 19 ເຈົ້າເວົ້າວ່າເຈົ້າຂ້າພວກເອໂດມໄດ້+ ເຈົ້າກໍເລີຍຈອງຫອງແລະຢາກມີກຽດຫວະ! ໃຫ້ຢູ່ວັງຂອງເຈົ້າພຸ້ນ. ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງຊອກເລື່ອງໃຫ້ຢູດາຈິບຫາຍພ້ອມກັບເຈົ້າ?”
20 ແຕ່ອາມາຊີຢາບໍ່ຟັງ.+ ມັນເປັນແນວນີ້ກໍຍ້ອນພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ຕັ້ງໃຈຈະໃຫ້ສັດຕູຊະນະອາມາຊີຢາແລະຄົນຂອງລາວ+ ຍ້ອນວ່າເຂົາເຈົ້າໄປນະມັດສະການພະເຈົ້າຂອງພວກເອໂດມ.+ 21 ເຢໂຮອາດກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນຈຶ່ງໄປຕໍ່ສູ້ກັບອາມາຊີຢາກະສັດຂອງຢູດາຢູ່ເມືອງເບັດເຊເມັດ+ຂອງຢູດາ. 22 ອິດສະຣາເອນຊະນະຢູດາ ແລ້ວທະຫານຂອງຢູດາກໍແຕກໜີກັບເມືອເຮືອນ*ຂອງໃຜຂອງລາວ. 23 ຢູ່ເມືອງເບັດເຊເມັດ ເຢໂຮອາດກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ຈັບອາມາຊີຢາກະສັດຂອງຢູດາທີ່ເປັນລູກຊາຍຂອງເຢໂຮອາດແລະເປັນຫຼານຊາຍຂອງເຢໂຮອາຮາດ.* ຈາກນັ້ນ ເຢໂຮອາດກໍພາອາມາຊີຢາໄປເມືອງເຢຣູຊາເລັມ. ເຢໂຮອາດໄດ້ທຳລາຍກຳແພງເມືອງເຢຣູຊາເລັມຕັ້ງແຕ່ປະຕູເອຟຣາຢິມ+ຈົນຮອດປະຕູແຈ+ ລວມທັງໝົດຍາວ 400 ສອກ.* 24 ລາວເອົາເງິນເອົາຄຳທັງໝົດກັບເຄື່ອງໃຊ້ທຸກຢ່າງທີ່ຢູ່ໃນວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ທີ່ໂອເບັດເອໂດມເບິ່ງແຍງແລະໃນຄັງຊັບສິນຢູ່ວັງຂອງກະສັດໄປ.+ ລາວຍັງໄດ້ຈັບເອົາຊະເລີຍໄປນຳ. ແລ້ວເຢໂຮອາດກໍກັບໄປເມືອງຊາມາເຣຍ.
25 ຫຼັງຈາກເຢໂຮອາດ+ລູກຊາຍຂອງເຢໂຮອາຮາດກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນຕາຍ+ ອາມາຊີຢາ+ລູກຊາຍຂອງເຢໂຮອາດກະສັດຂອງຢູດາກໍມີຊີວິດຢູ່ຕໍ່ອີກ 15 ປີ. 26 ເລື່ອງຕ່າງໆຂອງອາມາຊີຢາຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈົນຈົບກໍຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມຂອງພວກກະສັດຢູດາແລະພວກກະສັດອິດສະຣາເອນ. 27 ນັບຕັ້ງແຕ່ອາມາຊີຢາເຊົານະມັດສະການພະເຢໂຫວາກໍມີຄົນວາງແຜນຂ້າລາວ+ຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ. ລາວຈຶ່ງໜີໄປເມືອງລາກິດ ແຕ່ເຂົາເຈົ້າກໍສົ່ງຄົນນຳລາວໄປແລະຂ້າລາວຕາຍຢູ່ຫັ້ນ. 28 ເຂົາເຈົ້າເອົາສົບຂອງອາມາຊີຢາໃສ່ລົດມ້າກັບມາແລະຝັງລາວໄວ້ກັບປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງລາວຢູ່ຢູດາ.
26 ພວກຢູດາໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງອຸດຊີຢາ+ໃຫ້ເປັນກະສັດແທນອາມາຊີຢາພໍ່ຂອງລາວ.+ ຕອນນັ້ນ ອຸດຊີຢາອາຍຸ 16 ປີ. 2 ອຸດຊີຢາໄດ້ຍຶດເອົາເມືອງເອໂລດ+ກັບຄືນມາເປັນຂອງຢູດາແລະຟື້ນຟູເມືອງນັ້ນຫຼັງຈາກທີ່ກະສັດອາມາຊີຢາຕາຍ.+ 3 ອຸດຊີຢາ+ເປັນກະສັດຕອນອາຍຸ 16 ປີ ແລະລາວປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 52 ປີ. ແມ່ຂອງລາວຊື່ເຢໂກລີຢາເປັນຄົນເຢຣູຊາເລັມ.+ 4 ລາວເຮັດສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາເບິ່ງວ່າຖືກຕ້ອງຄືກັບອາມາຊີຢາພໍ່ຂອງລາວ.+ 5 ອຸດຊີຢາຮັບໃຊ້ພະເຈົ້າຕະຫຼອດໄລຍະທີ່ເຊຄາຣີຢາຍັງມີຊີວິດຢູ່. ເຊຄາຣີຢາເປັນຜູ້ສອນອຸດຊີຢາໃຫ້ຢ້ານຢຳພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້. ຕອນທີ່ອຸດຊີຢາຮັບໃຊ້ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ ພະເຈົ້າໄດ້ອວຍພອນລາວຫຼາຍຢ່າງ.+
6 ອຸດຊີຢາໄປຕໍ່ສູ້ກັບພວກຟີລິດສະຕີນ.+ ລາວເຈາະກຳແພງເມືອງກັດ+ ເມືອງຢັບເນ+ ແລະເມືອງອາຊະໂດດ+ ແລ້ວບຸກເຂົ້າໄປໂຈມຕີເມືອງເຫຼົ່ານີ້ແລະເອົາຊະນະໄດ້. ຈາກນັ້ນ ລາວກໍສ້າງເມືອງຕ່າງໆໃນເຂດອາຊະໂດດແລະໃນເຂດຂອງພວກຟີລິດສະຕີນ. 7 ພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ຊ່ວຍລາວໃຫ້ຕໍ່ສູ້ກັບພວກຟີລິດສະຕີນ ພວກອາຣັບ+ທີ່ຢູ່ກູເຣບາອານ ແລະພວກເມອູນີມ. 8 ພວກອຳໂມນ+ເລີ່ມເສຍສ່ວຍໃຫ້ອຸດຊີຢາ. ອຸດຊີຢາມີຊື່ສຽງໄປໄກຮອດເອຢິບແລະລາວມີອຳນາດຫຼາຍ. 9 ອຸດຊີຢາໄດ້ສ້າງປ້ອມ+ໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມໃກ້ກັບປະຕູແຈ+ ປະຕູຮ່ອມພູ+ ແລະແນວຄ້ຳກຳແພງ. ລາວເຮັດໃຫ້ປ້ອມເຫຼົ່ານີ້ເຂັ້ມແຂງ. 10 ລາວສ້າງປ້ອມ+ຢູ່ບ່ອນກັນດານ ຢູ່ເຊເຟລາ ແລະຢູ່ທົ່ງພຽງ. ໃນບ່ອນເຫຼົ່ານັ້ນລາວໄດ້ຂຸດ*ນ້ຳສ້າງຫຼາຍບ່ອນ ຍ້ອນລາວມີຝູງສັດຫຼາຍ. ລາວມີຄົນເຮັດໄຮ່ເຮັດນາແລະເຮັດສວນໝາກລະແຊັງໃຫ້ຢູ່ພູກາເມນແລະຢູ່ເຂດພູອື່ນໆ ຍ້ອນວ່າລາວມັກການປູກຝັງລ້ຽງສັດ.
11 ອຸດຊີຢາມີກອງທະຫານໃຫຍ່ທີ່ພ້ອມຈະໄປເຮັດສົງຄາມ. ລາວແບ່ງທະຫານເຫຼົ່ານີ້ອອກເປັນກຸ່ມເພື່ອໃຫ້ອອກໄປຕໍ່ສູ້. ເຢອີເອນທີ່ເປັນເລຂາ+ກັບມາອາເສຢາທີ່ເປັນຮອງຫົວໜ້າເປັນຜູ້ຮັບຜິດຊອບເລື່ອງລົງທະບຽນແລະຈັດລະບຽບ+ເຂົາເຈົ້າ. ຮານານີຢາທີ່ເປັນຫົວໜ້າກອງທັບເບິ່ງແຍງວຽກຂອງ 2 ຄົນນີ້. 12 ພວກຫົວໜ້າໃນຈຸ້ມເຈື້ອຕ່າງໆທີ່ເປັນຫົວໜ້າຂອງພວກທະຫານທີ່ເກັ່ງໆມີ 2.600 ຄົນ. 13 ພວກທະຫານທີ່ເກັ່ງໆທີ່ພ້ອມຈະໄປຕໍ່ສູ້ກັບສັດຕູຂອງກະສັດມີ 307.500 ຄົນ.+ 14 ອຸດຊີຢາໃຫ້ທະຫານທຸກຄົນມີໂລ້ ຫອກ+ ໝວກເຫຼັກ ເສື້ອເກາະ+ ທະນູ ແລະກ້ອນຫີນສຳລັບໃຊ້ເຊືອກແກວ່ງ.+ 15 ນອກຈາກນັ້ນ ອຸດຊີຢາຍັງໃຫ້ນັກປະດິດເຮັດເຄື່ອງມືທີ່ໃຫຍ່ໆໄວ້ຢູ່ເທິງປ້ອມ+ແລະຢູ່ແຈກຳແພງເມືອງເຢຣູຊາເລັມເພື່ອໃຊ້ໃນການຕໍ່ສູ້. ເຄື່ອງມືນີ້ສາມາດຍິງທະນູແລະກ້ອນຫີນໃຫຍ່ໆໄດ້. ລາວມີຊື່ສຽງໄປທຸກບ່ອນ ຍ້ອນພະເຈົ້າຊ່ວຍລາວແລະເຮັດໃຫ້ລາວມີອຳນາດຫຼາຍຂຶ້ນ.
16 ແຕ່ເມື່ອມີອຳນາດແລ້ວ ລາວກໍກາຍເປັນຄົນຈອງຫອງຈົນເຮັດໃຫ້ໂຕເອງຈິບຫາຍ. ລາວເຮັດຜິດຕໍ່ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງລາວ ໂດຍເຂົ້າໄປໃນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາເພື່ອເຜົາເຄື່ອງຫອມຢູ່ແທ່ນເຜົາເຄື່ອງຫອມ.+ 17 ປະໂລຫິດອາຊາຣີຢາກັບປະໂລຫິດຂອງພະເຢໂຫວາອີກ 80 ຄົນກໍຟ້າວນຳລາວເຂົ້າໄປ. 18 ເຂົາເຈົ້າຫ້າມອຸດຊີຢາແລະບອກລາວວ່າ: “ທ່ານບໍ່ຄວນເຮັດແບບນີ້. ທ່ານບໍ່ຄວນເຜົາເຄື່ອງຫອມໃຫ້ພະເຢໂຫວາ+ເພາະວ່າມັນບໍ່ແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງທ່ານ ແຕ່ເປັນໜ້າທີ່ຂອງພວກປະໂລຫິດທີ່ເປັນລູກຫຼານຂອງອາໂຣນ+ທີ່ເຮັດໃຫ້ໂຕເອງສະອາດແລ້ວ*ເທົ່ານັ້ນ. ໃຫ້ທ່ານອອກໄປຈາກບ່ອນບໍລິສຸດນີ້. ເຖິງທ່ານຈະເຜົາເຄື່ອງຫອມຢູ່ແທ່ນບູຊາ ແຕ່ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຈະບໍ່ໃຫ້ກຽດທ່ານ ຍ້ອນທ່ານບໍ່ເຊື່ອຟັງເພິ່ນ.”
19 ຕອນນັ້ນ ອຸດຊີຢາກຳລັງຖືແນວເຜົາເຄື່ອງຫອມແລະຢືນຢູ່ໃກ້ແທ່ນເຜົາເຄື່ອງຫອມໃນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ. ລາວໃຈຮ້າຍ+ໃຫ້ພວກປະໂລຫິດຫຼາຍ ແລະຕອນທີ່ລາວກຳລັງໃຈຮ້າຍຢູ່ນັ້ນ ລາວກໍເປັນຂີ້ທູດ+ຢູ່ໜ້າຜາກ. 20 ເມື່ອປະໂລຫິດໃຫຍ່ອາຊາຣີຢາກັບພວກປະໂລຫິດເຫັນວ່າລາວເປັນຂີ້ທູດ ເຂົາເຈົ້າກໍຟ້າວພາລາວອອກໄປຈາກວິຫານ. ເມື່ອອຸດຊີຢາຮູ້ໂຕວ່າພະເຢໂຫວາເຮັດໃຫ້ລາວເປັນຂີ້ທູດ ລາວກໍຟ້າວອອກມາທັນທີ.
21 ກະສັດອຸດຊີຢາເປັນຂີ້ທູດຈົນຮອດມື້ຕາຍ. ລາວໄດ້ແຍກໄປຢູ່ເຮືອນອີກຫຼັງໜຶ່ງຕ່າງຫາກ+ແລະບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ໄປວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ. ໂຢທາມລູກຊາຍຂອງລາວເປັນຜູ້ເບິ່ງແຍງວັງແທນລາວແລະຕັດສິນຄະດີຕ່າງໆໃຫ້ປະຊາຊົນ.+
22 ຜູ້ພະຍາກອນເອຊາຢາ+ລູກຊາຍຂອງອາມອດເປັນຜູ້ຂຽນເລື່ອງຕ່າງໆຂອງອຸດຊີຢາຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈົນຈົບ. 23 ຕອນທີ່ອຸດຊີຢາຕາຍ ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຝັງລາວໄວ້ກັບປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງລາວ ແຕ່ຢູ່ດິນອີກຕອນໜຶ່ງທີ່ເປັນຂອງພວກກະສັດ*ຍ້ອນວ່າລາວເປັນຂີ້ທູດ. ໂຢທາມ+ລູກຊາຍຂອງລາວກໍເປັນກະສັດແທນ.
27 ໂຢທາມ+ເປັນກະສັດຕອນອາຍຸ 25 ປີ ແລະລາວປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 16 ປີ. ແມ່ຂອງລາວຊື່ເຢຣຸຊາເປັນລູກສາວຂອງຊາໂດກ.+ 2 ລາວເຮັດສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາເບິ່ງວ່າຖືກຕ້ອງຄືກັບອຸດຊີຢາພໍ່ຂອງລາວ.+ ແຕ່ມີສິ່ງໜຶ່ງທີ່ລາວບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມພໍ່ ນັ້ນຄືລາວບໍ່ໄດ້ລ່ວງເຂົ້າໄປໃນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ.+ ປະຊາຊົນກໍຍັງບໍ່ເຊົາເຮັດຊົ່ວ. 3 ໂຢທາມສ້າງປະຕູໜຶ່ງຢູ່ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາຊື່ວ່າປະຕູທາງເທິງ+ ແລະລາວໄດ້ສ້າງຫຼາຍຢ່າງຢູ່ເທິງກຳແພງໂອເຟນ.+ 4 ລາວຍັງໄດ້ສ້າງເມືອງຕ່າງໆ+ຢູ່ແຖວພູໃນເຂດຂອງຢູດາ+ແລະສ້າງປ້ອມທະຫານ+ກັບປ້ອມສູງໆ+ຫຼາຍບ່ອນໃນປ່າ. 5 ໂຢທາມເຮັດສົງຄາມຕໍ່ສູ້ກັບກະສັດອຳໂມນ+ແລະໃນທີ່ສຸດລາວກໍຊະນະ. ພວກອຳໂມນຈຶ່ງເອົາເງິນໜັກ 100 ຕະລັນ* ເຂົ້າວີດ* 10.000 ໂຄເຣ* ແລະເຂົ້າບາເລ 10.000 ໂຄເຣໃຫ້ລາວທຸກປີ. ເຂົາເຈົ້າເຮັດແບບນີ້ເປັນເວລາ 3 ປີ.+ 6 ໂຢທາມມີອຳນາດຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ຍ້ອນລາວຕັ້ງໃຈເຊື່ອຟັງພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງລາວ.
7 ເລື່ອງຕ່າງໆຂອງໂຢທາມ ສົງຄາມ ແລະສິ່ງຕ່າງໆທີ່ລາວເຮັດກໍຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມຂອງພວກກະສັດອິດສະຣາເອນແລະພວກກະສັດຢູດາ.+ 8 ໂຢທາມເປັນກະສັດຕອນອາຍຸ 25 ປີ ແລະລາວປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 16 ປີ.+ 9 ເມື່ອໂຢທາມຕາຍ ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຝັງລາວໄວ້ຢູ່ເມືອງຂອງດາວິດ.+ ອາຮາດລູກຊາຍຂອງລາວກໍເປັນກະສັດແທນ.+
28 ອາຮາດ+ເປັນກະສັດຕອນອາຍຸ 20 ປີ ແລະລາວປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 16 ປີ. ລາວບໍ່ໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາເບິ່ງວ່າຖືກຕ້ອງ. ລາວບໍ່ໄດ້ເຮັດຄືກັບດາວິດທີ່ເປັນປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງລາວ.+ 2 ແຕ່ລາວເຮັດຊົ່ວຄືກັບກະສັດອົງອື່ນໆຂອງອິດສະຣາເອນ.+ ລາວເຖິງຂັ້ນເອົາເຫຼັກມາເຮັດຮູບພະບາອານ.+ 3 ນອກຈາກນັ້ນ ອາຮາດຍັງເຜົາເຄື່ອງບູຊາຢູ່ຮ່ອມພູຮິນໂນມ*ແລະເອົາພວກລູກຂອງໂຕເອງໄປເຜົາເປັນເຄື່ອງບູຊາ.+ ລາວເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນຕາຂີ້ດຽດຄືກັບຊາດຕ່າງໆ+ທີ່ພະເຢໂຫວາໄດ້ໄລ່ໜີໄປຈາກພວກອິດສະຣາເອນ. 4 ລາວຍັງໄດ້ເຜົາເຄື່ອງບູຊາຢູ່ບ່ອນນະມັດສະການຕ່າງໆ+ ຢູ່ຕາມໂນນພູ ແລະຢູ່ກ້ອງຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ທຸກຕົ້ນ.+
5 ພະເຢໂຫວາຈຶ່ງຍອມໃຫ້ກະສັດຊີເຣຍ+ຊະນະອາຮາດ. ພວກຊີເຣຍຈັບພວກຢູດາບັກຫຼາຍໆໄປເປັນຊະເລີຍຢູ່ເມືອງດາມາເຊ.+ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ເທົ່ານັ້ນ ເພິ່ນຍັງຍອມໃຫ້ກະສັດອິດສະຣາເອນຊະນະອາຮາດແລະຂ້າພວກຢູດາຕາຍຫຼາຍແທ້ຫຼາຍວ່າ. 6 ຕອນນັ້ນ ເປກາ+ລູກຊາຍຂອງເຣມາລີຢາຂ້າທະຫານຢູດາທີ່ກ້າຫານຕາຍ 120.000 ຄົນພາຍໃນມື້ດຽວ ຍ້ອນພວກຢູດາໄດ້ປະຖິ້ມພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ. + 7 ຊິກຣີທີ່ເປັນທະຫານຈາກຕະກູນເອຟຣາຢິມໄດ້ຂ້າມາອາເສຢາລູກຊາຍຂອງກະສັດ ອັດຊະຣິກາມທີ່ເບິ່ງແຍງວັງ ແລະເອນການາທີ່ເປັນຮອງກະສັດ. 8 ພວກອິດສະຣາເອນໄດ້ຈັບພວກຜູ້ຍິງແລະເດັກນ້ອຍຈາກຢູດາ 200.000 ຄົນໄປເປັນຊະເລີຍ ແລະຍຶດເອົາເຄື່ອງຂອງພວກຢູດາບັກຫຼາຍໆກັບໄປເມືອງຊາມາເຣຍ.+
9 ໂອເດັດຜູ້ພະຍາກອນຂອງພະເຢໂຫວາທີ່ຢູ່ເມືອງຊາມາເຣຍໄດ້ອອກໄປຫາພວກທະຫານອິດສະຣາເອນທີ່ກັບມາເມືອງຊາມາເຣຍ ແລະເວົ້າກັບເຂົາເຈົ້າວ່າ: “ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງພວກເຈົ້າໃຈຮ້າຍໃຫ້ພວກຢູດາຫຼາຍ ເພິ່ນຈຶ່ງຍອມໃຫ້ພວກເຈົ້າຊະນະພວກຢູດາ.+ ແຕ່ພວກເຈົ້າຂ້າເຂົາເຈົ້າຢ່າງໂຫດຫ້ຽມແລະເພິ່ນກໍເຫັນສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນ. 10 ຕອນນີ້ພວກເຈົ້າຢາກໃຫ້ຄົນຢູດາແລະຄົນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມເປັນຄົນໃຊ້ຂອງພວກເຈົ້າ+ ແຕ່ທີ່ຈິງພວກເຈົ້າກໍເຮັດຜິດຕໍ່ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຄືກັນ. 11 ໃຫ້ພວກເຈົ້າສົ່ງຊະເລີຍເຫຼົ່ານີ້ກັບເມືອ ຍ້ອນວ່າພະເຢໂຫວາກຳລັງໃຈຮ້າຍໃຫ້ພວກເຈົ້າຫຼາຍ.”
12 ຕອນນັ້ນ ຫົວໜ້າບາງຄົນໃນຕະກູນເອຟຣາຢິມ ພ້ອມກັບອາຊາຣີຢາລູກຊາຍຂອງເຢໂຮຮານັນ ເບເຣກີຢາລູກຊາຍຂອງເມຊິນເລໂມດ ເຢຮີຊະກີຢາລູກຊາຍຂອງຊາລຶມ ແລະອາມາສາລູກຊາຍຂອງຮັດໄລໄດ້ອອກໄປຫາພວກທະຫານທີ່ກັບມາຈາກການຕໍ່ສູ້. 13 ເຂົາເຈົ້າບອກພວກທະຫານວ່າ: “ຢ່າເອົາພວກຊະເລີຍມາປະເທດຂອງພວກເຮົາ ຖ້າເຮັດແບບນັ້ນພວກເຮົາຈະເຮັດຜິດຕໍ່ພະເຢໂຫວາ. ເພິ່ນໃຈຮ້າຍໃຫ້ພວກອິດສະຣາເອນຢູ່ແລ້ວ ຖ້າເອົາພວກຊະເລີຍມານີ້ ພວກເຮົາແຮ່ງຊິເຮັດຜິດຫຼາຍກວ່າເກົ່າອີກ.” 14 ພວກທະຫານຈຶ່ງເອົາຊະເລີຍກັບເຄື່ອງທີ່ຍຶດມາໄດ້+ສົ່ງໃຫ້ພວກເຈົ້ານາຍແລະຄົນອື່ນໆທີ່ມາລວມກັນຢູ່ຫັ້ນ. 15 ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເລືອກບາງຄົນໃຫ້ຊ່ວຍພວກຊະເລີຍ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ເອົາເຄື່ອງນຸ່ງຈາກເຄື່ອງທີ່ຍຶດມາໄດ້ໃຫ້ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີເຄື່ອງນຸ່ງໃສ່ ເອົາເກີບ ເອົາຂອງກິນກັບນ້ຳ ແລະເອົານ້ຳມັນສຳລັບໃຊ້ທາໂຕໃຫ້ພວກຊະເລີຍ. ເຂົາເຈົ້າພາພວກຊະເລີຍໄປສົ່ງຢູ່ເຢຣິໂກເມືອງແຫ່ງຕົ້ນປາມ. ສ່ວນຄົນທີ່ບໍ່ມີແຮງເຂົາເຈົ້າກໍໃຫ້ຂີ່ໂຕລາ. ຫຼັງຈາກສົ່ງພວກຊະເລີຍແລ້ວ ເຂົາເຈົ້າກໍກັບເມືອເມືອງຊາມາເຣຍ.
16 ຕອນນັ້ນ ກະສັດອາຮາດໄດ້ໄປຂໍໃຫ້ກະສັດອັດຊີເຣຍຊ່ວຍ.+ 17 ພວກເອໂດມໄດ້ມາໂຈມຕີພວກຢູດາອີກເທື່ອໜຶ່ງແລະຈັບພວກຢູດາໄປເປັນຊະເລີຍ. 18 ພວກຟີລິດສະຕີນ+ໄດ້ມາໂຈມຕີເມືອງຕ່າງໆໃນເຊເຟລາ+ແລະໃນເນເກັບຂອງຢູດາ. ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຍຶດເອົາເມືອງເບັດເຊເມັດ+ ເມືອງອາຢາໂລນ+ ເມືອງເກເດໂຣດ ເມືອງໂສໂກກັບເມືອງນ້ອຍໆທີ່ຢູ່ອ້ອມແອ້ມເມືອງນັ້ນ ເມືອງຕິມນາ+ກັບເມືອງນ້ອຍໆທີ່ຢູ່ອ້ອມແອ້ມເມືອງນັ້ນ ແລະເມືອງກິມໂຊກັບເມືອງນ້ອຍໆທີ່ຢູ່ອ້ອມແອ້ມເມືອງນັ້ນ ແລ້ວພວກຟີລິດສະຕີນກໍຍ້າຍເຂົ້າໄປຢູ່ເມືອງເຫຼົ່ານັ້ນແທນ. 19 ຍ້ອນອາຮາດກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນ*ພາພວກຢູດາບໍ່ສັດຊື່ຕໍ່ພະເຢໂຫວາແລະເຮັດຜິດຫຼາຍຢ່າງ ພະເຢໂຫວາຈຶ່ງລົງໂທດເຂົາເຈົ້າ.
20 ໃນທີ່ສຸດຕິກລັດປິເລເສ+ກະສັດຂອງອັດຊີເຣຍກໍມາຫາອາຮາດ ແຕ່ແທນທີ່ຈະມາຊ່ວຍ ລາວພັດເຮັດໃຫ້ອາຮາດເດືອດຮ້ອນຫຼາຍກວ່າເກົ່າ.+ 21 ອາຮາດໄດ້ເອົາເຄື່ອງທີ່ມີຄ່າທີ່ຢູ່ໃນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ ຢູ່ວັງຂອງກະສັດ+ ແລະຢູ່ເຮືອນຂອງພວກເຈົ້ານາຍໄປເປັນຂອງຂວັນໃຫ້ກະສັດອັດຊີເຣຍ ແຕ່ການເຮັດແບບນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້ຊ່ວຍອາຮາດເລີຍ. 22 ຕອນທີ່ອາຮາດເດືອດຮ້ອນ ລາວກໍແຮ່ງບໍ່ສັດຊື່ຕໍ່ພະເຢໂຫວາຫຼາຍກວ່າເກົ່າອີກ. 23 ລາວເລີ່ມເຜົາເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ພະເຈົ້າຂອງພວກດາມາເຊ+ ເຖິງວ່າພວກນີ້ຫາກໍເອົາຊະນະລາວໄດ້.+ ລາວເວົ້າວ່າ: “ຍ້ອນພະເຈົ້າຂອງກະສັດຊີເຣຍຊ່ວຍພວກຊີເຣຍ ຄັນຂ້ອຍເຜົາເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ພະເຈົ້າເຫຼົ່ານີ້ ພະເຈົ້າເຫຼົ່ານີ້ກໍຈະຊ່ວຍຂ້ອຍຄືກັນ.”+ ຍ້ອນອາຮາດກັບພວກປະຊາຊົນນະມັດສະການພະເຈົ້າເຫຼົ່ານີ້ ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງຈິບຫາຍ. 24 ອາຮາດໄດ້ເອົາເຄື່ອງໃຊ້ຕ່າງໆຢູ່ວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ມາຕັດເປັນປ່ຽງນ້ອຍໆ+ ປິດປະຕູວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ+ ແລະເຮັດແທ່ນບູຊາໃຫ້ພະເຈົ້າອື່ນໆຢູ່ທຸກຈອກທຸກແຈໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມ. 25 ລາວຍັງເຮັດບ່ອນນະມັດສະການໃຫ້ພະເຈົ້າອື່ນໆຢູ່ທຸກເມືອງໃນຢູດາ.+ ລາວເຮັດໃຫ້ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງລາວໃຈຮ້າຍຫຼາຍ.
26 ເລື່ອງຕ່າງໆຂອງອາຮາດຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈົນຈົບກໍຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມຂອງພວກກະສັດຢູດາແລະພວກກະສັດອິດສະຣາເອນ.+ 27 ເມື່ອອາຮາດຕາຍ ເຂົາເຈົ້າຝັງລາວໄວ້ຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນໃນບ່ອນຝັງສົບຂອງພວກກະສັດອິດສະຣາເອນ.+ ເຮເຊກີຢາລູກຊາຍຂອງລາວກໍເປັນກະສັດແທນ.
29 ເຮເຊກີຢາ+ເປັນກະສັດຕອນອາຍຸ 25 ປີ ແລະລາວປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 29 ປີ. ແມ່ຂອງລາວຊື່ອາບີຢາ*ເປັນລູກສາວຂອງເຊຄາຣີຢາ.+ 2 ເຮເຊກີຢາເຮັດສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາເບິ່ງວ່າຖືກຕ້ອງສະເໝີ+ຄືກັບດາວິດທີ່ເປັນປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງລາວ.+ 3 ໃນເດືອນທີ 1 ຂອງປີທີ 1 ທີ່ເຮເຊກີຢາປົກຄອງ ລາວໄດ້ເປີດປະຕູວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາແລະແປງປະຕູເຫຼົ່ານັ້ນ.+ 4 ຈາກນັ້ນ ລາວກໍເອີ້ນພວກປະໂລຫິດແລະພວກເລວີໃຫ້ໄປລວມກັນຢູ່ເດີ່ນທີ່ຢູ່ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງເມືອງ. 5 ລາວເວົ້າກັບເຂົາເຈົ້າວ່າ: “ພວກເລວີ ຂໍໃຫ້ຟັງຂ້ອຍ. ໃຫ້ພວກເຈົ້າກຽມໂຕເອງໃຫ້ພ້ອມທີ່ຈະນະມັດສະການ*+ ແລະເຮັດໃຫ້ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງພວກເຮົາພ້ອມສຳລັບການນະມັດສະການຄືກັນ. ພວກເຈົ້າຕ້ອງກຳຈັດຮູບພະຕ່າງໆທີ່ເປັນຕາຂີ້ດຽດອອກໄປຈາກບ່ອນບໍລິສຸດນີ້.+ 6 ພໍ່ຂອງພວກເຮົາບໍ່ສັດຊື່ແລະເຮັດສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາເບິ່ງວ່າຊົ່ວ.+ ເຂົາເຈົ້າປະຖິ້ມພະເຢໂຫວາແລະເຕັ້ນສັກສິດຂອງເພິ່ນ. ເຂົາເຈົ້າບໍ່ສົນໃຈເພິ່ນແລ້ວ.+ 7 ເຂົາເຈົ້າປິດປະຕູຫ້ອງທີ່ຢູ່ທາງເຂົ້າວິຫານ+ ມອດຕະກຽງ+ ເຊົາເຜົາເຄື່ອງຫອມ+ ແລະເຊົາເຜົາເຄື່ອງບູຊາ+ໃນບ່ອນບໍລິສຸດໃຫ້ພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ. 8 ຍ້ອນແນວນີ້ ພະເຢໂຫວາຈຶ່ງໃຈຮ້າຍໃຫ້ຄົນຢູດາແລະຄົນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມຫຼາຍ.+ ເພິ່ນເຮັດໃຫ້ຄົນທີ່ເຫັນເຂົາເຈົ້າຮູ້ສຶກຢ້ານ ຮູ້ສຶກຕົກໃຈ ແລະເຍາະເຍີ້ຍເຂົາເຈົ້າຄືກັບທີ່ພວກເຈົ້າເຫັນ.+ 9 ປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງພວກເຮົາຖືກຂ້າດ້ວຍດາບ+ ແລະລູກເມຍຂອງພວກເຮົາຖືກຈັບໄປເປັນຊະເລີຍກໍຍ້ອນເລື່ອງນີ້.+ 10 ຂ້ອຍຈຶ່ງຢາກເຮັດສັນຍາກັບພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ+ເພື່ອເພິ່ນຈະເຊົາໃຈຮ້າຍໃຫ້ພວກເຮົາ. 11 ພີ່ນ້ອງຂອງຂ້ອຍ ຕອນນີ້ບໍ່ແມ່ນເວລາທີ່ພວກເຈົ້າຈະປະຖິ້ມໜ້າທີ່ຂອງໂຕເອງ ຍ້ອນວ່າພະເຢໂຫວາໄດ້ເລືອກພວກເຈົ້າໃຫ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເພິ່ນ ໃຫ້ຮັບໃຊ້ເພິ່ນ+ ແລະເຜົາເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ເພິ່ນ.+
12 ພວກເລວີທີ່ເລີ່ມເຮັດວຽກມີດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້: ຈາກລູກຫຼານຂອງໂກຮາດ+ແມ່ນມາຮາດລູກຊາຍຂອງອາມາຊາຍແລະໂຢເອນລູກຊາຍຂອງອາຊາຣີຢາ; ຈາກລູກຫຼານຂອງເມຣາຣີ+ແມ່ນກີເຊລູກຊາຍຂອງອັບດີແລະອາຊາຣີຢາລູກຊາຍຂອງເຢຮັນເລເລນ; ຈາກລູກຫຼານຂອງເກໂຊນ+ແມ່ນໂຢອາລູກຊາຍຂອງຊິມມາແລະເອເດັນລູກຊາຍຂອງໂຢອາ; 13 ຈາກລູກຫຼານຂອງເອລີຊາຟັນແມ່ນຊິມລີແລະເຢອູເອນ; ຈາກລູກຫຼານຂອງອາສັບ+ແມ່ນເຊຄາຣີຢາແລະມັດຕານີຢາ; 14 ຈາກລູກຫຼານຂອງເຮມານ+ແມ່ນເຢຮີເອນແລະຊິເມອີ; ຈາກລູກຫຼານຂອງເຢດູທູນ+ແມ່ນເຊມາຢາແລະອຸດຊີເອນ. 15 ຄົນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເອີ້ນພວກພີ່ນ້ອງຂອງໂຕເອງມາເພື່ອໃຫ້ເຂົາເຈົ້າກຽມໂຕໃຫ້ພ້ອມທີ່ຈະນະມັດສະການແລະເຮັດໃຫ້ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາພ້ອມສຳລັບການນະມັດສະການຕາມທີ່ກະສັດບອກຄືກັບທີ່ພະເຢໂຫວາໄດ້ສັ່ງໄວ້.+ 16 ພວກປະໂລຫິດເຂົ້າໄປໃນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາເພື່ອເຮັດໃຫ້ວິຫານພ້ອມສຳລັບການນະມັດສະການ ໂດຍເອົາທຸກສິ່ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການນະມັດສະການປອມອອກໄປຈາກວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ ແລ້ວເອົາໄປໄວ້ຢູ່ເດີ່ນວິຫານ+ຂອງພະເຢໂຫວາ. ຈາກນັ້ນ ພວກເລວີກໍເອົາເຄື່ອງຂອງເຫຼົ່ານັ້ນໄປຖິ້ມຢູ່ຮ່ອມພູກິດໂຣນ.+ 17 ໃນວັນທີ 1 ຂອງເດືອນທີ 1 ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເລີ່ມເຮັດວຽກເພື່ອເຮັດໃຫ້ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາພ້ອມສຳລັບການນະມັດສະການ.+ ເຂົາເຈົ້າເລີ່ມຈາກທາງໃນກ່ອນ ແລະໃນວັນທີ 8 ຂອງເດືອນນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຮັດຮອດຫ້ອງທີ່ຢູ່ທາງເຂົ້າວິຫານ. ເຂົາເຈົ້າໃຊ້ອີກ 8 ມື້ເພື່ອເຮັດໃຫ້ສ່ວນອື່ນໆໃນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາພ້ອມສຳລັບການນະມັດສະການ. ໃນວັນທີ 16 ຂອງເດືອນນັ້ນວຽກທຸກຢ່າງກໍແລ້ວ.
18 ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າກໍໄປຫາກະສັດເຮເຊກີຢາແລະບອກລາວວ່າ: “ພວກເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາພ້ອມສຳລັບການນະມັດສະການແລ້ວ. ແທ່ນບູຊາ+ກັບເຄື່ອງໃຊ້ສຳລັບແທ່ນນັ້ນ+ ແລະໂຕະສຳລັບວາງເຂົ້າຈີ່ທີ່ຢອງຊ້ອນກັນ*+ກັບເຄື່ອງໃຊ້ສຳລັບໂຕະນັ້ນ ພວກເຮົາກໍເຮັດໃຫ້ພ້ອມແລ້ວຄືກັນ. 19 ສ່ວນເຄື່ອງໃຊ້ຕ່າງໆທີ່ກະສັດອາຮາດທີ່ບໍ່ສັດຊື່ເອົາອອກໄປຈາກວິຫານ+ ພວກເຮົາໄດ້ເຮັດໃໝ່ແລະເຮັດໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ.+ ພວກເຮົາໄດ້ເອົາເຄື່ອງໃຊ້ເຫຼົ່ານັ້ນໄປໄວ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາແລ້ວ.”
20 ກະສັດເຮເຊກີຢາຕື່ນແຕ່ເຊົ້າແລະໄດ້ເອີ້ນພວກເຈົ້ານາຍໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມໃຫ້ມາຫາ ແລ້ວເຂົາເຈົ້າກໍພາກັນໄປວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ. 21 ເຂົາເຈົ້າເອົາງົວໂຕຜູ້ 7 ໂຕ ແກະໂຕຜູ້ 7 ໂຕ ແກະນ້ອຍໂຕຜູ້ 7 ໂຕ ແລະແບ້ໂຕຜູ້ 7 ໂຕໄປເປັນເຄື່ອງບູຊາໄຖ່ບາບສຳລັບຄອບຄົວຂອງກະສັດ ສຳລັບວິຫານ ແລະສຳລັບພວກຢູດາ.+ ແລ້ວກະສັດເຮເຊກີຢາກໍບອກພວກປະໂລຫິດທີ່ເປັນລູກຫຼານຂອງອາໂຣນໃຫ້ເອົາສັດເຫຼົ່ານັ້ນໄປເຜົາຢູ່ເທິງແທ່ນບູຊາຂອງພະເຢໂຫວາ. 22 ພວກປະໂລຫິດໄດ້ຂ້າງົວ+ແລະເອົາເລືອດໄປຊິດໃສ່ແທ່ນບູຊາ+ ຂ້າແກະໂຕຜູ້ແລະເອົາເລືອດໄປຊິດໃສ່ແທ່ນບູຊາ ແລະຂ້າແກະນ້ອຍໂຕຜູ້ແລະເອົາເລືອດໄປຊິດໃສ່ແທ່ນບູຊາ. 23 ຈາກນັ້ນ ພວກປະໂລຫິດກໍເອົາແບ້ທີ່ເປັນເຄື່ອງບູຊາໄຖ່ບາບມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າກະສັດແລະຕໍ່ໜ້າປະຊາຊົນ ແລະເຂົາເຈົ້າກໍເອົາມືວາງຢູ່ເທິງແບ້ເຫຼົ່ານັ້ນ. 24 ພວກປະໂລຫິດຂ້າແບ້ເຫຼົ່ານັ້ນແລະເຜົາເປັນເຄື່ອງບູຊາໄຖ່ບາບໃຫ້ພວກອິດສະຣາເອນທັງໝົດ. ເຂົາເຈົ້າເຮັດແບບນີ້ກໍຍ້ອນກະສັດບອກວ່າ: “ເຄື່ອງບູຊາເຜົາແລະເຄື່ອງບູຊາໄຖ່ບາບແມ່ນສຳລັບພວກອິດສະຣາເອນທັງໝົດ.”
25 ຕອນນັ້ນ ເຮເຊກີຢາໄດ້ບອກພວກເລວີໃຫ້ຢືນຢູ່ບ່ອນຂອງໂຕເອງໃນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາແລະໃຫ້ຖືແສ່ງ ຖືເຄື່ອງດົນຕີທີ່ມີສາຍ ແລະຖືພິນ+ໄວ້ ຕາມທີ່ດາວິດ+ ຄາດ+ທີ່ເປັນຜູ້ພະຍາກອນໃຫ້ກະສັດ* ແລະຜູ້ພະຍາກອນນາທານ+ເຄີຍສັ່ງໄວ້. ພະເຢໂຫວາໄດ້ບອກຜູ້ພະຍາກອນຂອງເພິ່ນໃຫ້ເຮັດແບບນີ້. 26 ພວກເລວີຈຶ່ງຖືເຄື່ອງດົນຕີທີ່ດາວິດເຮັດແລະພວກປະໂລຫິດກໍຖືແກ.+
27 ຈາກນັ້ນ ເຮເຊກີຢາບອກໃຫ້ເຜົາເຄື່ອງບູຊາເຜົາເທິງແທ່ນບູຊາ.+ ເມື່ອເຂົາເຈົ້າເລີ່ມເຜົາເຄື່ອງບູຊາ ພວກທີ່ຖືເຄື່ອງດົນຕີທີ່ດາວິດກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ເຮັດກໍເລີ່ມຫຼິ້ນດົນຕີໃຫ້ພະເຢໂຫວາ ແລ້ວຄົນທີ່ຖືແກກໍເປົ່າແກໄປພ້ອມກັບເຂົາເຈົ້າ. 28 ຕະຫຼອດເວລາທີ່ເຜົາເຄື່ອງບູຊາກໍມີການຮ້ອງເພງແລະເປົ່າແກ ແລະປະຊາຊົນທີ່ຢູ່ຫັ້ນກໍໝູບໜ້າລົງພື້ນ. 29 ເມື່ອເຜົາເຄື່ອງບູຊາແລ້ວໆ ກະສັດກັບພວກເຈົ້ານາຍກໍໝູບໜ້າລົງພື້ນ. 30 ຈາກນັ້ນ ກະສັດເຮເຊກີຢາກັບພວກເຈົ້ານາຍໄດ້ບອກພວກເລວີໃຫ້ຮ້ອງເພງສັນລະເສີນພະເຢໂຫວາເຊິ່ງເປັນເພງທີ່ດາວິດ+ກັບຜູ້ພະຍາກອນອາສັບ*+ໄດ້ແຕ່ງໄວ້. ພວກເລວີກໍຮ້ອງເພງສັນລະເສີນຢ່າງມີຄວາມສຸກ ແລ້ວເຂົາເຈົ້າກໍໝູບໜ້າລົງພື້ນ.
31 ຕໍ່ມາ ເຮເຊກີຢາເວົ້າວ່າ: “ພວກເຈົ້າໄດ້ຖືກແຍກໄວ້ຕ່າງຫາກສຳລັບພະເຢໂຫວາແລ້ວ. ບັດນີ້ໃຫ້ທຸກຄົນເອົາເຄື່ອງບູຊາຕ່າງໆກັບເຄື່ອງບູຊາສະແດງຄວາມຂອບໃຈມາວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ.” ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງເອົາເຄື່ອງບູຊາຕ່າງໆກັບເຄື່ອງບູຊາສະແດງຄວາມຂອບໃຈມາຫັ້ນ. ທຸກຄົນທີ່ເຕັມໃຈຢາກໃຫ້ກໍໄດ້ເອົາເຄື່ອງບູຊາເຜົາມາໃຫ້.+ 32 ເຄື່ອງບູຊາເຜົາທີ່ປະຊາຊົນເອົາມາໃຫ້ພະເຢໂຫວາມີ: ງົວ 70 ໂຕ ແກະໂຕຜູ້ 100 ໂຕ ແລະແກະນ້ອຍໂຕຜູ້ 200 ໂຕ.+ 33 ເຂົາເຈົ້າຍັງໄດ້ເອົາງົວ 600 ໂຕ ແລະແກະ 3.000 ໂຕມາໃຫ້ນຳເພື່ອໃຊ້ເປັນເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ. 34 ແຕ່ຕອນນັ້ນມີປະໂລຫິດໜ້ອຍໂພດທີ່ຈະລອກໜັງສັດທີ່ໃຊ້ເປັນເຄື່ອງບູຊາເຜົາ ພວກເລວີຈຶ່ງມາຊ່ວຍວຽກນີ້+ຈົນເຖິງຕອນທີ່ປະໂລຫິດຄົນອື່ນໆໄດ້ເຮັດໃຫ້ໂຕເອງພ້ອມທີ່ຈະນະມັດສະການ+ແລະຈົນວຽກແລ້ວ. ພວກເລວີຊ່ວຍວຽກນັ້ນໄດ້ກໍຍ້ອນເຂົາເຈົ້າເອົາໃຈໃສ່ເລື່ອງການເຮັດໃຫ້ໂຕເອງພ້ອມທີ່ຈະນະມັດສະການຫຼາຍກວ່າພວກປະໂລຫິດ. 35 ນອກຈາກນັ້ນຍັງມີເຄື່ອງບູຊາເຜົາຫຼາຍແທ້ຫຼາຍວ່າ+ ນ້ຳມັນຂອງສັດຈາກເຄື່ອງບູຊາສ້າງຄວາມສະຫງົບສຸກ+ ແລະເຄື່ອງບູຊາດື່ມທີ່ຕ້ອງໃຫ້ພ້ອມກັບເຄື່ອງບູຊາເຜົາ.+ ຫຼັງຈາກນັ້ນ ທຸກຄົນກໍກັບມານະມັດສະການຢູ່ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາໄດ້ຄືເກົ່າ. 36 ເຮເຊກີຢາແລະປະຊາຊົນທຸກຄົນດີໃຈຫຼາຍທີ່ພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ໄດ້ຊ່ວຍເຂົາເຈົ້າ.+ ບໍ່ມີໃຜຄິດວ່າເລື່ອງນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນໄວປານນີ້.
30 ເຮເຊກີຢາສົ່ງຂ່າວໄປທົ່ວອິດສະຣາເອນ+ແລະຢູດາ ແລະຍັງໄດ້ຂຽນຈົດໝາຍໄປບອກຄົນໃນເຂດຕະກູນເອຟຣາຢິມແລະມານາເຊ+ເພື່ອຊວນທຸກຄົນມາຮ່ວມສະຫຼອງປັດສະຄາໃຫ້ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນຢູ່ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມ.+ 2 ກະສັດ ພວກເຈົ້ານາຍ ແລະປະຊາຊົນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມໄດ້ຕັດສິນໃຈວ່າຈະສະຫຼອງປັດສະຄາໃນເດືອນທີ 2.+ 3 ເຂົາເຈົ້າສະຫຼອງປັດສະຄາຕາມເວລາປົກກະຕິບໍ່ໄດ້+ ຍ້ອນວ່າປະໂລຫິດທີ່ເຮັດໃຫ້ໂຕເອງພ້ອມທີ່ຈະນະມັດສະການ*ຍັງມີບໍ່ພໍ+ ແລະປະຊາຊົນກໍຍັງບໍ່ທັນມາລວມກັນຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມເທື່ອ. 4 ກະສັດກັບປະຊາຊົນກໍເຫັນດີນຳກັນ. 5 ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງປະກາດໄປທົ່ວອິດສະຣາເອນ ຕັ້ງແຕ່ເມືອງເບເອເຊບາຈົນຮອດເມືອງດານ+ເພື່ອໃຫ້ປະຊາຊົນມາສະຫຼອງປັດສະຄາໃຫ້ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ຍ້ອນວ່າກ່ອນໜ້ານີ້ເຂົາເຈົ້າບໍ່ໄດ້ມາສະຫຼອງປັດສະຄາຕາມທີ່ກົດໝາຍຂຽນໄວ້ແບບເປັນກຸ່ມໃຫຍ່ຈັ່ງຊີ້.+
6 ກະສັດສັ່ງໃຫ້ພວກຜູ້ສົ່ງຂ່າວເອົາຈົດໝາຍທີ່ກະສັດກັບພວກເຈົ້ານາຍຂຽນໄປທົ່ວອິດສະຣາເອນແລະຢູດາເພື່ອອ່ານໃຫ້ປະຊາຊົນຟັງ. ໃນຈົດໝາຍນັ້ນຂຽນວ່າ: “ປະຊາຊົນໃນອິດສະຣາເອນເອີ້ຍ ໃຫ້ພວກເຈົ້າກັບມາຫາພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອັບຣາຮາມ ອີຊາກ ແລະອິດສະຣາເອນເພື່ອເພິ່ນຈະກັບມາສົນໃຈຄົນທີ່ລອດຈາກກະສັດອັດຊີເຣຍ.+ 7 ຢ່າເປັນຄືກັບປູ່ຍ່າຕານາຍແລະພີ່ນ້ອງຂອງພວກເຈົ້າທີ່ບໍ່ສັດຊື່ຕໍ່ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ. ພວກເຈົ້າກໍເຫັນແລ້ວວ່າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຈິບຫາຍເພື່ອຄົນທີ່ເຫັນແລະໄດ້ຍິນຈະຢ້ານ.+ 8 ຢ່າເປັນຄົນຫົວແຂງຄືກັບປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງພວກເຈົ້າ.+ ໃຫ້ພວກເຈົ້າເຊື່ອຟັງພະເຢໂຫວາແລະມາວິຫານ+ທີ່ເພິ່ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ບໍລິສຸດຕະຫຼອດໄປ ແລະຮັບໃຊ້ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າເພື່ອເພິ່ນຈະເຊົາໃຈຮ້າຍໃຫ້ພວກເຈົ້າ.+ 9 ຖ້າພວກເຈົ້າກັບມາຫາພະເຢໂຫວາ ພວກທີ່ຈັບພວກພີ່ນ້ອງແລະພວກລູກຊາຍຂອງພວກເຈົ້າໄປເປັນຊະເລີຍຈະອີ່ຕົນເຂົາເຈົ້າ+ແລະຈະປ່ອຍເຂົາເຈົ້າໃຫ້ກັບມາແຜ່ນດິນນີ້.+ ພະເຢໂຫວາເປັນພະເຈົ້າທີ່ເມດຕາແລະໃຈດີ.+ ເພິ່ນຈະບໍ່ຖິ້ມພວກເຈົ້າຖ້າພວກເຈົ້າກັບມາຫາເພິ່ນ.”+
10 ພວກຜູ້ສົ່ງຂ່າວໄດ້ໄປຕາມເມືອງຕ່າງໆທົ່ວເຂດເອຟຣາຢິມແລະມານາເຊ+ ແລະໄປໄກຈົນຮອດເຊບູລູນ. ຄົນທີ່ຢູ່ເມືອງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຫົວຂວັນໃສ່ແລະເຍາະເຍີ້ຍເຂົາເຈົ້າ.+ 11 ແຕ່ມີບາງຄົນໃນເຂດອາເຊ ມານາເຊ ແລະເຊບູລູນຮູ້ສຶກເສຍໃຈແລະຖ່ອມໂຕ ແລ້ວກໍມາເມືອງເຢຣູຊາເລັມ.+ 12 ພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກຢູດາທຸກຄົນສາມັກຄີກັນເຮັດຕາມທຸກສິ່ງທີ່ກະສັດແລະພວກເຈົ້ານາຍສັ່ງຄືກັບທີ່ຂຽນໄວ້ໃນຄຳເວົ້າຂອງພະເຢໂຫວາ.
13 ປະຊາຊົນຫຼາຍແທ້ຫຼາຍວ່າໄດ້ພາກັນມາເມືອງເຢຣູຊາເລັມເພື່ອສະຫຼອງເທດສະການກິນເຂົ້າຈີ່ບໍ່ມີເຊື້ອ+ໃນເດືອນທີ 2.+ ນີ້ເປັນການລວມກັນທີ່ໃຫຍ່ຫຼາຍຂອງປະຊາຊົນ. 14 ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເອົາແທ່ນບູຊາຕ່າງໆຂອງພະເຈົ້າປອມທີ່ຢູ່ໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມ+ກັບແທ່ນເຜົາເຄື່ອງຫອມທັງໝົດ+ໄປຖິ້ມຢູ່ຮ່ອມພູກິດໂຣນ. 15 ໃນວັນທີ 14 ຂອງເດືອນທີ 2 ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຂ້າສັດຕ່າງໆສຳລັບປັດສະຄາ. ພວກປະໂລຫິດແລະພວກເລວີຮູ້ສຶກອາຍ ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ໂຕເອງພ້ອມທີ່ຈະນະມັດສະການແລະໄດ້ເອົາເຄື່ອງບູຊາເຜົາມາວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ. 16 ພວກປະໂລຫິດກັບພວກເລວີກັບມາເຮັດໜ້າທີ່ຂອງໂຕເອງຕາມທີ່ບອກໄວ້ໃນກົດໝາຍຂອງໂມເຊຄົນຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້. ພວກເລວີໄດ້ເອົາເລືອດ+ຂອງສັດໄປໃຫ້ພວກປະໂລຫິດ ແລ້ວພວກປະໂລຫິດກໍເອົາເລືອດນັ້ນໄປຊິດໃສ່ແທ່ນບູຊາ. 17 ຫຼາຍຄົນທີ່ມາລວມກັນຍັງບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ໂຕເອງສະອາດ* ພວກເລວີຈຶ່ງຂ້າສັດສຳລັບປັດສະຄາໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ບໍ່ສະອາດ+ເພື່ອເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າບໍລິສຸດສຳລັບພະເຢໂຫວາ. 18 ມີຄົນມາຫຼາຍແທ້ຫຼາຍວ່າ. ຫຼາຍຄົນຈາກເຂດເອຟຣາຢິມ ມານາເຊ+ ອິດຊາຄາ ເຊບູລູນ ແລະບ່ອນອື່ນໆຍັງບໍ່ທັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ໂຕເອງສະອາດ ແຕ່ເຂົາເຈົ້າກິນຂອງກິນປັດສະຄາເຊິ່ງຂັດກັບກົດໝາຍທີ່ຂຽນໄວ້. ເຮເຊກີຢາຈຶ່ງອະທິດຖານເພື່ອເຂົາເຈົ້າວ່າ: “ຂໍໃຫ້ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າທີ່ດີແທ້ໆ+ຍົກໂທດໃຫ້ 19 ທຸກຄົນທີ່ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ໂຕເອງສະອາດສຳລັບການສະຫຼອງທີ່ບໍລິສຸດນີ້.+ ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ ພະອົງເປັນພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ມານີ້ເພື່ອຕັ້ງໃຈຮັບໃຊ້ພະອົງ.”+ 20 ພະເຢໂຫວາກໍຟັງຄຳຂໍຂອງເຮເຊກີຢາແລະໄດ້ຍົກໂທດໃຫ້ປະຊາຊົນ.
21 ພວກອິດສະຣາເອນທີ່ຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມພາກັນສະຫຼອງເທດສະການກິນເຂົ້າຈີ່ບໍ່ມີເຊື້ອ+ 7 ມື້ຢ່າງມ່ວນຊື່ນ.+ ພວກປະໂລຫິດກັບພວກເລວີໄດ້ຫຼິ້ນດົນຕີສຽງດັງໆໃຫ້ພະເຢໂຫວາທຸກມື້ເພື່ອສັນລະເສີນພະເຢໂຫວາ.+ 22 ເຮເຊກີຢາເວົ້າໃຫ້ກຳລັງໃຈພວກເລວີທຸກຄົນທີ່ເຮັດວຽກຮັບໃຊ້ພະເຢໂຫວາຢ່າງຮອບຄອບ. ຕະຫຼອດ 7 ມື້ນັ້ນ+ ທຸກຄົນໄດ້ກິນເຂົ້ານຳກັນ ເຜົາເຄື່ອງບູຊາສ້າງຄວາມສະຫງົບສຸກ+ ແລະຂອບໃຈພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງເຂົາເຈົ້າ.
23 ຫຼັງຈາກນັ້ນ ທຸກຄົນໄດ້ຕົກລົງກັນວ່າຈະສະຫຼອງອີກ 7 ມື້. ແລ້ວເຂົາເຈົ້າກໍສະຫຼອງອີກ 7 ມື້ຢ່າງມ່ວນຊື່ນ.+ 24 ເຮເຊກີຢາກະສັດຂອງຢູດາໄດ້ເອົາງົວ 1.000 ໂຕກັບແກະ 7.000 ໂຕໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ. ພວກເຈົ້ານາຍກໍໄດ້ເອົາງົວ 1.000 ໂຕກັບແກະ 10.000 ໂຕ+ໃຫ້ເຂົາເຈົ້ານຳ ແລະພວກປະໂລຫິດຫຼາຍຄົນໄດ້ເຮັດໃຫ້ໂຕເອງພ້ອມທີ່ຈະນະມັດສະການ.+ 25 ພວກຢູດາທຸກຄົນ ພວກປະໂລຫິດ ພວກເລວີ ທຸກຄົນທີ່ມາຈາກອິດສະຣາເອນ+ ແລະຄົນຕ່າງຊາດ+ທີ່ມາຈາກອິດສະຣາເອນກັບທີ່ຢູ່ຢູດາກໍພາກັນມ່ວນແທ້ມ່ວນວ່າ. 26 ຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມມີຄວາມມ່ວນຊື່ນຫຼາຍ ເພາະນັບຕັ້ງແຕ່ສະໄໝຂອງໂຊໂລໂມນລູກຊາຍຂອງດາວິດກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນກໍບໍ່ເຄີຍມີການສະຫຼອງແບບນີ້ໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມອີກເລີຍ.+ 27 ໃນຕອນຈົບຂອງເທດສະການ ພວກປະໂລຫິດຈາກຕະກູນເລວີກໍຢືນຂຶ້ນແລະອວຍພອນປະຊາຊົນ.+ ພະເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນກໍຟັງຄຳອະທິດຖານຂອງເຂົາເຈົ້າ.
31 ຫຼັງຈາກເຂົາເຈົ້າສະຫຼອງເທດສະການແລ້ວໆ ພວກອິດສະຣາເອນທຸກຄົນທີ່ຢູ່ຫັ້ນກໍໄປຕາມເມືອງຕ່າງໆຂອງຢູດາ. ເຂົາເຈົ້າທຳລາຍເສົາຫີນສັກສິດ+ ເສົາໄມ້ສັກສິດ*+ ບ່ອນນະມັດສະການ+ແລະແທ່ນບູຊາ+ທຸກບ່ອນທົ່ວເຂດຢູດາແລະເບັນຢາມິນ. ເຂົາເຈົ້າຍັງເຮັດແບບດຽວກັນນີ້ຢູ່ເຂດເອຟຣາຢິມແລະມານາເຊ.+ ຈາກນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າກໍກັບເມືອເຮືອນໃຜເຮືອນລາວ.
2 ເຮເຊກີຢາໃຫ້ພວກປະໂລຫິດແລະພວກເລວີເຮັດວຽກຂອງໂຕເອງ+ຕາມທີ່ໄດ້ແບ່ງກຸ່ມໄວ້+ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເຜົາເຄື່ອງບູຊາເຜົາກັບເຄື່ອງບູຊາສ້າງຄວາມສະຫງົບສຸກ ເພື່ອໃຫ້ເຮັດວຽກຮັບໃຊ້ ແລະເພື່ອຮ້ອງເພງຂອບໃຈແລະສັນລະເສີນພະເຈົ້າຢູ່ເດີ່ນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ.+ 3 ເຮເຊກີຢາໄດ້ເອົາສັດສ່ວນໜຶ່ງຂອງໂຕເອງໃຫ້ ເພື່ອໃຊ້ເປັນເຄື່ອງບູຊາເຜົາ+ສຳລັບຕອນເຊົ້າກັບຕອນແລງ+ ສຳລັບວັນຊະບາໂຕ+ ສຳລັບມື້ເດືອນອອກໃໝ່+ ແລະສຳລັບເທດສະການຕ່າງໆ+ຕາມທີ່ຂຽນໄວ້ໃນກົດໝາຍຂອງພະເຢໂຫວາ.
4 ນອກຈາກນັ້ນ ເຮເຊກີຢາຍັງໄດ້ສັ່ງປະຊາຊົນທີ່ຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມໃຫ້ເອົາສ່ວນທີ່ຄວນໃຫ້ພວກປະໂລຫິດກັບພວກເລວີມາໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ+ ເພື່ອເຂົາເຈົ້າຈະເຮັດໜ້າທີ່ຂອງໂຕເອງໄດ້ຢ່າງເຕັມທີຕາມກົດໝາຍຂອງພະເຢໂຫວາ. 5 ທັນທີທີ່ມີຄຳປະກາດນີ້ ປະຊາຊົນກໍໄດ້ເອົາເຂົ້າທີ່ເປັນຜົນລະປູກຊຸດທຳອິດ ເຫຼົ້າແວງໃໝ່ ນ້ຳມັນໝາກກອກ+ ນ້ຳເຜີ້ງ ແລະຜົນລະປູກອື່ນໆ+ມາບໍລິຈາກໃຫ້ຫຼາຍແທ້ຫຼາຍວ່າ. ເຂົາເຈົ້າເອົາ 1 ສ່ວນ 10 ຂອງທຸກສິ່ງມາໃຫ້.+ 6 ພວກອິດສະຣາເອນແລະພວກຢູດາທີ່ຢູ່ເມືອງຕ່າງໆຂອງຢູດາຍັງໄດ້ເອົາ 1 ສ່ວນ 10 ຈາກຝູງງົວຝູງແກະ ແລະ 1 ສ່ວນ 10 ຂອງຜົນລະປູກທັງໝົດເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ບໍລິສຸດ+ທີ່ແຍກໄວ້ຕ່າງຫາກສຳລັບພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງເຂົາເຈົ້າມາໃຫ້ນຳອີກ. ແລ້ວເຂົາເຈົ້າກໍເອົາເຄື່ອງທັງໝົດມາກອງໄວ້ເປັນຫຼາຍໆກອງ. 7 ເຂົາເຈົ້າເລີ່ມລວບລວມເຄື່ອງບໍລິຈາກໃນເດືອນທີ 3+ ແລະເຮັດແລ້ວໃນເດືອນທີ 7.+ 8 ເມື່ອເຮເຊກີຢາກັບພວກເຈົ້ານາຍເຫັນວ່າປະຊາຊົນເອົາເຄື່ອງມາບໍລິຈາກຫຼາຍແທ້ຫຼາຍວ່າ ເຂົາເຈົ້າກໍສັນລະເສີນພະເຢໂຫວາແລະອວຍພອນພວກອິດສະຣາເອນ.
9 ເຮເຊກີຢາໄດ້ຖາມພວກປະໂລຫິດແລະພວກເລວີວ່າເປັນຫຍັງຈຶ່ງມີເຄື່ອງຫຼາຍແທ້. 10 ປະໂລຫິດໃຫຍ່ອາຊາຣີຢາທີ່ເປັນລູກຫຼານຂອງຊາໂດກຕອບເຮເຊກີຢາວ່າ: “ຕັ້ງແຕ່ປະຊາຊົນເລີ່ມເອົາເຄື່ອງຂອງມາບໍລິຈາກຢູ່ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ+ ທຸກຄົນກໍໄດ້ກິນຈົນອີ່ມແລະຍັງມີເຫຼືອອີກຫຼາຍ ຍ້ອນວ່າພະເຢໂຫວາໄດ້ອວຍພອນປະຊາຊົນຂອງເພິ່ນ. ເຄື່ອງຂອງຈຳນວນຫຼາຍທີ່ກອງຢູ່ນີ້ກໍແມ່ນສ່ວນທີ່ເຫຼືອ.”+
11 ເມື່ອໄດ້ຍິນແນວນັ້ນ ເຮເຊກີຢາຈຶ່ງສັ່ງໃຫ້ເຂົາເຈົ້າກຽມຫ້ອງມ້ຽນເຄື່ອງ*+ຢູ່ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ. ແລ້ວເຂົາເຈົ້າກໍເຮັດຕາມທີ່ລາວບອກ. 12 ເຂົາເຈົ້າເອົາເຄື່ອງບໍລິຈາກ ເຄື່ອງຂອງທີ່ເປັນ 1 ສ່ວນ 10+ ແລະສິ່ງຂອງທີ່ບໍລິສຸດມາໃຫ້ຢ່າງສັດຊື່. ຄົນເລວີທີ່ຊື່ໂກນານີຢາເປັນຫົວໜ້າເບິ່ງແຍງເລື່ອງນີ້ ແລະຊິເມອີນ້ອງຊາຍຂອງລາວເປັນຮອງຈາກລາວ. 13 ກະສັດເຮເຊກີຢາໄດ້ສັ່ງເຢຮີເອນ ອາຊາຊີຢາ ນາຄາດ ອາສາເຮນ ເຢຣີໂມດ ໂຢຊາບັດ ເອລີເອນ ອິສະມາກີຢາ ມາຮາດ ແລະເບນາຢາໃຫ້ຊ່ວຍໂກນານີຢາແລະຊິເມອີນ້ອງຊາຍຂອງລາວ. ສ່ວນອາຊາຣີຢາເປັນຜູ້ເບິ່ງແຍງວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້. 14 ຄົນເລວີທີ່ຊື່ໂກເຣລູກຊາຍຂອງອິມນ້າທີ່ຍາມປະຕູທາງທິດຕາເວັນອອກ+ເປັນຜູ້ເບິ່ງແຍງເຄື່ອງບູຊາທີ່ເອົາມາໃຫ້ພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ດ້ວຍຄວາມສະໝັກໃຈ+ ແລະລາວຍັງເຮັດໜ້າທີ່ເອົາເຄື່ອງບໍລິຈາກທີ່ປະຊາຊົນເອົາມາໃຫ້ພະເຢໂຫວາ+ກັບສິ່ງຂອງທີ່ບໍລິສຸດທີ່ສຸດ+ໄປຢາຍໃຫ້ຄົນທີ່ເຮັດວຽກຢູ່ວິຫານ. 15 ຜູ້ທີ່ເຮັດວຽກຊ່ວຍໂກເຣມີ: ເອເດັນ ມິນຢາມິນ ເຢຊູອາ ເຊມາຢາ ອາມາຣີຢາ ແລະເຊການີອາ. ເຂົາເຈົ້າຢູ່ເມືອງຕ່າງໆຂອງພວກປະໂລຫິດ+ແລະເປັນຄົນທີ່ເຊື່ອໃຈໄດ້. ເຂົາເຈົ້າແຈກຢາຍເຄື່ອງຂອງໃຫ້ພີ່ນ້ອງຂອງເຂົາເຈົ້າຕາມກຸ່ມຕ່າງໆ+ໃຫ້ໄດ້ເທົ່າກັນທັງຜູ້ນ້ອຍແລະຜູ້ໃຫຍ່. 16 ນອກຈາກນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າຍັງແຈກຢາຍຂອງກິນໃຫ້ຜູ້ຊາຍທີ່ມີຊື່ຢູ່ໃນປຶ້ມລາຍຊື່ຜູ້ທີ່ລົງທະບຽນເຊິ່ງເຮັດວຽກຢູ່ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາທຸກໆມື້ຕາມກຸ່ມຂອງເຂົາເຈົ້າແລະແຈກຢາຍໃຫ້ພວກລູກຊາຍຂອງເຂົາເຈົ້າທີ່ມີອາຍຸຕັ້ງແຕ່ 3 ປີຂຶ້ນໄປ.
17 ກະສັດໃຫ້ພວກເລວີທີ່ມີອາຍຸ 20 ປີຂຶ້ນໄປ+ກັບພວກປະໂລຫິດຈົດຊື່ຢູ່ໃນປຶ້ມລາຍຊື່ຜູ້ທີ່ລົງທະບຽນຕາມຈຸ້ມເຈື້ອ+ແລະຕາມໜ້າທີ່ຂອງເຂົາເຈົ້າ.+ 18 ໃນປຶ້ມລາຍຊື່ຜູ້ທີ່ລົງທະບຽນມີຊື່ລູກຊື່ເມຍຂອງເຂົາເຈົ້າແລະຊື່ພວກເລວີຄົນອື່ນໆ. (ເຂົາເຈົ້າເຮັດໃຫ້ໂຕເອງສະອາດ*ຢູ່ສະເໝີ ຍ້ອນເຂົາເຈົ້າຖືກມອບໝາຍໃຫ້ເຮັດວຽກທີ່ບໍລິສຸດ.) 19 ໃນປຶ້ມລາຍຊື່ຜູ້ທີ່ລົງທະບຽນກໍຍັງມີຊື່ພວກລູກຫຼານຂອງອາໂຣນນຳ. ເຂົາເຈົ້າເປັນປະໂລຫິດທີ່ອາໄສຢູ່ທົ່ງຫຍ້າອ້ອມແອ້ມເມືອງຕ່າງໆຂອງພວກເລວີ.+ ໃນເມືອງເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ຊາຍບາງຄົນຖືກເລືອກໃຫ້ຮັບຜິດຊອບແຈກຢາຍຂອງກິນໃຫ້ພວກປະໂລຫິດແລະທຸກຄົນ*ທີ່ມີຊື່ຢູ່ໃນປຶ້ມລາຍຊື່ຜູ້ທີ່ລົງທະບຽນຂອງພວກເລວີ.
20 ເຮເຊກີຢາເຮັດແບບນີ້ທົ່ວຢູດາ. ລາວເຮັດສິ່ງທີ່ດີ ເຮັດສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະສັດຊື່ຕໍ່ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງລາວຕໍ່ໆໄປ. 21 ວຽກທຸກຢ່າງທີ່ເຮເຊກີຢາເຮັດເພື່ອນະມັດສະການພະເຈົ້າ ບໍ່ວ່າຈະເປັນວຽກຮັບໃຊ້ໃນວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້+ ຫຼືເລື່ອງຂໍ້ກຳນົດແລະກົດໝາຍຂອງໂມເຊ ລາວໄດ້ເຮັດດ້ວຍສຸດຫົວໃຈແລະລາວກໍປະສົບຜົນສຳເລັດ.
32 ຫຼັງຈາກເຮເຊກີຢາເຮັດສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງສັດຊື່+ ເຊນນາເກຣິບກະສັດຂອງອັດຊີເຣຍກໍມາບຸກໂຈມຕີຢູດາ. ລາວລ້ອມເມືອງຕ່າງໆທີ່ມີກຳແພງອ້ອມເພື່ອຈະທຳລາຍກຳແພງແລະຍຶດເອົາເມືອງເຫຼົ່ານັ້ນ.+
2 ເມື່ອເຮເຊກີຢາເຫັນວ່າເຊນນາເກຣິບມາແລ້ວ ແລະຕັ້ງໃຈທີ່ຈະໂຈມຕີເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 3 ລາວຈຶ່ງປຶກສາກັບພວກເຈົ້ານາຍແລະພວກທະຫານຂອງລາວ. ເຮເຊກີຢາຕັດສິນໃຈວ່າຈະອັດຮູນ້ຳທີ່ຢູ່ນອກເມືອງ+ ແລ້ວເຂົາເຈົ້າກໍເຫັນດີກັບການຕັດສິນໃຈນັ້ນ. 4 ມີຫຼາຍຄົນຊ່ວຍກັນອັດຮູນ້ຳແລະຕັນນ້ຳຫ້ວຍທຸກບ່ອນທີ່ໄຫຼອ້ອມເມືອງ. ເຂົາເຈົ້າພາກັນເວົ້າວ່າ: “ຕອນທີ່ກະສັດອັດຊີເຣຍມາ ເຮົາຊິບໍ່ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າມີນ້ຳໃຊ້.”
5 ນອກຈາກນັ້ນ ເຮເຊກີຢາໄດ້ແປງກຳແພງທຸກບ່ອນທີ່ເພ ສ້າງປ້ອມໄວ້ເທິງກຳແພງນັ້ນ ແລະສ້າງກຳແພງອີກຊັ້ນໜຶ່ງຢູ່ທາງນອກ. ລາວຍັງໄດ້ແປງໂນນ*+ຢູ່ເມືອງຂອງດາວິດແລະໄດ້ເຮັດອາວຸດກັບໂລ້ຈຳນວນຫຼາຍ. 6 ເຮເຊກີຢາໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງພວກຫົວໜ້າກອງທັບໃຫ້ນຳພາປະຊາຊົນໃນການປົກປ້ອງເມືອງ. ລາວໃຫ້ທຸກຄົນມາລວມກັນຢູ່ເດີ່ນທີ່ຢູ່ປະຕູເມືອງແລະເວົ້າໃຫ້ກຳລັງໃຈເຂົາເຈົ້າວ່າ: 7 “ພວກເຈົ້າຕ້ອງກ້າຫານແລະເຂັ້ມແຂງ. ບໍ່ຕ້ອງຢ້ານກະສັດອັດຊີເຣຍ+ແລະກອງທັບໃຫຍ່ຂອງລາວ ເພາະຜູ້ທີ່ຢູ່ຝ່າຍພວກເຮົາມີຫຼາຍກວ່າຜູ້ທີ່ຢູ່ຝ່າຍລາວ.+ 8 ລາວມີແຕ່ກຳລັງຂອງມະນຸດ ແຕ່ເຮົາມີພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ. ເພິ່ນຈະຕໍ່ສູ້ແທນພວກເຮົາ.”+ ສິ່ງທີ່ເຮເຊກີຢາກະສັດຂອງຢູດາເວົ້າເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນໄດ້ກຳລັງໃຈຫຼາຍ.+
9 ຕອນທີ່ເຊນນາເກຣິບກະສັດຂອງອັດຊີເຣຍກັບກອງທັບໃຫຍ່ຂອງລາວຢູ່ເມືອງລາກິດ+ ເຊນນາເກຣິບໄດ້ສົ່ງຄົນມາເມືອງເຢຣູຊາເລັມເພື່ອເວົ້າກັບເຮເຊກີຢາກະສັດຂອງຢູດາແລະພວກຢູດາທີ່ຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ+ວ່າ:
10 “ເຊນນາເກຣິບກະສັດຂອງອັດຊີເຣຍເວົ້າວ່າ ‘ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຍັງຢູ່ໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມທັງໆທີ່ພວກເຮົາລ້ອມເມືອງນີ້ແລ້ວ? ພວກເຈົ້າຄິດວ່າໃຜຈະມາຊ່ວຍພວກເຈົ້າ?+ 11 ຢ່າໃຫ້ເຮເຊກີຢາຕົວະພວກເຈົ້າວ່າ ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຈະຊ່ວຍພວກເຈົ້າໃຫ້ລອດຈາກກະສັດອັດຊີເຣຍ+ ແລະຢ່າໃຫ້ລາວເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າອົດເຂົ້າອົດນ້ຳຕາຍ. 12 ເຮເຊກີຢານິຕົ໋ວທີ່ທຳລາຍບ່ອນນະມັດສະການຕ່າງໆ+ແລະແທ່ນບູຊາຕ່າງໆ+ຂອງພະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ແລ້ວລາວກໍບອກຄົນທີ່ຢູ່ຢູດາກັບເຢຣູຊາເລັມວ່າ ພວກເຈົ້າຕ້ອງນະມັດສະການແລະເຜົາເຄື່ອງບູຊາຢູ່ບ່ອນດຽວເທົ່ານັ້ນ.+ 13 ພວກເຈົ້າກໍຮູ້ຕົ໋ວວ່າຂ້ອຍກັບປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງຂ້ອຍເຮັດຫຍັງແດ່ກັບຊາດຕ່າງໆ.+ ພະເຈົ້າຂອງຊາດເຫຼົ່ານັ້ນຊ່ວຍຊາດຂອງໂຕເອງໃຫ້ລອດຈາກຂ້ອຍກະບໍ່ໄດ້.+ 14 ປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງຂ້ອຍເຄີຍທຳລາຍຫຼາຍປະເທດ ແລະພະເຈົ້າຂອງຊາດເຫຼົ່ານັ້ນກໍຊ່ວຍຊາດຂອງໂຕເອງໃຫ້ລອດຈາກມືຂອງຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຊ້ຳ ແລ້ວພວກເຈົ້າຍັງຄິດວ່າພະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຈະຊ່ວຍພວກເຈົ້າໃຫ້ລອດຈາກຂ້ອຍໄດ້ຫວະ?+ 15 ຢ່າໃຫ້ເຮເຊກີຢາຕົວະພວກເຈົ້າ.+ ບໍ່ຕ້ອງເຊື່ອລາວ ຍ້ອນວ່າບໍ່ມີພະເຈົ້າຂອງຊາດໃດສາມາດຊ່ວຍຄົນຂອງໂຕເອງໃຫ້ລອດຈາກຂ້ອຍແລະປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງຂ້ອຍໄດ້. ພະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າກໍຊ່ວຍພວກເຈົ້າໃຫ້ລອດຈາກຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ດອກ!’”+
16 ຄົນຂອງເຊນນາເກຣິບໄດ້ເວົ້າໃສ່ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ແລະເຮເຊກີຢາທີ່ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເພິ່ນຕື່ມອີກ. 17 ເຊນນາເກຣິບຍັງໄດ້ສົ່ງຈົດໝາຍ+ມາດູຖູກພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ+ວ່າ: “ຂະໜາດພະເຈົ້າຂອງຊາດຕ່າງໆຍັງຊ່ວຍຄົນຂອງໂຕເອງບໍ່ໄດ້+ ແລ້ວພະເຈົ້າຂອງເຮເຊກີຢາຈະຊ່ວຍຄົນຂອງໂຕເອງໄດ້ຫວະ!” 18 ເຂົາເຈົ້າເວົ້າສຽງດັງໆເປັນພາສາຂອງຄົນຢິວ*ໃຫ້ພວກທະຫານເຢຣູຊາເລັມທີ່ຢູ່ເທິງກຳແພງໄດ້ຍິນເພື່ອໃຫ້ພວກທະຫານຢ້ານແລະຈະຍຶດເອົາເມືອງໄດ້.+ 19 ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຍາະເຍີ້ຍພະເຈົ້າຂອງເມືອງເຢຣູຊາເລັມຄືກັບທີ່ໄດ້ເຍາະເຍີ້ຍພະເຈົ້າຂອງຊາດຕ່າງໆທີ່ມະນຸດເຮັດຂຶ້ນມາ. 20 ກະສັດເຮເຊກີຢາແລະຜູ້ພະຍາກອນເອຊາຢາ+ລູກຊາຍຂອງອາມອດໄດ້ອະທິດຖານບໍ່ຢຸດບໍ່ເຊົາກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ເພື່ອຂໍໃຫ້ພະເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນຊ່ວຍ.+
21 ພະເຢໂຫວາຈຶ່ງສົ່ງທູດສະຫວັນອົງໜຶ່ງມາຂ້າພວກທະຫານທີ່ເກັ່ງໆ+ ພວກຫົວໜ້າ ແລະພວກຫົວໜ້າກອງທັບທີ່ຢູ່ຄ້າຍຂອງກະສັດອັດຊີເຣຍຕາຍຈົນໝົດ. ກະສັດອັດຊີເຣຍກັບເມືອປະເທດຂອງໂຕເອງດ້ວຍຄວາມອັບອາຍ. ຕໍ່ມາ ຕອນທີ່ລາວເຂົ້າໄປໃນວິຫານຂອງພະເຈົ້າຂອງລາວ ພວກລູກຊາຍຂອງລາວກໍໄດ້ເອົາດາບຂ້າລາວຕາຍ.+ 22 ພະເຢໂຫວາໄດ້ຊ່ວຍເຮເຊກີຢາແລະຄົນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມໃຫ້ລອດຈາກເຊນນາເກຣິບກະສັດຂອງອັດຊີເຣຍແລະລອດຈາກຊາດອື່ນໆ. ເພິ່ນໄດ້ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າມີຄວາມສະຫງົບສຸກທົ່ວປະເທດ. 23 ມີຄົນຈຳນວນຫຼາຍໄດ້ເອົາເຄື່ອງຂອງມາໃຫ້ພະເຢໂຫວາຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມແລະໄດ້ເອົາແນວດີໆມາໃຫ້ເຮເຊກີຢາກະສັດຂອງຢູດາ.+ ເຮເຊກີຢາໄດ້ຮັບຄວາມນັບຖືຫຼາຍຈາກຊາດຕ່າງໆ.
24 ຕອນທີ່ເຮເຊກີຢາບໍ່ສະບາຍແຮງແລະໃກ້ຊິຕາຍ ລາວໄດ້ອະທິດຖານຫາພະເຢໂຫວາ+ ແລ້ວເພິ່ນກໍຕອບຄຳອະທິດຖານຂອງລາວແລະເຮັດສິ່ງທີ່ຢືນຢັນຄຳຕອບນັ້ນ.+ 25 ແຕ່ເຮເຊກີຢາບໍ່ໄດ້ສຳນຶກບຸນຄຸນໃນສິ່ງດີໆທີ່ລາວໄດ້ຮັບ. ລາວກາຍເປັນຄົນຍິ່ງຈອງຫອງ ພະເຈົ້າຈຶ່ງໃຈຮ້າຍໃຫ້ເຮເຊກີຢາ ຄົນຢູດາ ແລະຄົນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມ. 26 ຕໍ່ມາ ເຮເຊກີຢາກັບຄົນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມໄດ້ຖ່ອມໂຕແລະເຊົາຍິ່ງຈອງຫອງ+ ພະເຢໂຫວາຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ລົງໂທດເຂົາເຈົ້າໃນສະໄໝຂອງເຮເຊກີຢາ.+
27 ເຮເຊກີຢາມີຊື່ສຽງແລະຮັ່ງຫຼາຍ.+ ລາວສ້າງບ່ອນມ້ຽນ+ເງິນມ້ຽນຄຳ ບ່ອນມ້ຽນຫີນທີ່ມີຄ່າ ນ້ຳມັນຫອມ ໂລ້ ແລະສິ່ງທີ່ມີຄ່າອື່ນໆອີກຫຼາຍຢ່າງ. 28 ລາວເຮັດບ່ອນມ້ຽນເຂົ້າ ບ່ອນມ້ຽນເຫຼົ້າແວງໃໝ່ ແລະບ່ອນມ້ຽນນ້ຳມັນໝາກກອກ. ລາວເຮັດຄອກສຳລັບແກະແລະສັດອື່ນໆ. 29 ລາວຍັງໄດ້ສ້າງເມືອງຕ່າງໆສຳລັບໂຕເອງ. ລາວມີຝູງງົວ ຝູງແກະ ແລະຝູງແບ້ບັກຫຼາຍໆ. ພະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ລາວມີຊັບສິນເງິນຄຳຫຼາຍແທ້ຫຼາຍວ່າ. 30 ເຮເຊກີຢາອັດຮູນ້ຳ+ທາງເທິງຂອງຫ້ວຍກີໂຮນ+ ແລະເຮັດທາງນ້ຳເພື່ອໃຫ້ນ້ຳໄຫຼໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກເຂົ້າໄປໃນເມືອງຂອງດາວິດ.+ ເຮເຊກີຢາເຮັດຫຍັງກໍສຳເລັດ. 31 ແຕ່ຕອນທີ່ຕົວແທນຂອງພວກເຈົ້ານາຍຈາກບາບີໂລນມາຖາມສິ່ງທີ່ຢືນຢັນຄຳຕອບຂອງພະເຈົ້າ+ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຢູດາ+ ພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ໄດ້ປ່ອຍໃຫ້ເຮເຊກີຢາຕັດສິນໃຈເອົາເອງວ່າຈະເຮັດແນວໃດ ຍ້ອນເພິ່ນຢາກທົດລອງເຮເຊກີຢາ+ເພື່ອຈະຮູ້ວ່າຫົວໃຈລາວເປັນແນວໃດແທ້ໆ.+
32 ເລື່ອງຕ່າງໆຂອງເຮເຊກີຢາແລະສິ່ງທີ່ລາວເຮັດດ້ວຍຄວາມຮັກທີ່ໝັ້ນຄົງ+ກໍຂຽນໄວ້ໃນບັນທຶກນິມິດ*ຂອງເອຊາຢາ+ລູກຊາຍຂອງອາມອດເຊິ່ງຢູ່ໃນປຶ້ມຂອງພວກກະສັດຢູດາແລະພວກກະສັດອິດສະຣາເອນ.+ 33 ເມື່ອເຮເຊກີຢາຕາຍ ເຂົາເຈົ້າຝັງລາວໄວ້ຢູ່ເນີນທີ່ຝັງພວກລູກຫຼານຂອງດາວິດ.+ ຄົນຢູດາແລະຄົນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມໄດ້ຈັດງານສົບໃຫ້ລາວແບບມີກຽດ. ມານາເຊລູກຊາຍຂອງລາວກໍເປັນກະສັດແທນ.
33 ມານາເຊ+ເປັນກະສັດຕອນອາຍຸ 12 ປີ ແລະລາວປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 55 ປີ.+
2 ມານາເຊເຮັດສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາເບິ່ງວ່າຊົ່ວ. ລາວໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນຕາຂີ້ດຽດຄືກັບຊາດຕ່າງໆທີ່ພະເຢໂຫວາໄດ້ໄລ່ໜີໄປຈາກພວກອິດສະຣາເອນ.+ 3 ບ່ອນນະມັດສະການຕ່າງໆທີ່ເຮເຊກີຢາພໍ່ຂອງລາວໄດ້ທຳລາຍໄປແລ້ວ ລາວກໍສ້າງຂຶ້ນມາໃໝ່.+ ລາວສ້າງແທ່ນບູຊາໃຫ້ພະບາອານແລະເຮັດເສົາໄມ້ສັກສິດ.* ລາວຂາບໄຫວ້ແລະນະມັດສະການດວງດາວຕ່າງໆ.+ 4 ນອກຈາກນັ້ນ ລາວຍັງໄດ້ສ້າງແທ່ນບູຊາຫຼາຍແທ່ນໃຫ້ພະເຈົ້າປອມຢູ່ໃນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ+ເຊິ່ງເປັນບ່ອນທີ່ພະເຢໂຫວາເວົ້າເຖິງວ່າ: “ເຮົາຈະໃຫ້ຊື່ຂອງເຮົາຢູ່ໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມຕະຫຼອດໄປ.”+ 5 ລາວໄດ້ສ້າງແທ່ນບູຊາໃຫ້ດວງດາວຕ່າງໆໄວ້ທັງສອງເດີ່ນຢູ່ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ.+ 6 ລາວເຜົາພວກລູກຊາຍຂອງໂຕເອງ*+ຢູ່ຮ່ອມພູຮິນໂນມ.*+ ລາວຫຼິ້ນມົນ+ ຫຼິ້ນຄາຖາອາຄົມ ເບິ່ງດວງ ແລະໃຫ້ມີພວກໝໍຜີກັບໝໍດູ.+ ລາວເຮັດສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາເບິ່ງວ່າຊົ່ວແທ້ຊົ່ວວ່າແລະເຮັດໃຫ້ເພິ່ນໃຈຮ້າຍຫຼາຍ.
7 ລາວແກະສະຫຼັກຮູບພະອັດເຊຣາ*ແລ້ວເອົາໄປໄວ້ໃນວິຫານ+ເຊິ່ງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ເຄີຍບອກດາວິດກັບໂຊໂລໂມນລູກຊາຍຂອງລາວວ່າ: “ເຮົາຈະໃຫ້ຊື່ຂອງເຮົາຢູ່ໃນວິຫານນີ້ຕະຫຼອດໄປແລະຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມທີ່ເຮົາໄດ້ເລືອກຈາກທຸກເມືອງໃນຕະກູນຕ່າງໆຂອງອິດສະຣາເອນ.+ 8 ຖ້າພວກອິດສະຣາເອນເຮັດຕາມຄຳສັ່ງທຸກຢ່າງຂອງເຮົາ ເຮັດຕາມກົດໝາຍ ຂໍ້ກຳນົດ ແລະການຕັດສິນຕ່າງໆທີ່ເຮົາໃຫ້ຜ່ານທາງໂມເຊ ເຮົາຈະບໍ່ໃຫ້ພວກອິດສະຣາເອນອອກໄປຈາກແຜ່ນດິນນີ້ອີກທີ່ເຮົາເອົາໃຫ້ປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ.” 9 ມານາເຊໄດ້ພາຄົນຢູດາແລະຄົນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມໄປຜິດທາງ ແລະພາເຂົາເຈົ້າເຮັດຊົ່ວຫຼາຍກວ່າຊາດຕ່າງໆທີ່ພະເຢໂຫວາໄດ້ກວາດລ້າງຕອນທີ່ພວກອິດສະຣາເອນເຂົ້າມາຢູ່ແຜ່ນດິນນັ້ນ.+
10 ພະເຢໂຫວາເຕືອນມານາເຊກັບປະຊາຊົນຫຼາຍເທື່ອ ແຕ່ເຂົາເຈົ້າກໍບໍ່ຟັງ.+ 11 ພະເຢໂຫວາຈຶ່ງໃຫ້ພວກຫົວໜ້າກອງທັບຂອງກະສັດອັດຊີເຣຍມາໂຈມຕີມານາເຊ. ເຂົາເຈົ້າຈັບລາວແລະເອົາຂໍເກາະເກາະລາວ* ເອົາໂສ້ທອງແດງ 2 ເສັ້ນລ່າມລາວ ແລ້ວພາໄປເມືອງບາບີໂລນ. 12 ຕອນທີ່ມານາເຊລຳບາກ ລາວໄດ້ອ້ອນວອນຂໍໃຫ້ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງລາວຊ່ວຍ. ລາວຮູ້ສຶກເສຍໃຈແລະຖ່ອມໂຕຕໍ່ພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງລາວ. 13 ມານາເຊອະທິດຖານຫາພະເຈົ້າຫຼາຍເທື່ອ ເພິ່ນຈຶ່ງອີ່ຕົນແລະຟັງຄຳອ້ອນວອນຂອງລາວ ແລະໃຫ້ລາວກັບມາເປັນກະສັດປົກຄອງເມືອງເຢຣູຊາເລັມຄືເກົ່າ.+ ຈາກເຫດການນີ້ມານາເຊຈຶ່ງຮູ້ວ່າພະເຢໂຫວາເປັນພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້.+
14 ຕໍ່ມາ ມານາເຊໄດ້ສ້າງກຳແພງຊັ້ນນອກທີ່ສູງໆສຳລັບເມືອງຂອງດາວິດ+ເຊິ່ງຢູ່ທາງທິດຕາເວັນຕົກຂອງຫ້ວຍກີໂຮນ+ທີ່ຢູ່ຮ່ອມພູ.* ລາວສ້າງກຳແພງນັ້ນໄປຈົນຮອດປະຕູປາ+ ແລ້ວສ້າງອ້ອມມາຈົນຮອດໂອເຟນ.+ ລາວຍັງໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງພວກຫົວໜ້າກອງທັບໃຫ້ຢູ່ຕາມເມືອງຕ່າງໆທີ່ມີກຳແພງອ້ອມໃນເຂດຢູດາ. 15 ມານາເຊເອົາຮູບບູຊາທີ່ລາວເຮັດກັບຮູບພະຂອງພວກຕ່າງຊາດທີ່ຢູ່ໃນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ+ ແລະແທ່ນບູຊາທັງໝົດທີ່ລາວໄດ້ສ້າງຢູ່ເທິງພູບ່ອນທີ່ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ+ຕັ້ງຢູ່ແລະໃນບ່ອນຕ່າງໆຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມອອກໄປຖິ້ມຢູ່ນອກເມືອງ. 16 ມານາເຊຍັງໄດ້ແປງແທ່ນບູຊາຂອງພະເຢໂຫວາ+ແລະເຜົາເຄື່ອງບູຊາສ້າງຄວາມສະຫງົບສຸກ+ກັບເຜົາເຄື່ອງບູຊາສະແດງຄວາມຂອບໃຈ+ໃຫ້ເພິ່ນ. ຈາກນັ້ນ ລາວກໍສັ່ງໃຫ້ພວກຢູດານະມັດສະການພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ. 17 ເຖິງວ່າປະຊາຊົນເຜົາເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງເຂົາເຈົ້າຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ເຂົາເຈົ້າກໍຍັງໃຊ້ແທ່ນບູຊາຢູ່ບ່ອນນະມັດສະການຕ່າງໆຂອງພະເຈົ້າປອມເຜົາໃຫ້ເພິ່ນ.
18 ເລື່ອງຕ່າງໆຂອງມານາເຊ ຄຳອະທິດຖານຂອງລາວ ແລະສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນເວົ້າກັບລາວຜ່ານທາງຜູ້ພະຍາກອນກໍຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມປະຫວັດຂອງພວກກະສັດອິດສະຣາເອນ. 19 ນອກຈາກນັ້ນ ຄຳອະທິດຖານຂອງລາວ+ ວິທີທີ່ພະເຈົ້າຕອບຄຳອະທິດຖານນັ້ນ ຄວາມບໍ່ສັດຊື່ແລະຄວາມຜິດທີ່ລາວໄດ້ເຮັດ+ ລວມທັງບ່ອນທີ່ລາວຕັ້ງເສົາໄມ້ສັກສິດ+ ຕັ້ງຮູບບູຊາຕ່າງໆ ແລະບ່ອນນະມັດສະການພະເຈົ້າປອມກ່ອນທີ່ລາວຈະຮູ້ສຶກເສຍໃຈແລະຖ່ອມໂຕກໍຂຽນໄວ້ໃນບັນທຶກຂອງຜູ້ພະຍາກອນ. 20 ເມື່ອມານາເຊຕາຍ ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຝັງລາວໄວ້ກັບປູ່ຍ່າຕານາຍຢູ່ວັງຂອງລາວ. ອາໂມນລູກຊາຍຂອງລາວກໍເປັນກະສັດແທນ.+
21 ອາໂມນ+ເປັນກະສັດຕອນອາຍຸ 22 ປີ ແລະລາວປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 2 ປີ.+ 22 ລາວເຮັດສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາເບິ່ງວ່າຊົ່ວຄືກັບມານາເຊພໍ່ຂອງລາວ.+ ລາວໄດ້ນະມັດສະການແລະເຜົາເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ຮູບພະຕ່າງໆທີ່ພໍ່ຂອງລາວໄດ້ເຮັດ.+ 23 ແທນທີ່ອາໂມນຈະຮູ້ສຶກເສຍໃຈແລະຖ່ອມໂຕຕໍ່ພະເຢໂຫວາ+ຄືກັບມານາເຊ+ ແຕ່ລາວແຮ່ງເຮັດຊົ່ວຫຼາຍຂຶ້ນກວ່າເກົ່າ. 24 ໃນທີ່ສຸດ ຄົນຮັບໃຊ້ຂອງອາໂມນໄດ້ວາງແຜນ+ແລະຂ້າລາວຕາຍຢູ່ວັງຂອງລາວ. 25 ແຕ່ປະຊາຊົນໄດ້ຂ້າທຸກຄົນທີ່ວາງແຜນຂ້າກະສັດອາໂມນ+ ແລະແຕ່ງຕັ້ງໂຢສີຢາ+ລູກຊາຍຂອງລາວໃຫ້ເປັນກະສັດແທນ.
34 ໂຢສີຢາ+ເປັນກະສັດຕອນອາຍຸ 8 ປີ ແລະລາວປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 31 ປີ.+ 2 ລາວເຮັດສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາເບິ່ງວ່າຖືກຕ້ອງແລະໃຊ້ຊີວິດຄືກັບດາວິດປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງລາວທຸກຢ່າງ. ລາວຢູ່ໃນແນວທາງທີ່ຖືກຕ້ອງສະເໝີ.
3 ໃນປີທີ 8 ທີ່ໂຢສີຢາປົກຄອງ ເຖິງວ່າລາວຈະຍັງໜຸ່ມ ແຕ່ລາວໄດ້ເລີ່ມຮັບໃຊ້ພະເຈົ້າຂອງດາວິດປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງລາວ.+ ໃນປີທີ 12 ທີ່ລາວປົກຄອງ ລາວໄດ້ເລີ່ມທຳລາຍບ່ອນນະມັດສະການພະເຈົ້າປອມ+ ເສົາໄມ້ສັກສິດ* ຮູບພະຕ່າງໆ+ ແລະຮູບຫຼໍ່ທີ່ເປັນເຫຼັກໃຫ້ໝົດໄປຈາກຢູດາແລະເຢຣູຊາເລັມ.+ 4 ລາວໄດ້ສັ່ງໃຫ້ທຳລາຍແທ່ນບູຊາແລະແທ່ນເຜົາເຄື່ອງຫອມຂອງພະບາອານ. ລາວຍັງໄດ້ທຸບເສົາໄມ້ສັກສິດ ຮູບພະຕ່າງໆ ແລະຮູບຫຼໍ່ທີ່ເປັນເຫຼັກຈົນມຸ່ນ ແລ້ວເອົາໄປຫວ່ານໃສ່ບ່ອນຝັງສົບຂອງພວກທີ່ນະມັດສະການສິ່ງເຫຼົ່ານີ້. + 5 ລາວເອົາກະດູກຂອງພວກປະໂລຫິດໄປເຜົາຢູ່ເທິງແທ່ນບູຊາທີ່ເຂົາເຈົ້າໃຊ້ນະມັດສະການ.+ ສິ່ງທີ່ລາວເຮັດນີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຢູດາແລະເຢຣູຊາເລັມສະອາດ.
6 ຈາກນັ້ນ ໂຢສີຢາໄດ້ໄປຕາມເມືອງຕ່າງໆໃນເຂດຂອງຕະກູນມານາເຊ ເອຟຣາຢິມ+ ຊີເມໂອນຈົນຮອດນັບທາລີ ແລະໄປຕາມເມືອງຕ່າງໆທີ່ຮ້າງແລ້ວເພື່ອເຮັດແບບດຽວກັນນີ້. 7 ລາວໄດ້ທຳລາຍແທ່ນບູຊາ ທຸບເສົາໄມ້ສັກສິດກັບຮູບພະຕ່າງໆຈົນມຸ່ນ+ ແລະທຳລາຍແທ່ນເຜົາເຄື່ອງຫອມຢູ່ທົ່ວອິດສະຣາເອນ.+ ຫຼັງຈາກນັ້ນ ລາວກໍກັບເມືອເມືອງເຢຣູຊາເລັມ.
8 ຫຼັງຈາກໂຢສີຢາກຳຈັດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ໝົດໄປຈາກແຜ່ນດິນອິດສະຣາເອນແລະວິຫານແລ້ວ ໃນປີທີ 18 ທີ່ລາວປົກຄອງ ລາວໄດ້ໃຫ້ຊາຟານ+ລູກຊາຍຂອງອາຊາລີຢາ ມາອາເສຢາທີ່ເປັນເຈົ້າເມືອງ ແລະໂຢອາລູກຊາຍຂອງໂຢອາຮັດທີ່ເປັນຜູ້ຈົດບັນທຶກໃຫ້ກະສັດໄປແປງວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງລາວ.+ 9 ເຂົາເຈົ້າໄປຫາປະໂລຫິດໃຫຍ່ຮິນກີຢາເພື່ອເອົາເງິນບໍລິຈາກທີ່ຢູ່ວິຫານຂອງພະເຈົ້າໄປໃຫ້ລາວ. ພວກເລວີທີ່ເຮັດວຽກຍາມປະຕູໄດ້ລວບລວມເງິນເຫຼົ່ານີ້ຈາກພວກມານາເຊ ພວກເອຟຣາຢິມ ແລະພວກອິດສະຣາເອນທຸກຄົນ+ ລວມທັງຈາກພວກຢູດາ ພວກເບັນຢາມິນ ແລະຄົນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມ. 10 ເຂົາເຈົ້າເອົາເງິນນັ້ນໄປໃຫ້ພວກທີ່ຮັບຜິດຊອບເບິ່ງແຍງວຽກແປງວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ. ພວກທີ່ເບິ່ງແຍງວຽກກໍເອົາເງິນໄປຈ່າຍໃຫ້ພວກຊ່າງທີ່ແປງວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາບ່ອນທີ່ເພ. 11 ພວກທີ່ຮັບຜິດຊອບວຽກໄດ້ເອົາເງິນໄປໃຫ້ພວກຊ່າງໄມ້ກັບຊ່າງກໍ່ເພື່ອໄປຊື້ຫີນທີ່ຕັດເປັນກ້ອນແລ້ວກັບໄມ້ຄ້ຳ ແລ້ວໃຫ້ພວກຊ່າງເອົາໄປແປງຄານຂອງຕຶກຕ່າງໆທີ່ພວກກະສັດຂອງຢູດາປ່ອຍໃຫ້ເປ່ເພ.+
12 ເຂົາເຈົ້າເຮັດວຽກຢ່າງສັດຊື່.+ ພວກເລວີທີ່ເບິ່ງແຍງເຂົາເຈົ້າແມ່ນຢາຮາດກັບໂອບາດີຢາທີ່ເປັນລູກຫຼານຂອງເມຣາຣີ+ ແລະເຊຄາຣີຢາກັບເມຊຸນລຳທີ່ເປັນລູກຫຼານຂອງໂກຮາດ.+ ພວກເລວີທີ່ຫຼິ້ນດົນຕີເກັ່ງ+ 13 ເບິ່ງແຍງພວກກຳມະກອນແລະເບິ່ງແຍງຜູ້ທີ່ເຮັດວຽກແນວອື່ນ. ພວກເລວີບາງຄົນເປັນເລຂາ ເປັນຄົນຍາມປະຕູ+ ແລະເປັນຜູ້ເບິ່ງແຍງວຽກອື່ນໆ.
14 ຕອນທີ່ເຂົາເຈົ້າເອົາເງິນບໍລິຈາກອອກມາຈາກວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ+ ປະໂລຫິດຮິນກີຢາໄດ້ເຫັນປຶ້ມກົດໝາຍຂອງພະເຢໂຫວາ+ທີ່ເພິ່ນໃຫ້ຜ່ານທາງໂມເຊ.+ 15 ຮິນກີຢາຈຶ່ງບອກຊາຟານທີ່ເປັນເລຂາວ່າ: “ຂ້ອຍເຫັນປຶ້ມກົດໝາຍນີ້ຢູ່ໃນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ.” ແລ້ວຮິນກີຢາກໍເອົາປຶ້ມກົດໝາຍນັ້ນໃຫ້ຊາຟານ. 16 ຈາກນັ້ນ ຊາຟານກໍເອົາປຶ້ມກົດໝາຍນັ້ນໄປໃຫ້ກະສັດແລະບອກວ່າ: “ພວກຄົນຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານໄດ້ເຮັດທຸກຢ່າງຕາມທີ່ທ່ານບອກແລ້ວ. 17 ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຖອກເງິນອອກຈາກກ່ອງທີ່ຢູ່ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາແລະເອົາໄປໃຫ້ພວກທີ່ຮັບຜິດຊອບເບິ່ງແຍງວຽກກັບພວກທີ່ແປງວິຫານແລ້ວ.” 18 ຊາຟານທີ່ເປັນເລຂາຍັງບອກກະສັດອີກວ່າ: “ປະໂລຫິດຮິນກີຢາໄດ້ເອົາປຶ້ມນີ້ໃຫ້ຂ້ອຍ.”+ ແລ້ວຊາຟານກໍອ່ານໃຫ້ກະສັດຟັງ.+
19 ເມື່ອກະສັດໄດ້ຍິນສິ່ງທີ່ຂຽນຢູ່ໃນປຶ້ມກົດໝາຍນັ້ນ ລາວກໍຈີກເສື້ອຂອງໂຕເອງ.+ 20 ຈາກນັ້ນ ກະສັດສັ່ງຮິນກີຢາ ອາຮີກາມ+ລູກຊາຍຂອງຊາຟານ ອັບໂດນ*ລູກຊາຍຂອງມີກາ* ຊາຟານທີ່ເປັນເລຂາ ແລະອາສາຢາທີ່ເປັນຄົນຮັບໃຊ້ຂອງກະສັດວ່າ: 21 “ໃຫ້ພວກເຈົ້າໄປຖາມພະເຢໂຫວາແທນຂ້ອຍ ແລະແທນປະຊາຊົນທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ໃນອິດສະຣາເອນກັບຢູດາກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມນີ້. ພະເຢໂຫວາໃຈຮ້າຍໃຫ້ພວກເຮົາຫຼາຍ ຍ້ອນປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງພວກເຮົາບໍ່ເຊື່ອຟັງພະເຢໂຫວາແລະບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມທຸກຢ່າງທີ່ຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມນີ້.”+
22 ຮິນກີຢາກັບຄົນອື່ນໆທີ່ກະສັດສົ່ງໄປຈຶ່ງໄປຫາຜູ້ພະຍາກອນຍິງທີ່ຊື່ຮຸນດາ.+ ຮຸນດາເປັນເມຍຂອງຊາລຶມທີ່ເປັນຄົນເບິ່ງແຍງເຄື່ອງນຸ່ງ. ຊາລຶມເປັນລູກຊາຍຂອງຕິກວາແລະເປັນຫຼານຂອງຮາຮັດ. ຮຸນດາຢູ່ເຂດເມືອງໃໝ່ຂອງເຢຣູຊາເລັມ ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງໄປຫາລາວຢູ່ຫັ້ນ.+ 23 ຮຸນດາບອກເຂົາເຈົ້າວ່າ: “ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນເວົ້າຈັ່ງຊີ້ ‘ໄປບອກຜູ້ທີ່ສົ່ງພວກເຈົ້າມາຫາເຮົາວ່າ 24 “ພະເຢໂຫວາບອກວ່າ ‘ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ປະເທດນີ້ເຈິຄວາມຈິບຫາຍແລະຈະລົງໂທດປະຊາຊົນ.+ ຄຳສາບແຊ່ງທຸກຢ່າງທີ່ຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມ+ທີ່ກະສັດຢູດາອ່ານຈະເກີດຂຶ້ນແທ້. 25 ເຂົາເຈົ້າໄດ້ປະຖິ້ມເຮົາ+ ໄປເຜົາເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ພະເຈົ້າອື່ນ ແລະເຮັດທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງເພື່ອໃຫ້ເຮົາໃຈຮ້າຍ.+ ຍ້ອນແນວນີ້ ເຮົາຈະລົງໂທດປະເທດນີ້ແລະຈະບໍ່ມີຫຍັງທີ່ເຮັດໃຫ້ເຮົາເຊົາໃຈຮ້າຍໄດ້.’”+ 26 ແຕ່ສຳລັບກະສັດຢູດາທີ່ສົ່ງພວກເຈົ້າມາຖາມພະເຢໂຫວາ ໃຫ້ໄປບອກລາວວ່າ “ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນເວົ້າກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ຍິນນັ້ນ+ວ່າ 27 ‘ເມື່ອເຈົ້າຮູ້ວ່າເຮົາຈະເຮັດຫຍັງກັບປະເທດນີ້ແລະປະຊາຊົນທີ່ຢູ່ນີ້ ເຈົ້າໄດ້ຕັ້ງໃຈຟັງ ຈີກເສື້ອຂອງໂຕເອງ ຖ່ອມໂຕ ແລະຮ້ອງໄຫ້ຕໍ່ໜ້າເຮົາທີ່ເປັນພະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ພະເຢໂຫວາຈຶ່ງບອກວ່າ ເຮົາໄດ້ຍິນຄຳອະທິດຖານຂອງເຈົ້າແລ້ວ.+ 28 ເຮົາຈະໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ຢູ່ກັບປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຈົ້າ*ແລະຖືກຝັງຢ່າງສະຫງົບສຸກ. ເຈົ້າຈະບໍ່ເຫັນຄວາມຈິບຫາຍທີ່ເຮົາຈະເຮັດກັບປະເທດນີ້ແລະປະຊາຊົນທີ່ຢູ່ນີ້.’”’”+
ເຂົາເຈົ້າຈຶ່ງໄປບອກກະສັດຕາມນັ້ນ. 29 ກະສັດໂຢສີຢາຈຶ່ງໃຫ້ຄົນໄປເອີ້ນພວກຜູ້ນຳທຸກຄົນໃນຢູດາແລະໃນເຢຣູຊາເລັມໃຫ້ມາລວມກັນ.+ 30 ແລ້ວກະສັດກໍໄປວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາພ້ອມກັບປະຊາຊົນທຸກຄົນຕັ້ງແຕ່ເດັກນ້ອຍຈົນຮອດຜູ້ໃຫຍ່ທີ່ມາຈາກຢູດາແລະເຢຣູຊາເລັມ ລວມທັງພວກປະໂລຫິດແລະພວກເລວີ. ລາວອ່ານທຸກສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນປຶ້ມບັນທຶກຂໍ້ສັນຍາທີ່ເຫັນໃນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາໃຫ້ທຸກຄົນຟັງ.+ 31 ກະສັດໄປຢືນຢູ່ບ່ອນຂອງໂຕເອງແລະສັນຍາ*+ກັບພະເຢໂຫວາວ່າລາວຈະເຊື່ອຟັງພະເຢໂຫວາແລະເຮັດຕາມຄຳສັ່ງ ຂໍ້ເຕືອນໃຈ ແລະກົດໝາຍຂອງເພິ່ນດ້ວຍສຸດຫົວໃຈສຸດຊີວິດ+ໂດຍເຮັດຕາມທຸກສິ່ງທີ່ຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມບັນທຶກຂໍ້ສັນຍານັ້ນ.+ 32 ກະສັດຍັງໄດ້ໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມແລະເຂດເບັນຢາມິນສັນຍາແບບດຽວກັນ. ແລ້ວທຸກຄົນທີ່ຢູ່ຫັ້ນກໍເຮັດຕາມທີ່ສັນຍາໄວ້ກັບພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ.+ 33 ໂຢສີຢາໄດ້ທຳລາຍຮູບບູຊາ*ທັງໝົດໃຫ້ໝົດໄປຈາກອິດສະຣາເອນ.+ ລາວໄດ້ຊ່ວຍພວກອິດສະຣາເອນທຸກຄົນໃຫ້ຮັບໃຊ້ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງເຂົາເຈົ້າ. ຕະຫຼອດໄລຍະທີ່ໂຢສີຢາມີຊີວິດຢູ່ ພວກອິດສະຣາເອນໄດ້ເຊື່ອຟັງພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຂົາເຈົ້າສະເໝີ.
35 ໃນວັນທີ 14 ຂອງເດືອນທີ 1+ ໂຢສີຢາໄດ້ຈັດການສະຫຼອງປັດສະຄາ+ໃຫ້ພະເຢໂຫວາໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມ. ເຂົາເຈົ້າໄດ້ຂ້າສັດສຳລັບປັດສະຄາ.+ 2 ໂຢສີຢາໃຫ້ພວກປະໂລຫິດກັບມາເຮັດໜ້າທີ່ຂອງໂຕເອງແລະກະຕຸ້ນເຂົາເຈົ້າໃຫ້ເຮັດວຽກຮັບໃຊ້ຢູ່ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ.+ 3 ຈາກນັ້ນ ໂຢສີຢາບອກພວກເລວີທີ່ເປັນຄົນບໍລິສຸດສຳລັບພະເຢໂຫວາແລະເປັນຜູ້ສອນພວກອິດສະຣາເອນ+ວ່າ: “ເອົາຫີບສັນຍາທີ່ບໍລິສຸດໄປໄວ້ໃນວິຫານທີ່ໂຊໂລໂມນລູກຊາຍຂອງດາວິດກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນໄດ້ສ້າງ.+ ພວກເຈົ້າບໍ່ຕ້ອງຫາມຫີບນັ້ນອີກແລ້ວ.+ ຕອນນີ້ໃຫ້ພວກເຈົ້າຮັບໃຊ້ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າແລະຮັບໃຊ້ພວກອິດສະຣາເອນປະຊາຊົນຂອງເພິ່ນ. 4 ໃຫ້ພວກເຈົ້າກຽມໂຕເພື່ອເຮັດໜ້າທີ່ຕາມຈຸ້ມເຈື້ອຂອງໂຕເອງຄືກັບທີ່ດາວິດ+ກະສັດຂອງອິດສະຣາເອນແລະໂຊໂລໂມນ+ລູກຊາຍຂອງລາວໄດ້ຂຽນໄວ້. 5 ໃຫ້ພວກເຈົ້າໄປຢືນຢູ່ບ່ອນບໍລິສຸດຕາມຈຸ້ມເຈື້ອຂອງໂຕເອງ ແລະໃນແຕ່ລະກຸ່ມໃຫ້ມີຄອບຄົວຄົນເລວີຊ່ວຍເຂົາເຈົ້າ. 6 ໃຫ້ພວກເຈົ້າຂ້າສັດເພື່ອໃຊ້ເປັນເຄື່ອງບູຊາສຳລັບປັດສະຄາ+ ເຮັດໃຫ້ໂຕເອງສະອາດ* ແລະໃຫ້ພວກເຈົ້າກຽມພ້ອມເພື່ອຊ່ວຍພີ່ນ້ອງຂອງພວກເຈົ້າໃຫ້ເຮັດຕາມທີ່ພະເຢໂຫວາສັ່ງໄວ້ຜ່ານທາງໂມເຊ.”
7 ໂຢສີຢາໄດ້ເອົາແກະນ້ອຍໂຕຜູ້ກັບແບ້ນ້ອຍໂຕຜູ້ 30.000 ໂຕໃຫ້ປະຊາຊົນທີ່ຢູ່ຫັ້ນເພື່ອໃຊ້ເປັນເຄື່ອງບູຊາສຳລັບປັດສະຄາ ແລະລາວຍັງໄດ້ເອົາງົວໃຫ້ເຂົາເຈົ້າອີກ 3.000 ໂຕ. ທັງໝົດນີ້ມາຈາກຝູງສັດຂອງກະສັດ.+ 8 ພວກເຈົ້ານາຍຍັງໄດ້ບໍລິຈາກສິ່ງທີ່ຈະໃຊ້ເປັນເຄື່ອງບູຊາທີ່ໃຫ້ດ້ວຍຄວາມສະໝັກໃຈໃຫ້ປະຊາຊົນ ພວກປະໂລຫິດ ແລະພວກເລວີ. ຮິນກີຢາ+ ເຊຄາຣີຢາ ແລະເຢຮີເອນທີ່ເປັນຜູ້ເບິ່ງແຍງວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ໄດ້ເອົາສັດ 2.600 ໂຕໃຫ້ພວກປະໂລຫິດເພື່ອໃຊ້ເປັນເຄື່ອງບູຊາສຳລັບປັດສະຄາແລະຍັງໄດ້ເອົາງົວໃຫ້ເຂົາເຈົ້າອີກ 300 ໂຕ. 9 ໂກນານີຢາກັບພວກນ້ອງຊາຍຂອງລາວທີ່ຊື່ເຊມາຢາ ເນທາເນນ ລວມທັງຮາຊາບີຢາ ເຢອີເອນ ແລະໂຢຊາບັດທີ່ເປັນຫົວໜ້າຂອງຄົນເລວີໄດ້ເອົາສັດ 5.000 ໂຕເພື່ອໃຊ້ເປັນເຄື່ອງບູຊາສຳລັບປັດສະຄາໃຫ້ພວກເລວີແລະຍັງໄດ້ເອົາງົວໃຫ້ເຂົາເຈົ້າອີກ 500 ໂຕ.
10 ເມື່ອກຽມທຸກຢ່າງແລ້ວໆ ພວກປະໂລຫິດກໍຢືນຢູ່ບ່ອນຂອງເຂົາເຈົ້າແລະພວກເລວີກໍຢືນຢູ່ກຸ່ມຂອງໂຕເອງ+ຕາມທີ່ກະສັດສັ່ງ. 11 ເຂົາເຈົ້າຂ້າສັດເພື່ອໃຊ້ເປັນເຄື່ອງບູຊາສຳລັບປັດສະຄາ+ ແລ້ວພວກປະໂລຫິດໄດ້ເອົາເລືອດຂອງສັດຈາກເຂົາເຈົ້າໄປຊິດໃສ່ແທ່ນບູຊາ+ ສ່ວນພວກເລວີກໍລອກໜັງສັດ.+ 12 ຈາກນັ້ນ ພວກເລວີໄດ້ກຽມເຄື່ອງບູຊາເຜົາເພື່ອຢາຍໃຫ້ປະຊາຊົນຕາມຈຸ້ມເຈື້ອຂອງເຂົາເຈົ້າ. ແລ້ວປະຊາຊົນກໍເອົາເຄື່ອງບູຊານັ້ນໄປໃຫ້ປະໂລຫິດເພື່ອເຜົາໃຫ້ພະເຢໂຫວາຕາມທີ່ຂຽນໄວ້ໃນກົດໝາຍຂອງໂມເຊ. ເຂົາເຈົ້າເຮັດແບບດຽວກັນກັບງົວທັງໝົດ. 13 ເຂົາເຈົ້າເອົາເຄື່ອງບູຊາສຳລັບປັດສະຄາໄປປີ້ງຕາມທີ່ຂຽນໄວ້ໃນກົດໝາຍ+ ແລະເອົາເຄື່ອງບູຊາທີ່ບໍລິສຸດໄປຕົ້ມໃນໝໍ້ແລະໝໍ້ຂາງ. ຈາກນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າກໍຟ້າວເອົາໄປຢາຍໃຫ້ປະຊາຊົນ. 14 ສຸດທ້າຍ ພວກເລວີກໍກຽມສັດສຳລັບໂຕເອງແລະສຳລັບພວກປະໂລຫິດເພື່ອເຜົາເປັນເຄື່ອງບູຊາແລະເພື່ອກິນ. ພວກເລວີເຮັດແບບນີ້ກໍຍ້ອນວ່າພວກປະໂລຫິດທີ່ເປັນລູກຫຼານຂອງອາໂຣນຕ້ອງເຜົາເຄື່ອງບູຊາກັບນ້ຳມັນຈົນຮອດຄ່ຳ.
15 ພວກນັກຮ້ອງທີ່ເປັນລູກຫຼານຂອງອາສັບ+ກໍຢືນຢູ່ບ່ອນຂອງໂຕເອງຕາມທີ່ດາວິດ+ ອາສັບ+ ເຮມານ ແລະເຢດູທູນ+ທີ່ເປັນຜູ້ພະຍາກອນໃຫ້ກະສັດ*ໄດ້ສັ່ງໄວ້. ຄົນຍາມປະຕູກໍຢືນຢູ່ຕາມປະຕູຕ່າງໆ.+ ເຂົາເຈົ້າບໍ່ຕ້ອງປະວຽກຂອງໂຕເອງ ເພາະວ່າພວກເລວີທີ່ເປັນພີ່ນ້ອງຂອງເຂົາເຈົ້າໄດ້ກຽມສຳລັບເຂົາເຈົ້າແລ້ວ. 16 ໃນມື້ນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າໄດ້ສະຫຼອງປັດສະຄາໃຫ້ພະເຢໂຫວາ+ ແລະເຜົາເຄື່ອງບູຊາເຜົາຢູ່ແທ່ນບູຊາຂອງພະເຢໂຫວາຕາມທີ່ກະສັດໂຢສີຢາສັ່ງ.+
17 ໃນຕອນນັ້ນ ພວກອິດສະຣາເອນທີ່ລວມກັນຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມໄດ້ສະຫຼອງປັດສະຄາ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າກໍສະຫຼອງເທດສະການກິນເຂົ້າຈີ່ບໍ່ມີເຊື້ອອີກ 7 ມື້.+ 18 ນັບຕັ້ງແຕ່ສະໄໝຂອງຜູ້ພະຍາກອນຊາມູເອນກໍບໍ່ເຄີຍມີການສະຫຼອງປັດສະຄາແບບນີ້ໃນອິດສະຣາເອນເລີຍ. ບໍ່ມີກະສັດອິດສະຣາເອນອົງໃດທີ່ຈັດການສະຫຼອງປັດສະຄານຳກັນກັບພວກປະໂລຫິດ ພວກເລວີ ພວກຢູດາ ພວກອິດສະຣາເອນທີ່ມາເມືອງເຢຣູຊາເລັມແລະຄົນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມຄືກັບທີ່ໂຢສີຢາໄດ້ເຮັດ.+ 19 ການສະຫຼອງປັດສະຄາເທື່ອນີ້ຈັດໃນປີທີ 18 ທີ່ໂຢສີຢາປົກຄອງ.
20 ຫຼັງຈາກສະຫຼອງປັດສະຄາແລ້ວໆ ໂຢສີຢາກໍແປງວິຫານ. ເມື່ອແປງວິຫານແລ້ວໆ ເນໂກ+ກະສັດຂອງເອຢິບໄດ້ມາຕໍ່ສູ້ຢູ່ເມືອງກາເກມິດໃກ້ກັບແມ່ນ້ຳເອິຟາຣາດ. ໂຢສີຢາຈຶ່ງອອກໄປຕໍ່ສູ້ກັບລາວ.+ 21 ກະສັດເນໂກຈຶ່ງໃຫ້ຄົນໄປບອກໂຢສີຢາວ່າ: “ກະສັດຢູດາ ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງມາຕໍ່ສູ້ຂ້ອຍ? ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ມາຕໍ່ສູ້ເຈົ້າ ແຕ່ຂ້ອຍກຳລັງຈະໄປຕໍ່ສູ້ກັບປະເທດອື່ນ. ພະເຈົ້າບອກໃຫ້ຂ້ອຍຟ້າວໄປ. ເຈົ້າຢ່າມາຂັດຂວາງພະເຈົ້າ ຍ້ອນວ່າເພິ່ນຢູ່ນຳຂ້ອຍ. ຄັນບໍ່ຊັ້ນ ເພິ່ນຈະທຳລາຍເຈົ້າ.” 22 ໂຢສີຢາບໍ່ຍອມກັບເມືອ ແຕ່ລາວປອມໂຕໄປ+ຕໍ່ສູ້ກັບເນໂກ. ລາວບໍ່ຟັງສິ່ງທີ່ເນໂກເວົ້າເຊິ່ງມາຈາກພະເຈົ້າ. ໂຢສີຢາໄປຕໍ່ສູ້ຢູ່ທົ່ງພຽງເມກິດໂດ.+
23 ພວກທະຫານຍິງທະນູຖືກກະສັດໂຢສີຢາ. ລາວຈຶ່ງບອກພວກທະຫານຂອງລາວວ່າ: “ຂ້ອຍບາດເຈັບໜັກຫຼາຍ ພາຂ້ອຍອອກໄປຈາກບ່ອນນີ້.” 24 ພວກທະຫານຈຶ່ງພາໂຢສີຢາລົງຈາກລົດຮົບຄັນທີ່ລາວຢູ່ ແລ້ວພາໄປຂຶ້ນລົດຮົບອີກຄັນໜຶ່ງເພື່ອພາລາວກັບເມືອເມືອງເຢຣູຊາເລັມ. ຕໍ່ມາໂຢສີຢາກໍຕາຍ ແລະເຂົາເຈົ້າຝັງລາວໄວ້ກັບປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງລາວ.+ ຄົນຢູດາແລະຄົນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມໄດ້ໄວ້ທຸກໃຫ້ລາວ. 25 ເຢເຣມີຢາ+ຮ້ອງເພງໄວ້ທຸກໃຫ້ໂຢສີຢາ ແລະພວກນັກຮ້ອງທຸກຄົນທັງຜູ້ຊາຍຜູ້ຍິງ+ກໍຮ້ອງເພງໄວ້ທຸກໃຫ້ໂຢສີຢາຈົນຮອດທຸກມື້ນີ້. ມີຄຳສັ່ງໃຫ້ຮ້ອງເພງເຫຼົ່ານີ້ໃນອິດສະຣາເອນ ແລະເພງເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກເອົາມາໃສ່ໄວ້ໃນປຶ້ມເພງໄວ້ທຸກ.
26 ເລື່ອງຕ່າງໆຂອງໂຢສີຢາ ສິ່ງທີ່ລາວເຮັດດ້ວຍຄວາມຮັກທີ່ໝັ້ນຄົງ ສິ່ງທີ່ລາວເຮັດຕາມທີ່ຂຽນໄວ້ໃນກົດໝາຍຂອງພະເຢໂຫວາ 27 ແລະສິ່ງອື່ນໆທັງໝົດທີ່ລາວເຮັດຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈົນຈົບກໍຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມຂອງພວກກະສັດອິດສະຣາເອນແລະພວກກະສັດຢູດາ.+
36 ປະຊາຊົນໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງເຢໂຮອາຮາດ+ລູກຊາຍຂອງໂຢສີຢາເປັນກະສັດປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມແທນພໍ່ຂອງລາວ.+ 2 ເຢໂຮອາຮາດເປັນກະສັດຕອນອາຍຸ 23 ປີ ແລະລາວປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 3 ເດືອນ. 3 ແຕ່ກະສັດເອຢິບປົດລາວບໍ່ໃຫ້ເປັນກະສັດຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມແລະປັບໄໝຢູດາເປັນເງິນໜັກ 100 ຕະລັນ*ແລະຄຳໜັກ 1 ຕະລັນ.*+ 4 ກະສັດເອຢິບໄດ້ຕັ້ງເອລີຢາກີມອ້າຍຂອງເຢໂຮອາຮາດເປັນກະສັດປົກຄອງຢູດາແລະເຢຣູຊາເລັມ ແລະປ່ຽນຊື່ລາວເປັນເຢໂຮຢາກີມ. ຈາກນັ້ນ ເນໂກ+ກະສັດຂອງເອຢິບໄດ້ຈັບເຢໂຮອາຮາດໄປເອຢິບ.+
5 ເຢໂຮຢາກີມ+ເປັນກະສັດຕອນອາຍຸ 25 ປີ ແລະລາວປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 11 ປີ. ລາວເຮັດສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງລາວເບິ່ງວ່າຊົ່ວ.+ 6 ເນບູກາດເນັດຊາ+ກະສັດຂອງບາບີໂລນໄດ້ມາໂຈມຕີເຢໂຮຢາກີມ. ເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ເອົາໂສ້ທອງແດງ 2 ເສັ້ນລ່າມລາວ ແລະພາລາວໄປບາບີໂລນ.+ 7 ເນບູກາດເນັດຊາເອົາເຄື່ອງໃຊ້ບາງສ່ວນຢູ່ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາໄປບາບີໂລນ ແລະເອົາໄປໄວ້ໃນວັງຂອງລາວຢູ່ບາບີໂລນ.+ 8 ເລື່ອງຕ່າງໆຂອງເຢໂຮຢາກີມ ສິ່ງຕ່າງໆທີ່ເປັນຕາຂີ້ດຽດທີ່ລາວເຮັດ ແລະຄວາມຊົ່ວທຸກຢ່າງຂອງລາວກໍຂຽນໄວ້ໃນປຶ້ມຂອງພວກກະສັດອິດສະຣາເອນແລະພວກກະສັດຢູດາ. ເຢໂຮຢາກິນລູກຊາຍຂອງລາວກໍເປັນກະສັດແທນ.+
9 ເຢໂຮຢາກິນ+ເປັນກະສັດຕອນອາຍຸ 18 ປີ ແລະລາວປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 3 ເດືອນກັບ 10 ມື້. ລາວເຮັດສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາເບິ່ງວ່າຊົ່ວ.+ 10 ໃນຕອນຕົ້ນປີ* ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ໃຫ້ຄົນມາຈັບເຢໂຮຢາກິນໄປບາບີໂລນ+ແລະເອົາເຄື່ອງທີ່ມີຄ່າຕ່າງໆທີ່ຢູ່ໃນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາໄປນຳ.+ ເນບູກາດເນັດຊາໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງເຊເດກີຢາອາວຂອງເຢໂຮຢາກິນໃຫ້ເປັນກະສັດປົກຄອງຢູດາແລະເຢຣູຊາເລັມ.+
11 ເຊເດກີຢາ+ເປັນກະສັດຕອນອາຍຸ 21 ປີ ແລະລາວປົກຄອງຢູ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ 11 ປີ.+ 12 ລາວເຮັດສິ່ງທີ່ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງລາວເບິ່ງວ່າຊົ່ວ. ລາວບໍ່ໄດ້ຖ່ອມໂຕເມື່ອຜູ້ພະຍາກອນເຢເຣມີຢາ+ເຕືອນລາວຕາມຄຳສັ່ງຂອງພະເຢໂຫວາ. 13 ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາເຄີຍບັງຄັບໃຫ້ເຊເດກີຢາສາບານຕໍ່ໜ້າພະເຈົ້າວ່າຈະເຊື່ອຟັງລາວ ແຕ່ຕໍ່ມາເຊເດກີຢາບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມຄຳສາບານແລະກະບົດຕໍ່ເນບູກາດເນັດຊາ.+ ເຊເດກີຢາເປັນຄົນຫົວແຂງ ລາວບໍ່ຍອມກັບມາຫາພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງອິດສະຣາເອນ. 14 ພວກຫົວໜ້າປະໂລຫິດກັບປະຊາຊົນກໍພາກັນບໍ່ສັດຊື່ຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ເຂົາເຈົ້າເຮັດສິ່ງທີ່ພະເຈົ້າຂີ້ດຽດຄືກັບຊາດອື່ນໆກຳລັງເຮັດ ແລະເຂົາເຈົ້າເຮັດໃຫ້ວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ+ທີ່ເພິ່ນເຮັດໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມບໍ່ເໝາະສົມກັບການນະມັດສະການ.
15 ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າຂອງປູ່ຍ່າຕານາຍຂອງເຂົາເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງເພິ່ນມາເຕືອນເຂົາເຈົ້າຫຼາຍເທື່ອ ຍ້ອນເພິ່ນອີ່ຕົນປະຊາຊົນຂອງເພິ່ນແລະບໍ່ຢາກໃຫ້ວິຫານຖືກທຳລາຍ. 16 ແຕ່ເຂົາເຈົ້າເຍາະເຍີ້ຍຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້+ ດູຖູກຄຳເຕືອນຂອງເພິ່ນ+ ແລະດູຖູກຜູ້ພະຍາກອນຂອງເພິ່ນ+ ພະເຢໂຫວາຈຶ່ງໃຈຮ້າຍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຫຼາຍ+ຈົນບໍ່ມີວິທີທີ່ຈະຊ່ວຍເຂົາເຈົ້າໄດ້.
17 ເພິ່ນຈຶ່ງໃຫ້ກະສັດຂອງພວກການເດອາ+ມາຂ້າຄົນໜຸ່ມດ້ວຍດາບ+ໃນວິຫານຂອງເຂົາເຈົ້າ.+ ລາວບໍ່ອີ່ຕົນຜູ້ບ່າວຜູ້ສາວ ຜູ້ເຖົ້າຫຼືຄົນທີ່ເຈັບປ່ວຍ.+ ພະເຈົ້າໄດ້ມອບທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງໄວ້ໃນມືກະສັດຂອງພວກການເດອາ.+ 18 ເຄື່ອງໃຊ້ທຸກຢ່າງທັງອັນນ້ອຍອັນໃຫຍ່ທີ່ຢູ່ໃນວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້ກັບຊັບສົມບັດທີ່ຢູ່ໃນວິຫານຂອງພະເຢໂຫວາ ແລະຊັບສົມບັດຂອງກະສັດກັບຂອງພວກເຈົ້ານາຍ ລາວໄດ້ເອົາໄປບາບີໂລນຈົນໝົດ.+ 19 ລາວຈູດວິຫານຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້+ ທຳລາຍກຳແພງເມືອງເຢຣູຊາເລັມ+ ຈູດປ້ອມທັງໝົດ ແລະທຳລາຍທຸກສິ່ງທີ່ມີຄ່າ.+ 20 ຄົນທີ່ບໍ່ຖືກຂ້າ+ ລາວກໍຈັບໄປບາບີໂລນເພື່ອຮັບໃຊ້ລາວ+ແລະພວກລູກຫຼານຂອງລາວຈົນຮອດຕອນທີ່ເປີເຊຍເລີ່ມປົກຄອງບາບີໂລນ.+ 21 ເລື່ອງນີ້ເກີດຂຶ້ນແທ້ຕາມທີ່ພະເຢໂຫວາໄດ້ເວົ້າຜ່ານທາງເຢເຣມີຢາ.+ ແຜ່ນດິນຖືກປະໄວ້ໃຫ້ຮ້າງເປົ່າຈົນຄົບຈຳນວນປີທີ່ດິນນັ້ນຄວນພັກຕາມກົດໝາຍເລື່ອງປີຊະບາໂຕ.+ ແຜ່ນດິນນັ້ນໄດ້ພັກຈົນຄົບ 70 ປີ.+
22 ໃນປີທຳອິດ*ທີ່ໄຊຣັດ+ກະສັດຂອງເປີເຊຍປົກຄອງ ພະເຢໂຫວາໄດ້ໃຫ້ສິ່ງທີ່ເພິ່ນເວົ້າໄວ້ຜ່ານທາງເຢເຣມີຢາ+ເກີດຂຶ້ນແທ້. ພະເຢໂຫວາໄດ້ກະຕຸ້ນໃຈໄຊຣັດກະສັດຂອງເປີເຊຍໃຫ້ປະກາດໄປທົ່ວປະເທດແລະໃຫ້ຂຽນຄຳປະກາດນັ້ນໄວ້ນຳ. ຄຳປະກາດນັ້ນຂຽນ+ວ່າ: 23 “ຂ້ອຍໄຊຣັດກະສັດຂອງເປີເຊຍບອກວ່າ ‘ພະເຢໂຫວາພະເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນໄດ້ມອບທຸກປະເທດໃນໂລກນີ້ໃຫ້ຂ້ອຍ+ ແລະເພິ່ນສັ່ງຂ້ອຍໃຫ້ສ້າງວິຫານໃຫ້ເພິ່ນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມທີ່ຢູ່ໃນຢູດາ.+ ໃຜກໍຕາມທີ່ເປັນປະຊາຊົນຂອງພະເຢໂຫວາ ຂໍໃຫ້ເພິ່ນຢູ່ກັບລາວແລະໃຫ້ລາວກັບເມືອເມືອງເຢຣູຊາເລັມ.’”+
ຫຼື “ເຕັ້ນສັກສິດ”
ຫຼື “ໄປຖາມພະເຈົ້າຢູ່ຫັ້ນ”
ຫຼື “ທະຫານມ້າ 12.000 ຄົນ”
ຫຼື “ທະຫານມ້າ”
ໄມ້ແປກຊະນິດໜຶ່ງ
ຕົ້ນໝາກເດື່ອຊະນິດໜຶ່ງ
ຫຼືອາດແປວ່າ “ຊື້ມາຈາກເອຢິບແລະຄູເອ. ພວກພໍ່ຄ້າຂອງໂຊໂລໂມນຊື້ມ້າເຫຼົ່ານີ້ມາຈາກຄູເອ.” ອາດໝາຍເຖິງຊີລິເຊຍ.
6,8 ກິໂລກຣາມ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14.
1,7 ກິໂລກຣາມ
ໄມ້ແປກຊະນິດໜຶ່ງ
ໝາຍເຖິງເຂົ້າຈີ່ທີ່ຕັ້ງໄວ້. ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ.
ໄມ້ແປກຊະນິດໜຶ່ງ
ເຂົ້າຊະນິດໜຶ່ງທີ່ໃຊ້ເຮັດເຂົ້າຈີ່ໄດ້
4.400.000 ລິດ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14.
440.000 ລິດ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14.
ແປຕາມໂຕວ່າ “ຜູ້ເປັນນາຍຂອງຂ້ອຍ”
26,7 ແມັດ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14.
8,9 ແມັດ
ປົກກະຕິແລ້ວ 1 ສອກເທົ່າກັບ 44,5 ຊັງຕີແມັດ. ແຕ່ບາງຄົນບອກວ່າ “ວິທີວັດແທກສະໄໝແຕ່ກີ້” ໃນຂໍ້ນີ້ໝາຍເຖິງ 1 ສອກທີ່ຍາວເທົ່າກັບ 51,8 ຊັງຕີແມັດ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14.
8,9 ແມັດ
ສຳເນົາເກົ່າແກ່ບາງສະບັບຂຽນວ່າ “120” ສ່ວນສຳເນົາອື່ນໆແລະສະບັບແປບາງສະບັບຂຽນວ່າ “20 ສອກ”
ໄມ້ແປກຊະນິດໜຶ່ງ
8,9 ແມັດ
20.520 ກິໂລກຣາມ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14
570 ກຣາມ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14.
8,9 ແມັດ
2,2 ແມັດ
2,2 ແມັດ
8,9 ແມັດ
15,5 ແມັດ
2,2 ແມັດ
ຫຼື “ທິດໃຕ້”
ຫຼື “ທິດເໜືອ”
ແປວ່າ “ຂໍໃຫ້ພະອົງ [ໝາຍເຖິງພະເຢໂຫວາ] ຕັ້ງໝັ້ນຄົງຢູ່ຕະຫຼອດໄປ”
ອາດແປວ່າ “ດ້ວຍກຳລັງ”
8,9 ແມັດ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14.
4,5 ແມັດ
4,5 ແມັດ
2,2 ແມັດ
13,4 ແມັດ
44,5 ຊັງຕີແມັດ
7,4 ຊັງຕີແມັດ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14.
66.000 ລິດ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14.
ໝາຍເຖິງຂີ້ເທົ່າທີ່ປົນກັບນ້ຳມັນສັດທີ່ເຜົາເປັນເຄື່ອງບູຊາ
ຫຼື “ລໍ້ໃສ່ນ້ຳ”
ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ
ໝາຍເຖິງເທດສະການປຸກຕູບ
ຫຼື “ພວກປະໂລຫິດທີ່ມາຈາກຕະກູນເລວີ”
ຫຼື “ເຕັ້ນຂໍການຊີ້ນຳ.” ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ.
ໝາຍເຖິງເຮັດໃຫ້ພະເຈົ້າຍອມຮັບ ແລະບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງສະອາດໂດຍການອາບນ້ຳ
2,2 ແມັດ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14.
1,3 ແມັດ
ໝາຍເຖິງຄຳສາບານທີ່ມີໂທດຕາມຄຳສາບແຊ່ງຖ້າບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມ
ແປຕາມໂຕວ່າ “ແນມເບິ່ງ”
ແປຕາມໂຕວ່າ “ປິ່ນໜ້າໜີ”
ອາດໝາຍເຖິງພວກເລວີ
ຫຼື “ເຂດແດນຮາມັດ”
ຫຼື “ວາດີ.” ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ.
ໝາຍເຖິງເທດສະການປຸກຕູບ
ມື້ຕໍ່ມາຫຼັງຈາກເທດສະການປຸກຕູບຫຼືວັນທີ 15
ແປຕາມໂຕວ່າ “ແນມເບິ່ງ”
ແປຕາມໂຕວ່າ “ຟາໂຣ”
ເອີ້ນອີກຊື່ໜຶ່ງວ່າເທດສະການເກັບກ່ຽວຜົນລະປູກ
15.390 ກິໂລກຣາມ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14.
ຫຼື “ປິດສະໜາ”
ແປຕາມໂຕວ່າ “ບໍ່ມີຫຍັງເຊື່ອງໄວ້ຈາກ”
ຫຼື “ຄຳເວົ້າ”
4.104 ກິໂລກຣາມ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14.
22.777 ກິໂລກຣາມ
6,8 ກິໂລກຣາມ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14.
ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວແມ່ນທະຫານຍິງທະນູມັກໃຊ້
1,7 ກິໂລກຣາມ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14.
ລໍມີພໍ່ເປັນລາແລະມີແມ່ເປັນມ້າ
ຫຼື “ທະຫານມ້າ 12.000 ຄົນ”
ໄມ້ແປກຊະນິດໜຶ່ງ
ຕົ້ນໝາກເດື່ອຊະນິດໜຶ່ງ
ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ
ຫຼື “ທີ່ປຶກສາທີ່ເປັນຜູ້ໃຫຍ່”
ແປຕາມໂຕວ່າ “ນິ້ວກ້ອຍຂອງຂ້ອຍຈະໜາກວ່າສະໂພກຂອງພໍ່ຂ້ອຍ”
ແປຕາມໂຕວ່າ “ເຕັ້ນ”
ແປຕາມໂຕວ່າ “ຄົນຂອງພະເຈົ້າທ່ຽງແທ້”
ແປຕາມໂຕວ່າ “ພວກແບ້”
ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ
ລາວມີອີກຊື່ໜຶ່ງວ່າອາບີຢຳ
ລາວມີອີກຊື່ໜຶ່ງວ່າອາບີຢຳ
ລາວມີອີກຊື່ໜຶ່ງວ່າມາອາກາໃນ 2ຂຄ 11:20-22 ແລະ 1ກສ 15:2
ແປຕາມໂຕວ່າ “ຄຳສັນຍາແຫ່ງເກືອ”
ແປຕາມໂຕວ່າ “ໂຊໂລໂມນລູກຊາຍຂອງດາວິດ”
ໝາຍເຖິງເຂົ້າຈີ່ທີ່ຕັ້ງໄວ້. ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ.
ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ
ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວແມ່ນທະຫານຍິງທະນູມັກໃຊ້
ແປຕາມໂຕວ່າ “ມີຫຼາຍ”
ແປຕາມໂຕວ່າ “ຊອກຫາ”
ຫຼື “ຄົນສຳຄັນຫຼືບໍ່ສຳຄັນ”
ແປຕາມໂຕວ່າ “ແກແລະແກເຂົາສັດ”
ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ
ຫຼື “ຟື້ນຟູເມືອງຣາມາຂຶ້ນໃໝ່”
ແປຕາມໂຕວ່າ “ຮານານີຜູ້ເຫັນນິມິດ”
ແປຕາມໂຕວ່າ “ເຮືອນທີ່ມ້ຽນຂື່ສຳລັບນັກໂທດ”
ບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງການຈູດສົບອາຊາ ແຕ່ເປັນການເຜົາເຄື່ອງຫອມ
ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ
ຫຼື “ຊົນ”
ແປຕາມໂຕວ່າ “ຜູ້ເຫັນນິມິດ”
ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ
ຫຼືອາດແປວ່າ “ພວກເມອູ”
ອາດໝາຍເຖິງທະເລຕາຍ
ຫຼື “ວາດີ.” ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ.
ແປຕາມໂຕວ່າ “ອວຍພອນ”
ແປວ່າ “ອວຍພອນ”
ແປຕາມໂຕວ່າ “ມີຕະກຽງ”
ໝາຍເຖິງນະມັດສະການພະເຈົ້າອື່ນ
ລາວມີອີກຊື່ໜຶ່ງວ່າອາຮາຊີຢາ
ແປຕາມໂຕວ່າ “ລູກສາວ”
ຊື່ຫຍໍ້ຂອງເມືອງຣາໂມດກິລຽດ
ສຳເນົາພະຄຳພີພາສາເຮັບເຣີບາງສະບັບແມ່ນ “ອາຊາຣິຢາ”
ຫຼື “ລາວບໍ່ສະບາຍ”
ແປຕາມໂຕວ່າ “ລູກຊາຍ”
ແປຕາມໂຕວ່າ “ພວກລູກຊາຍຂອງພວກອ້າຍ”
ລາວມີອີກຊື່ໜຶ່ງວ່າເຢໂຮຊາບາໃນ 2ກສ 11:2
ອາດໝາຍເຖິງປີທີ 7 ທີ່ເຢໂຮອາດຖືກເຊື່ອງໄວ້ໃນວິຫານ
ໝາຍເຖິງເຮັດໃຫ້ພະເຈົ້າຍອມຮັບ ແລະບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງສະອາດໂດຍການອາບນ້ຳ
ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວແມ່ນທະຫານຍິງທະນູມັກໃຊ້
ອາດໝາຍເຖິງເອົາມ້ວນໜັງສືກົດໝາຍຂອງພະເຈົ້າວາງໄວ້ເທິງຫົວຂອງກະສັດເພື່ອເຕືອນລາວໃຫ້ເຮັດຕາມກົດໝາຍນັ້ນ
ຫຼືອາດແປວ່າ “ຈົນຄົບທຸກຄົນ”
ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ
ຫຼືອາດແປວ່າ “ລາວເປັນພະຍາດຫຼາຍຢ່າງ”
ລາວມີອີກຊື່ໜຶ່ງວ່າເຢໂຮອັດດິນໃນ 2ກສ 14:2
3.420 ກິໂລກຣາມ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14.
3.420 ກິໂລກຣາມ
ຫຼື “ມາເຈິກັນໜ້າຕໍ່ໜ້າເບາະ?”
ຕົ້ນແປກຊະນິດໜຶ່ງ
ແປຕາມໂຕວ່າ “ເຕັ້ນ”
ລາວມີອີກຊື່ໜຶ່ງວ່າອາຮາຊີຢາ
178 ແມັດ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14.
ຫຼື “ເຈາະ.” ໝາຍເຖິງເຈາະຫີນ.
ໝາຍເຖິງເຮັດໃຫ້ພະເຈົ້າຍອມຮັບ ແລະບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງສະອາດໂດຍການອາບນ້ຳ
ເບິ່ງຄືວ່າດິນຕອນນີ້ຢູ່ໃກ້ບ່ອນຝັງສົບຂອງພວກກະສັດ
3.420 ກິໂລກຣາມ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14.
ເຂົ້າຊະນິດໜຶ່ງທີ່ໃຊ້ເຮັດເຂົ້າຈີ່ໄດ້
2.200.000 ລິດ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14.
ແປຕາມໂຕວ່າ “ຮ່ອມພູຂອງລູກຊາຍຮິນໂນມ.” ເບິ່ງຄຳວ່າ “ເກເຮັນນາ” ໃນສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ.
ບາງເທື່ອໃນ 2ຂຄ ມີການໃຊ້ຄຳວ່າ “ອິດສະຣາເອນ” ເພື່ອໝາຍເຖິງ “ຢູດາ”
ລາວມີອີກຊື່ໜຶ່ງວ່າອາບີ
ແປຕາມໂຕວ່າ “ເຮັດໃຫ້ໂຕເອງບໍລິສຸດ”
ໝາຍເຖິງເຂົ້າຈີ່ທີ່ຕັ້ງໄວ້. ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ.
ແປຕາມໂຕວ່າ “ຜູ້ອະທິບາຍນິມິດໃຫ້ກະສັດ”
ແປຕາມໂຕວ່າ “ອາສັບຜູ້ເຫັນນິມິດ”
ແປຕາມໂຕວ່າ “ເຮັດໃຫ້ໂຕເອງບໍລິສຸດ”
ໝາຍເຖິງເຮັດໃຫ້ພະເຈົ້າຍອມຮັບ ແລະບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງສະອາດໂດຍການອາບນ້ຳ
ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ
ຫຼື “ຫ້ອງກິນເຂົ້າ”
ໝາຍເຖິງເຮັດໃຫ້ພະເຈົ້າຍອມຮັບ ແລະບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງສະອາດໂດຍການອາບນ້ຳ
ແປຕາມໂຕວ່າ “ຜູ້ຊາຍທຸກຄົນ.” ໝາຍເຖິງລວມເອົາເດັກນ້ອຍຜູ້ຊາຍນຳ.
ພາສາເຮັບເຣີແມ່ນມິໂລ. ອາດສ້າງໂນນນີ້ເພື່ອປົກປ້ອງເມືອງ.
ໝາຍເຖິງພາສາເຮັບເຣີ
ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ
ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ
ແປຕາມໂຕວ່າ “ລາວໃຫ້ພວກລູກຊາຍຂອງໂຕເອງຜ່ານໄຟ”
ແປຕາມໂຕວ່າ “ຮ່ອມພູຂອງລູກຊາຍຮິນໂນມ.” ເບິ່ງຄຳວ່າ “ເກເຮັນນາ” ໃນສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ.
ຫຼື “ເສົາໄມ້ສັກສິດ.” ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ.
ຫຼືອາດແປວ່າ “ຈັບລາວຈາກຂຸມ”
ຫຼື “ວາດີ.” ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ.
ເບິ່ງສ່ວນອະທິບາຍຄຳສັບ
ລາວມີອີກຊື່ໜຶ່ງວ່າອັກໂບໃນ 2ກສ 22:12
ລາວມີອີກຊື່ໜຶ່ງວ່າມີກາຢາໃນ 2ກສ 22:12
ເປັນສຳນວນບົດກອນທີ່ໝາຍເຖິງຕາຍ
ຫຼື “ສັນຍາສິ່ງທີ່ຄົນອື່ນເຄີຍສັນຍາແລ້ວໃຫ້ກັບມາມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ອີກ”
ຫຼື “ສິ່ງທີ່ພະເຈົ້າຂີ້ດຽດ”
ໝາຍເຖິງເຮັດໃຫ້ພະເຈົ້າຍອມຮັບ ແລະບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງສະອາດໂດຍການອາບນ້ຳ
ແປຕາມໂຕວ່າ “ຜູ້ອະທິບາຍນິມິດໃຫ້ກະສັດ”
3.420 ກິໂລກຣາມ. ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ14.
34,2 ກິໂລກຣາມ
ອາດໝາຍເຖິງລະດູໃບໄມ້ປົ່ງໃນອິດສະຣາເອນ (ເລີ່ມຕົ້ນໃນເດືອນມີນາຫຼືເມສາ). ເບິ່ງພາກຜະໜວກ ຂ15.
ອາດໝາຍເຖິງປີທຳອິດທີ່ໄຊຣັດປົກຄອງບາບີໂລນ